Katedra w Pampelunie
Neoklasycystyczna z zewnątrz i gotycka w środku. Grobowiec Karola III i jeden z najlepszych krużganków w Europie. Dobre półtorej godziny z muzeum Occidens.

Miasto, którego poza lipcem prawie nikt nie odwiedza, a które ma jedne z najlepiej zachowanych fortyfikacji w Europie. Pełna trasa bez tłumów.
🎧 Na trasie Katedra, mury i monumentalna PampelunaPampeluna ma problem z wizerunkiem: dla pół Europy to dziewięć lipcowych dni i nic więcej. Poza tymi datami to spokojne, zwarte miasto z wyjątkowym dziedzictwem wojskowym, które całe przejdziesz pieszo i bez kolejek. Oto trasa, która najlepiej je wykorzystuje.
Zacznij od katedry. Z zewnątrz jest neoklasycystyczna, dzieło Ventury Rodrígueza, a w środku to czysty gotyk: tutaj koronowano królów Nawarry i zbierały się Kortezy królestwa, niezależnego do 1512 roku. Kryje alabastrowy grobowiec Karola III Szlachetnego z orszakiem płaczków i jeden z najpiękniejszych gotyckich krużganków w Europie.
Wyjdź prosto na mury, przy bastionie Redín. To, po czym stąpasz, to jedne z najlepiej zachowanych fortyfikacji bastionowych na kontynencie: niskie, szerokie i pochyłe mury, zaprojektowane po to, by przyjmować uderzenia kul armatnich, a nie żeby ładnie wyglądać.
A o krok dalej jest Zakątek Caballo Blanco, najlepszy punkt widokowy w mieście: sto osiemdziesiąt stopni, z rzeką Arga opływającą stare miasto i górą w tle. Potem zejdź wzdłuż murów do bramy Portal de Francia z 1553 roku, która zachowała cały mechanizm zamykania miasta.
Po powrocie na stare miasto zostają jeszcze Archiwum Królewskie – najstarszy budynek Pampeluny, romański pałac z 1189 roku odnowiony przez Rafaela Moneo – Cámara de Comptos, dawna izba obrachunkowa królestwa, i kościół San Saturnino, który jest twierdzą.
Neoklasycystyczna z zewnątrz i gotycka w środku. Grobowiec Karola III i jeden z najlepszych krużganków w Europie. Dobre półtorej godziny z muzeum Occidens.
Najsłynniejszy punkt widokowy w mieście. O zachodzie słońca nie ma lepszego miejsca, a to pierwszy wielki widok, jaki Droga św. Jakuba (Camino de Santiago) daje zaraz po wejściu do Pampeluny.
Pobierz aplikację i odkrywaj Pamplona offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Katedra, mury i monumentalna Pampeluna z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Przejdź trasę encierro, czyli gonitwy byków, w tej kolejności, w jakiej biegną nią byki. Najpierw zajrzyj do kościoła San Lorenzo, gdzie św. Fermin mieszka w ośmiobocznej kaplicy zbudowanej wyłącznie dla niego między 1696 a 1717 rokiem.
Idź dalej na cuesta de Santo Domingo, dokładnie w miejsce, gdzie punktualnie o ósmej odpala się rakieta i otwiera się brama. To najniebezpieczniejszy odcinek: prawie trzysta metrów pod górę z bykami, które biegną razem i są jeszcze wypoczęte.
Przejdź obok ratusza, którego barokowa fasada z 1752 roku ma raz w roku najsłynniejszy balkon Hiszpanii, i przez zakręt Mercaderes aż do calle Estafeta: trzysta metrów prostej, legendarny odcinek, na którym robi się rzecz najtrudniejszą – nie uciekać przed bykiem, tylko biec obok niego.
Skończ na arenie walk byków, jednej z największych na świecie pod względem liczby miejsc, z popiersiem Hemingwaya i pomnikiem Encierro tuż obok, z jego dziewiętnastoma postaciami naturalnej wielkości.
A potem jedzenie: trójkąt poteo, czyli wędrówki od baru do baru, tworzą calle San Nicolás, San Gregorio i sama Estafeta. Zasada brzmi: jedno txikito, czyli mała szklaneczka wina, i jedno pintxo w każdym barze, a potem dalej.
