Τάπας στη Σεβίλλη: οδηγός για μπαρ, ωράρια και τι να παραγγείλεις στο καθένα
Γαστρονομία · Σεβίλλη

Τάπας στη Σεβίλλη: οδηγός για μπαρ, ωράρια και τι να παραγγείλεις στο καθένα

Από την παλαιότερη ταβέρνα της Ισπανίας ως τους πάγκους της Τριάνα. Πώς πάει κανείς για τάπας εδώ στ' αλήθεια, με τους κανόνες που δεν σου λέει κανείς.

Ανάγνωση 10 λεπτά · Ενημερώθηκε το 2026
🎧 Στη διαδρομή Εδέσματα στο κέντρο: Sierpes, η Σωτηρία και η Alfalfa

Οι τάπας στη Σεβίλλη δεν είναι ένας φτηνός τρόπος να δειπνήσεις: είναι ένα σχήμα με δικούς του κανόνες, και οι περισσότεροι ταξιδιώτες τους παραβιάζουν χωρίς να το ξέρουν. Τρως όρθιος. Παραγγέλνεις λίγο από πολλά πράγματα. Δεν πιάνεις ένα τραπέζι για δύο ώρες. Και αλλάζεις μέρος: η χάρη είναι να κάνεις τρία ή τέσσερα μπαρ σε ένα απόγευμα, όχι να εγκατασταθείς σε ένα. Αν επιπλέον σέβεσαι τα ωράρια —μεσημεριανό από τις 14:00 ως τις 16:00, βραδινό από τις 21:00— η πόλη ανοίγεται ολόκληρη. Αν όχι, θα καταλήξεις να τρως στο μοναδικό μέρος που σερβίρει στις επτά, που δεν είναι ποτέ το καλό.

Σε πολλά κλασικά μπαρ ο λογαριασμός σημειώνεται με κιμωλία κατευθείαν πάνω στον ξύλινο πάγκο. Δεν είναι φολκλόρ για τουρίστες: έτσι γινόταν πάντα και εξακολουθεί να λειτουργεί.

Οι τέσσερις κανόνες των σεβιλλιάνικων τάπας

Πρώτος: ο πάγκος κάνει κουμάντο. Στα κλασικά μέρη δεν υπάρχουν τραπέζια με τραπεζομάντιλο, κι αν υπάρχουν είναι για άλλη χρήση. Τρως όρθιος, ακουμπισμένος στον πάγκο ή με τη μπίρα πάνω σε ένα βαρέλι στη μέση του δρόμου, αγκώνα με αγκώνα με όποιον έφτασε πριν από σένα. Δεν είναι μια ταλαιπωρία που ανέχεσαι, είναι το σχέδιο.

Δεύτερος: παραγγέλνεις σε σύντομους γύρους. Μία ή δύο τάπας, μια μπίρα, και αποφασίζεις τι θα ακολουθήσει. Το να παραγγείλεις οκτώ πράγματα μονομιάς είναι συνήθεια του ξένου και επιπλέον όλα κρυώνουν.

Τρίτος: αλλάζεις μπαρ. Κάθε πάγκος έχει δύο ή τρία πράγματα που τα κάνει καλύτερα από οποιονδήποτε και τα υπόλοιπα τα κάνει σωστά. Οι τάπας είναι ακριβώς αυτό: να αλυσοδένεις αυτά τα δύο ή τρία πράγματα από μέρος σε μέρος.

Τέταρτος: υπάρχει πραγματική διαφορά ανάμεσα σε τάπα, μισή μερίδα και μερίδα, και δεν είναι μόνο θέμα μεγέθους αλλά και τιμής ανά μπουκιά. Για δύο άτομα, οι τάπας· για τέσσερα, οι μισές μερίδες βγαίνουν καλύτερα και μοιράζονται χωρίς καβγά.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Seville με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Εδέσματα στο κέντρο: Sierpes, η Σωτηρία και η Alfalfa με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Το κέντρο: Σιέρπες, Σαλβαδόρ και Αλφάλφα

Το τρίγωνο με την πιο πυκνή συγκέντρωση καλών μπαρ ανά τετραγωνικό μέτρο σε όλη την πόλη.

