Κήποι της Τακονέρα
Ο αρχαιότερος κήπος της πόλης, του 1830, πάνω στο στρατιωτικό πρανές. Με ελάφια, πλατώνια και παγώνια που ζουν στην τάφρο, με ελεύθερη είσοδο.

Στρατιωτικά πρανή που έγιναν κήποι, τάφροι με ελάφια μέσα και ένα φρούριο του 16ου αιώνα που σήμερα είναι δημόσιο πάρκο. Πώς μια πόλη μετέτρεψε τη ζώνη πολέμου της σε ζώνη αναψυχής.
🎧 Στη διαδρομή Η Ακρόπολη, η Τακονέρα και ο πράσινος δακτύλιοςΌλο το πράσινο της Παμπλόνα προέρχεται από τον πόλεμο. Οι κήποι βρίσκονται πάνω στο στρατιωτικό πρανές, το έδαφος όπου απαγορευόταν να φυτρώσει έστω και ένας θάμνος· το μεγάλο πάρκο είναι μια ακρόπολη του 16ου αιώνα· και το καλύτερο σημείο θέας λέγεται Μέδια Λούνα (Μισοφέγγαρο) εξαιτίας ενός αμυντικού έργου. Το παράδοξο είναι το καλύτερο επιχείρημα της πόλης.
Οι Κήποι της Τακονέρα είναι ο αρχαιότερος κήπος της Παμπλόνα, σχεδιασμένοι το 1830 με γαλλικό γούστο, με ευθείς περιπάτους, παρτέρια, αγάλματα και κιόσκια, ακριβώς πάνω στα παλιά στρατιωτικά πρανή της δυτικής πλευράς.
Η λεπτομέρεια που εκπλήσσει περισσότερο είναι η τάφρος: σώζεται, και μέσα της ζουν ελάφια, πλατώνια, παγώνια και κατσίκες, σε κάτι που λειτουργεί σαν μικρός υπαίθριος ζωολογικός κήπος με ελεύθερη είσοδο. Το να βλέπεις ελάφια σε μια οχύρωση του 18ου αιώνα, στην καρδιά μιας πρωτεύουσας, δεν συμβαίνει σε πολλά μέρη.
Ανάμεσα στους περιπάτους υπάρχουν κρήνες και μνημεία αφιερωμένα σε Ναβαρρέζους: η Κρήνη της Μαριμπλάνκα, τα αγάλματα των Βασιλιάδων της Ναβάρρας και το μνημείο του Χουλιάν Γκαγιάρρε, του τενόρου από την κοιλάδα του Ρονκάλ που έγινε παγκόσμιος σταρ τον 19ο αιώνα.
Και μια ιστορία μεταμέλειας: η Πύλη του Σαν Νικολάς, η μνημειώδης είσοδος, γκρεμίστηκε το 1915, όταν η πόλη θέλησε να ανασάνει έξω από τα τείχη της. Δεκαετίες αργότερα, μετανιωμένη, την ξανασήκωσε ακολουθώντας το παλιό πρότυπο.
Ο αρχαιότερος κήπος της πόλης, του 1830, πάνω στο στρατιωτικό πρανές. Με ελάφια, πλατώνια και παγώνια που ζουν στην τάφρο, με ελεύθερη είσοδο.
Πεντάκτινο αστέρι του Φιλίππου Β΄, του 1571, σήμερα δημόσιο πάρκο με τα τείχη μετατρεμμένα σε περίπατο και τα περίπτερα σε αίθουσες εκθέσεων.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Pamplona χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Η Ακρόπολη, η Τακονέρα και ο πράσινος δακτύλιος με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Η Ακρόπολη είναι η κορυφή του δακτυλίου: ένα πεντάκτινο αστέρι που ο Φίλιππος Β΄ ανέθεσε να χτιστεί το 1571 στον Ιταλό μηχανικό Τζάκομο Παλεάρο, τον Φρατίν, με πρότυπο την ακρόπολη της Αμβέρσας.
