Kamienny kościół w samym sercu starego miasta, który w złoconej kaplicy strzeże świętego dającego imię najsłynniejszemu świętu Hiszpanii. Barokową kaplicę San Fermín, ośmioboczną i całą w marmurach, wzniesiono między 1696 a 1717 rokiem wyłącznie po to, by go strzec.
Kaplica zbudowana dla świętego
Pod kopułą lśni figura św. Fermina, odziana w srebro – ta sama, którą co roku rano 7 lipca wynosi się na ramionach w procesji ulicą calle Mayor, gdy całe miasto wylega na chodniki.
To, że zbudowano całą okazałą ośmioboczną przestrzeń tylko po to, by pomieścić jedną figurę, wiele mówi o więzi Pampeluny z jej patronem. To nie jest kolejna boczna kaplica: to budynek w budynku.
Nawa zaskakuje z innego powodu: ma eksplozję secesyjnego koloru i imponujący ołtarz główny, efekt znacznie późniejszej przebudowy, która dość osobliwie współistnieje z barokiem kaplicy.
I to tutaj, dosłownie, zaczyna się trasa encierro: z tego kościoła co rano wyruszają biegacze po odśpiewaniu pieśni do św. Fermina i stąd wychodzi procesja, która otwiera święto.
Święty wspólny z Amiens
Fermin zginął śmiercią męczeńską w Amiens, na północy Francji, i tam wciąż spoczywają jego szczątki. W 1186 roku dotarła stamtąd do Pampeluny jego relikwia i od tej chwili kult świętego wybuchł w mieście. Dlatego Pampeluna i Amiens uważają się za miasta zbratane przez wspólnego świętego.
Według tradycji Fermin był synem rzymskiego senatora z Pompaelo i ochrzcił go św. Saturnin – San Cernin – biskup Tuluzy, który przybył ewangelizować miasto. Dlatego kościół San Saturnino jest drugim biegunem pobożności Pampeluny.
Najbardziej zaskakujące jest to, że święto nie wypadało w lipcu. Dzień świętego przypadał 10 października, w deszczu i chłodzie, a targ bydła i corridy odbywały się latem.
W 1591 roku miasto postanowiło połączyć wszystko i przenieść obchody na 7 lipca, ze względu na dobrą pogodę. Ta zmiana daty, czysto praktyczna, niechcący wymyśliła Sanfermines takie, jakie znamy.
Nie do przegapienia
Kaplica tylko dla niego
Ośmioboczna, z marmurów, wzniesiona między 1696 a 1717 rokiem, by strzec figury św. Fermina.
7 lipca wynoszą go na ramionach
Odzianego w srebro, w procesji przez stare miasto, przy całym mieście na ulicach.
Jego szczątki są w Amiens
Tam zginął śmiercią męczeńską. W 1186 roku do Pampeluny dotarła relikwia i kult wybuchł.
Święto było w październiku
W 1591 roku przeniesiono je na 7 lipca ze względu na dobrą pogodę. Ta zmiana wymyśliła Sanfermines.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Pampeluny
Stoi na starym mieście, obok calle San Nicolás, kilka minut od ratusza i od ogrodów Taconera.
Zwiedzanie zajmie około dwudziestu, trzydziestu minut. Sprawdź godziny: to czynna parafia i dostosowuje je do nabożeństw.
To naturalny początek trasy encierro, która biegnie dalej przez cuesta de Santo Domingo i Estafetę, a kończy się na arenie walk byków.
Najczęstsze pytania
Skąd się wzięła relikwia św. Fermina?
Fermin zginął śmiercią męczeńską w Amiens, na północy Francji, i tam wciąż spoczywają jego szczątki. W 1186 roku przywieziono z Amiens do Pampeluny jego relikwię i od tej chwili kult świętego wystrzelił w mieście. Dlatego Pampeluna i Amiens uważają się za miasta zbratane przez wspólnego świętego.
Czy wiesz, że San Fermín obchodzono kiedyś w październiku?
Święto patrona przypadało dziesiątego października, w deszczu i chłodzie, podczas gdy targ bydła i corridy odbywały się latem. W 1591 roku miasto postanowiło połączyć wszystko i przenieść obchody na siódmego lipca, ze względu na dobrą pogodę. Ta zmiana daty, czysto praktyczna, niechcący wymyśliła Sanfermines takie, jakie znamy.
