Η Μακαρένα και η Αλαμέδα: η Σεβίλλη όπου ζει ο κόσμος
Το αλμοχαδικό τείχος, η πιο αγαπημένη Παναγία της πόλης, το μπαρόκ του Σαν Λουίς, ένα παλάτι που διέσωσαν οι κάτοικοί του και ο παλαιότερος δημόσιος περίπατος της Ισπανίας. Όλα στο βόρειο μισό, αυτό που δεν βγαίνει στις καρτ ποστάλ.
Βόρεια από τις Λας Σέτας, η Σεβίλλη αλλάζει θερμοκρασία. Εξαφανίζονται οι βαλίτσες με ροδάκια, οι τιμές πέφτουν, οι δρόμοι στενεύουν και η πόλη γεμίζει ξανά με ανθρώπους που ζουν εδώ. Είναι ο άξονας που πηγαίνει από το τείχος της Μακαρένα ως την Αλαμέδα δε Έρκουλες ακολουθώντας την οδό Σαν Λουίς, και συγκεντρώνει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά πράγματα της πόλης —το μόνο τείχος που στέκει ακόμη, την καλύτερη μπαρόκ εκκλησία, τον παλαιότερο δημόσιο περίπατο της Ισπανίας— με ένα κλάσμα μόνο των επισκεπτών του μνημειακού κέντρου.
Αν η επίσκεψή σου πέφτει Πέμπτη πρωί, άλλαξε το πρόγραμμα και έλα: στην οδό Φέρια στήνεται το Ελ Χουέβες, ένα παζάρι μεταχειρισμένων που μαρτυρείται από τον 13ο αιώνα.
Ό,τι απομένει από το τείχος
Τη Σεβίλλη την περιέβαλλαν έξι χιλιόμετρα τείχους με περισσότερους από εκατό πύργους και καμιά δωδεκαριά πύλες, που το ύψωσαν οι Αλμοραβίδες και το ενίσχυσαν οι Αλμοχάδες τον 12ο αιώνα. Άντεξε δεκαπέντε μήνες πολιορκίας το 1248. Και τον 19ο αιώνα η πόλη το γκρέμισε σχεδόν ολόκληρο, ανάμεσα στο 1858 και το 1873, γιατί εμπόδιζε την κυκλοφορία, την επέκταση και την υγιεινή.
Από όλο εκείνο απομένουν τρεις πύλες και ένα μόνο συνεχές τμήμα: τετρακόσια μέτρα ανάμεσα στην Πύλη της Μακαρένα και την Πύλη της Κόρδοβας, με επτά ή οκτώ πύργους. Είναι εδώ, και μπορείς να το περπατήσεις ολόκληρο από το εξωτερικό πεζοδρόμιο. Σχεδόν κανείς δεν το κάνει, και είναι από τους πιο σπάνιους και πιο ανταποδοτικούς περιπάτους της πόλης.
Πρόσεξε την υφή του τοίχου: είναι αλμοχαδικό ταπιάλ, πατημένο χώμα ανάμεσα σε ξύλινους καλουπωτούς, και οι οριζόντιες γραμμές που βλέπεις είναι κυριολεκτικά το αποτύπωμα των καλουπιών. Δεν είναι επένδυση ούτε αναστήλωση: είναι η αρχική τεχνική κατασκευής, εκτεθειμένη στον ήλιο εδώ και οκτακόσια χρόνια.
Απέναντι, κλείνοντας τη σκηνή, βρίσκεται η πρόσοψη των πάνω από εκατόν πενήντα μέτρων του παλιού Νοσοκομείου των Πέντε Πληγών, σήμερα Κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας. Κανένα άλλο σημείο της Σεβίλλης δεν συγκεντρώνει οκτώ αιώνες με τόση καθαρότητα σε μία μόνο ματιά.
Η ωραιότερη από τις τρεις πύλες που επέζησαν από την κατεδάφιση, και το μόνο συνεχές τμήμα τείχους που έχει απομείνει στην πόλη. Από αυτή την αψίδα έμπαιναν οι βασιλιάδες στην επίσημη επίσκεψή τους, κάτω από θριαμβικές αψίδες στημένες για τη μέρα. Το ταπιάλ που βλέπεις είναι του 12ου αιώνα και δεν έχει πάψει ποτέ να είναι εκτεθειμένο στα στοιχεία της φύσης.
Ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια της ισπανικής Αναγέννησης, που ίδρυσε το 1500 η Καταλίνα δε Ριβέρα για να περιθάλπει φτωχές γυναίκες και χτίστηκε από το 1546 και μετά γύρω από σχεδόν δέκα αυλές. Από το 1992 είναι η έδρα του ανδαλουσιανού Κοινοβουλίου: οι βουλευτές συζητούν κάτω από τον θόλο της εκκλησίας του νοσοκομείου. Υπάρχουν δωρεάν ξεναγήσεις με κράτηση.
Μέσα βρίσκεται η πιο αγαπημένη μορφή της Σεβίλλης: ένα μπαρόκ σκαλιστό άγαλμα του 1680 περίπου, επίσημα ανώνυμο και που πολλοί το αποδίδουν στη Λουίσα Ρολδάν, με πέντε κρυστάλλινα δάκρυα στο πρόσωπο. Ντύθηκε στα μαύρα μία μόνο φορά στην ιστορία της, το 1920, όταν πέθανε ο ταυρομάχος Χοσελίτο ελ Γκάγιο. Η βασιλική είναι δωρεάν· το μουσείο με τους μανδύες και τα στέμματα πληρώνεται χωριστά.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Η Macarena κι η Alameda: Αληθινή Σεβίλλη με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Από την αψίδα ως την Αλαμέδα είναι είκοσι λεπτά και αρκετοί αιώνες.
Η οδός Σαν Λουίς είναι η ραχοκοκαλιά της Μακαρένα και ένας από τους πιο μακριούς και πιο ζωντανούς δρόμους της παλιάς πόλης. Κατεβαίνει από το τείχος ως την Αλαμέδα περνώντας μπροστά από μοναστήρια, κοινές αυλές, ταβέρνες από τις παλιές και μαγαζιά της γειτονιάς, και στη μέση της βρίσκεται αυτό που πιθανότατα είναι η καλύτερη εκκλησία της Σεβίλλης μετά τον καθεδρικό.
Η εκκλησία του Σαν Λουίς δε λος Φρανθέσες είναι το αριστούργημα του Λεονάρδο δε Φιγκερόα, του αρχιτέκτονα που έμαθε σε αυτή την πόλη να φτιάχνει μπαρόκ με τούβλο, πλακάκι και γύψο. Χτίστηκε ανάμεσα στο 1699 και το 1730 ως εκκλησία του ιησουιτικού δοκιμαστηρίου, και τριάντα επτά χρόνια αφού τελείωσε ο Κάρολος Γ΄ έδιωξε τους Ιησουίτες από την Ισπανία και δεν ξαναπάτησαν σε αυτήν.
Η πρόσοψη, με τους σολομώντειους κίονες και την κοίλη-κυρτή κίνησή της, είναι ό,τι πιο κοντινό στον Μπορομίνι υπάρχει στην Ανδαλουσία. Το εσωτερικό έχει κυκλική κάτοψη κάτω από έναν πανύψηλο τρούλο ζωγραφισμένο από τον Λούκας Βαλντές, γιο του Βαλντές Λεάλ, με όλους τους ιησουίτες αγίους του καταλόγου. Είναι σχεδιασμένο για να το βλέπεις από ένα ακριβές σημείο του δαπέδου, με το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω. Στάσου εκεί.
Λίγο πιο κάτω, ο δρόμος ανοίγει στην Πλάθα δελ Πουμαρέχο, και εκεί η συνοικία αλλάζει ύφος: από την αρχιτεκτονική στη γειτονιά.
Το κόσμημα του σεβιλιάνικου μπαρόκ, χτισμένο ανάμεσα στο 1699 και το 1730 από τον Λεονάρδο δε Φιγκερόα για το ιησουιτικό δοκιμαστήριο. Κυκλική κάτοψη, τρούλος ζωγραφισμένος από πάνω ως κάτω από τον Λούκας Βαλντές, επιχρυσωμένα ρετάμπλο, οικιακό παρεκκλήσι και κρύπτη. Δωρεάν είσοδος, αλλά με περιορισμένο ωράριο και συχνά κλεισίματα: έλεγξέ το πριν ανέβεις.
