Kathedraal van Pamplona
Neoclassicistisch van buiten en gotisch van binnen. De graftombe van Karel III en een van de mooiste kloostergangen van Europa. Ruim anderhalf uur met het museum Occidens erbij.

De stad die buiten juli bijna niemand bezoekt, en die een van de best bewaarde vestingwerken van Europa heeft. Een complete route zonder drukte.
🎧 In de route De Kathedraal, de stadsmuren en het monumentale PamplonaPamplona heeft een imagoprobleem: voor half Europa is het negen dagen in juli en verder niets. Buiten die data is het een rustige, compacte stad met een uitzonderlijk militair erfgoed, die je helemaal te voet en zonder rijen kunt verkennen. Dit is de route die daar het meeste uit haalt.
Begin bij de kathedraal. Van buiten is ze neoclassicistisch, een werk van Ventura Rodríguez, en van binnen pure gotiek: hier werden de koningen van Navarra gekroond en kwamen de Cortes, de standenvergadering, bijeen van het koninkrijk, dat tot 1512 onafhankelijk was. Ze bewaart de albasten graftombe van Karel III de Edele, met zijn stoet plorantes, de uitgehouwen rouwklagers, en een van de mooiste gotische kloostergangen van Europa.
Loop rechtstreeks naar de stadsmuren, bij het bastion van Redín. Waar je hier op staat, is een van de best bewaarde gebastioneerde vestingwerken van het continent: lage, brede, schuine muren, bedoeld om kanonskogels op te vangen en niet om er mooi uit te zien.
En op een steenworp afstand ligt Rincón del Caballo Blanco, het beste uitkijkpunt van de stad: honderdtachtig graden uitzicht, met de Arga die om de oude binnenstad heen buigt en de bergen op de achtergrond. Loop daarna langs de muur naar beneden tot het Portal de Francia, uit 1553, waar het hele mechanisme om de stad af te sluiten bewaard is gebleven.
Terug in de oude binnenstad liggen nog het Koninklijk Archief — het oudste gebouw van Pamplona, een romaans paleis uit 1189 dat door Rafael Moneo werd gerestaureerd —, de Cámara de Comptos, de oude rekenkamer van het koninkrijk, en de Kerk van San Saturnino, die een fort is.
Neoclassicistisch van buiten en gotisch van binnen. De graftombe van Karel III en een van de mooiste kloostergangen van Europa. Ruim anderhalf uur met het museum Occidens erbij.
Het beroemdste uitkijkpunt van de stad. Bij zonsondergang is er geen betere plek, en het is het eerste grote uitzicht op de Camino, de pelgrimsroute naar Santiago, zodra je Pamplona binnenkomt.
Download de app en ontdek Pamplona offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Kathedraal, de stadsmuren en het monumentale Pamplona met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Loop het traject van de encierro, de stierenren door de straten, in de volgorde waarin de stieren het afleggen. Het begint op de helling van Santo Domingo; de heilige zelf woont in de Kerk van San Lorenzo, in een achthoekige kapel die tussen 1696 en 1717 alleen voor hem werd gebouwd.
Ga verder naar de cuesta de Santo Domingo, het precieze punt waar klokslag acht uur de vuurpijl afgaat en de poort opengaat. Het is het gevaarlijkste stuk: bijna driehonderd meter helling met de stieren nog bij elkaar en fris.
Loop langs de Casa Consistorial, het stadhuis, waarvan de barokgevel uit 1752 één dag per jaar het beroemdste balkon van Spanje heeft, en langs de bocht van Mercaderes, tot de calle Estafeta: driehonderd meter rechte lijn, het legendarische stuk, waar het moeilijkste gebeurt, en dat is niet vluchten maar met de stier meerennen.
Eindig bij de arena voor stierengevechten, een van de grootste ter wereld qua aantal plaatsen, met de buste van Hemingway en het Monument voor de Encierro ernaast, met zijn negentien levensgrote figuren.
En dan eten: de driehoek van de poteo, de tocht van bar naar bar, bestaat uit de calle San Nicolás, San Gregorio en de Estafeta zelf. De regel is één txikito en één pintxo per bar, en door naar de volgende.
