La Regenta Heykeli
Mauro Álvarez'in 1997 tarihli bronz Ana Ozores'i; romanda üzerinde yürüdüğü aynı taşların üstünde. İnsanlar geçerken elini okşar.

Clarín'in 1884'te acımasızca soyduğu ve bugün sokakta yüzden fazla heykeli olan şehir; bunların çoğu, onun hakkında güzel bir şey söyleyen ödül sahiplerine armağan.
🎧 Üniversite, Santullano ve eski Vetusta rotasındaOviedo'da harika bir ironi var. Kendisini sahte bir adla resmeden roman yüzünden on yıllarca hakarete uğramış hisseden şehir, bugün onu bir simgeye dönüştürdü ve sokaklarını bronzlarla doldurdu —aralarında kurgu karakterlerine ve onu öven yabancı ödül sahiplerine ait birkaç heykel de var.
Leopoldo Alas “Clarín”, La Regenta'yı 1884 ile 1885 arasında yayımladığında Oviedo Üniversitesi'nde hukuk profesörüydü. Birçokları onu Don Kişot'tan sonra XIX. yüzyılın en iyi İspanyol romanı sayar.
Romanda şehri sahte bir adla —Vetusta— ve keskin gerçeklerle resmetti. Kahraman Ana Ozores, kendinden yaşlı bir adamla evli, günah çıkaran papazla baştan çıkarıcı arasında sıkışmış ve onu gözetleyen bir toplum tarafından ezilen, duyarlı ve yalnız bir kadındır.
Roman katedralin kulesinde başlar: kanonik don Fermín de Pas, sürüsünü gözleyen biri gibi şehri bir dürbünle seyreder. Clarín o kuleyi “taştan romantik bir şiir, dilsiz ve ölümsüz güzelliğin tatlı çizgilerinden narin bir ilahi” diye tasvir etti.
Yayımlandığında Oviedo'yu skandala boğdu. On yıllarca bir kenara itilmiş halde kaldı; az baskısı oldu ve yerel halkı epey rahatsız etti. Ancak XX. yüzyılın ikinci yarısında eleştiri onu bugünkü yerine koydu: bir hakaret olarak okunmayı bırakması neredeyse yüz yıl sürdü.
Mauro Álvarez'in 1997 tarihli bronz Ana Ozores'i; romanda üzerinde yürüdüğü aynı taşların üstünde. İnsanlar geçerken elini okşar.
Clarín'in hukuk profesörü olduğu yer. Bir Başengizisyoncunun mirasıyla kuruldu ve ölümünden kırk yıl sonra, 1608'de açıldı.
Uygulamayı indir ve Oviedo şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Üniversite, Santullano ve eski Vetusta yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Bugün Oviedo'nun sokaklara ve meydanlara dağılmış, çoğu doksanlı yıllardan itibaren yerleştirilmiş, açık havada yüzden fazla heykeli var. Bu yüzden eski şehrin çatısız ve biletsiz bir müze olduğu söylenir.
Mauro Álvarez'in yaptığı La Regenta heykeli 1997'de katedralin önüne, Ana'nın kurguda üzerinde yürüdüğü aynı taşların üstüne yerleştirildi. İnsanlar onun fotoğrafını çeker ve elini o kadar okşar ki elbisesinin bronzu aşınır.
Pek çokları için en ünlüsü, Fernando Botero'nun Maternidad'ıdır, yani Annelik heykeli: doksanların ortasından beri Plaza de la Escandalera'da uzanan iri yarı bronz bir kadın. Oviedoluların bir numaralı buluşma noktasıdır.
En arsızı ise Eduardo Úrculo'nun 2001'de Teatro Campoamor'un karşısına diktiği dört metrelik bronz popo Culis Monumentalibus. Ortaya çıktığında ertesi gün kaldırılmasını isteyenler oldu; bugün en çok fotoğraflananlardan biridir.
Sahte Latince adını Úrculo, Camilo José Cela'nın 1977'de onun popo resmetme merakı üzerine, o “daha bağnaz zamanlarda yasaklanmış” figürler üzerine yazdığı bir makaleden aldı.
En sevilen heykellerden ikisi burada, her sonbahar Teatro Campoamor'da verilen ve birçoklarının Güney Avrupa'nın küçük Nobel'leri dediği Asturias Prensesi Ödülleri sayesinde.
