Seville · Τι να δεις

Πλατεία Πουμαρέχο

Plaza del Pumarejo

Μια τετράγωνη πλατεία με γέρικα δέντρα, φθαρμένους πάγκους, παιδιά που παίζουν, σκυλιά ελεύθερα και ένα μπαρ με τις καρέκλες έξω. Δεν υπάρχει ούτε ένα μνημείο για να φωτογραφίσεις, κι όμως είναι ένα από τα μέρη όπου καταλαβαίνεις καλύτερα τη Σεβίλλη. Δεσπόζει σε αυτήν ένα μεγάλο αρχοντικό του 18ου αιώνα, το παλάτι του Πουμαρέχο, που γεννήθηκε για έναν άρχοντα, κατέληξε «κορράλα» με πάνω από εξήντα οικογένειες μέσα και σήμερα το διαχειρίζεται σε μεγάλο βαθμό η ίδια η γειτονιά. Αυτή η πορεία είναι η ιστορία ολόκληρης της πλατείας.

Εβδομήντα σπίτια γκρεμισμένα για ένα καπρίτσιο

Το παλάτι το έχτισε γύρω στο 1770 ένας πλουτισμένος έμπορος, ο Πέδρο Πουμαρέχο, με ένα σχέδιο καθόλου μετριόφρον: για να κάνουν χώρο για το σπίτι του και να ανοίξουν μπροστά μια πλατεία στα μέτρα του, γκρεμίστηκαν πάνω από εβδομήντα κατοικίες της συνοικίας. Η πλατεία δεν είναι δημόσιος χώρος κληρονομημένος από τον Μεσαίωνα, είναι το κενό που άφησε μια κατεδάφιση.

Το κτίριο είχε μετά μια πολυτάραχη ζωή. Ήταν στρατώνας των ναπολεόντειων στρατευμάτων κατά την κατοχή, έπειτα ορφανοτροφείο, μετά σχολείο, και τελικά χωρίστηκε σε κατοικίες ώσπου έγινε «κορράλα ντε βεθίνος», η σεβιλλιάνικη μορφή λαϊκής κατοικίας: ελάχιστα σπιτάκια που ανοίγουν σε συνεχείς στοές γύρω από μια αυλή, με κοινό μπάνιο και κοινή γούρνα.

Στις αρχές της δεκαετίας του δύο χιλιάδες προτάθηκε να γίνει ξενοδοχείο. Οι γείτονες οργανώθηκαν, κατέλαβαν το κτίριο και πάλεψαν για χρόνια. Πέτυχαν να ανακηρυχθεί Αγαθό Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος το 2003 και να συνεχίσει να είναι αυτό που ήταν. Σήμερα συνυπάρχουν εκεί μόνιμοι κάτοικοι μιας ζωής, σύλλογοι, εργαστήρια και μια ταβέρνα.

Η γειτονιά που δεν πουλήθηκε

Το Πουμαρέχο λειτουργεί ως το κοινωνικό κέντρο αυτού του κομματιού της Μακαρένα, και ό,τι βλέπεις στην πλατεία αργά το απόγευμα δεν είναι στημένο για κανέναν: ηλικιωμένοι σε κύκλο, πιτσιρίκια με το ποδήλατο, τραπέζια μπαρ πιασμένα για τρεις ώρες με έναν καφέ. Είναι ακριβώς το είδος της σκηνής που έχει εξαφανιστεί από το ιστορικό κέντρο.

Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος. Αυτή η περιοχή έμεινε έξω από το κύκλωμα των μνημείων και από την πίεση της τουριστικής ενοικίασης για πολύ περισσότερο καιρό από τη Σάντα Κρους ή τα γύρω από τον καθεδρικό, και αυτό επέτρεψε στη ζωή της γειτονιάς να συνεχίσει να λειτουργεί. Είναι επίσης μία από τις περιοχές με τους περισσότερους μετανάστες στην πόλη, κάτι που έχει προσθέσει μαγαζιά, γεύσεις και προφορές.

Το κίνημα των κατοίκων του Πουμαρέχο είναι εδώ και δύο δεκαετίες σημείο αναφοράς στην Ισπανία για το πώς μια γειτονιά μπορεί να διατηρήσει ένα κτίριο χωρίς να το κάνει αξιοθέατο. Αν μπεις στην αυλή του παλατιού, μπες όπως μπαίνεις σε ένα σπίτι: ζουν άνθρωποι μέσα.