Αυτή είναι η κλασική ζώνη για τάπας, και έχει ένα πρακτικό πλεονέκτημα: τα μπαρ είναι τόσο κοντά το ένα στο άλλο που κάνεις τέσσερα σε μιάμιση ώρα χωρίς να πάρεις ταξί. Η Πλάθα δελ Σαλβαδόρ και η Πλάθα δε λα Αλφάλφα λειτουργούν ως οι δύο πόλοι, και ανάμεσά τους απλώνεται ένα σμήνος από στενά με μπαρ κάθε είδους.

Το όνομα της Αλφάλφα προδίδει τι ήταν κάποτε: εδώ, την εποχή των μουσουλμάνων και για αιώνες αργότερα, πουλούσαν τριφύλλι και χορτονομή για τα ζώα. Υπήρξε σούκ, αγορά τροφίμων και ακόμη πλατεία όπου τις Κυριακές πουλούσαν πουλιά. Αυτό το κομμάτι της πόλης είναι εδώ και πάνω από χίλια χρόνια τόπος αγοραπωλησίας και φασαρίας σχεδόν χωρίς ανάπαυλα. Αλλάζει αυτό που πουλιέται· ο θόρυβος, όχι.

1Ελ Ρινκονθίγιο

Ελ Ρινκονθίγιο

📍 Οδός Χερόνα, 40

Άνοιξε το 1670: είναι η παλαιότερη ταβέρνα της Σεβίλλης που λειτουργεί ακόμη, με πάνω από τρεισήμισι αιώνες σερβιρίσματος. Σκούρος πάγκος από μαόνι, παλιά ταβάνια, πλακάκια παντού και χοιρομέρια κρεμασμένα. Το πιάτο που δεν μπορείς να παραλείψεις είναι τα σπανάκια με ρεβίθια, μια ταπεινή συνταγή αραβικής καταγωγής, απαλή και μυρωδάτη, που είναι η τάπα-σήμα του μαγαζιού. Με αυτό και λίγο ιβηρικό ζαμπόν τρως θαυμάσια. Εδώ ο λογαριασμός σημειώνεται ακόμη με κιμωλία πάνω στον πάγκο.

2Λα Μποδέγα δε λα Αλφάλφα

Λα Μποδέγα δε λα Αλφάλφα

📍 Πλάθα δε λα Αλφάλφα

Ένας από τους πιο ζωντανούς πάγκους του κέντρου και από αυτούς που συνοψίζουν καλύτερα το σχήμα: μικρός, θορυβώδης, με τον κόσμο να ξεχειλίζει προς την πλατεία. Λειτουργεί ιδιαίτερα καλά νωρίς το απόγευμα, όταν η γειτονιά αρχίζει να γεμίζει και μπορείς ακόμη να φτάσεις ως τον πάγκο. Είναι καλό μέρος για να ξεκινήσεις μια διαδρομή, γιατί από εδώ όλα τα υπόλοιπα απέχουν λιγότερο από πέντε λεπτά με τα πόδια.

3Ζαχαροπλαστείο Λα Καμπάνα

Ζαχαροπλαστείο Λα Καμπάνα

📍 Οδός Σιέρπες, 1

Δεν είναι μπαρ για τάπας αλλά η υποχρεωτική γλυκιά στάση, και είναι ανοιχτό από το 1885: περισσότερα χρόνια από τον Πύργο του Άιφελ. Το ίδρυσε ο μάστορας Αντόνιο Ερνάντεθ και βρίσκεται πια στην τέταρτη γενιά. Ξύλινοι πάγκοι, βιτρίνες με μαρέγκες και μοντερνιστικά γύψινα με αγγελάκια στο ταβάνι. Παράγγειλε ένα «γέμα δε Σαν Λεάνδρο» —μπαλίτσες από κρόκο αυγού και ζάχαρη, καθαρή σεβιλλιάνικη μοναστηριακή ζαχαροπλαστική— ή ένα «τοθίνο δε θιέλο» (κρέμα από κρόκους και καραμέλα). Ήταν προμηθευτής του Βασιλικού Οίκου και το επιδεικνύει με ένα χρυσό οικόσημο στον τοίχο.