Ένα μεγάλο αρχοντικό του 18ου αιώνα που υπήρξε παλάτι, ναπολεόντειος στρατώνας, ορφανοτροφείο, σχολείο και κοινή αυλή με περισσότερες από εξήντα οικογένειες μέσα. Στις αρχές της δεκαετίας του δύο χιλιάδες θέλησαν να το κάνουν ξενοδοχείο· οι κάτοικοι οργανώθηκαν, το κατέλαβαν και πέτυχαν να ανακηρυχθεί Μνημείο Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος το 2003. Σήμερα είναι χώρος της γειτονιάς με ταβέρνες και εργαστήρια.
Η παλαιότερη δημοτική αγορά τροφίμων της Σεβίλλης, με πάγκους ψαριών που ανήκουν εδώ και γενιές στην ίδια οικογένεια. Τις Πέμπτες το πρωί, γύρω της στήνεται το Ελ Χουέβες, ένα παζάρι μεταχειρισμένων που μαρτυρείται από τον 13ο αιώνα και πιθανότατα το παλαιότερο της Ισπανίας: βιβλία, δίσκοι, εργαλεία, κεραμικά και αρκετά παλιοσίδερα.
Στο τέλος της διαδρομής ανοίγεται ένα τεράστιο ορθογώνιο, δεντροφυτεμένο, με τραπεζάκια και στις τέσσερις πλευρές: η Αλαμέδα δε Έρκουλες, που δημιουργήθηκε το 1574 και θεωρείται ο παλαιότερος δημόσιος κήπος και δεντροφυτεμένος περίπατος που σώζεται στην Ισπανία. Πριν από εκείνη τη χρονιά εδώ ήταν ένας νεκρός βραχίονας του Γουαδαλκιβίρ, μια λιμνούλα που σάπιζε κάθε καλοκαίρι.
Οι δύο κίονες στη νότια άκρη είναι γνήσιοι ρωμαϊκοί, φερμένοι από έναν ναό της οδού Μάρμολες, όπου στέκουν ακόμη τρεις. Από πάνω τοποθετήθηκαν ο Ηρακλής, μυθικός ιδρυτής της πόλης, και ο Ιούλιος Καίσαρας, που της έδωσε τα τείχη της. Αυτοί της βόρειας άκρης, με λιοντάρια, είναι του 18ου αιώνα.
Στη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα η Αλαμέδα είχε πολύ κακή φήμη: ύποπτες ταβέρνες, πορνεία και μια παρακμή που οι οικογένειες απέφευγαν τη νύχτα. Η ανάπλαση των μέσων της δεκαετίας του δύο χιλιάδες τα άλλαξε όλα, και σήμερα είναι η πιο ανάμεικτη περιοχή της Σεβίλλης, με εδραιωμένη ΛΟΑΤΚΙ σκηνή, ζωντανή μουσική, παλιές ταβέρνες και οικογένειες με παιδιά να μοιράζονται το ίδιο πεζοδρόμιο στις δέκα το βράδυ.
Είναι επίσης το καλύτερο μέρος του κέντρου για να φας μεσημεριανό και βραδινό χωρίς να πέσεις στο τουριστικό κύκλωμα. Οι γύρω δρόμοι —Αμόρ δε Δίος, Καλατράβα, Φέρια— συγκεντρώνουν κουζίνα της αγοράς και πάγκους από τους παλιούς σε τιμές αισθητά χαμηλότερες από αυτές γύρω από τον καθεδρικό.
Δημιουργήθηκε το 1574 με την αποξήρανση μιας λιμνούλας: ο παλαιότερος δημόσιος δεντροφυτεμένος περίπατος που σώζεται στην Ισπανία και από τους πρώτους της Ευρώπης. Σήμερα είναι η μποέμ καρδιά της πόλης, με τραπεζάκια κάθε ώρα και τους δύο ρωμαϊκούς κίονες να δεσπόζουν στη νότια άκρη, με τον Ηρακλή και τον Ιούλιο Καίσαρα από πάνω.
