Εκκλησία του Σαν Σατουρνίνο
«Σαν Θερνίν» για όλους εδώ. Δύο συμπαγείς πύργοι και τείχη κάστρου: χτίστηκε ανάμεσα στο 1277 και το 1297, αμέσως μετά τον πόλεμο, ως προπύργιο του μπούργκο του.

Το 1276 τα δύο ισοπέδωσαν ολοκληρωτικά το τρίτο. Το 1423 ένας βασιλιάς τα ανάγκασε να συγχωνευθούν σε μία πόλη. Και οι ουλές φαίνονται ακόμη στις εκκλησίες.
🎧 Στη διαδρομή Ο Καθεδρικός, τα τείχη και η μνημειώδης ΠαμπλόναΓια αιώνες, η Παμπλόνα δεν ήταν μία πόλη αλλά τρεις: η Ναβαρρερία, ο μπούργκο του Σαν Θερνίν και ο οικισμός του Σαν Νικολάς, ο καθένας με το τείχος του, τους νόμους του, τον δήμαρχό του και ακόμη και τη γλώσσα του. Δεν συμβίωναν: ανταγωνίζονταν, και το 1276 αλληλοσκοτώθηκαν. Οι εκκλησίες το διηγούνται ακόμη.
Η Ναβαρρερία ήταν ο αρχικός πυρήνας, γύρω από τον καθεδρικό, και την κατοικούσαν Ναβαρρέζοι. Τον μπούργκο του Σαν Θερνίν τον ίδρυσαν άνθρωποι που ήρθαν από την άλλη πλευρά των Πυρηναίων: ο Αλφόνσος Α΄ ο Μαχητής τούς έδωσε δικό τους προνομιακό καταστατικό το 1129 για να εγκατασταθούν εδώ.
Για αιώνες αυτός ο μπούργκο είχε τους νόμους του, τον δήμαρχό του και τη γλώσσα του: πολλά έγγραφα γράφτηκαν στα οξιτανικά. Ο Σαν Θερνίν και η Ναβαρρερία ήταν, στην πράξη, δύο διαφορετικές και αντίπαλες πόλεις κολλημένες η μία στην άλλη.
Η τρίτη, ο οικισμός του Σαν Νικολάς, προστέθηκε αργότερα με την ίδια λογική. Και οι τρεις ανταγωνίζονταν για το εμπόριο του Δρόμου του Σαντιάγο, για τα βασιλικά προνόμια και για τον έλεγχο του χώρου, και η καθεμία οχυρώθηκε με τείχη απέναντι στις άλλες δύο.
Αυτό το πρότυπο —συνοικίες Φράγκων με δικό τους καταστατικό δίπλα στον αρχικό πυρήνα— εμφανίστηκε σε αρκετές πόλεις του Δρόμου, αλλά σε καμία με τις βίαιες συνέπειες της Παμπλόνα.
«Σαν Θερνίν» για όλους εδώ. Δύο συμπαγείς πύργοι και τείχη κάστρου: χτίστηκε ανάμεσα στο 1277 και το 1297, αμέσως μετά τον πόλεμο, ως προπύργιο του μπούργκο του.
Το φρούριο του τρίτου μπούργκο, του 12ου και του 13ου αιώνα, με αμυντικό πύργο. Κάηκε στους πολέμους ανάμεσα στις συνοικίες και χρειάστηκε να ξαναχτιστεί.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Pamplona χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Ο Καθεδρικός, τα τείχη και η μνημειώδης Παμπλόνα με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Η σύγκρουση ξέσπασε το 1276. Οι μπούργκος του Σαν Θερνίν και του Σαν Νικολάς, με γαλλική στρατιωτική υποστήριξη, επιτέθηκαν και ισοπέδωσαν ολοκληρωτικά τη Ναβαρρερία, τη συνοικία του καθεδρικού.
Η καταστροφή ήταν τόσο ολοκληρωτική που η συνοικία έγινε ερείπια και έμεινε ακατοίκητη για δεκαετίες. Δεν ήταν μια γειτονική αψιμαχία: ήταν ο αφανισμός του ενός τρίτου της πόλης από τα άλλα δύο τρίτα.
Η εκκλησία του Σαν Σατουρνίνο χτίστηκε αμέσως μετά, ανάμεσα στο 1277 και το 1297, και γι' αυτό έχει όψη προπυργίου: δύο συμπαγείς πύργους και τείχη κάστρου. Η ίδια λογική εξηγεί εκείνη του Σαν Νικολάς, με τον αμυντικό πύργο της, που πυρπολήθηκε σε εκείνους τους πολέμους.
Αυτές οι εκκλησίες δεν είναι απλώς ναοί με στρατιωτικό αέρα κατά σύμπτωση: ήταν ένοπλα καταφύγια όπου οι κάτοικοι κάθε μπούργκο προστατεύονταν όταν επιτίθονταν οι άλλοι. Προσευχή και άμυνα στο ίδιο κτίριο.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1423, ο Κάρολος Γ΄ ο Ευγενής επέβαλε το Προνόμιο της Ένωσης: οι τρεις μπούργκος συγχωνεύονταν σε μία πόλη, με ένα μόνο δημοτικό συμβούλιο, μία μόνο σφραγίδα και μία μόνο σημαία.
Και διέταξε να χτιστεί το Δημαρχείο ακριβώς στο σημείο όπου άγγιζαν οι τρεις, που ήταν έδαφος κανενός. Γι' αυτό η πλατεία του είναι ένα ακανόνιστο και στενό κενό: είναι κυριολεκτικά η ραφή ανάμεσα στις τρεις παλιές πόλεις.
