Oviedo · Co zobaczyć

Posąg La Regenty

Estatua de La Regenta

Dama z brązu stojąca na środku placu, w sukni z końca XIX wieku, ze wzrokiem zagubionym gdzieś w stronie katedry. To Ana Ozores, bohaterka powieści La Regenta, którą Clarín wydał w latach 1884–1885 i którą wielu uważa za najlepszą hiszpańską powieść XIX wieku zaraz po „Don Kichocie”.

Vetusta, czyli jak obnażyć własne miasto

Leopoldo Alas, „Clarín”, był profesorem na Uniwersytecie w Oviedo i w swojej książce sportretował to miasto pod fałszywą nazwą – nazwał je Vetustą – i obnażył je bez litości: jego ambitnych księży, próżniaczych paniczów, plotkarstwo i obłudę.

Ana, la Regenta, to wrażliwa i samotna kobieta, żona starszego mężczyzny, uwięziona między spowiednikiem a uwodzicielem i przytłoczona przez miasto, które bez przerwy ją obserwuje. Powieść jest brutalnym studium prowincjonalnego społecznego zaduchu.

Kiedy się ukazała, zgorszyła Oviedo: wielu się w niej rozpoznało i wcale im się to nie spodobało. Przez dziesięciolecia leżała odsunięta w kąt, z nielicznymi wydaniami i sporym niesmakiem miejscowych.

Dopiero w drugiej połowie XX wieku krytyka postawiła ją tam, gdzie jest dziś. Minęło prawie sto lat, zanim jej miasto przestało czytać ją jak obrazę i zaczęło czytać ją jak pomnik.

Na tych samych płytach co w powieści

Rzeźbę wykonał Mauro Álvarez w 1997 roku i celowo postawiono ją właśnie tutaj, na Plaza de Alfonso II el Casto, na tych samych płytach, po których Ana spacerowała w powieści, przed katedrą, która dominuje nad całą historią.

To miejsce nie jest przypadkową dekoracją: powieść zaczyna się właśnie na wieży katedry, gdzie kanonik don Fermín de Pas ogląda miasto przez lunetę, jak ktoś, kto pilnuje stada.

Clarín opisał tę wieżę jako „romantyczny poemat z kamienia, delikatny hymn o słodkich liniach niemego i wiecznego piękna”. Niewiele wież dostało taki literacki list miłosny.

Ludzie ją fotografują i mijając, dotykają jej dłoni, do tego stopnia, że brąz sukni jest wytarty. To jedna z najbardziej lubianych rzeźb w mieście, które ma ich ponad setkę pod gołym niebem.

Nie do przegapienia

Ana Ozores, la Regenta

Bohaterka powieści, którą Clarín wydał w latach 1884–1885, w brązie od 1997 roku.

Oviedo nazywa się Vetusta

Clarín sportretował je pod fałszywą nazwą i obnażył: jego księży, paniczów, obłudę.

Miasto się obraziło

Wielu się rozpoznało. Minęło prawie sto lat, zanim zaczęto czytać ją jak pomnik, a nie jak obrazę.

Na płytach z powieści

Stoi przed katedrą, tam, gdzie Ana spacerowała w powieści.

Jak wpleść go w zwiedzanie Oviedo

Stoi na Plaza de Alfonso II el Casto, przed katedrą, w samym środku starego miasta.

Przystanek to pięć minut. To przestrzeń publiczna, dostępna o każdej porze.

Należy do trasy rzeźb pod gołym niebem w Oviedo, obok Woody'ego Allena, Mafaldy i bezczelnego Culis Monumentalibus. Miasto ma ich ponad sto.

Najczęstsze pytania

Czy od początku odniosła sukces?

Wcale nie. Przez dziesięciolecia La Regenta leżała odstawiona w kąt, z nielicznymi wydaniami i pewnym miejscowym zakłopotaniem, i dopiero w drugiej połowie dwudziestego wieku krytyka postawiła ją tam, gdzie jest dziś. Minęło prawie sto lat, zanim jej miasto przestało ją czytać jak obrazę i zaczęło czytać jak pomnik.

Odkryj Oviedo i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Oviedo

Posąg Mafaldy

Posąg Woody'ego Allena

Fontanna Foncalada

Kościół San Isidoro el Real

Kościół San Tirso el Real

Kościół Santo Domingo