Seville · Τι να δεις

Πλατεία Βίρχεν ντε λος Ρέγες

Plaza Virgen de los Reyes

Είναι η πιο φωτογραφημένη πλατεία της Σεβίλλης κι όμως σχεδόν κανείς δεν σταματά να την κοιτάξει: όλοι φτάνουν, σηκώνουν το κινητό προς τη Χιραλδά και συνεχίζουν να περπατούν. Αξίζει να κάνεις το αντίθετο. Μείνε ακίνητος ένα λεπτό στο κέντρο, δίπλα στον φανοστάτη, και γύρνα αργά γύρω από τον εαυτό σου: ο καθεδρικός από τη μία πλευρά, το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο από την άλλη, το μοναστήρι της Ενκαρναθιόν στο βάθος και οι άμαξες με τα άλογα να περιμένουν κάτω από τις νεραντζιές. Σε αυτό το ορθογώνιο από κυβόλιθους χωράει ολόκληρη η ιστορία της πόλης.

Μια πλατεία που δεν υπήρχε

Όσο κι αν μοιάζει σχεδιασμένη για να σε αφήσει άφωνο, αυτή η πλατεία είναι σχετικά σύγχρονη. Για αιώνες, ο χώρος ανάμεσα στον καθεδρικό και το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο ήταν πιασμένος από κτίρια κολλημένα στον ναό: το Κορράλ δε λος Όλμος, ένα ακατάστατο οικοδομικό τετράγωνο όπου συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο και όπου υπήρχαν ταβέρνες, πορνεία και κάθε λογής κόσμος που ζούσε κυριολεκτικά στη σκιά της μεγάλης εκκλησίας.

Ο 19ος αιώνας τα παρέσυρε όλα αυτά. Γκρεμίστηκε το κορράλ, άνοιξε ο χώρος και φάνηκε αυτό που βλέπεις σήμερα: ο γοτθικός όγκος από τη μία πλευρά και η μπαρόκ πρόσοψη της αρχιεπισκοπής από την άλλη, πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς τίποτα να τις εμποδίζει. Η Σεβίλλη κέρδισε μια μνημειακή πλατεία με τίμημα να χάσει μία από τις πιο παλιές και πιο βρόμικες γωνιές της.

Ο φανοστάτης-κρήνη του κέντρου είναι του 1929, έργο του γλύπτη Χοσέ Λαφίτα για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση, και είναι η λεπτομέρεια που κανείς δεν κοιτάζει: τα πλακάκια της βάσης, τα μπρούντζινα δελφίνια και οι τέσσερις γούρνες συνθέτουν ένα μικρό κόσμημα που εμφανίζεται στις φωτογραφίες μόνο κατά τύχη, ως φόντο για τον πύργο.

Τι να κοιτάξεις όταν είσαι εδώ

Το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο είναι το έντονο κόκκινο κτίριο με τη μαρμάρινη πύλη. Είναι μία από τις καλύτερες κοσμικές μπαρόκ προσόψεις της πόλης και αξίζει λίγα λεπτά: πρόσεξε πώς οι σολομώντειοι κίονες στρίβουν την πέτρα και το μπαλκόνι από το οποίο οι αρχιεπίσκοποι ευλογούσαν την πόλη. Μέσα υπάρχει μια μνημειακή σκάλα και μια συλλογή ζωγραφικής που σπάνια μπορείς να δεις, γιατί είναι ακόμη επισκοπική έδρα σε χρήση.

Στο βάθος, με τον πύργο του από τούβλο, είναι το μοναστήρι της Ενκαρναθιόν, των Αυγουστινιανών μοναχών. Αν το βρεις ανοιχτό, μπες: στο «τόρνο», το περιστρεφόμενο ντουλάπι, πουλιούνται γλυκά φτιαγμένα από την αδελφότητα, ένα έθιμο που στη Σεβίλλη επιβιώνει σε μισή ντουζίνα μοναστήρια και που είναι ένας αρκετά κυριολεκτικός τρόπος να γευτείς τον 17ο αιώνα.