Ένας από τους πάγκους με το μεγαλύτερο κύρος στην πόλη και τέλειο παράδειγμα του τι συμβαίνει σε αυτή τη συνοικία: σοβαρή κουζίνα τάπας, με βραβευμένα πιάτα, σερβιρισμένη σε μια ταβέρνα του δρόμου όπου πρέπει να περιμένεις στην ουρά όρθιος. Στον πάγκο δεν γίνονται κρατήσεις. Να πας νωρίς, ή πολύ αργά, είναι η μόνη στρατηγική που λειτουργεί.
Αξίζει να πας στη συνοικία της Μακαρένα στη Σεβίλλη;
Ναι, και για δύο πολύ συγκεκριμένους λόγους. Πρώτον, γιατί συγκεντρώνει πράγματα που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού: το μόνο τμήμα αλμοχαδικού τείχους που έχει απομείνει στην πόλη, την πιο σεβαστή Παναγία της Σεβίλλης και την καλύτερη μπαρόκ εκκλησία της παλιάς πόλης. Και δεύτερον, γιατί είναι το μισό της Σεβίλλης όπου ζει ακόμη κόσμος, με τιμές γειτονιάς και χωρίς την πίεση του μνημειακού κέντρου. Απέχει είκοσι πέντε λεπτά με τα πόδια από τον καθεδρικό.
Τι μπορείς να δεις στην Αλαμέδα δε Έρκουλες;
Τον ίδιο τον περίπατο, που είναι ο παλαιότερος δημόσιος κήπος που σώζεται στην Ισπανία: δημιουργήθηκε το 1574 με την αποξήρανση ενός νεκρού βραχίονα του Γουαδαλκιβίρ. Στη νότια άκρη υπάρχουν δύο γνήσιοι ρωμαϊκοί κίονες, φερμένοι από έναν ναό της οδού Μάρμολες, με τα αγάλματα του Ηρακλή και του Ιουλίου Καίσαρα από πάνω. Και γύρω, η πιο ανάμεικτη και πιο ζωντανή περιοχή της πόλης, με τραπεζάκια, ζωντανή μουσική και κουζίνα αρκετά πιο προσιτή απ' ό,τι στο κέντρο.
Πόσο κοστίζει η είσοδος στη Βασιλική της Μακαρένα;
Η βασιλική είναι δωρεάν και μπορείς να μπεις ελεύθερα εκτός των ωρών λατρείας. Το μουσείο, που φυλάει τους κεντημένους μανδύες, τα στέμματα και τα σκεύη του πάσο, του φορείου της λιτανείας, έχει χωριστό εισιτήριο περίπου 5 €. Αν σε ενδιαφέρει το κέντημα ή θέλεις να καταλάβεις το φαινόμενο των σεβιλιάνικων αδελφοτήτων, αξίζει· αν όχι, αρκεί να δεις τη μορφή στο ρετάμπλο της.
Μπορείς να επισκεφτείς το Κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας;
Ναι, και είναι δωρεάν. Το Κοινοβούλιο οργανώνει ξεναγήσεις στο παλιό Νοσοκομείο των Πέντε Πληγών, που περνούν από τις αυλές, τις επίσημες αίθουσες και την αίθουσα της ολομέλειας, εγκατεστημένη στην εκκλησία του νοσοκομείου του 16ου αιώνα. Χρειάζεται κράτηση από πριν και προσαρμογή στο θεσμικό ημερολόγιο, αλλά είναι από τις λιγότερο γνωστές και πιο εκπληκτικές επισκέψεις της Σεβίλλης.
Τι είναι το Ελ Χουέβες της οδού Φέρια;
Ένα παζάρι μεταχειρισμένων αντικειμένων που στήνεται κάθε Πέμπτη πρωί στην οδό Φέρια, δίπλα στην παλαιότερη δημοτική αγορά τροφίμων της πόλης. Μαρτυρείται από τον 13ο αιώνα, κάτι που πιθανότατα το κάνει το παλαιότερο παζάρι της Ισπανίας. Πουλιούνται βιβλία, δίσκοι, εργαλεία, κεραμικά και αρκετά παλιοσίδερα, και η ατμόσφαιρα αξίζει περισσότερο από το εμπόρευμα.
