Rambla de la Libertad
Arkadowa arteria starego miasta, z ogródkami pod podcieniami i sporą częścią kawiarni i barów w mieście. To najwygodniejszy rejon na posiłek, a do tego dwie minuty od mostów i od początku Callu.

Kuchnia Empordà łączy na jednym talerzu to, co dają morze i góry oddalone o pół godziny drogi. Co zamówić, jakie wino i dlaczego ta prowincja ma tyle wysokiej kuchni.
🎧 Na trasie Monumentalna Girona: katedra, żydowski Call i domy nad OnyarProwincja Girona jest mała i ma wszystko w promieniu pół godziny: morze na Costa Brava, góry w Pirenejach i w regionie Garrotxa oraz rolniczą równinę w Empordà. Ta bliskość tłumaczy najbardziej charakterystyczne danie tutejszej kuchni, mar i muntanya, które bez cienia nieśmiałości łączy mięso z owocami morza, i tłumaczy też, dlaczego jest tu takie zagęszczenie restauracji najwyższej klasy, z jakim trudno się równać w Europie.
Mięso i owoce morza na jednym talerzu.
Najbardziej znany jest kurczak z homarem albo z langustynkami, duszony na długo podsmażanym sofrito i zagęszczany picadą z migdałów, orzechów laskowych, czosnku i natki pietruszki, często z odrobiną gorzkiej czekolady. Na papierze brzmi dziwnie, a na stole sprawdza się znakomicie.
Ta logika nie wynika z fusion, tylko z geografii. W Empordà wybrzeże i rolnicze zaplecze dzieli piętnaście albo dwadzieścia kilometrów, a targi od zawsze łączyły produkty z obu stron. Kuchnia po prostu wzięła to, co było na tym samym placu.
Inne częste wersje to pulpety z mątwą, królik ze ślimakami i krewetkami oraz potrawka z nóżek wieprzowych z krewetkami. Wszystkie mają tę samą budowę: cierpliwe sofrito, wywar, a na koniec picada, która zagęszcza i nadaje charakter.
Picada to zresztą podstawowa technika całej tradycyjnej kuchni katalońskiej: utłuczona mieszanka orzechów, smażonego chleba, czosnku, ziół, a czasem czekolady albo herbatnika, dodawana na końcu, żeby zagęścić i nadać aromat. Bez picady nie ma katalońskiej potrawy duszonej.
Arkadowa arteria starego miasta, z ogródkami pod podcieniami i sporą częścią kawiarni i barów w mieście. To najwygodniejszy rejon na posiłek, a do tego dwie minuty od mostów i od początku Callu.
Pobierz aplikację i odkrywaj Girona offline, kiedy chcesz. Przejdź trasę Monumentalna Girona: katedra, żydowski Call i domy nad Onyar z lokalnym przewodnikiem w słuchawkach.
Dowiedz się więcej o Viavoy →Z morza suquet de peix: rybacka potrawa duszona z ryb skalnych z ziemniakami, sofrito i picadą, która narodziła się jako jedzenie na pokładzie z tego, czego nie dało się sprzedać. Do tego dania z ryżu, fideos a la cazuela, czyli makaron duszony w glinianym naczyniu, i ryby z grilla w miasteczkach na Costa Brava, niecałą godzinę drogi stąd.
Z ogrodu escalivada – papryka, bakłażan i cebula pieczone na ogniu, obrane i doprawione – trinxat w rejonach górskich, fasola ganxet i karczochy z Empordà o uznanej jakości. A do wszystkiego domyślnie chleb z pomidorem.
Wędliny z Empordà i z regionu Garrotxa to osobna kategoria: świeża butifarra, czarna i biała butifarra, fuet i llonganissa oraz słodka butifarra, miejscowa osobliwość robiona z cukrem i cytryną, którą je się na deser albo z jabłkiem.
A na słodko xuixo: bułka z ciasta drożdżowego, smażona, obtoczona w cukrze i nadziewana kremem budyniowym, wymyślona w Gironie i jedzona przede wszystkim na śniadanie albo na podwieczorek. To słodycz tego miasta i znajdziesz ją w każdej piekarni w centrum.