Vertrek vanaf de Plaza del Castillo, de grote salon van de stad, naar het Paleis van Navarra, de zetel van de regering van Navarra (Gobierno Foral), waar binnen een troon staat waarop alleen de koning van Spanje mag zitten, en alleen wanneer hij Navarra bezoekt.
Loop verder over de Paseo de Sarasate tot de Jardines de la Taconera, de oudste tuin van de stad, in 1830 aangelegd op de militaire glacis. Kijk over de rand van de gracht: daar leven edelherten, damherten en pauwen.
En kom uit bij de Citadel, de vijfpuntige ster die Filips II in 1571 liet bouwen en die in haar hele geschiedenis maar één keer viel: op 16 februari 1808, toen de Fransen een sneeuwballengevecht speelden, de schildwachten afleidden en zonder één schot naar binnen liepen.
Heb je nog tijd over, dan het Museum van Navarra — met de romaanse kapitelen, een Goya en het reliekkistje van Leyre — en het uitkijkpunt van de Media Luna, dat Víctor Eusa in 1935 ontwierp boven de meanders van de Arga.
Het legendarische stuk van de encierro en, buiten de feesten, een van de beste pintxostraten van de stad. Driehonderd meter zonder bochten.
De vijfpuntige ster van Filips II, 1571. Nu een openbaar park, met de muren omgevormd tot wandelpad en de paviljoens tot tentoonstellingszalen.
De oudste tuin van Pamplona, uit 1830, op de militaire glacis. Met edelherten, damherten en pauwen die in de gracht leven.
Ja. De oude binnenstad is compact en alles wat essentieel is, ligt op minder dan een kwartier lopen: de kathedraal, de stadsmuren, het traject van de encierro en de pintxobuurt. Met een tweede dag komen de groene ring — de Taconera en de Citadel —, het Museum van Navarra en het uitkijkpunt van de Media Luna erbij.
Waarschijnlijk nog meer. Buiten juli is de stad rustig, zonder rijen en zonder opgeblazen prijzen, en het militaire erfgoed is uitzonderlijk: vijf kilometer gebastioneerde stadsmuur die je kunt aflopen en een stervormige citadel uit de 16e eeuw. Bovendien werkt de pintxocultuur het hele jaar door.
Ja, en het is een van de beste dingen die je hier buiten de feesten kunt doen. Het is zo'n achthonderdvijftig meter van de cuesta de Santo Domingo tot het zand van de arena, via het stadhuisplein, de bocht van Mercaderes, de Estafeta en de callejón. Je doet er twintig minuten over en het verandert je kijk op de ren volledig.
Het is het ritueel van van bar naar bar gaan met een txikito — een klein glas wijn — in de ene hand en een pintxo in de andere. De ongeschreven regels zijn vrij streng: één drankje en één pintxo per bar, nooit twee, en door naar een andere zaak. Het gaat niet om blijven hangen, het gaat om rondgaan door de driehoek van San Nicolás, San Gregorio en de Estafeta.
De Navarrería, de burgo van San Cernin en de nederzetting van San Nicolás: drie ommuurde kernen met eigen wetten, een eigen burgemeester en zelfs een eigen taal, die elkaar naar het leven stonden. In 1276 vaagden twee ervan de derde volledig weg. Karel III de Edele dwong ze op 8 september 1423 op te gaan in één stad.
Vrijwel helemaal: er is nog zo'n vijf kilometer die je kunt aflopen, gered van de sloop van 1915 die werd toegestaan zodat de stad naar het zuiden kon groeien. De hele ronde duurt anderhalf tot twee uur en is de mooiste wandeling van Pamplona. Begin bij het bastion van Redín en loop naar beneden tot het Portal de Francia.
De kathedraal met haar kloostergang en het museum Occidens, het Museum van Navarra — met de romaanse kapitelen, een Goya en het reliekkistje van Leyre —, het Paleis van de Connetabel en het Koninklijk Archief. En de pintxobars, die in Pamplona een volkomen respectabele binnenactiviteit zijn.
Download Viavoy en wandel offline door Pamplona, wanneer je wilt.

Lees verder



