Η Σεβίλλη σε 2 μέρες: το δρομολόγιο που πραγματικά λειτουργεί
Δρομολόγια · Σεβίλλη

Η Σεβίλλη σε 2 μέρες: το δρομολόγιο που πραγματικά λειτουργεί

Καθεδρικός, Αλκάσαρ και Σάντα Κρους την πρώτη μέρα· ποτάμι, Τριάνα και Πλάθα δε Εσπάνια τη δεύτερη. Με πραγματικά ωράρια, τι να κλείσεις από πριν και πού να σταματήσεις για φαγητό.

Ανάγνωση 11 λεπτά · Ενημερώθηκε το 2026
🎧 Στη διαδρομή Ο Καθεδρικός Ναός, η Χιραλδά και το Βασιλικό Αλκάσαρ

Η Σεβίλλη έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα απέναντι σε σχεδόν κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη: τα βασικά χωρούν σε ένα τρίγωνο που το διασχίζεις με τα πόδια σε δέκα λεπτά. Ο καθεδρικός, το Αλκάσαρ και η συνοικία Σάντα Κρους είναι κυριολεκτικά κολλητά, και από εκεί το ποτάμι είναι σε απόσταση περιπάτου και η Τριάνα στην άλλη άκρη μιας γέφυρας. Αυτό σημαίνει ότι δύο καλά οργανωμένες μέρες δεν είναι πρόχειρη λύση· είναι πραγματικά αρκετές. Αυτό που καταστρέφει την επίσκεψη δεν είναι οι αποστάσεις αλλά δύο συγκεκριμένα πράγματα: να μην κλείσεις το Αλκάσαρ έγκαιρα και να τα βάλεις με τον ήλιο του μεσημεριού. Αυτό το δρομολόγιο είναι στημένο για να αποφύγεις και τα δύο.

Κλείσε το εισιτήριο για το Βασιλικό Αλκάσαρ αρκετές μέρες νωρίτερα: είναι το μνημείο που εξαντλεί πρώτο τις θέσεις του, κυρίως από τον Μάρτιο ως τον Ιούνιο. Το εισιτήριο του καθεδρικού περιλαμβάνει την ανάβαση στη Χιραλδά, οπότε τα κάνεις μονορούφι.

Μέρα 1 · Το μνημειακό τρίγωνο

Καθεδρικός, Χιραλδά, Αλκάσαρ και ο λαβύρινθος της Σάντα Κρους. Όλα σε λιγότερο από ένα χιλιόμετρο.

Ξεκίνα νωρίς, γύρω στις εννιά. Δεν είναι συμβουλή του εγχειριδίου: τα τρία μνημεία αυτής της μέρας είναι αυτά που συγκεντρώνουν τον περισσότερο κόσμο σε όλη την Ανδαλουσία, και η διαφορά ανάμεσα στο να τα δεις νωρίς το πρωί ή το μεσημέρι είναι η διαφορά ανάμεσα στο να τα απολαύσεις και στο να τα υποφέρεις.

Η σειρά μετράει. Πρώτα καθεδρικός και Χιραλδά, γιατί η ανάβαση στον πύργο γίνεται πολύ καλύτερα χωρίς ζέστη. Μετά το Αλκάσαρ, που θέλει τουλάχιστον δύο ώρες αν θέλεις να δεις και τους κήπους. Και τέλος η Σάντα Κρους, που είναι η ιδανική γειτονιά για την ώρα που δεν έχεις πια όρεξη να περιμένεις σε καμία ουρά.

1Καθεδρικός της Σεβίλλης

Καθεδρικός της Σεβίλλης

📍 Πλάθα Βίρχεν δε λος Ρέγιες

Η μεγαλύτερη γοτθική εκκλησία του κόσμου, και υψώθηκε με αυτή τη δηλωμένη πρόθεση: όταν το κεφάλαιο των κανονικών αποφάσισε να τη χτίσει το 1401 πάνω στο παλιό μεγάλο τζαμί, το χρονικό καταγράφει τον σκοπό να γίνει ένας ναός τόσο μεγάλος ώστε όποιος τον έβλεπε τελειωμένο να τους θεωρήσει τρελούς. Μέσα υπάρχουν πέντε τεράστια κλίτη, ένα κεντρικό ρετάμπλο με περισσότερες από διακόσιες σκαλιστές και επιχρυσωμένες μορφές, και ο τάφος του Κολόμβου που τον κρατούν τέσσερις κήρυκες. Στο Βασιλικό Παρεκκλήσι αναπαύεται ο Φερδινάνδος Γ΄, ο βασιλιάς που κατέκτησε την πόλη το 1248 και στον οποίο η Σεβίλλη προσεύχεται ως προστάτη της. Υπολόγισε μιάμιση ώρα και κάτι: είναι από εκείνα τα εσωτερικά όπου ο χρόνος φεύγει χωρίς να το καταλάβεις.