Είναι ασφαλής η συνοικία της Μακαρένα;
Ναι, είναι μια κανονική κατοικημένη συνοικία με πολλή κίνηση, με τη ζωή που έχει κάθε κατοικημένη περιοχή στο κέντρο μιας πρωτεύουσας. Όπως σε κάθε τουριστική πόλη, χρειάζεται η συνηθισμένη προσοχή στα πορτοφόλια στα πολυσύχναστα σημεία, κυρίως στο παζάρι της Πέμπτης και στα τραπεζάκια της Αλαμέδα αργά το βράδυ. Τίποτα που να μην ισχύει εξίσου και στην οδό Σιέρπες.
Πώς να το κάνεις και πότε
Η φυσική διαδρομή είναι από βορρά προς νότο: να φτάσεις με λεωφορείο ως τη Μακαρένα, να δεις το τείχος, την αψίδα και τη βασιλική, να κατέβεις την οδό Σαν Λουίς ως το Σαν Λουίς δε λος Φρανθέσες και το Πουμαρέχο, και να τελειώσεις στην Αλαμέδα. Είναι περίπου είκοσι πέντε λεπτά καθαρό περπάτημα και από τρεις ως τέσσερις ώρες με στάσεις.
Και ανάποδα λειτουργεί, και έχει ένα πλεονέκτημα: καταλήγεις στη Μακαρένα και γυρίζεις στο κέντρο με λεωφορείο με κουρασμένα πόδια, αντί για περπάτημα. Χάνεις όμως το καλύτερο δυνατό φινάλε, που είναι να καθίσεις στην Αλαμέδα το ηλιοβασίλεμα.
Το μόνο δύσκολο ωράριο είναι του Σαν Λουίς δε λος Φρανθέσες, που ανοίγει σε περιορισμένες ζώνες και κλείνει συχνά λόγω εκδηλώσεων. Έλεγξέ το πριν οργανώσεις τη μέρα γύρω από αυτή την επίσκεψη: είναι η πιο εντυπωσιακή της διαδρομής και αυτή που πιο εύκολα βρίσκεις κλειστή.
Και μια προειδοποίηση για τις ημερομηνίες: τη Μεγάλη Εβδομάδα, τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής, η Μακαρένα βγαίνει σε λιτανεία και όλη αυτή η συνοικία γίνεται κάτι άλλο. Αν ταξιδεύεις εκείνες τις μέρες, μην προγραμματίσεις τίποτε άλλο για εκείνη τη νύχτα.
Πρακτικές πληροφορίες
Πώς θα φτάσειςΛεωφορεία C1, C2 και 13 ως τη Μακαρένα· 25 λεπτά με τα πόδια από τον καθεδρικό μέσα από την οδό Σαν Λουίς.
ΔιάρκειαΑπό τρεις ως τέσσερις ώρες με στάσεις. Το καθαρό περπάτημα είναι 25 λεπτά.
Τι κοστίζει χρήματαΜόνο το μουσείο της Μακαρένα, περίπου 5 €. Τείχος, βασιλική, Σαν Λουίς, Πουμαρέχο και Αλαμέδα είναι δωρεάν.
Δύσκολα ωράριαΤο Σαν Λουίς δε λος Φρανθέσες ανοίγει σε περιορισμένες ζώνες και κλείνει συχνά λόγω εκδηλώσεων. Έλεγξέ το πριν.
Η καλύτερη μέραΠέμπτη πρωί, για να πετύχεις το παζάρι της οδού Φέρια.
Πού να φαςΑλαμέδα και γύρω δρόμοι: Αμόρ δε Δίος, Καλατράβα και Φέρια. Αρκετά φθηνότερα από το μνημειακό κέντρο.
Στον χάρτη
🎧 Με το Viavoy
Περπάτησε στην πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.
από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Seville