Γι' αυτή την κίνηση η σημαντικότερη λεωφόρος του σύγχρονου Ενσάντσε φέρει το όνομά του, Καρόλου Γ΄. Είναι ένας φόρος τιμής στον βασιλιά που μετέτρεψε τρεις μνησικακίες σε μία πόλη.
Ο Κάρολος Γ΄ είναι θαμμένος στον καθεδρικό, σε έναν αλαβάστρινο τάφο που παρήγγειλε ο ίδιος όσο ζούσε στον γλύπτη Γιόχαν Λόμε, που είχε έρθει από το Τουρναί, με μια πομπή από θρηνωδούς σκαλισμένους έναν έναν. Θεωρείται κόσμημα της ευρωπαϊκής γοτθικής ταφικής τέχνης.
Το άλλο κτίριο που αφηγείται αυτή την ιστορία είναι το Βασιλικό Αρχείο, παλάτι των βασιλιάδων της Ναβάρρας χτισμένο γύρω στο 1189, το αρχαιότερο της πόλης και ένα από τα ελάχιστα ρομανικά αστικά κτίρια της Ισπανίας.
Χτισμένο στο ακριβές σημείο όπου άγγιζαν οι τρεις μπούργκος, που ήταν έδαφος κανενός. Γι' αυτό η πλατεία του είναι ένα ακανόνιστο και στενό κενό.
Στην καρδιά της παλιάς Ναβαρρερίας, της συνοικίας που ισοπεδώθηκε. Φυλάει τον αλαβάστρινο τάφο του Καρόλου Γ΄, του βασιλιά που επέβαλε την ένωση το 1423.
Η Ναβαρρερία, ο αρχικός πυρήνας γύρω από τον καθεδρικό, που την κατοικούσαν Ναβαρρέζοι· ο μπούργκο του Σαν Θερνίν, που τον ίδρυσαν άνθρωποι από την άλλη πλευρά των Πυρηναίων με δικό τους προνομιακό καταστατικό από το 1129· και ο οικισμός του Σαν Νικολάς. Ο καθένας είχε το τείχος του, τους νόμους του, τον δήμαρχό του και ακόμη και τη γλώσσα του.
Γιατί ανταγωνίζονταν για τα ίδια πράγματα: το εμπόριο του Δρόμου του Σαντιάγο, τα βασιλικά προνόμια και τον έλεγχο του αστικού χώρου. Ο καθένας είχε δική του δικαιοδοσία και κανείς δεν αναγνώριζε εξουσία πάνω στους άλλους, κι έτσι οι συγκρούσεις λύνονταν με τη βία. Και το 1276 λύθηκαν οριστικά.
Οι μπούργκος του Σαν Θερνίν και του Σαν Νικολάς, με γαλλική στρατιωτική υποστήριξη, επιτέθηκαν και ισοπέδωσαν ολοκληρωτικά τη Ναβαρρερία, τη συνοικία του καθεδρικού. Η καταστροφή ήταν ολική: η συνοικία έγινε ερείπια και έμεινε ακατοίκητη για δεκαετίες. Δεν ήταν αψιμαχία, ήταν ο αφανισμός του ενός τρίτου της πόλης.
Με βασιλική επιβολή. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1423 ο Κάρολος Γ΄ ο Ευγενής θέσπισε το Προνόμιο της Ένωσης: οι τρεις μπούργκος συγχωνεύονταν σε μία πόλη, με ένα μόνο δημοτικό συμβούλιο, μία μόνο σφραγίδα και μία μόνο σημαία. Και διέταξε να χτιστεί το Δημαρχείο στο ακριβές σημείο όπου άγγιζαν οι τρεις.
Κυρίως στις εκκλησίες. Ο Σαν Σατουρνίνο χτίστηκε ανάμεσα στο 1277 και το 1297, αμέσως μετά τον πόλεμο, και έχει δύο συμπαγείς πύργους και τείχη κάστρου γιατί ήταν το ένοπλο προπύργιο του μπούργκο του. Ο Σαν Νικολάς, του 12ου και του 13ου αιώνα, έχει αμυντικό πύργο και κάηκε σε εκείνους τους πολέμους. Και στην πλατεία του Δημαρχείου, ακανόνιστη γιατί είναι η ραφή ανάμεσα στις τρεις.
Γιατί εκείνο το σημείο ήταν έδαφος κανενός: το κενό όπου άγγιζαν οι τρεις αντιμαχόμενοι μπούργκος. Όταν τελικά ενώθηκαν, το κοινό κτίριο χτίστηκε ακριβώς εκεί, και γι' αυτό η πλατεία είναι ένας ακανόνιστος και στενός χώρος αντί για τη μεγάλη ανοιχτή έκταση που συνήθως συνοδεύει ένα δημαρχείο.
Βασιλιάς της Ναβάρρας ανάμεσα στον 14ο και τον 15ο αιώνα, και ο άνθρωπος που έφτιαξε την Παμπλόνα: υπέγραψε το 1423 το έγγραφο που συγχώνευσε τους τρεις μπούργκος σε μία πόλη. Μετέτρεψε επίσης το κάστρο του Ολίτε σε βασιλικό παλάτι υπέρμετρης χλιδής, με κρεμαστούς κήπους και ένα κλουβί για λιοντάρια. Είναι θαμμένος στον καθεδρικό της Παμπλόνα.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Pamplona χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