2Η Χιραλδά

Η Χιραλδά

📍 Περιλαμβάνεται στο εισιτήριο του καθεδρικού

Σχεδόν εκατό μέτρα τούβλου που ξεκίνησαν ως κάτι άλλο: γεννήθηκε γύρω στο 1184 ως μιναρές των Αλμοχάδων, όταν η Σεβίλλη ήταν η Ισμπίλια και μία από τις πρωτεύουσες της μουσουλμανικής Δύσης. Ανεβαίνεις χωρίς ούτε ένα σκαλί ως το τελευταίο κομμάτι, από τριάντα πέντε ήπιες ράμπες σχεδιασμένες ώστε ένας καβαλάρης να μπορεί να ανέβει έφιππος. Πάνω βρίσκεται το καλύτερο πανόραμα της παλιάς πόλης, με τις στέγες να ανοίγονται προς το ποτάμι. Κάν' το νωρίς το πρωί: οι ράμπες στενεύουν όταν έχει κόσμο και το μεσημέρι κάνει την ανάβαση μια περιττή προσπάθεια.

3Βασιλικό Αλκάσαρ

Βασιλικό Αλκάσαρ

📍 Είσοδος από την Πουέρτα δελ Λεόν, Πλάθα δελ Τριούνφο

Το παλαιότερο βασιλικό παλάτι της Ευρώπης που χρησιμοποιείται ακόμη: η ισπανική βασιλική οικογένεια μένει ακόμη εδώ όταν επισκέπτεται τη Σεβίλλη. Είναι χίλια χρόνια στοιβαγμένα, από τα τείχη των Αλμοχάδων ως το παλάτι μουδέχαρ που ύψωσε ο Πέτρος Α΄ τον 14ο αιώνα με τεχνίτες που ύφαναν στους ίδιους τοίχους τη χριστιανική και την ισλαμική τέχνη. Μέσα σε περιμένουν η Αυλή των Παρθένων, η Αίθουσα των Πρέσβεων κάτω από τον χρυσό τρούλο της, η μικρή και οικεία Αυλή των Κουκλών, τα υπόγεια λουτρά της Μαρίας ντε Παδίγια και κάποιοι κήποι που τρώνε τη μισή επίσκεψη. Κλείσε εισιτήριο οπωσδήποτε, και υπολόγισε δύο ώρες τουλάχιστον.

4Γενικό Αρχείο των Ινδιών

Γενικό Αρχείο των Ινδιών

📍 Λεωφόρος δε λα Κονστιτουθιόν · δωρεάν είσοδος

Ακριβώς απέναντι από τον καθεδρικό, ένα τετράγωνο και αυστηρό κτίριο που μοιάζει με χρηματοκιβώτιο. Κατά κάποιον τρόπο είναι: εδώ φυλάσσονται περίπου ογδόντα εκατομμύρια σελίδες με τη μνήμη σε χαρτί της αμερικανικής αυτοκρατορίας, μαζί με το ημερολόγιο του Κολόμβου και τη Συνθήκη του Τορδεσίγιας που μοίρασε τον κόσμο στα δύο. Ο Φίλιππος Β΄ το έχτισε ως Κάσα Λόνχα, το χρηματιστήριο των εμπόρων, και ο Κάρολος Γ΄ το έκανε αρχείο. Είναι δωρεάν, το βλέπεις σε μισή ώρα και συνήθως είναι σχεδόν άδειο ενώ δίπλα υπάρχει ουρά: μία από τις καλύτερες ευκαιρίες της πόλης.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Seville με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Ο Καθεδρικός Ναός, η Χιραλδά και το Βασιλικό Αλκάσαρ με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Απόγευμα της μέρας 1 · Χάσου στη Σάντα Κρους

Η παλιά εβραϊκή συνοικία, που σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό ένα πανέμορφο σκηνικό στημένο πάνω σε πολύ αληθινές ιστορίες.

Τη Σάντα Κρους τη γυρίζεις χωρίς χάρτη, και είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις μαζί της. Είναι ένας λαβύρινθος από στενότατα δρομάκια, αυλές με γλάστρες και πλατείες που εμφανίζονται ξαφνικά, κολλητά στο τείχος του Αλκάσαρ.

Καλό είναι να ξέρεις κάτι που αλλάζει τη ματιά σου: πολλά από όσα μοιάζουν πανάρχαια έχουν ηλικία λίγο πάνω από έναν αιώνα. Στις αρχές του 20ού αιώνα η συνοικία ήταν μισογκρεμισμένη και, ενόψει της Ιβηροαμερικανικής Έκθεσης του 1929, συζητήθηκε ακόμη και να κατεδαφιστεί ολόκληρη. Αντί γι' αυτό την ευπρέπισαν: αναστηλώθηκαν πλατείες, φυτεύτηκαν νεραντζιές και της δόθηκε η ρομαντική εικόνα που οι ταξιδιώτες περίμεναν ήδη να βρουν. Ο αρχιτέκτονας Χουάν Ταλαβέρα ι Ερέδια σχεδίασε έτσι την Πλάθα δε Ντόνια Ελβίρα γύρω στο 1918. Το να το ξέρεις δεν της αφαιρεί ομορφιά· της προσθέτει ένα στρώμα.

5Αυλή των Σημαιών

Αυλή των Σημαιών

📍 Δίπλα στην έξοδο του Αλκάσαρ

Μια κλειστή αυλή με σπίτια στο χρώμα της ώχρας, ένα σιντριβάνι και τη Χιραλδά να ξεπροβάλλει πάνω από τις στέγες: η φωτογραφία που βγάζουν όλοι. Αυτό που σχεδόν κανείς δεν ξέρει είναι τι υπάρχει από κάτω. Οι ανασκαφές κάτω από αυτές τις πλάκες βρήκαν στρώματα που κατεβαίνουν ως τον 9ο αιώνα π.Χ., σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια, ανάμεσά τους κάτι που ερμηνεύεται ως φοινικικό ιερό. Είναι ένα από τα λίγα σημεία της πόλης όπου μπορείς να σκύψεις πάνω από τον πρώτο της χτύπο.