Από τους πέντε προμαχώνες της —Σάντα Μαρία, Σαντιάγο, Σαν Φελίπε ελ Ρεάλ, Σαν Αντόν και Λα Βικτόρια— σώζονται οι τρεις. Οι άλλοι δύο γκρεμίστηκαν από το 1888 και μετά, για να μπορέσει η πόλη να μεγαλώσει προς το Ενσάντσε.
Σήμερα είναι δημόσιο πάρκο, με τα τείχη μετατρεμμένα σε περίπατο, τις τάφρους γεμάτες βλάστηση και τα παλιά στρατιωτικά περίπτερα μετασκευασμένα σε αίθουσες εκθέσεων. Η μεταμόρφωση από πολεμική μηχανή σε χώρο αναψυχής είναι ολοκληρωτική.
Συνδέεται με την Τακονέρα μέσω της Βουέλτα δελ Καστίγιο, ενός περιμετρικού δακτυλίου που περιβάλλει το σύνολο και είναι η πιο πολυσύχναστη διαδρομή άθλησης της πόλης. Συνολικά, μπορείς να κάνεις ολόκληρο τον γύρο της παλιάς πόλης μέσα από πράσινες ζώνες.
Και υπάρχει ένα ανέκδοτο που συνοψίζει την ιστορία του τόπου: αυτό το τόσο τέλειο φρούριο έπεσε μία μόνο φορά, και όχι με τη βία. Στις 16 Φεβρουαρίου 1808 οι Γάλλοι προσποιήθηκαν χιονοπόλεμο, απέσπασαν την προσοχή των φρουρών και μπήκαν χωρίς να ρίξουν ούτε μία βολή.
Το πάρκο της Μέδια Λούνα κλείνει τον δακτύλιο από τα ανατολικά, και κι αυτό χρωστάει το όνομά του στην οχύρωση: εδώ υπήρχε τον 18ο αιώνα μια «μέδια λούνα», ένα προκεχωρημένο αμυντικό έργο σε σχήμα μισοφέγγαρου.
Το σχεδίασε το 1935 ο Βίκτορ Εούσα, ο αρχιτέκτονας που σημάδεψε περισσότερο από κάθε άλλον τη σύγχρονη όψη της Παμπλόνα, σε σχεδόν εβδομήντα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Και είναι ένα μπαλκόνι: στα πόδια του βρίσκονται οι μαίανδροι του Άργα, τα περιβόλια της Μαγδαλένα και η παλιά πόλη κρεμασμένη απέναντι.
Από κάτω περνά ο Δρόμος του Σαντιάγο, πάνω από τη μεσαιωνική γέφυρα της Μαγδαλένα, απ' όπου μπαίνουν στην πόλη οι προσκυνητές που κατεβαίνουν από το Ρονθεσβάγιες αφού διασχίσουν τα Πυρηναία. Είναι η πύλη εισόδου για χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο.
Το άλλο μεγάλο σημείο θέας βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά: η γωνιά του Καμπάγιο Μπλάνκο, πάνω στον προμαχώνα του Ρεδίν. Ανάμεσα στα δύο αγκαλιάζεις ολόκληρη την κοιλάδα, και στα δύο η είσοδος είναι ελεύθερη.
Όλη αυτή η διαδικασία —ξεπερασμένες οχυρώσεις που μετατράπηκαν σε πάρκα και περιπάτους— επαναλήφθηκε σε όλη την Ευρώπη κατά τον 19ο αιώνα. Στην Παμπλόνα πέτυχε ιδιαίτερα καλά, γιατί το τείχος δεν γκρεμίστηκε ολόκληρο και η διαδρομή παραμένει συνεχής.
Το μπαλκόνι που σχεδίασε ο Βίκτορ Εούσα το 1935 πάνω από τους μαιάνδρους του Άργα. Από κάτω περνά ο Δρόμος του Σαντιάγο, πάνω από τη μεσαιωνική γέφυρα της Μαγδαλένα.