Και μετά είναι το προφανές, που εδώ λειτουργεί: αυτό είναι το καλύτερο σημείο της πόλης για να δεις ολόκληρη τη Χιραλδά με μια ματιά, χωρίς να χρειαστεί να κολλήσεις στον τοίχο. Νωρίς το πρωί η πλατεία είναι πρακτικά άδεια και το φως πέφτει κατευθείαν στον πύργο· το μεσημέρι, με τα γκρουπ και τις ουρές, είναι άλλη ιστορία.

Μη χάσεις

Ο φανοστάτης του Χοσέ Λαφίτα

Κρήνη και φανοστάτης του 1929, με μπρούντζινα δελφίνια και πλακάκια στη βάση. Βγαίνει σε όλες τις φωτογραφίες και δεν τον κοιτάζει κανείς.

Η πύλη του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου

Κόκκινο μάρμαρο, σολομώντειοι κίονες και ένα από τα καλύτερα κοσμικά μπαρόκ της Σεβίλλης.

Το «τόρνο» της μονής της Ενκαρναθιόν

Γλυκά Αυγουστινιανών μοναχών που πουλιούνται χωρίς να δεις πρόσωπο, όπως πριν από τρεις αιώνες.

Η Χιραλδά ολόσωμη

Το μόνο σημείο της παλιάς πόλης από το οποίο βλέπεις ολόκληρο τον πύργο χωρίς να στραβώσεις τον λαιμό.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη

Αυτή η πλατεία είναι το σημείο μηδέν του μνημειακού κέντρου. Από εδώ, η Πουέρτα δελ Περδόν σε βάζει στην αυλή του παλιού τζαμιού σε είκοσι βήματα· κάνοντας τον γύρο του καθεδρικού από αριστερά φτάνεις σε τρία λεπτά στην Πλάθα δελ Τριούνφο, όπου βρίσκονται η Πουέρτα δελ Λεόν του Αλκάσαρ και το Γενικό Αρχείο των Ινδιών.

Προς την άλλη πλευρά, η οδός Ματέος Γκάγο ξεκινά κατευθείαν προς τη συνοικία Σάντα Κρους και συγκεντρώνει ταράτσες με θέα στον πύργο. Είναι ακριβές, αλλά η θέα πληρώνεται παντού· αν προτιμάς να πληρώσεις μόνο την μπίρα, περπάτα δύο δρόμους πιο μέσα.

Μια συμβουλή για τη σειρά: αν πρόκειται να επισκεφθείς τον καθεδρικό και το Αλκάσαρ την ίδια μέρα, ξεκίνα από το Αλκάσαρ νωρίς το πρωί και άφησε τον καθεδρικό για το μεσημέρι. Οι κήποι του Αλκάσαρ γεμίζουν πολύ νωρίτερα από τα κλίτη του ναού, που απορροφούν κόσμο χωρίς να φαίνεται.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί αυτή η πλατεία λέγεται Παναγία των Βασιλέων;

Από την προστάτιδα της Σεβίλλης, που παραδόξως σχεδόν δεν φαίνεται από εδώ. Η Παναγία των Βασιλέων είναι ένα μεσαιωνικό γλυπτό δεμένο με τον Φερδινάνδο Γ΄, τον βασιλιά που ανακατέλαβε την πόλη το 1248· η παράδοση λέει ότι ήταν δική του σε εκείνη την εκστρατεία. Αναπαύεται μέσα, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Καθεδρικού, δίπλα στο άφθαρτο σώμα του ίδιου εκείνου βασιλιά, σήμερα Αγίου Φερδινάνδου. Κάθε 15 Αυγούστου βγαίνει σε λιτανεία με το χάραμα, και εμείς οι Σεβιλιάνοι ξυπνάμε νωρίς για να τη δούμε να περνά ακριβώς από αυτή την πλατεία. Της έχουμε τεράστια αγάπη.

Ανακάλυψε την πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Seville

Γέφυρα Ισαβέλλας Β΄

Πύλη του Λέοντα

Πύλη της Συγχώρεσης και Αυλή των Πορτοκαλιών

Θέατρο Μαεστράνθα

Πύργος του Χρυσού

Αλαμέδα ντε Έρκουλες