6Οδός Σουσόνα

Οδός Σουσόνα

📍 Ψάξε το πλακάκι με το κρανίο

Το πιο σιωπηλό στενό της συνοικίας κρύβει τον πιο σκοτεινό της θρύλο. Λέει η παράδοση ότι εδώ ζούσε η Σουσόνα, κόρη του Ντιέγο δε Σουσάν, ενός από τους πλουσιότερους άντρες της εβραϊκής συνοικίας στα τέλη του 15ου αιώνα. Ερωτευμένη με έναν χριστιανό ιππότη, άκουσε τον πατέρα της να συνωμοτεί εναντίον της Ιεράς Εξέτασης που μόλις είχε ιδρυθεί και τον κατέδωσε· συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν. Συντετριμμένη από τις τύψεις, ζήτησε πεθαίνοντας να κρεμαστεί το κεφάλι της πάνω από την πόρτα του σπιτιού της για προειδοποίηση. Το ιστορικό υπόβαθρο είναι αληθινό: το πρώτο δικαστήριο της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη και η πρώτη του αουτοδαφέ έγινε εδώ το 1481.

7Πλάθα δε Ντόνια Ελβίρα

Πλάθα δε Ντόνια Ελβίρα

📍 Κέντρο της Σάντα Κρους

Μικρή, κλειστή, με νεραντζιές και πάγκους από πλακάκια, σχεδόν πάντα με μια κιθάρα να παίζει. Για πολλούς είναι η ωραιότερη γωνιά της συνοικίας, και επιπλέον μπορείς να καθίσεις: οι κεραμικοί πάγκοι είναι γι' αυτό. Σε αυτό ακριβώς το έδαφος, τον Χρυσό Αιώνα, υπήρχε ένα «κορράλ ντε κομέδιας», ένα υπαίθριο θέατρο όπου απογειώθηκε η καριέρα του Λόπε δε Ρουέδα, του Σεβιλλιάνου τεχνίτη που ο Θερβάντες θυμόταν με θαυμασμό επειδή τον είχε δει να παίζει όταν ήταν παιδί.

8Νοσοκομείο των Βενεράμπλες

Νοσοκομείο των Βενεράμπλες

📍 Πλάθα δε λος Βενεράμπλες

Κόκκινο τούβλο και λιτή πρόσοψη που δεν προϊδεάζει για όσα υπάρχουν μέσα. Ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα για να φιλοξενεί ηλικιωμένους και φτωχούς ιερείς, και η αυλή του είναι βυθισμένη, με το σιντριβάνι στον πάτο ενός είδους λεκάνης: δεν είναι αισθητική, είναι ένα έξυπνο τέχνασμα για να μαζεύεται νερό σε μια πόλη με καυτά καλοκαίρια. Μέσα βρίσκονται ο θόλος που ζωγράφισε ο Βαλντές Λεάλ και το Κέντρο Βελάθκεθ, με την «Αγία Ρουφίνα» που αγοράστηκε το 2007 για ένα ποσό-ρεκόρ για ισπανικό πίνακα. Το να τη δεις στην πόλη όπου γεννήθηκε ο Βελάθκεθ αλλάζει την εμπειρία.

9Πλάθα δε Σάντα Κρους

Πλάθα δε Σάντα Κρους

📍 Δίπλα στους Κήπους του Μουρίγιο

Βγαίνεις από τον λαβύρινθο σε έναν ανοιχτό χώρο με κουρεμένους θάμνους, νεραντζιές και έναν λεπτότατο μαύρο σιδερένιο σταυρό στο κέντρο, τον Σταυρό της Θεραχερία, του 1692, που παλιότερα δέσποζε στην οδό Σιέρπες. Αλλά το σημαντικό βρίσκεται κάτω από τα πόδια σου: εδώ δεν υπήρχε πλατεία αλλά η παλιά εκκλησία της Σάντα Κρους, και σε αυτήν θάφτηκε το 1682 ο Μουρίγιο. Κατά τη γαλλική εισβολή γκρέμισαν τον ναό για να ανοίξουν αυτόν τον χώρο και μαζί του χάθηκε ο τάφος. Ο ζωγράφος αναπαύεται χωρίς ταφόπλακα σε κάποιο σημείο κάτω από τις νεραντζιές.

Μέρα 2 · Το ποτάμι, το Αρενάλ και η Τριάνα

Η Σεβίλλη που κοίταζε προς την Αμερική και η συνοικία στην άλλη πλευρά του νερού.

Η δεύτερη μέρα αλλάζει ύφος. Αν η πρώτη είναι μνημειακή και σε εσωτερικούς χώρους, αυτή είναι μέρα όχθης, ανοιχτού αέρα και γειτονιάς. Ξεκίνα κι αυτή νωρίς, αλλά για άλλο λόγο: για να φτάσεις στην Τριάνα την ώρα του απεριτίφ, που είναι όταν η συνοικία είναι στην καλύτερή της στιγμή.