Το άλλο μεγάλο σημείο θέας, στην αντίθετη πλευρά: εκατόν ογδόντα μοίρες με τον Άργα να περιβάλλει την παλιά πόλη. Το σούρουπο δεν υπάρχει καλύτερο μέρος.
Το σύνολο των πάρκων και των κήπων που περιβάλλει το ιστορικό κέντρο και καταλαμβάνει το έδαφος που άλλοτε προοριζόταν για τη στρατιωτική άμυνα: τα ξέφωτα στρατιωτικά πρανή γύρω από τα τείχη, την ίδια την Ακρόπολη και τα προκεχωρημένα αμυντικά έργα. Μπορείς να κάνεις ολόκληρο τον γύρο της πόλης μέσα από πράσινες ζώνες.
Λεγόταν «γκλασί» (στρατιωτικό πρανές) και ήταν ο ανοιχτός χώρος που περιέβαλλε τα τείχη από έξω. Σε μια οχυρωμένη πόλη απαγορευόταν αυστηρά να φυτρώσει οποιοδήποτε δέντρο ή να υψωθεί οποιαδήποτε κατασκευή, γιατί θα έδινε κάλυψη σε έναν επιτιθέμενο και θα τύφλωνε τα πυρά των αμυνομένων.
Ναι, και επίσης πλατώνια, παγώνια και κατσίκες, που ζουν στη σωζόμενη τάφρο του κήπου, σε κάτι που λειτουργεί σαν μικρός υπαίθριος ζωολογικός κήπος με ελεύθερη είσοδο. Το να βλέπεις ελάφια σε μια οχύρωση του 18ου αιώνα, στην καρδιά μιας πρωτεύουσας, είναι κάτι που δεν το συναντάς σε πολλά μέρη.
Ναι, είναι δημόσιο πάρκο με ελεύθερη είσοδο. Τα τείχη έχουν γίνει περίπατος, οι τάφροι είναι γεμάτες βλάστηση και τα παλιά στρατιωτικά περίπτερα έχουν μετασκευαστεί σε αίθουσες εκθέσεων, που έχουν δικό τους ωράριο. Από τους πέντε αρχικούς προμαχώνες της σώζονται οι τρεις.
Γιατί εδώ υπήρχε τον 18ο αιώνα μια «μέδια λούνα» (μισοφέγγαρο), ένα προκεχωρημένο αμυντικό έργο με αυτό το χαρακτηριστικό σχήμα, που προστάτευε την είσοδο της πόλης. Όπως συμβαίνει με την Τακονέρα και την Ακρόπολη, το όνομα του πράσινου χώρου προέρχεται κατευθείαν από την οχύρωση που κατείχε το σημείο.
Είναι δύο και βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές: η γωνιά του Καμπάγιο Μπλάνκο, πάνω στον προμαχώνα του Ρεδίν, δίπλα στον καθεδρικό, με εκατόν ογδόντα μοίρες πάνω από τον Άργα· και το πάρκο της Μέδια Λούνα, στα ανατολικά, με τους μαιάνδρους του ποταμού και την παλιά πόλη κρεμασμένη απέναντι. Και τα δύο με ελεύθερη είσοδο, και τα δύο καλύτερα το σούρουπο.
Ο πλήρης γύρος, ανάμεσα σε δύο και τρεις ώρες περπατώντας χωρίς βιασύνη: Τακονέρα, Βουέλτα δελ Καστίγιο, Ακρόπολη και, από την άλλη πλευρά, η Μέδια Λούνα. Είναι επίπεδος και ευχάριστος, και η Βουέλτα δελ Καστίγιο είναι επιπλέον η διαδρομή άθλησης που χρησιμοποιούν περισσότερο οι κάτοικοι της Παμπλόνα.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Pamplona χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



