Hier noemt iedereen haar San Cernin, en het is een kerk die eigenlijk een fort is: twee massieve torens en kasteelmuren, in gotische stijl gebouwd tussen 1277 en 1297, vlak na een oorlog tussen de wijken van de stad zelf. Ze werd geboren om te verdedigen.
Drie burgos die elkaar naar het leven stonden
Pamplona bestond eeuwenlang uit drie ommuurde stadjes die met elkaar overhoop lagen: de Navarrería, de burgo, het ommuurde stadje, van San Cernin en de nederzetting van San Nicolás. Ze leefden niet samen: ze wedijverden en vielen elkaar aan, met eigen wetten, een eigen burgemeester en zelfs een eigen taal.
In deze wijk woonden mensen van de andere kant van de Pyreneeën. Alfons I de Strijder gaf hun in 1129 een eigen fuero, een eigen stadsrecht, zodat ze zich hier zouden vestigen, en eeuwenlang werden veel documenten in het Occitaans geschreven. San Cernin en de Navarrería waren bijna twee verschillende steden.
In 1276 vaagden twee van de burgos de derde, de Navarrería, volledig weg, in wat de oorlog van de Navarrería heet. Deze kerk werd direct daarna gebouwd, tussen 1277 en 1297, en daarom ziet ze eruit als een bolwerk: ze was het fort van haar burgo.
De definitieve eenwording kwam in 1423, toen Karel III de Edele de drie dwong op te gaan in één stad, met één stadsbestuur en één vlag.
De bisschop die de heilige Firminus doopte
Het verhaal van de patroonheilige begint lang voor het gebouw. San Cernin – de heilige Saturninus – was in de 3e eeuw bisschop van Toulouse en kwam volgens de overlevering Pamplona kerstenen, waar hij de jonge Firminus (San Fermín) doopte, de latere beschermheilige van de stad.
Op deze grond begint dus de hele christelijke geschiedenis van Pamplona, en de band met de heilige Firminus is rechtstreeks: meester en leerling, de twee heiligen die de stad vereert.
In de grond naast de kerk ligt de pocico de San Cernin, een put die volgens de overlevering de plek aanwijst waar de bisschop de eerste christenen van de stad doopte, gemarkeerd met een haan, de “gallico” waaraan de plek haar volksnaam dankt.
Binnen wachten het portaal met de figuur van de heilige Jakobus als pelgrim – dit is de Camino de Santiago –, het gotische eenbeukige schip onder kruisribgewelven, het hoofdaltaar met zijn glas-in-loodramen en de vergulde kapel van de Virgen del Camino, de beschermvrouwe van de stad.
Niet te missen
Een kerk die een fort is
Twee massieve torens en kasteelmuren, gebouwd tussen 1277 en 1297 na een oorlog tussen wijken.
Hier sprak men Occitaans
De burgo werd bevolkt door mensen van over de Pyreneeën, met een eigen fuero sinds 1129.
San Cernin doopte de heilige Firminus
Hij was bisschop van Toulouse en kwam volgens de overlevering in de 3e eeuw Pamplona kerstenen.
De pocico en de gallico
De put waar hij volgens de overlevering de eerste christenen doopte, gemarkeerd met een haan.
Hoe het past in je bezoek aan Pamplona
Ze staat in de oude binnenstad, op een paar minuten van de Cámara de Comptos, het Koninklijk Archief en de calle Mayor.
Het bezoek duurt zo'n dertig minuten. Controleer de openingstijden: het is een parochiekerk in gebruik en de tijden worden afgestemd op de diensten.
Samen met de kathedraal en San Nicolás vormt ze het trio van weerkerken dat het verhaal vertelt van de drie burgos in onmin.
Veelgestelde vragen
Wie woonde er in deze wijk San Cernin?
Mensen van de andere kant van de Pyreneeën. Alfons I de Strijder gaf hun in 1129 eigen rechten om zich hier te vestigen, en eeuwenlang had deze burgo zijn eigen wetten, zijn eigen burgemeester en zijn eigen taal: veel documenten werden in het Occitaans geschreven. Daarom waren San Cernin en de Navarrería bijna twee verschillende steden, muur aan muur.