Εδώ καλό είναι να καταλάβεις κάτι για να δέσουν όλα: ο Γουαδαλκιβίρ είναι το μόνο μεγάλο πλωτό ποτάμι της Ισπανίας, και γι' αυτό μια πόλη σχεδόν εκατό χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα μπόρεσε να γίνει για δύο αιώνες το λιμάνι μιας αυτοκρατορίας. Οι γαλιόνες ανέβαιναν το ρεύμα από τον Ατλαντικό ως αυτή ακριβώς την όχθη. Η Σεβίλλη είχε το μονοπώλιο του εμπορίου με τις Ινδίες όχι από καπρίτσιο, αλλά επειδή το ποτάμι την έκανε ένα ασφαλές λιμάνι στην ενδοχώρα, μακριά από τους πειρατές.

10Νοσοκομείο της Σάντα Καριδάδ

Νοσοκομείο της Σάντα Καριδάδ

📍 Οδός Τεμπράδο

Μία από τις πιο έντονες ιστορίες της πόλης. Το επανίδρυσε τον 17ο αιώνα ο Μιγκέλ δε Μανιάρα, ένας πλούσιος και κοσμικός ευγενής που —λέει ο θρύλος— είδε τη δική του κηδεία να περνά από τον δρόμο και αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή και την περιουσία του στο να μαζεύει και να θάβει τους φτωχούς που κανείς δεν ήθελε. Μέσα κρέμονται οι δύο συγκλονιστικοί πίνακες του Βαλντές Λεάλ για τον θάνατο και τη ματαιοδοξία, τόσο ωμοί που ο Μουρίγιο είπε ότι έπρεπε να κλείσεις τη μύτη σου για να τους κοιτάξεις, δίπλα στους πιο γλυκούς πίνακες του ίδιου του Μουρίγιο. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι η αδελφότητα είναι ακόμη ζωντανή: σήμερα διατηρεί εδώ έναν οίκο για ηλικιωμένους χωρίς πόρους.

11Πύργος του Χρυσού

Πύργος του Χρυσού

📍 Πασέο δε Κριστόμπαλ Κολόν

Δώδεκα πλευρές από ζεστή πέτρα στην άκρη του νερού. Τον ύψωσαν οι Αλμοχάδες μεταξύ 1220 και 1221 ως πύργο «αλμπαρράνα», χωριστό από το τείχος και ενωμένο μαζί του με έναν πέτρινο βραχίονα, για να επιτηρεί το ποτάμι. Η μορφή του διαβάζεται σαν γεωλογική τομή: το δωδεκάπλευρο σώμα είναι των Αλμοχάδων, το μεσαίο το πρόσθεσε ο Πέτρος Α΄ τον 14ο αιώνα και η στρογγυλή απόληξη είναι του 18ου αιώνα, μετά τον σεισμό της Λισαβόνας του 1755. Το όνομα δεν βγαίνει από τον χρυσό: μια αναστήλωση του 2005 ανακάλυψε ότι τη λάμψη την έδινε ένα μείγμα από κονίαμα ασβέστη και πατημένο άχυρο που γυάλιζε στον ήλιο.

12Αρένα της Ρεάλ Μαεστράνθα

Αρένα της Ρεάλ Μαεστράνθα

📍 Πασέο δε Κριστόμπαλ Κολόν, 12

Ένας ατελείωτος τοίχος, λευκός και ώχρα, που καμπυλώνει κάτω από έναν εξώστη με κίτρινα τόξα. Την ξεκίνησε τον 18ο αιώνα η Ρεάλ Μαεστράνθα δε Καμπαγιερία, μια ένωση έφιππων ευγενών που γεννήθηκε γύρω στο 1670, και τα έργα κράτησαν πάνω από εκατό χρόνια, ως το 1881: γι' αυτό δεν είναι τέλειος κύκλος. Χωράει περίπου έντεκα χιλιάδες πεντακόσιους ανθρώπους. Πρόσεξε την Πουέρτα δελ Πρίνθιπε: από εκεί βγαίνεις με έναν μόνο τρόπο, στους ώμους του πλήθους, και το να το καταφέρεις στη Σεβίλλη αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη αρένα. Η ξενάγηση εξηγεί τρεις αιώνες ιστορίας της πόλης, είτε σου αρέσουν οι ταυρομαχίες είτε όχι.

13Γέφυρα της Ισαβέλλας Β΄

Γέφυρα της Ισαβέλλας Β΄

📍 Η γέφυρα της Τριάνα

Σχεδόν κανείς δεν τη λέει με το επίσημο όνομά της. Τα αλυσιδωτά τόξα της από χυτοσίδηρο υψώθηκαν μεταξύ 1845 και 1852 και κρύβουν μια ιστορία που κανείς δεν περιμένει: δεν επινοήθηκαν από το μηδέν, αντιγράφηκαν δοκό προς δοκό από μια γέφυρα που διέσχιζε τον Σηκουάνα στο Παρίσι, τη γέφυρα του Καρουζέλ, δίπλα στο Λούβρο. Η αυθεντική παρισινή γκρεμίστηκε πριν από σχεδόν έναν αιώνα και το σεβιλλιάνικο αντίγραφο στέκεται ακόμη. Από τη μέση της γέφυρας καταλαβαίνεις την πόλη καλύτερα απ' ό,τι από οποιοδήποτε σημείο θέας.