Οδός Σιέρπες
Το σκηνικό

Οδός Σιέρπες

Ο εμπορικός δρόμος της Σεβίλλης κατ' εξοχήν, πεζόδρομος, χωρίς ούτε ένα αυτοκίνητο, και είναι έτσι από τότε που η πόλη θυμάται τον εαυτό της. Το καλοκαίρι σήκωσε το βλέμμα: από πρόσοψη σε πρόσοψη περνούν μεγάλες υφασμάτινες τέντες που αφήνουν τον δρόμο σε μια δροσερή, χρυσαφένια σκιά. Στήνονται κάθε χρόνο από τα μέσα του 19ου αιώνα, και το να περπατάς από κάτω τον Αύγουστο είναι μία από εκείνες τις μικρές σοφίες που έχει αυτή η πόλη απέναντι στη ζέστη. Η Σιέρπες καταλήγει στην πλατεία της Καμπάνα, όπου ξεκινά κάθε διαδρομή για τάπας που σέβεται τον εαυτό της.

🎧 Στην περιήγηση Εδέσματα στο κέντρο: Sierpes, η Σωτηρία και η Alfalfa📍 Δες στους Χάρτες Google

Σάντα Κρους: τρως ιστορία χωρίς να το καταλάβεις

Οι τάπας της εβραϊκής συνοικίας βρίσκονται χίλια χρόνια στον κατάλογο.

Στη Σάντα Κρους πρέπει να διαλέξεις καλά, γιατί η πυκνότητα των τουριστικών παγίδων είναι η μεγαλύτερη της πόλης. Ο πρακτικός κανόνας: αν το μαγαζί έχει φωτογραφίες των πιάτων στην πόρτα ή πλαστικοποιημένο κατάλογο σε έξι γλώσσες, συνέχισε να περπατάς.

Αξίζει να ξέρεις τι τρως. Τα σπανάκια με ρεβίθια και οι τηγανητές μελιτζάνες με μέλι από ζαχαροκάλαμο έχουν τις ρίζες τους στην κουζίνα της αλ-Άνδαλους και των Σεφαραδιτών, των μουσουλμάνων και των Εβραίων που έζησαν ακριβώς σε αυτή τη συνοικία. Η μελιτζάνα ήταν τόσο δεμένη με τους Εβραίους της Ισπανίας που σχεδόν τους χαρακτήριζε. Και αυτό το μέλι από ζαχαροκάλαμο δεν είναι μέλι μέλισσας αλλά σιρόπι ζαχαροκάλαμου, άλλη μια γλυκιά κληρονομιά της αλ-Άνδαλους. Τρως ιστορία χωρίς να το πάρεις είδηση.

4Μποδέγα Σάντα Κρους «Λας Κολούμνας»

Μποδέγα Σάντα Κρους «Λας Κολούμνας»

📍 Οδός Ροδρίγο Κάρο, 1

Ένας από τους πιο θρυλικούς πάγκους της πόλης και από τους πιο θορυβώδεις. Εδώ δεν υπάρχουν τραπέζια με τραπεζομάντιλο: τρως όρθιος, στον πάγκο ή με τη μπίρα ακουμπισμένη σε ένα βαρέλι στη μέση του δρόμου, ανάμεσα σε Σεβιλλιάνους και επισκέπτες. Παράγγειλε το μονταδίτο δε πρινγκά —το μαγειρεμένο κρέας του κοθίδο (βραστό με ρεβίθια) πατημένο σε ζεστό ψωμί—, τα σπανάκια με ρεβίθια ή τη μελιτζάνα τηγανητή με μέλι από ζαχαροκάλαμο. Παράγγειλε λίγο από πολλά πράγματα, μια μπίρα πολύ κρύα, και μείνε έξω όρθιος: αυτή ακριβώς είναι η χάρη.

