Το πιο διάσημο σημείο θέας της Παμπλόνα: ένα πλατύ μπαλκόνι στημένο πάνω στον προμαχώνα, από όπου η πόλη ανοίγει σαν βεντάλια, σχεδόν εκατόν ογδόντα μοίρες ορίζοντα. Κάτω, ο ποταμός Άργα να τυλίγει την παλιά πόλη σαν φυσική τάφρος· στο βάθος, το βουνό, πράσινο ή χιονισμένο ανάλογα με τη μέρα.
Τι βλέπεις ακριβώς
Προς τα κάτω, ο Άργας κλείνει την παλιά πόλη σε μια καμπύλη· απέναντι, οι συνοικίες Ροτσαπέα και Τσαντρέα σκαρφαλώνουν στην πλαγιά· και στο βάθος το Εθκάμπα, που λέγεται και Σαν Κριστόμπαλ, κλείνει τον ορίζοντα στον βορρά.
Η «Ροτσαπέα» προέρχεται από το βασκικό αρροτσαπέα, που σημαίνει περίπου «κάτω από τον βράχο». Και είναι κυριολεκτικό: ο βράχος είναι αυτός πάνω στον οποίο πατά το τείχος, και η συνοικία γεννήθηκε ακριβώς στα πόδια του, ανάμεσα στον μεγάλο τοίχο και το ποτάμι.
Το Εθκάμπα κρύβει μια σκληρή ιστορία: στην κορυφή του υπάρχει ένα στρατιωτικό φρούριο του 19ου αιώνα που το 1938 ήταν φυλακή, και από εκεί έγινε η μεγαλύτερη απόδραση κρατουμένων της Ισπανίας εκείνης της εποχής, εκατοντάδες άντρες να τρέχουν στην κατηφόρα του βουνού μια νύχτα του Μαΐου. Πολύ λίγοι τα κατάφεραν.
Το όνομα του σημείου θέας προέρχεται από ένα παλιό πανδοχείο που υπήρχε εδώ, με ένα άσπρο άλογο για ταμπέλα, και η γωνιά κράτησε για πάντα αυτό το τρυφερό παρατσούκλι. Υπάρχει ακόμη δίπλα ένα πανδοχείο με αυτό το όνομα.
Το μέρος όπου ανεβαίνεις για να σκεφτείς
Εδώ ανεβαίνουν τα ζευγάρια το σούρουπο, οι οικογένειες τις Κυριακές και όσοι χρειάζονται να βάλουν σε τάξη το μυαλό τους. Είναι μια πραγματική αστική λειτουργία: κάθε πόλη χρειάζεται ένα τέτοιο μέρος, και στην Παμπλόνα είναι αυτό.
Το φως εδώ κάνει κουμάντο: το πρωί ο ήλιος βγαίνει απέναντί σου πίσω από τα βουνά, και καθώς πέφτει το απόγευμα γίνεται χρυσαφένιο πάνω στις στέγες. Το ηλιοβασίλεμα είναι η αδιαμφισβήτητη στιγμή.
Αν υπάρχουν προσκυνητές, θα δεις περισσότερους από έναν να αφήνουν κάτω το σακίδιο και να μένουν άφωνοι: αυτή είναι από τις πρώτες μεγάλες θέες του Δρόμου του Σαντιάγο μόλις μπεις στην πόλη, αφού έχεις διασχίσει τα Πυρηναία από το Ρονθεσβάγιες.
Η συμβουλή όποιου το ξέρει: μη βγάζεις φωτογραφίες ακόμη. Πρώτα κοίτα με τα μάτια σου και μείνε λίγο. Αυτό δεν σβήνεται, και η φωτογραφία μπορεί να περιμένει πέντε λεπτά.
Μη χάσεις
Εκατόν ογδόντα μοίρες ορίζοντα
Ο Άργας να τυλίγει την παλιά πόλη, η Ροτσαπέα απέναντι και το βουνό στο βάθος.
«Ροτσαπέα» σημαίνει «κάτω από τον βράχο»
Από το βασκικό αρροτσαπέα. Ο βράχος είναι αυτός πάνω στον οποίο πατά το τείχος.
Το όνομα προέρχεται από ένα πανδοχείο
Ένα παλιό που είχε ένα άσπρο άλογο για ταμπέλα. Το παρατσούκλι έμεινε για πάντα.
Η πρώτη θέα του Δρόμου
Οι προσκυνητές που κατεβαίνουν από το Ρονθεσβάγιες βλέπουν την Παμπλόνα πρώτη φορά από εδώ.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στην Παμπλόνα
Βρίσκεται πάνω στον προμαχώνα του Ρεδίν, ένα βήμα από τον καθεδρικό, στη βορειοανατολική άκρη της παλιάς πόλης.
Η στάση κρατά δεκαπέντε με είκοσι λεπτά, συν όσο θέλεις να μείνεις. Η πρόσβαση είναι ελεύθερη και οποιαδήποτε ώρα, αν και τη νύχτα είναι λίγο φωτισμένο.
Συνδύασέ το με τον περίπατο στα τείχη, που κατεβαίνει από εδώ ως την Πύλη της Γαλλίας, την πύλη από την οποία μπαίνουν οι προσκυνητές του Δρόμου.
Συχνές ερωτήσεις
Από πού έρχεται το όνομα της συνοικίας που έχεις από κάτω, της Ροτσαπέα;
Από το βασκικό αρροτσαπέα, που σημαίνει πάνω κάτω κάτω από τον βράχο. Και είναι κυριολεκτικό: ο βράχος είναι αυτή η πέτρα πάνω στην οποία πατά το τείχος, και η συνοικία γεννήθηκε ακριβώς στα πόδια του, ανάμεσα στον ψηλό τοίχο και στο ποτάμι.
Ποιο βουνό είναι αυτό που κλείνει τον ορίζοντα στον βορρά;
Το Εθκάμπα, ή Σαν Κριστόμπαλ. Στην κορυφή του υπάρχει ένα στρατιωτικό οχυρό του 19ου αιώνα που κρύβει μια σκληρή ιστορία: το 1938 ήταν φυλακή, και από εκεί έγινε η μεγαλύτερη απόδραση κρατουμένων στην Ισπανία της εποχής, εκατοντάδες άντρες που έτρεχαν στην κατηφόρα του βουνού μια νύχτα του Μαΐου. Ελάχιστοι τα κατάφεραν. Κοιτάς ένα πανέμορφο τοπίο, ναι, αλλά και έναν τόπο μνήμης.
