Περνάς μια καμάρα από το τείχος του Αλκάσαρ και ξαφνικά ο θόρυβος εξαφανίζεται. Η Αυλή των Σημαιών είναι ένα κλειστό ορθογώνιο από σπίτια στο χρώμα της ώχρας, με νεραντζιές στη σειρά, ένα σιντριβάνι στο κέντρο και έναν φοίνικα να ξεπροβάλλει πάνω από τις στέγες. Είναι η φυσική έξοδος του Βασιλικού Αλκάσαρ και η πόρτα εισόδου στη συνοικία Σάντα Κρους, κι όμως πολύς κόσμος τη διασχίζει σε είκοσι δευτερόλεπτα χωρίς να καταλάβει ότι πατά στο σημείο όπου ξεκίνησε η Σεβίλλη.
Τρεις χιλιάδες χρόνια κάτω από τις πλάκες
Οι ανασκαφές που γίνονται εδώ από το 2009 έφεραν στο φως μια διαδοχή που λίγα μέρη της Ευρώπης μπορούν να προσφέρουν: στρώματα που κατεβαίνουν ως τον 9ο αιώνα π.Χ., με κατασκευές που ερμηνεύονται ως ιερό της φοινικικής ή ταρτησσιακής εποχής, και από πάνω ρωμαϊκά, ύστερα αρχαία, ισλαμικά και μεσαιωνικά στρώματα, το ένα πάνω στο άλλο χωρίς διακοπή.
Αυτό σημαίνει ότι αυτή η ήσυχη αυλή δεν είναι μια όμορφη γωνιά του Αλκάσαρ: είναι ο αρχαιολογικός χώρος που τεκμηριώνει τη γέννηση της πόλης, πολύ πριν υπάρξει το όνομα Ίσπαλις. Κάθε στρώμα αντιστοιχεί σε μια διαφορετική Σεβίλλη χτισμένη πάνω στην προηγούμενη, και όλες είναι ακόμη εκεί από κάτω.
Στην επιφάνεια, η αυλή λειτούργησε ως πλατεία των όπλων και είσοδος στον βασιλικό περίβολο, και από εκεί προέρχεται το όνομα: οι σημαίες και τα λάβαρα που υψώνονταν μπροστά στην κατοικία του βασιλιά. Τα σπίτια γύρω της ανήκουν στην Εθνική Κληρονομιά (Πατριμόνιο Νασιονάλ) και κατοικούνται, κάτι που εξηγεί τη σιωπή: εδώ ζουν άνθρωποι.
Τι να κοιτάξεις πριν φύγεις
Η καρτ ποστάλ βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία. Από εκεί, αν κάνεις κάδρο ανάμεσα στις δύο σειρές νεραντζιών, η Χιραλδά εμφανίζεται ακριβώς στο βάθος της αυλής, πλαισιωμένη από τα σπίτια. Είναι μία από τις εικόνες της Σεβίλλης που αναπαράγονται περισσότερο και λειτουργεί μόνο από αυτό το συγκεκριμένο σημείο: κάνε δύο βήματα στο πλάι και ο πύργος εξαφανίζεται.
Πρόσεξε και το δάπεδο. Τα τετράγωνα με τις πιο ανοιχτόχρωμες πλάκες δείχνουν τις ζώνες που ανασκάφηκαν και ξανασκεπάστηκαν για να διατηρηθούν. Δεν είναι καπρίτσιο της πλακόστρωσης: είναι το ακριβές αποτύπωμα των αρχαιολογικών τομών.
Και στη νότια πλευρά, η καμάρα που επικοινωνεί με την οδό Χουδερία, ένα στενό θολωτό πέρασμα που διασχίζει το τείχος του Αλκάσαρ και βγάζει στο Καγιεχόν δελ Άγουα. Είναι από τα λίγα μέρη της πόλης όπου περνάς ένα τείχος του 12ου αιώνα με τα πόδια, χωρίς να το καταλάβεις.
Μη χάσεις
Η θέα της Χιραλδά ανάμεσα στις νεραντζιές
Λειτουργεί μόνο από τη βορειοδυτική γωνία. Δύο βήματα στο πλάι και ο πύργος εξαφανίζεται.
Ο αρχαιολογικός χώρος του 9ου αιώνα π.Χ.
Κάτω από τις πλάκες υπάρχουν φοινικικά κατάλοιπα: ο πρώτος τεκμηριωμένος χτύπος της πόλης.
Η καμάρα της Χουδερία
Ένα θολωτό πέρασμα που διασχίζει το τείχος των Αλμοχάδων και βγαίνει κατευθείαν στη Σάντα Κρους.
Τα σπίτια της Εθνικής Κληρονομιάς
Κατοικούνται. Γι' αυτό αυτή η αυλή, στην καρδιά του μνημειακού κέντρου, μένει σιωπηλή.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη
Είναι ο μεντεσές ανάμεσα στις δύο μεγάλες επισκέψεις του κέντρου. Από τη μία πλευρά βγάζει στον περίβολο του Βασιλικού Αλκάσαρ —η έξοδος των επισκέψεων συνήθως καταλήγει εδώ— και από την άλλη στη συνοικία Σάντα Κρους, που ξεκινά μόλις περάσεις την καμάρα της Χουδερία.
Η σειρά που λειτουργεί καλύτερα είναι αυτή: Αλκάσαρ το πρωί, έξοδος στην Αυλή των Σημαιών, καμάρα της Χουδερία και από εκεί στην Πλάθα δε Δόνια Ελβίρα και στην Πλάθα δε Σάντα Κρους, τρώγοντας στον δρόμο. Όλη η διαδρομή είναι δέκα λεπτά πραγματικού περπατήματος και μια μεγάλη ώρα από στάσεις.
Επειδή η αυλή βρίσκεται μέσα στον περίβολο ελεγχόμενης πρόσβασης του Αλκάσαρ, οι πόρτες της κλείνουν τη νύχτα. Αν περνάς αργά, έλεγξε το ωράριο ή κάνε τον γύρο από την Πλάθα δελ Τριούνφο.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί λέγεται Πάτιο δε Μπαντέρας;
Λένε ότι το όνομα έρχεται από τις σημαίες (banderas) και τα λάβαρα που κυμάτιζαν εδώ όταν αυτή η αυλή χρησίμευε ως είσοδος και χώρος παρατάξεων του Αλκάθαρ, ακριβώς μπροστά στη βασιλική κατοικία. Δεν υπάρχει έγγραφο που να το επιβεβαιώνει εντελώς, οπότε κράτα την εικόνα: η φρουρά παραταγμένη και τα λάβαρα της Καστίλης στον αέρα. Από εκείνη τη στρατιωτική κίνηση μάς έμεινε μόνο το όνομα.
Πόσο παλιά είναι εκείνα τα στρώματα από κάτω;
Πολύ περισσότερο απ' όσο φαίνεται. Σε πρόσφατες ανασκαφές, ακριβώς κάτω από αυτές τις πλάκες, βρέθηκαν στρώματα που κατεβαίνουν ως τα χρόνια του εννιακόσια π.Χ.: σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια. Βγήκε ακόμη και κάτι που ερμηνεύεται ως φοινικικό ιερό, από τότε που εδώ δεν υπήρχε καν η ιδέα της Σεβίλλης. Είναι από τα λίγα μέρη της πόλης όπου μπορείς να σκύψεις πάνω από τον πρώτο της χτύπο.