5Λας Τερέσας

Λας Τερέσας

📍 Οδός Σάντα Τερέσα, 2

Άνοιξε το 1870 και είναι μία από τις παλαιότερες και πιο αγαπημένες ταβέρνες της Σεβίλλης. Το πρώτο που σε υποδέχεται είναι η μυρωδιά του ζαμπόν: το ταβάνι είναι ένας αστερισμός από κρεμασμένα χοιρομέρια που αρωματίζουν τον αέρα πάνω από έναν μαρμάρινο πάγκο, παλιές φωτογραφίες και αφίσες ταυρομαχιών. Η σπεσιαλιτέ του είναι ξεκάθαρη: μια τάπα ιβηρικό ζαμπόν κομμένο τη στιγμή και μια καλά τραβηγμένη μπίρα. Ο δρόμος πήρε το όνομά του από την Αγία Τερέζα του Ιησού, που ίδρυσε κοντά ένα μοναστήρι Καρμηλιτισσών το 1575, σε μια δύσκολη περίοδο που πέρασε στην πόλη.

6Μπιραρία Χιραλδά

Μπιραρία Χιραλδά

📍 Οδός Ματέος Γκάγο, 1

Δύο βήματα από τον καθεδρικό και με μια αρχιτεκτονική έκπληξη μέσα: το μαγαζί στεγάζεται σε παλιά αραβικά λουτρά του 12ου αιώνα, και οι θόλοι με τους αστεροειδείς φεγγίτες ήρθαν στο φως σε μια πρόσφατη αναστήλωση. Τρως σωστά και πίνεις καλά, αλλά έρχεσαι πάνω απ' όλα για το ταβάνι. Είναι από τα λίγα μέρη της μνημειακής ζώνης όπου η στάση έχει νόημα πέρα από την εγγύτητα.

Έξω από το κύκλωμα: Αλαμέδα, Μακαρένα και Τριάνα

Εκεί όπου τρώνε τάπας όσοι ζουν εδώ.

Αν έχεις περισσότερες από δύο μέρες, αυτό είναι το κομμάτι που ξεχωρίζει μια τουριστική επίσκεψη από μια καλή επίσκεψη. Βόρεια του κέντρου, η Αλαμέδα δε Έρκουλες και η οδός Φερία συγκεντρώνουν τα μπαρ όπου η πόλη τρώει τάπας χωρίς περαστικό κοινό. Στην άλλη πλευρά του ποταμού, η Τριάνα έχει το δικό της κύκλωμα, με περισσότερο ψάρι και τηγανητά.

Η οδός Φερία κρύβει επιπλέον μια περιέργεια που αξίζει την παράκαμψη: κάθε Πέμπτη πρωί το πεζοδρόμιό της γεμίζει κουβέρτες και τραπέζια με παλιατζούρες, βιβλία, νομίσματα και πίνακες. Είναι το Χουέβες, το παλαιότερο παζάρι της Σεβίλλης: η πρώτη γραπτή του αναφορά είναι το 1292, όταν ο Σάντσος Δ΄ ρύθμισε τη διεξαγωγή του. Επτακόσια χρόνια εβδομαδιαίου παζαριού, και συνεχίζει.

Η Αλαμέδα, από την πλευρά της, δεν είναι μια οποιαδήποτε πλατεία: δημιουργήθηκε το 1574, κάτι που την κάνει τον παλαιότερο δημόσιο κήπο και δεντροφυτεμένο περίπατο που σώζεται στην Ισπανία και έναν από τους παλαιότερους της Ευρώπης. Τεσσερισήμισι αιώνες κόσμου που κάνει βόλτα κάτω από τα ίδια δέντρα, και σήμερα επιπλέον η μποέμικη καρδιά της πόλης.

