Στενή, με χαμηλά σπίτια, κάγκελα, γλάστρες και κεραμικές εικόνες από αθουλέχος στις γωνίες: η οδός Πουρέθα είναι ό,τι πιο κοντινό έχει μείνει στην Τριάνα του παλιού καιρού. Είναι παράλληλη με το ποτάμι, ένα τετράγωνο πιο μέσα, και συγκεντρώνει τη ζωή των αδελφοτήτων και των γειτόνων της συνοικίας. Στη μέση της διαδρομής βρίσκεται το Παρεκκλήσι των Ναυτικών, έδρα της αδελφότητας της Παναγίας της Ελπίδας της Τριάνα, που για τη μισή όχθη δεν είναι μια μορφή: είναι ο λόγος που η χρονιά έχει νόημα.
Το παρεκκλήσι που υπήρξε σινεμά, θέατρο και αποθήκη
Η αδελφότητα της Ελπίδας της Τριάνα έχει τις ρίζες της στις συντεχνίες της συνοικίας, των κεραμιστών και των ναυτικών, και η τεκμηριωμένη αρχαιότητά της φτάνει ως τον 15ο αιώνα. Είναι από τις αδελφότητες με τους περισσότερους πιστούς στη Σεβίλλη και αυτή που πρωταγωνιστεί, μαζί με τη Μακαρένα, τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής.
Το κτίριο, αντίθετα, είχε μια περιπετειώδη ζωή. Τον 19ο αιώνα, μετά τη δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, κάποιοι Άγγλοι έμποροι το αγόρασαν σε δημοπρασία και το χρησιμοποίησαν ως αγγλικανικό παρεκκλήσι· ύστερα πέρασε σε ιδιώτες και έγινε διαδοχικά θέατρο, καμπαρέ, σινεμά και αποθήκη φελλού και κάρβουνου.
Η αδελφότητα δεν κατάφερε να το πάρει πίσω παρά πολύ μέσα στον 20ό αιώνα, και το σημερινό παρεκκλήσι, με τη λευκή πρόσοψη και το κωδωνοστάσιό του, είναι το αποτέλεσμα εκείνης της ανοικοδόμησης. Ο πιο ιερός τόπος του δρόμου πέρασε δεκαετίες προβάλλοντας ταινίες.
Τα πλακάκια των γωνιών
Κοίτα τους τοίχους καθώς περπατάς. Σχεδόν σε κάθε γωνία υπάρχει μια κεραμική εικόνα με μια Παναγία ή έναν Χριστό, πολλές με το φαναράκι και τα λουλούδια τους. Δεν είναι τουριστική διακόσμηση: ήταν ο βωμός του δρόμου, το σημείο όπου προσευχόσουν χωρίς να μπεις στην εκκλησία, και τις παράγγελναν οι ίδιοι οι γείτονες στα κεραμεία της συνοικίας.
Το ότι η Τριάνα είναι γεμάτη από αυτές έχει μια βιοτεχνική εξήγηση. Αυτή ήταν η συνοικία των αγγειοπλαστών από τη ρωμαϊκή εποχή, και από τον Μεσαίωνα και η συνοικία των αθουλέχος, των διακοσμημένων πλακιδίων: εδώ ήταν οι φούρνοι, τα χώματα και τα εργαστήρια που προμήθευσαν με κεραμικά τη μισή Ισπανία και τη μισή Αμερική. Η οδός Αλφαρερία, δύο τετράγωνα πιο πέρα, φέρει ακόμη το όνομα της τέχνης.
Πολλές από αυτές τις εικόνες είναι ακόμη φροντισμένες, με το κερί αναμμένο και τα λουλούδια αλλαγμένα, περισσότερο από έναν αιώνα αφότου τοποθετήθηκαν. Είναι από τις λίγες παραδόσεις γειτονιάς που δεν έγιναν αξιοθέατο: συνεχίζουν επειδή κάποιος, κάθε εβδομάδα, τις φροντίζει.
Μη χάσεις
Το Παρεκκλήσι των Ναυτικών
Έδρα της Παναγίας της Ελπίδας της Τριάνα. Υπήρξε αγγλικανικό παρεκκλήσι, θέατρο, καμπαρέ, σινεμά και αποθήκη κάρβουνου.
Οι κεραμικές εικόνες
Ο βωμός του δρόμου, παραγγελμένος από τους γείτονες στα κεραμεία της συνοικίας. Πολλές έχουν ακόμη το κερί τους.
Η συνοικία των πλακιδίων
Εδώ ήταν οι φούρνοι που προμήθευσαν με κεραμικά τη μισή Ισπανία και τη μισή Αμερική.
Τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής
Σε αυτόν τον δρόμο η Τριάνα περιμένει την Παναγία της Ελπίδας της. Δεν μοιάζει με καμία άλλη νύχτα του χρόνου.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη
Η οδός Πουρέθα ξεκινά δίπλα στην Πλάθα δελ Αλτοθάνο και τρέχει παράλληλα με την οδό Μπέτις, ένα τετράγωνο προς τα μέσα. Το λογικό είναι να κατέβεις από τη μία και να γυρίσεις από την άλλη: ο μέσα δρόμος είναι της γειτονιάς, ο δρόμος του ποταμού είναι της θέας.
Στη μέση της διαδρομής ένα πέρασμα την ενώνει με την όχθη, και στο τέλος του δρόμου βρίσκεται η εκκλησία της Σάντα Άνα, η αρχαιότερη ενορία της Σεβίλλης και το πνευματικό κέντρο της συνοικίας από τον 13ο αιώνα.
Αν μπορείς να διαλέξεις ημερομηνία, η Μεγάλη Εβδομάδα τα αλλάζει όλα: η οδός Πουρέθα είναι το σημείο όπου η γειτονιά περιμένει την έξοδο της Παναγίας της Ελπίδας τα ξημερώματα της Μεγάλης Παρασκευής, και δεν μοιάζει με τίποτα από όσα βλέπεις τον υπόλοιπο χρόνο. Εκτός από εκείνες τις μέρες, η καλύτερη ώρα είναι το σούρουπο, με τις πόρτες ανοιχτές και τις γλάστρες μόλις ποτισμένες.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί υπάρχουν τόσες Παναγίες από πλακάκια στις γωνίες;
Είναι μια πολύ σεβιλιάνικη παράδοση, και στην Τριάνα περισσότερο από οπουδήποτε αλλού: αφού είναι η συνοικία των πλακακιών, ποιο καλύτερο μέρος για να τα βάλεις; Οι κάτοικοι παράγγελναν στα εργαστήρια κεραμικής της περιοχής μικρά κεραμικά εικονοστάσια με την Παναγία ή τον Χριστό τους, τα κρεμούσαν στη γωνία και τους έβαζαν ένα καντηλάκι ή μερικά λουλούδια. Ήταν ο βωμός του δρόμου, το μέρος για να προσευχηθείς χωρίς να μπεις στην εκκλησία. Πρόσεξε: πολλά είναι ακόμη περιποιημένα, με το κερί τους αναμμένο, πάνω από έναν αιώνα αργότερα.