14Οδός Μπέτις

Οδός Μπέτις

📍 Όχθη της Τριάνα

Μια σειρά από χρωματιστές προσόψεις —ώχρα, κοκκινόχωμα, λουλακί, κίτρινο— παραταγμένες απέναντι από τον Γουαδαλκιβίρ σαν αυλαία, με όλη τη Σεβίλλη να ποζάρει απέναντι: τον Πύργο του Χρυσού χρυσαφένιο στον ήλιο, τη Μαεστράνθα και, πίσω, τη Χιραλδά να ξεπροβάλλει. Είναι η καρτ ποστάλ της πόλης και λειτουργεί καλύτερα στο ηλιοβασίλεμα. Μπέτις, ή Μπέτις των Ρωμαίων, Baetis, είναι το όνομα που έδιναν οι Ρωμαίοι στον Γουαδαλκιβίρ πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Αυτά τα σπίτια παλεύουν εδώ και αιώνες με το νερό: η όχθη υψώθηκε τον 19ο αιώνα με έναν τοίχο αντιστήριξης επειδή το ποτάμι πλημμύριζε την Τριάνα ξανά και ξανά.

Πλάθα δελ Αλτοθάνο
Μην το προσπεράσεις

Πλάθα δελ Αλτοθάνο

Το σαλόνι της Τριάνα. Το όνομα τα εξηγεί όλα: «αλτοθάνο», ένα μικρό ύψωμα. Όταν ο Γουαδαλκιβίρ ξεχείλιζε και πλημμύριζε τη συνοικία ξανά και ξανά, αυτός ο λόφος έμενε στεγνός περισσότερο καιρό, κι έτσι η Τριάνα τον έκανε ασφαλές της έδαφος και, με τα χρόνια, τόπο συνάντησης. Γύρνα αργά και θα δεις δύο μπρούντζινα έργα που συνοψίζουν την ψυχή αυτής της όχθης: το ένα αφιερωμένο στην τέχνη του φλαμένκο και το άλλο στον Χουάν Μπελμόντε, τον ταυρομάχο που άλλαξε την ταυρομαχία στεκόμενος σταθερός εκεί όπου άλλοι έφευγαν, γεννημένο σε αυτή την πλευρά του ποταμού.

🎧 Στην περιήγηση Triana: κεραμικά, φλαμένκο κι ποτάμι📍 Δες στους Χάρτες Google

Απόγευμα της μέρας 2 · Η Πλάθα δε Εσπάνια στο ηλιοβασίλεμα

Το καλύτερο δυνατό φινάλε, και το χειρότερο σχέδιο το μεσημέρι.

Άφησε την Πλάθα δε Εσπάνια για το τέλος του απογεύματος. Δεν είναι θέμα γούστου αλλά σκιάς: το ημικύκλιο είναι τεράστιο και σχεδόν όλο ακάλυπτο, οπότε στις τρεις το απόγευμα τον Ιούνιο είναι κυριολεκτικά αφιλόξενο, ενώ στις επτά είναι ένα από τα ωραιότερα μέρη της Ισπανίας.

Πριν φτάσεις αξίζει να διασχίσεις το Πάρκο Μαρία Λουίσα, που ήταν ο ιδιωτικός κήπος του Παλατιού του Σαν Τέλμο ώσπου το 1893 η ινφάντα Μαρία Λουίσα Φερνάντα των Βουρβόνων, ήδη χήρα, χάρισε στην πόλη σχεδόν είκοσι εκτάρια για να γίνουν δημόσιο πάρκο. Από εκεί και το όνομα. Είναι ο καλύτερος τρόπος να φτάσεις στην πλατεία: από τη σκιά, ακούγοντας παγώνια.

15Πλάθα δε Εσπάνια

Πλάθα δε Εσπάνια

📍 Πάρκο Μαρία Λουίσα

Ένα ημικύκλιο εκατόν εβδομήντα μέτρων σε διάμετρο από τούβλο και κεραμικό, με στοά από κίονες, δύο πανύψηλους πύργους και ένα κανάλι που αγκαλιάζει τα πάντα. Το σχεδίασε ο Σεβιλλιάνος Ανίμπαλ Γκονθάλεθ για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929 και είναι το κορυφαίο έργο του ρετζιοναλισμού. Οι σαράντα οκτώ πάγκοι της πρόσοψης αντιπροσωπεύουν ο καθένας μια ισπανική επαρχία, με τον χάρτη της και μια ιστορική σκηνή της σε πλακάκια: το να ψάξεις τη δική σου έχει γίνει τελετουργία. Το 2000 έγινε το παλάτι του πλανήτη Naboo στο Επεισόδιο II του Star Wars, χωρίς να μετακινηθεί ούτε μία πέτρα.

16Πάρκο Μαρία Λουίσα

Πάρκο Μαρία Λουίσα

📍 Είσοδος από τη Γλοριέτα δε Σαν Ντιέγο

Ο μεγάλος πράσινος πνεύμονας της πόλης και ένας από τους ωραιότερους ιστορικούς κήπους της Ισπανίας. Μέσα κυριαρχεί ο ήχος περισσότερο από την εικόνα: το γουργούρισμα των περιστεριών, κάποιο κρυμμένο παγώνι, νερό που κυλά, το τρίξιμο της ώχρας άμμου κάτω από τα πόδια. Ψάξε τη Γλοριέτα του Μπέκερ, με το τεράστιο κυπαρίσσι της και τις τρεις μορφές που αναπαριστούν τον έρωτα που έρχεται, αυτόν που πληγώνει και αυτόν που χάνεται, έργο του Κουγιάουτ Βαλέρα. Είναι η πιο λογοτεχνική γωνιά της Σεβίλλης και σχεδόν πάντα είναι ήσυχη.