7Εσλάβα

Εσλάβα

📍 Οδός Εσλάβα, 3 · δίπλα στο Σαν Λορένθο

Για πολύ κόσμο, οι καλύτερες τάπας της Σεβίλλης. Απ' έξω δεν μοιάζει με κάτι το ιδιαίτερο, και γι' αυτό συνήθως έχει ουρά —κυρίως από Σεβιλλιάνους. Παράγγειλε το αυγό πάνω σε κέικ από βολίτες, έναν κρόκο που σπάει πάνω σε ένα κρεμώδες κέικ μανιταριών με μια νότα κρασιού, που πριν από χρόνια κέρδισε το βραβείο για την καλύτερη τάπα της πόλης. Και μη φύγεις χωρίς τα παϊδάκια με μέλι, ζουμερά, που λιώνουν. Αν υπάρχει χώρος στον πάγκο, ακόμη καλύτερα· αν όχι, περίμενε, γιατί αξίζει.

8Κάσα Βιθκαΐνο

Κάσα Βιθκαΐνο

📍 Οδός Φερία

Μια ταβέρνα για βερμούτ και μανθανίγια από τις παλιές, με τους πελάτες ακουμπισμένους στον δρόμο γιατί μέσα δεν χωράει κανείς. Δεν είναι μέρος για δείπνο αλλά για ένα ποτήρι κρασί και μια τάπα όρθιος πριν συνεχίσεις. Βρίσκεται στην καρδιά της οδού Φερία, οπότε ταιριάζει ιδιαίτερα με το πρωινό της Πέμπτης, όταν το παζάρι πιάνει το πεζοδρόμιο.

9Λας Γολοντρίνας

Λας Γολοντρίνας

📍 Οδός Αντιγιάνο Κάμπος · Τριάνα

Η στάση της γειτονιάς κατ' εξοχήν στην Τριάνα, στην καρδιά της ζώνης των παλιών αγγειοπλαστείων. Πλακάκια ως το ταβάνι, σερβιτόροι μιας ζωής και ένας σύντομος κατάλογος που δεν έχει αλλάξει γιατί δεν χρειάζεται: μανιτάρια στη σχάρα, άκρη από φιλέτο, σουπιές. Είναι το μέρος όπου πηγαίνουν οι ντόπιοι της συνοικίας όταν δεν θέλουν να σκεφτούν. Δεν κάνουν κρατήσεις και συνήθως σου πέφτει να περιμένεις λίγο όρθιος.

10Λα Μπρουνίλδα

Λα Μπρουνίλδα

📍 Οδός Γκαλέρα, 5 · Αρενάλ

Διακριτικό απ' έξω και ένα από τα μέρη όπου τρως καλύτερα σε όλο το Αρενάλ, κάτι που το ξέρει η μισή πόλη: σχεδόν πάντα έχει ουρά ή καλό είναι να κλείσεις τραπέζι. Τάπας μοντέρνας κουζίνας με ιδέες αλλά χωρίς υπερβολικές εξυπνάδες. Το κρεμώδες ριζότο με μανιτάρια και τυρί είναι για να το ξαναπαραγγείλεις· αν έχεις όρεξη για κρέας, τα χοιρινά μάγουλα μαγειρεμένα ώσπου να λιώνουν ή το κονφί πάπιας. Με τρεις ή τέσσερις τάπας και ένα ποτήρι λευκό τρως με το παραπάνω.

Τι να παραγγείλεις, με τη σειρά

Ξεκίνα από τα κρύα όσο αποφασίζεις: μερικές μαριναρισμένες ελιές, μια τάπα ιβηρικό ζαμπόν κομμένο τη στιγμή, λίγα τσιτσαρρόνες (τραγανή χοιρινή πέτσα). Χρησιμεύουν για να έχεις κάτι στο χέρι όσο κοιτάς τον μαυροπίνακα, που είναι εκεί όπου βρίσκεται στ' αλήθεια ο κατάλογος στα καλά μαγαζιά.