Woody Allen Ekim 2002'de Sanat Ödülü'nü almaya geldi ve dört kalıp cümle söyleyip geçmek yerine övgüler yağdırdı: Oviedo'nun nefis, egzotik, güzel, temiz, huzurlu olduğunu, “sanki bu dünyaya ait değilmiş gibi” olduğunu söyledi. Şehir de iltifata 2003'te onu bronza dökerek karşılık verdi.
Ve sözde kalmadı: 2008'de geri döndü ve Vicky Cristina Barcelona filminin bir kısmını burada çekti; şehir de beyazperdede kendi adıyla göründü; bu, onun New York dışındaki sinemasında nadir bir şeydir.
Mafalda da aynı yoldan geldi: 2014'te Quino İletişim ve Beşerî Bilimler Ödülü'nü aldı ve şehir heykeli Pablo Irrgang'a ısmarladı. Buenos Aires'in San Telmo mahallesinde tıpatıp aynı bir ikizi var.
Ve Plaza de Trascorrales'te çok daha yerel bir saygı duruşu olan La Lechera, yani Sütçü Kadın durur: yetmişli yıllara kadar eşekleriyle köylerden inip sütü ev ev dağıtan kadınlara.
2003 tarihli; sinemacı Asturias Prensi Ödülü'nü alırken şehri övdükten sonra. Gözlükleri durmadan çalınır.
Quino'nun ödülü aldığı 2014'ten beri bankında oturuyor. Buenos Aires'in San Telmo mahallesinde tıpatıp aynı bir ikizi var.
Bu adı, Oviedo Üniversitesi'nde hukuk profesörü olan Clarín —Leopoldo Alas— 1884 ile 1885 arasında yayımlanan La Regenta romanında verdi. Şehri sahte bir adla ve keskin gerçeklerle resmetti: hırslı papazlarını, aylak beyzadelerini, dedikodusunu, ikiyüzlülüğünü.
Kötü ve uzun süre. Birçokları kendini tanıdı ve bundan hiç hoşlanmadı; roman da on yıllarca bir kenara itilmiş halde kaldı, az baskısı oldu ve yerel halkı epey rahatsız etti. Ancak XX. yüzyılın ikinci yarısında eleştiri onu bugünkü yerine koydu: bir hakaret olarak okunmayı bırakması neredeyse yüz yıl sürdü.
Plaza de Alfonso II el Casto'da, katedralin önünde, Ana Ozores'in kurguda üzerinde yürüdüğü aynı taşların üstünde. Onu 1997'de Mauro Álvarez yaptı; insanlar fotoğrafını çeker ve geçerken elini okşar, öyle ki elbisesinin bronzu aşınmıştır.
Açık havada, sokaklara ve meydanlara dağılmış yüzden fazla; çoğu doksanlı yıllardan itibaren yerleştirildi. Sürekli ve hacmi bakımından oldukça alışılmadık bir belediye politikasıdır; bu yüzden eski şehrin çatısız ve biletsiz bir müze olduğu söylenir.
Çünkü Ekim 2002'de Asturias Prensi Sanat Ödülü'nü almaya geldi ve şehre övgüler yağdırdı; onun “nefis, egzotik, güzel, temiz, huzurlu, sanki bu dünyaya ait değilmiş gibi” olduğunu söyledi. Oviedo da iltifata 2003'te onu bronza dökerek karşılık verdi. 2008'de de burada film çekmek için geri döndü.
Aynı mekanizmayla: 2014'te karikatürist Quino burada Asturias Prensi İletişim ve Beşerî Bilimler Ödülü'nü aldı ve şehir heykeli Pablo Irrgang'a ısmarladı. Buenos Aires'in San Telmo mahallesinde bir bankta oturan tıpatıp aynı bir ikizi var.
Granit bir kaidenin üzerinde dört metrelik bronz bir popo; Eduardo Úrculo'nun eseri, 2001'de Teatro Campoamor'un karşısına yerleştirildi. Sahte Latince adını, Camilo José Cela'nın onun popo resmetme merakı üzerine 1977'de yazdığı bir makaleden aldı. Ortaya çıktığında kaldırılmasını isteyenler oldu; bugün en çok fotoğraflananlardan biridir.
Viavoy'u indir ve Oviedo şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.