17Λας Σέτας

Λας Σέτας

📍 Πλάθα δε λα Ενκαρναθιόν

Αν υπάρχει ακόμη φως, το τελευταίο σημείο θέας. Μια κυματιστή ξύλινη κατασκευή σε σχήμα έξι γιγάντιων ομπρελών, έργο του Γερμανού Γιούργκεν Μάγερ, που εγκαινιάστηκε το 2011 και είναι η μεγαλύτερη ξύλινη κατασκευή του κόσμου. Όταν υψώθηκε, χώρισε την πόλη ανάμεσα σε όσους τη μισούσαν και όσους τη λάτρευαν· σήμερα είναι πια καρτ ποστάλ. Από κάτω υπάρχει ένα μουσείο, το Αντικουάριουμ, με τα ρωμαϊκά και αραβικά ευρήματα που εμφανίστηκαν στην ανασκαφή: γι' αυτό το έργο καθυστέρησε τόσο, γιατί από κάτω εμφανίστηκε μια άλλη πόλη.

Πού να σταματήσεις για φαγητό χωρίς να χάσεις τη μέρα

Τέσσερα κλασικά μπαρ που πέφτουν ακριβώς πάνω στη διαδρομή.

Στη Σεβίλλη το ωράριο μετράει περισσότερο από τον κατάλογο: το μεσημεριανό σερβίρεται από τις 14:00 ως τις 16:00 και το βραδινό από τις 21:00, και έξω από αυτές τις ώρες πολλές κουζίνες κλείνουν. Το να οργανώσεις τη μέρα αγνοώντας το είναι ο γρηγορότερος τρόπος να καταλήξεις να φας άσχημα.

Ο άλλος κανόνας αφορά τη μορφή: παράγγειλε λίγο από πολλά πράγματα και μην κάθεσαι αν το μαγαζί είναι μαγαζί για πάγκο. Το να τρως όρθιος, με το ποτήρι τη μπίρα ακουμπισμένο σε ένα βαρέλι στη μέση του δρόμου, δεν είναι μια ταλαιπωρία που ανέχεσαι· είναι ακριβώς το σχέδιο.

Αυτά τα τέσσερα πέφτουν μέσα στο δρομολόγιο και δεν χρειάζεται να παρεκκλίνεις για να φτάσεις σε κανένα. Κανένα δεν είναι μυστικό —όλα είναι ανοιχτά εδώ και δεκαετίες ή αιώνες— αλλά αυτό ακριβώς είναι που τα κάνει αξιόπιστα.

Μποδέγα Σάντα Κρους «Λας Κολούμνας»

Μποδέγα Σάντα Κρους «Λας Κολούμνας»

📍 Οδός Ροδρίγο Κάρο, 1 · Σάντα Κρους

Ένας από τους πιο θρυλικούς πάγκους της Σεβίλλης, και από τους πιο θορυβώδεις. Εδώ δεν υπάρχουν τραπέζια με τραπεζομάντιλο: τρως όρθιος, στον πάγκο ή με τη μπίρα ακουμπισμένη σε ένα βαρέλι στον δρόμο, και ο σερβιτόρος σημειώνει τον λογαριασμό με κιμωλία πάνω στον ξύλινο πάγκο. Παράγγειλε το μονταδίτο δε πρινγκά —το μαγειρεμένο κρέας του κοθίδο (βραστό με ρεβίθια) πατημένο σε ζεστό ψωμί—, τα σπανάκια με ρεβίθια ή τη μελιτζάνα τηγανητή με μέλι από ζαχαροκάλαμο. Αυτές οι τάπας έχουν τις ρίζες τους στην κουζίνα της αλ-Άνδαλους και των Σεφαραδιτών, εκείνων που έζησαν σε αυτή ακριβώς τη συνοικία.

Λας Τερέσας

Λας Τερέσας

📍 Οδός Σάντα Τερέσα, 2 · Σάντα Κρους

Άνοιξε το 1870 και είναι, δικαιωματικά, μία από τις παλαιότερες και πιο αγαπημένες ταβέρνες της πόλης. Το πρώτο που σε υποδέχεται είναι η μυρωδιά του ζαμπόν: το ταβάνι είναι ένας αστερισμός από κρεμασμένα χοιρομέρια, δεκάδες, που αρωματίζουν τον αέρα πάνω από έναν μαρμάρινο πάγκο, παλιές φωτογραφίες και αφίσες ταυρομαχιών. Η σπεσιαλιτέ του είναι μια τάπα ιβηρικό ζαμπόν κομμένο τη στιγμή και ένα καλά τραβηγμένο ποτήρι μπίρα. Ο δρόμος πήρε το όνομά του από την Αγία Τερέζα της Άβιλα, που ίδρυσε κοντά ένα μοναστήρι Καρμηλιτισσών το 1575.

Λα Μπρουνίλδα

Λα Μπρουνίλδα

📍 Οδός Γκαλέρα, 5 · Αρενάλ

Διακριτικό απ' έξω και ένα από τα μέρη όπου τρως καλύτερα σε όλο το Αρενάλ, κάτι που το ξέρει η μισή πόλη: σχεδόν πάντα έχει ουρά ή καλό είναι να κλείσεις τραπέζι. Τάπας μοντέρνας κουζίνας με ιδέες αλλά χωρίς υπερβολικές εξυπνάδες. Το κρεμώδες ριζότο με μανιτάρια και τυρί είναι για να το ξαναπαραγγείλεις· αν έχεις όρεξη για κρέας, τα χοιρινά μάγουλα μαγειρεμένα ώσπου να λιώνουν. Οι μερίδες είναι γενναιόδωρες: με τρεις ή τέσσερις και ένα ποτήρι λευκό τρως με το παραπάνω.

