Z zewnątrz wita cię neoklasycystyczna fasada z XVIII wieku, dzieło Ventury Rodrígueza, spokojna jak grecka świątynia. Ale gdy tylko przekroczysz próg, czas cofa się skokiem: w środku jest czysto gotycka katedra, bardzo wysoka i złocista, w której koronowano królów Nawarry.
Tutaj koronowano królów
Gotyckie wnętrze powstało między końcem XIV wieku a 1472 rokiem z inicjatywy króla Karola III Szlachetnego. I nie był to tylko kościół: tutaj koronowano królów Nawarry, zbierały się Kortezy królestwa i chowano monarchów.
Ta potrójna funkcja – religijna, polityczna i grobowa – tłumaczy jej skalę. Nawarra była niezależnym królestwem do 1512 roku, a jej katedra była najważniejszym gmachem instytucjonalnym na tej ziemi.
Neoklasycystyczna fasada jest dużo późniejsza, z XVIII wieku, i to ona wywołuje ten efekt zaskoczenia przy wejściu. Ventura Rodríguez był wielkim architektem hiszpańskiego neoklasycyzmu, a jego dzieło zastąpiło pierwotną średniowieczną fasadę.
W środku czekają gotycka nawa ze sklepieniami żebrowymi, jeden z najpiękniejszych gotyckich krużganków w Europie, delikatna Puerta Preciosa i wielki dzwon María.
Grobowiec Karola III i krużganek
Najważniejszym dziełem jest alabastrowy grobowiec Karola III Szlachetnego i jego żony Leonor, który król sam zamówił za życia u rzeźbiarza Janina Lomme’a, przybyłego z Tournai. Wokół grobowca przesuwa się orszak płaczków, każdy rzeźbiony osobno, a całość uchodzi za klejnot europejskiego gotyku nagrobnego.
Karol III to król, który w 1423 roku zmusił trzy skłócone burgos Pampeluny do połączenia się w jedno miasto. Jego grób w tym miejscu zamyka koło: człowiek, który stworzył Pampelunę, spoczywa w budowli, która ją wieńczy.
Krużganek to to, co najbardziej zachwyca specjalistów: gotyk z XIV wieku o wyjątkowej subtelności, z Puerta Preciosa i kaplicą Barbazana. Uchodzi za jeden z najlepszych w Europie i wielu zwiedzających woli go od samego kościoła.
A na górze wisi María, dzwon odlany w XVI wieku, który waży około dwunastu ton. Bije bardzo rzadko w ciągu roku, a kiedy bije, słychać go w całej okolicy: mieszkańcy Pampeluny wiedzą po jego biciu, że stało się coś ważnego.
Nie do przegapienia
Z zewnątrz neoklasycystyczna, w środku gotycka
Fasada z XVIII wieku jest dziełem Ventury Rodrígueza; wnętrze wznoszono do 1472 roku.
Tutaj koronowano królów
I zbierały się Kortezy Nawarry, królestwa niezależnego do 1512 roku.
Grobowiec Karola III
Alabaster Janina Lomme’a, z orszakiem płaczków. Klejnot europejskiego gotyku nagrobnego.
Dzwon María
Dwanaście ton, odlany w XVI wieku. Bije rzadko w ciągu roku i słychać go w całej okolicy.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Pampeluny
Stoi przy Plaza de Santa María la Real, na północno-wschodnim krańcu starego miasta, obok Pałacu Arcybiskupiego i o krok od murów.
Zwiedzanie z krużgankiem i muzeum Occidens, urządzonym w zabudowaniach katedralnych, zajmuje dobre półtorej godziny. Wstęp jest płatny, w umiarkowanej cenie.
Stąd wychodzi się prosto na bastion Redín i do punktu widokowego El rincón del Caballo Blanco, najlepszego w mieście.
Najczęstsze pytania
Czy wiesz, że tam w górze wisi jeden z największych dzwonów w Hiszpanii?
Nazywa się María, odlano go w XVI wieku i waży około dwunastu ton. Bije bardzo rzadko w roku, a kiedy już bije, słychać go w całej okolicy; my, mieszkańcy Pampeluny, wiemy po samym dźwięku, że wydarzyło się coś ważnego.
