Dokładny środek Oviedo: szare płyty, które dźwięczą pod butami, a przed tobą złocista kamienna fasada katedry zwieńczona tą jedyną ażurową wieżą. Tu wszystko zaczęło się tysiąc dwieście lat temu i stąd wychodzi najstarsza trasa Drogi św. Jakuba (Camino de Santiago), jaka istnieje.
Król, który stworzył stolicę
Plac nosi imię Alfonsa II Czystego i nie jest to przypadek: to on wybrał to wzgórze, żeby wznieść na nim miasto asturyjskich królów, z pałacami i świątyniami dookoła.
Przydomek dostał dlatego, że nigdy się nie ożenił ani nie zostawił potomstwa, co u średniowiecznego króla było niezwykłą rzadkością. Panował ponad pięćdziesiąt lat, od 791 do 842 roku – jedno z najdłuższych panowań w całym średniowieczu na Półwyspie Iberyjskim – i właśnie ten czas pozwolił mu zbudować całą stolicę.
Jego dziełem są katedra – a raczej świątynia Zbawiciela, która stała na jej miejscu – kościół San Julián de los Prados i kościół San Tirso el Real, który należał do tego samego zespołu pałacowego.
Oviedo jest małe i chlubi się tym: zwiedza się je powoli i pieszo, a ten plac jest punktem, z którego wszystko się zaczyna.
Pierwszy pielgrzym w historii
Z tego placu w IX wieku wyruszył sam Alfons II, żeby pomodlić się przy świeżo odkrytym grobie apostoła Jakuba. Był pierwszym udokumentowanym pielgrzymem w historii, a jego szlak nazywa się dziś Camino Primitivo.
Dlatego pielgrzymi powtarzają powiedzenie: „kto idzie do Santiago, a nie do Zbawiciela, odwiedza sługę, a pana zostawia”. Innymi słowy, przejść przez Compostelę, nie przechodząc przez Oviedo, to pielgrzymka niepełna.
Camino Primitivo trafiło w 2015 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, w ramach północnych Dróg św. Jakuba. To najstarsza ze wszystkich tras i zarazem jedna z najtrudniejszych, bo po drodze wznoszą się góry zachodniej Asturii.
Na samym placu stoi pomnik La Regenta: Ana Ozores z brązu, zwrócona ku katedrze, postawiona na tych samych płytach, po których spacerowała w powieści Clarína.
Nie do przegapienia
Tu zaczęło się Oviedo
Alfons II wybrał to wzgórze, żeby wznieść na nim stolicę królestwa Asturii.
Panował ponad pięćdziesiąt lat
Od 791 do 842 roku – jedno z najdłuższych panowań średniowiecza na Półwyspie Iberyjskim.
Stąd wyruszył pierwszy pielgrzym
Sam Alfons II, w IX wieku, do świeżo odkrytego grobu apostoła.
Camino Primitivo
Najstarsza ze wszystkich tras, na Liście Światowego Dziedzictwa od 2015 roku. I jedna z najtrudniejszych.
Jak wpleść go w zwiedzanie Oviedo
To obowiązkowy punkt wyjścia. Dookoła są katedra, kościół San Tirso el Real, Corrada del Obispo i Muzeum Archeologiczne, w dawnym klasztorze, w którym narodziło się miasto.
Postój zajmie piętnaście minut albo dużo dłużej, jeśli wejdziesz do katedry. Wstęp wolny, o każdej porze.
Stąd całe stare miasto masz w zasięgu niespełna dziesięciu minut: Plaza del Fontán, Plaza de la Constitución i calle Gascona.
Najczęstsze pytania
Dlaczego nazywano go „Czystym”?
Alfons II dostał ten przydomek, bo nigdy się nie ożenił ani nie zostawił potomstwa, co u średniowiecznego króla było czymś niezwykle rzadkim. Panował ponad pięćdziesiąt lat, od 791 do 842 roku – to jedno z najdłuższych panowań w całym średniowieczu na Półwyspie Iberyjskim – i właśnie ten długi czas pozwolił mu zbudować całą stolicę.
Czy wiesz, że stąd zaczyna się najstarsza Droga św. Jakuba (Camino de Santiago)?
Z tego placu wyruszył w dziewiątym wieku sam Alfons II, żeby pomodlić się przy niedawno odkrytym grobie apostoła Jakuba: był pierwszym pielgrzymem w historii, a jego szlak nazywa się dziś Camino Primitivo. Dlatego pielgrzymi powtarzają powiedzenie: kto idzie do Santiago, a nie do Zbawiciela, odwiedza sługę, a o Panu zapomina.
Czy ta droga ma międzynarodowe uznanie?
Tak: Camino Primitivo trafiło w 2015 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, w ramach północnych Dróg do Santiago. Jest najstarszą ze wszystkich i zarazem jedną z najtrudniejszych, z górami zachodniej Asturii po drodze.