Wyjdź z Plaza del Castillo, wielkiego salonu miasta, w stronę Pałac Nawarry, siedziby Gobierno Foral, autonomicznego rządu Nawarry. W środku pałac kryje tron, na którym może zasiąść tylko król Hiszpanii i wyłącznie wtedy, gdy odwiedza Nawarrę.
Idź dalej Paseo de Sarasate do Ogrody Taconera, najstarszego ogrodu w mieście, założonego w 1830 roku na wojskowym glacis. Zajrzyj do fosy: żyją w niej jelenie, daniele i pawie.
I dojdź do Cytadeli, pięcioramiennej gwiazdy, którą Filip II kazał zbudować w 1571 roku i która padła tylko raz w swojej historii: 16 lutego 1808 roku, kiedy Francuzi udali bitwę na śnieżki, odwrócili uwagę wartowników i weszli bez jednego wystrzału.
Jeśli zostanie ci czas, Muzeum Nawarry – z romańskimi kapitelami, obrazem Goi i szkatułą z Leyre – i punkt widokowy Media Luna, który Víctor Eusa zaprojektował w 1935 roku nad meandrami rzeki Arga.
Legendarny odcinek encierro, a poza świętem jedna z najlepszych ulic z pintxos w mieście. Trzysta metrów bez zakrętów.
Pięcioramienna gwiazda Filipa II, 1571. Dziś park publiczny, z murami zamienionymi w promenadę i pawilonami przerobionymi na sale wystawowe.
Najstarszy ogród Pampeluny, z 1830 roku, na wojskowym glacis. Z jeleniami, danielami i pawiami żyjącymi w fosie.
Tak. Stare miasto jest zwarte, a wszystko, co najważniejsze, leży mniej niż piętnaście minut pieszo od siebie: katedra, mury, trasa encierro i rejon pintxos. Drugi dzień pozwala dołożyć zielony pierścień – Taconerę i Cytadelę – Muzeum Nawarry i punkt widokowy Media Luna.
Pewnie nawet bardziej. Poza lipcem miasto jest spokojne, bez kolejek i zawyżonych cen, a jego dziedzictwo wojskowe jest wyjątkowe: pięć kilometrów murów z bastionami, po których można chodzić, i cytadela z XVI wieku w kształcie gwiazdy. A kultura pintxos działa przez cały rok.
Tak, i to jedna z najlepszych rzeczy, jakie można tu robić poza świętem. To około ośmiuset pięćdziesięciu metrów od cuesta de Santo Domingo do areny, przez plac przed ratuszem, zakręt Mercaderes, Estafetę i zaułek. Zajmuje to dwadzieścia minut i całkowicie zmienia sposób, w jaki widzisz bieg.
To rytuał chodzenia od baru do baru z txikito – małą szklaneczką wina – w jednej ręce i pintxo w drugiej. Niepisane zasady są dość ścisłe: jeden napój i jedno pintxo w każdym barze, nigdy dwa, i dalej. Nie chodzi o to, żeby się rozsiąść, tylko żeby krążyć po trójkącie San Nicolás, San Gregorio i Estafety.
Navarrería, burgo San Cernin i osada San Nicolás: trzy otoczone murami ośrodki z własnymi prawami, burmistrzem, a nawet językiem, które darły ze sobą koty na śmierć i życie. W 1276 roku dwa z nich doszczętnie zniszczyły trzeci. Karol III Szlachetny zmusił je do połączenia się w jedno miasto 8 września 1423 roku.
Praktycznie tak: zostało około pięciu kilometrów do przejścia, ocalonych przed rozbiórką z 1915 roku, na którą zgodzono się, żeby miasto mogło rozrastać się na południe. Pełna trasa zajmuje od półtorej do dwóch godzin i to najlepszy spacer w Pampelunie. Zacznij od bastionu Redín i zejdź do bramy Portal de Francia.
Katedrę z krużgankiem i muzeum Occidens, Muzeum Nawarry – z romańskimi kapitelami, obrazem Goi i szkatułą z Leyre – Palacio del Condestable i Archiwum Królewskie. I bary z pintxos, które w Pampelunie są całkowicie szanowanym zajęciem pod dachem.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Pamplona offline, kiedy chcesz.

Czytaj dalej