Το πιάτο με την περισσότερη ιστορία στην πόλη είναι τα σπανάκια με ρεβίθια, συνταγή με καταγωγή από την αλ-Άνδαλους που παραμένει η τάπα-σήμα του Ελ Ρινκονθίγιο. Με αυτά και τη μελιτζάνα τηγανητή με μέλι από ζαχαροκάλαμο έχεις ολόκληρο τον άξονα της αλ-Άνδαλους. Αν παραγγείλεις επιπλέον ένα μονταδίτο δε πρινγκά, έχεις και τον λαϊκό άξονα: το μαγειρεμένο κρέας του κοθίδο πατημένο σε ζεστό ψωμί, που ήταν αυτό που έφτιαχναν με τα αποφάγια της κατσαρόλας.

Στο ψάρι, η πόλη παίζει το κύρος της στο τηγανητό. Σκυλόψαρο μαριναρισμένο (θαθόν εν αδόμπο), σουπιές, γαύροι και μικρά καλαμαράκια παραγγέλνονται σε μικρή μερίδα, τρώγονται μόλις βγουν από το τηγάνι και δεν σηκώνουν αναμονή: αν φτάσει χλιαρό, κάτι έγινε στραβά. Στην Τριάνα είναι όπου γίνεται καλύτερα.

Για να πιεις, τρεις τοπικές επιλογές και καμία περίπλοκη: μια καλά τραβηγμένη μπίρα, μια μανθανίγια από το Σανλούκαρ ή ένα φίνο από το Χερέθ. Η μανθανίγια, πολύ κρύα και σε μικρό ποτήρι, είναι αυτό που ταιριάζει καλύτερα με το τηγανητό και το ζαμπόν. Το καλοκαίρι, η δροσερή εναλλακτική είναι το ρεμπουχίτο, μανθανίγια με γκαζόζα, που είναι αυτό που πίνεται στη Φερία, τη μεγάλη γιορτή της πόλης.

Και το γλυκό σχεδόν ποτέ δεν βρίσκεται στον πάγκο: βγαίνεις να το βρεις. Τα «γέμας δε Σαν Λεάνδρο» και το «τοθίνο δε θιέλο» της Λα Καμπάνα είναι ο κλασικός τρόπος να κλείσεις το απόγευμα, και πέφτουν στον δρόμο για σχεδόν οπουδήποτε.

Συχνές ερωτήσεις

Τι ώρα τρώνε τάπας στη Σεβίλλη;

Το μεσημεριανό σερβίρεται από τις 14:00 ως τις 16:00 και το βραδινό από τις 21:00, και αυτά τα ωράρια τηρούνται αρκετά αυστηρά. Ενδιάμεσα πολλές κουζίνες κλείνουν, αν και τα μπαρ συνεχίζουν να σερβίρουν ποτά και κάτι κρύο. Αν έρχεσαι από χώρα με πιο πρώιμα ωράρια, αξίζεις την προειδοποίηση: το να δειπνήσεις στις επτά στη Σεβίλλη σημαίνει να καταδικάσεις τον εαυτό σου στο χειρότερο μέρος της γειτονιάς.

Ποια είναι η παλαιότερη ταβέρνα της Σεβίλλης;

Το Ελ Ρινκονθίγιο, στην οδό Χερόνα, ανοιχτό από το 1670: πάνω από τρεισήμισι αιώνες σερβιρίσματος χωρίς διακοπή. Διατηρεί τον πάγκο από μαόνι, τα πλακάκια και τη συνήθεια να σημειώνει τον λογαριασμό με κιμωλία πάνω στον πάγκο. Η τάπα-σήμα του είναι τα σπανάκια με ρεβίθια, μια συνταγή αραβικής καταγωγής που παραμένει η πιο δημοφιλής του μαγαζιού.