Neoklasycystyczny plac z arkadami i restauracjami ze wszystkich stron, po drugiej stronie rzeki względem starego miasta. To klasyczny rejon na posiłek w Gironie, z szerokimi ogródkami i porządnymi stolikami, i sprawdza się, kiedy stare miasto jest przepełnione.
Dania, które łączą mięso z owocami morza w jednym garnku, typowe dla Empordà: kurczak z homarem albo langustynkami, pulpety z mątwą, królik ze ślimakami i krewetkami. To nie nowoczesna kuchnia fusion, tylko kuchnia znana od zawsze, bo w tej okolicy wybrzeże i rolnicze zaplecze dzieli piętnaście albo dwadzieścia kilometrów, a na targach mieszały się produkty z obu stron.
Utłuczona mieszanka orzechów – migdałów, orzechów laskowych – smażonego chleba, czosnku, natki pietruszki, a czasem gorzkiej czekolady albo herbatnika, dodawana pod koniec duszenia, żeby potrawę zagęścić i nadać jej charakter. To podstawowa technika tradycyjnej kuchni katalońskiej: bez picady katalońska potrawa duszona nie jest skończona.
Bułka z ciasta drożdżowego, smażona, obtoczona w cukrze i nadziewana kremem budyniowym. Wymyślono ją w Gironie i je się ją przede wszystkim na śniadanie albo na podwieczorek. Znajdziesz ją w każdej piekarni w centrum i razem ze słodką butifarrą to słodycz, z którą miasto się utożsamia.
Miejscowa osobliwość Empordà: kiełbasa wieprzowa robiona z cukrem i cytryną zamiast zwykłych przypraw, którą je się na deser albo z jabłkiem. To produkt średniowieczny, który przetrwał tylko w tej okolicy i za pierwszym razem potrafi mocno zaskoczyć.
Prowincja od dziesięcioleci skupia takie zagęszczenie restauracji światowej klasy, które nie odpowiada ani jej wielkości, ani liczbie mieszkańców. Ten ekosystem wykształcił pokolenia kucharzy i podniósł średni poziom całego regionu, łącznie z lokalami bez ambicji, i właśnie to zauważa każdy, kto podróżuje bez rezerwacji.
Na Rambla de la Libertad i w uliczkach starego miasta, jeśli chcesz jeść z widokiem; na Plaza de la Independencia, po drugiej stronie rzeki, jeśli szukasz restauracji z szerokimi ogródkami i porządnymi stolikami; a w okolicach targu i Plaza del Vino na miejscowe produkty i tapas. Restauracje wysokiej kuchni wymagają rezerwacji z wielomiesięcznym wyprzedzeniem.
Miejscowa apelacja to Empordà, jedna z najstarszych w Katalonii, z czerwonymi winami z garnachy i cariñeny, świeżymi białymi i tradycją win słodkich – Garnatxa de l'Empordà – podawanych do deseru. Ceny są rozsądne, a jakość przez dwie dekady bardzo poszła w górę.
O wysokiej kuchni: prowincja Girona od dziesięcioleci skupia takie zagęszczenie restauracji światowej klasy, które nie odpowiada ani jej wielkości, ani liczbie mieszkańców. Ten ekosystem wykształcił pokolenia kucharzy i podniósł średni poziom całego regionu, łącznie z lokalami bez żadnych ambicji.
Te restauracje mają listy oczekujących na miesiące i wysokie ceny, więc nie da się ich odwiedzić z marszu. Ale ich wpływ czuć w każdym menú del día, zestawie obiadowym dnia, na starym mieście, i to dobra wiadomość dla każdego, kto podróżuje bez rezerwacji.
Rejony: Rambla de la Libertad i uliczki starego miasta na posiłek z widokiem; Plaza de la Independencia, po drugiej stronie rzeki, na restauracje z porządnymi stolikami i szerokimi ogródkami; a Mercado del León albo okolice Plaza del Vino na miejscowe produkty i rundę po barach z tapas.
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Girona offline, kiedy chcesz.