Μη χάσεις

Εβδομήντα σπίτια για μια πλατεία

Το κενό που βλέπεις είναι η τρύπα που άφησε μια κατεδάφιση του 18ου αιώνα για το καπρίτσιο ενός ιδιώτη.

Παλάτι, στρατώνας, ορφανοτροφείο, «κορράλα»

Το κτίριο υπήρξε όλα αυτά. Σήμερα το διαχειρίζεται εν μέρει η ίδια η γειτονιά.

Ο αγώνας του 2003

Οι γείτονες σταμάτησαν τη μετατροπή του σε ξενοδοχείο και πέτυχαν να ανακηρυχθεί Αγαθό Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος.

Το Χουέβες της οδού Φερία

Παζάρι με παλιά πράγματα τεκμηριωμένο από τον 13ο αιώνα, πέντε λεπτά μακριά. Μάλλον το παλαιότερο της Ισπανίας.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη

Βρίσκεται στην οδό Σαν Λουίς, ανάμεσα στην εκκλησία του Σαν Λουίς δε λος Φρανθέσες, πέντε λεπτά μακριά, και την Αλαμέδα δε Έρκουλες, άλλα πέντε. Προς τα βόρεια, ο δρόμος συνεχίζει ως τη Βασιλική της Μακαρένα και την Αψίδα της Μακαρένα.

Πολύ κοντά είναι η Αγορά της οδού Φερία, η παλαιότερη της Σεβίλλης, και κάθε Πέμπτη στήνεται γύρω της το Χουέβες, ένα παζάρι με παλιά πράγματα τεκμηριωμένο από τον 13ο αιώνα, που είναι μάλλον το παλαιότερο της Ισπανίας. Αν η επίσκεψή σου πέφτει Πέμπτη πρωί, άλλαξε σχέδιο και πήγαινε.

Δεν είναι στάση είκοσι λεπτών με φωτογραφία. Είναι μέρος για να καθίσεις σε ένα τραπεζάκι έξω, να παραγγείλεις κάτι και να βλέπεις τη γειτονιά να περνά. Αξίζει ακριβώς όσο χρόνο θέλεις να του αφιερώσεις.

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι ακριβώς μια κοράλα;

Είναι ο πιο ταπεινός και πιο σεβιλιάνικος τρόπος να ζεις μαζί με άλλους. Μια κοράλα είναι ένα μεγάλο σπίτι οργανωμένο γύρω από μια κεντρική αυλή, με συνεχείς στοές σε κάθε όροφο όπου βγαίνουν οι πόρτες όλων των κατοικιών. Το μπάνιο και η γούρνα ήταν συνήθως κοινά, και όλη η ζωή περνούσε σε εκείνη την αυλή: τα απλωμένα ρούχα, τα φαγητά στη φωτιά, οι καβγάδες και οι γιορτές όλων των γειτόνων. Φαντάσου αυτό το αρχοντικό γεμάτο ως πάνω με οικογένειες που μοιράζονται την ίδια αυλή. Καθαρή κοινή ζωή.

Και πώς κατέληξε στα χέρια της συνοικίας;

Με αγώνα. Στα πρώτα χρόνια του αιώνα μας θέλησαν να κάνουν το αρχοντικό ξενοδοχείο, και οι γείτονες αντιστάθηκαν: έφτιαξαν μια πρωτοβουλία, κατέλαβαν το κτίριο και πάλεψαν για χρόνια να το σώσουν. Χάρη σε αυτούς κηρύχθηκε Μνημείο Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος το 2003 και έμεινε αυτό που ήταν, ένας χώρος του λαού. Εδώ δεν το έσωσε κανένας βασιλιάς ούτε κανένας πλούσιος: το έσωσε ο απλός κόσμος. Αυτό, στη Σεβίλλη, έχει μεγάλη αξία.

Ανακάλυψε την πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Seville

Πλατεία Τριούνφο

Πλάθα Νουέβα

Πλατεία Βίρχεν ντε λος Ρέγες

Γέφυρα Ισαβέλλας Β΄

Πύλη του Λέοντα

Πύλη της Συγχώρεσης και Αυλή των Πορτοκαλιών