Ποιες τάπας πρέπει να δοκιμάσεις οπωσδήποτε στη Σεβίλλη;

Τέσσερις απαραίτητες: σπανάκια με ρεβίθια, με ρίζες στην αλ-Άνδαλους· τηγανητές μελιτζάνες με μέλι από ζαχαροκάλαμο, που είναι σιρόπι ζαχαροκάλαμου, όχι μέλι μέλισσας· το μονταδίτο δε πρινγκά, το μαγειρεμένο κρέας του κοθίδο πατημένο σε ζεστό ψωμί· και τηγανητό ψάρι —μαριναρισμένο σκυλόψαρο, σουπιές, μικρά καλαμαράκια—, όπου εδώ παίζεται το κύρος. Για γλυκό, «γέμας δε Σαν Λεάνδρο».

Τρως καλύτερα στο κέντρο ή στις γειτονιές;

Στις γειτονιές, σχεδόν πάντα. Το κέντρο και η Σάντα Κρους συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη πυκνότητα τουριστικών παγίδων της πόλης, αν και επίσης μερικά από τα καλύτερα κλασικά μπαρ. Η Αλαμέδα δε Έρκουλες, η οδός Φερία και η Τριάνα έχουν λιγότερο περαστικό κοινό και καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής. Ο πρακτικός κανόνας: αν υπάρχουν φωτογραφίες των πιάτων στην πόρτα, συνέχισε να περπατάς.

Τι πίνεις με τις τάπας;

Μια καλά τραβηγμένη μπίρα, μια μανθανίγια από το Σανλούκαρ ή ένα φίνο από το Χερέθ. Η μανθανίγια, πολύ κρύα και σε μικρό ποτήρι, είναι αυτό που ταιριάζει καλύτερα με το τηγανητό και το ζαμπόν. Το καλοκαίρι και στη Φερία πίνεται ρεμπουχίτο, που είναι μανθανίγια με γκαζόζα. Το κόκκινο κρασί παραγγέλνεται λιγότερο και σχεδόν ποτέ με τηγανητό ψάρι.

Χρειάζεται κράτηση για τάπας;

Σχεδόν ποτέ: το σχήμα είναι πάγκος και σειρά άφιξης. Η σαφής εξαίρεση είναι η Λα Μπρουνίλδα, στο Αρενάλ, όπου καλό είναι να κλείσεις τραπέζι ή να συμβιβαστείς με την ουρά. Στο Εσλάβα και στο Λας Γολοντρίνας δεν κάνουν επίσης κρατήσεις, οπότε η στρατηγική είναι να πας νωρίς ή να περιμένεις όρθιος, που είναι μέρος της υπόθεσης.

Πρακτικές πληροφορίες

ΩράριαΜεσημεριανό από τις 14:00 ως τις 16:00, βραδινό από τις 21:00. Έξω από αυτές τις ώρες πολλές κουζίνες κλείνουν.
ΣχήμαΌρθιος στον πάγκο. Τάπα για δύο, μισή μερίδα για τέσσερις.
Πόσο κοστίζειΜε τρεις ή τέσσερις τάπας και δύο μπίρες τρως με το παραπάνω ανά άτομο σε οποιοδήποτε κλασικό μπαρ.
ΚράτησηΜόνο στη Λα Μπρουνίλδα. Τα υπόλοιπα λειτουργούν με σειρά άφιξης.
ΖώνεςΚέντρο (Αλφάλφα-Σαλβαδόρ-Σιέρπες), Σάντα Κρους, Αλαμέδα και οδός Φερία, Τριάνα και Αρενάλ.
Με το ViavoyΗ διαδρομή «Εδέσματα στο κέντρο: Sierpes, η Σωτηρία και η Alfalfa» συνδέει τα μπαρ και τα μνημεία που βρίσκονται ανάμεσά τους.
🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Seville
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Γειτονιές

Η Μακαρένα και η Αλαμέδα: η Σεβίλλη όπου ζει ο κόσμος

Διαδρομές

Η Σεβίλλη σε 2 μέρες: το δρομολόγιο που πραγματικά λειτουργεί

Γειτονιές

Τριάνα: οδηγός για τη συνοικία που πιστεύει πως είναι μια ξεχωριστή πόλη

Γειτονιές

Η συνοικία Σάντα Κρους: οδηγός για την παλιά εβραϊκή συνοικία της Σεβίλλης