Λας Γολοντρίνας

Λας Γολοντρίνας

📍 Οδός Αντιγιάνο Κάμπος · Τριάνα

Η στάση της γειτονιάς στην Τριάνα, στην καρδιά της ζώνης των αγγειοπλαστών. Πλακάκια, σερβιτόροι μιας ζωής και ένας σύντομος κατάλογος που δεν έχει αλλάξει γιατί δεν χρειάζεται: μανιτάρια στη σχάρα, άκρη από φιλέτο, σουπιές. Είναι το μέρος όπου πηγαίνουν οι ντόπιοι της συνοικίας όταν δεν θέλουν να σκεφτούν, και λειτουργεί εξίσου καλά το μεσημέρι όσο και στις έντεκα το βράδυ.

Συχνές ερωτήσεις

Φτάνουν 2 μέρες για να δεις τη Σεβίλλη;

Ναι, για τα βασικά. Η πόλη έχει το πλεονέκτημα ότι ο καθεδρικός, το Αλκάσαρ και η Σάντα Κρους είναι κολλητά, και από εκεί το ποτάμι είναι σε απόσταση περιπάτου και η Τριάνα στην άλλη άκρη μιας γέφυρας. Με δύο ολόκληρες μέρες χωρούν τα τρία μεγάλα μνημεία, οι δύο συνοικίες με τον περισσότερο χαρακτήρα και η Πλάθα δε Εσπάνια. Αυτό που δεν χωράει είναι οι εκδρομές στα περίχωρα και μια χαλαρή επίσκεψη στα μουσεία.

Τι πρέπει να κλείσεις από πριν στη Σεβίλλη;

Το Βασιλικό Αλκάσαρ, χωρίς εξαίρεση: είναι το μνημείο που εξαντλεί πρώτο τις θέσεις του και την άνοιξη γεμίζει μέρες πριν. Τον καθεδρικό καλό είναι να τον βγάλεις από το ίντερνετ για να αποφύγεις την ουρά, αν και πάντα υπάρχει διαθεσιμότητα. Στην αρένα και στο Νοσοκομείο της Καριδάδ μπαίνεις επιτόπου χωρίς πρόβλημα.

Πόσο κοστίζει να δεις τα απαραίτητα της Σεβίλλης;

Τα εισιτήρια για τον καθεδρικό με τη Χιραλδά και για το Βασιλικό Αλκάσαρ είναι τα δύο βασικά έξοδα του ταξιδιού. Σε αυτά προστίθενται, αν σε ενδιαφέρουν, η αρένα και το Νοσοκομείο της Καριδάδ, αρκετά φθηνότερα. Και υπάρχει ένα αντίβαρο: το Γενικό Αρχείο των Ινδιών είναι δωρεάν, όπως και το Πάρκο Μαρία Λουίσα, η Πλάθα δε Εσπάνια, η Αυλή των Σημαιών και όλος ο περίπατος του ποταμού, που είναι μερικές από τις καλύτερες στιγμές της επίσκεψης.

Από πού να ξεκινήσεις την πρώτη μέρα;

Από τον καθεδρικό, στις εννιά το πρωί. Είναι το σημείο με την περισσότερη κίνηση σε όλη την πόλη και η διαφορά ανάμεσα στο να τον δεις νωρίς το πρωί ή το μεσημέρι είναι τεράστια. Επιπλέον το εισιτήριο περιλαμβάνει την ανάβαση στη Χιραλδά, που κι αυτή είναι καλύτερα να γίνει χωρίς ζέστη. Από εκεί το Αλκάσαρ είναι δύο λεπτά με τα πόδια.

Αξίζει να περάσεις απέναντι στην Τριάνα;

Πολύ, και δεν είναι μόνο θέμα θέας. Η Τριάνα είναι η συνοικία όπου γεννήθηκε μεγάλο μέρος του φλαμένκο και της σεβιλλιάνικης κεραμικής, και διατηρεί έναν δικό της χαρακτήρα που το κέντρο έχει χάσει εν μέρει. Η οδός Μπέτις προσφέρει επιπλέον το καλύτερο πανόραμα της πόλης, με τον Πύργο του Χρυσού και τη Χιραλδά απέναντι. Το πέρασμα της γέφυρας παίρνει πέντε λεπτά.

Γίνεται αυτό το δρομολόγιο το καλοκαίρι;

Ναι, αλλά πρέπει να αντιστρέψεις το ωράριο. Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο οι κεντρικές ώρες της μέρας δεν είναι για περπάτημα: καλό είναι να χρησιμοποιήσεις το νωρίς το πρωί για τα μνημεία, να φας χωρίς βιασύνη και να αφήσεις το διάστημα από τις επτά και μετά για το ποτάμι, την Τριάνα και την Πλάθα δε Εσπάνια, που είναι και η ώρα που είναι στην καλύτερή τους στιγμή. Το να πας στην Πλάθα δε Εσπάνια στις τρεις το απόγευμα τον Ιούλιο είναι λάθος που το πληρώνεις.

Πώς να οργανωθείς για να πάνε όλα καλά

Κλείσε το Αλκάσαρ μόλις ξέρεις τις ημερομηνίες σου. Είναι το μόνο σημείο του δρομολογίου που μπορεί να χαλάσει εντελώς αν δεν το έχεις κάνει: την άνοιξη εξαντλείται μέρες πριν και δεν υπάρχει ισάξιο σχέδιο Β. Και τον καθεδρικό καλό είναι να τον βγάλεις από το ίντερνετ, αν και εκεί η ουρά προχωράει.

Οργάνωσε τη μέρα γύρω από τον ήλιο, όχι γύρω από το ρολόι. Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο οι κεντρικές ώρες δεν είναι για περπάτημα: χρησιμοποίησε το νωρίς το πρωί για τα μνημεία, φάε χωρίς βιασύνη και κράτησε το διάστημα από τις επτά και μετά για την Πλάθα δε Εσπάνια, το ποτάμι και την Τριάνα. Τον χειμώνα το πρόβλημα αντιστρέφεται και το μεσημέρι είναι η καλύτερη ώρα.

Μην προσπαθήσεις να χωρέσεις την Ιτάλικα, την Καρμόνα ή το Ροθίο σε δύο μέρες. Είναι ο κλασικός πειρασμός και βγαίνει άσχημα: η πόλη της Σεβίλλης φτάνει και περισσεύει για δύο ολόκληρες μέρες και κάθε εκδρομή σε αναγκάζει να περικόψεις ακριβώς αυτό που ήρθες να δεις. Αν έχεις τρίτη μέρα, τότε ναι.

Άφησε χρόνο χωρίς πρόγραμμα. Ακούγεται κενή συμβουλή, αλλά στη Σάντα Κρους και στην Τριάνα αυτό που λειτουργεί καλύτερα είναι να χαθείς, κι αυτό συμβαίνει μόνο αν η επόμενη ώρα σου δεν είναι πιασμένη. Οι δύο συνοικίες είναι φτιαγμένες από γωνιές που δεν βγαίνουν σε καμία λίστα.

Πώς να οργανωθείς

Μέρα 1 · 09:00Καθεδρικός και ανάβαση στη Χιραλδά. Κοινό εισιτήριο, μιάμιση ώρα και κάτι.
Μέρα 1 · 11:00Βασιλικό Αλκάσαρ με κράτηση από πριν. Δύο ώρες τουλάχιστον, μαζί με τους κήπους.
Μέρα 1 · 13:30Γενικό Αρχείο των Ινδιών, δωρεάν και σε μισή ώρα.
Μέρα 1 · 14:30Τάπας στο Λας Κολούμνας ή στο Λας Τερέσας, όρθιος.
Μέρα 1 · 17:00Σάντα Κρους χωρίς χάρτη: Αυλή των Σημαιών, Σουσόνα, Ντόνια Ελβίρα, Βενεράμπλες, Πλάθα δε Σάντα Κρους.
Μέρα 2 · 10:00Νοσοκομείο της Σάντα Καριδάδ και Πύργος του Χρυσού.
Μέρα 2 · 12:00Αρένα της Ρεάλ Μαεστράνθα, με ξενάγηση.
Μέρα 2 · 14:00Πέρασμα της γέφυρας της Τριάνα και φαγητό στη συνοικία.
Μέρα 2 · 17:00Οδός Μπέτις, Αλτοθάνο και οδός Πουρέθα.
Μέρα 2 · 19:00Πάρκο Μαρία Λουίσα και Πλάθα δε Εσπάνια στο ηλιοβασίλεμα.

Πρακτικές πληροφορίες

Απαραίτητες κρατήσειςΒασιλικό Αλκάσαρ, αρκετές μέρες νωρίτερα. Καθεδρικός, καλύτερα από το ίντερνετ.
ΔωρεάνΓενικό Αρχείο των Ινδιών, Πάρκο Μαρία Λουίσα, Πλάθα δε Εσπάνια, Αυλή των Σημαιών και όλος ο περίπατος του ποταμού.
ΜετακίνησηΜε τα πόδια. Το πλήρες δρομολόγιο αθροίζει περίπου 6 km μοιρασμένα σε δύο μέρες.
Ώρες φαγητούΜεσημεριανό 14:00-16:00, βραδινό από τις 21:00. Έξω από αυτές τις ώρες πολλές κουζίνες κλείνουν.
Καλύτερη εποχήΜάρτιος-Μάιος και Οκτώβριος-Νοέμβριος. Το καλοκαίρι, οργάνωσε ξανά τη μέρα γύρω από το πρωί και το απόγευμα ως το βράδυ.
ΠαπούτσιαΗ παλιά πόλη έχει ανώμαλο λιθόστρωτο και οι ανηφόρες της Τριάνα ξεγελούν.

Στον χάρτη

🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Seville
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Τι να δεις

Καθεδρικός, Χιραλδά και Βασιλικό Αλκάσαρ: πώς να επισκεφτείς τα τρία μεγάλα της Σεβίλλης

Γειτονιές

Η συνοικία Σάντα Κρους: οδηγός για την παλιά εβραϊκή συνοικία της Σεβίλλης

Γειτονιές

Τριάνα: οδηγός για τη συνοικία που πιστεύει πως είναι μια ξεχωριστή πόλη

Γαστρονομία

Τάπας στη Σεβίλλη: οδηγός για μπαρ, ωράρια και τι να παραγγείλεις στο καθένα