Seville · Wat te zien

Calle Betis

Een rij gekleurde gevels – oker, rood, indigo, geel – op een lijn langs de oever van de Guadalquivir, met heel Sevilla aan de overkant: de Torre del Oro, de Maestranza en de Giralda die erachter uitsteekt. Het is de ansichtkaart van de stad en veruit het beste terras van Sevilla. De naam is een reis van tweeduizend jaar: Baetis was hoe de Romeinen de rivier noemden, en daaruit kwamen ook Baetica en, veel later, de naam van een voetbalclub.

Een straat die op de rivier is veroverd

Deze oever was niet altijd bewoonbaar. Tot de 19e eeuw trad de Guadalquivir geregeld buiten zijn oevers en zette Triana onder water, en de huizen het dichtst bij het water waren de eerste die kopje-onder gingen. Hier wonen betekende wonen in de frontlinie van het gevaar, niet met het mooiste uitzicht van de wijk.

Wat de zaak veranderde, was de bouw van de 19e-eeuwse keermuur, die de hele oever verhoogde en verstevigde. Daarop werden de huizen gebouwd die je nu ziet. Op de benedenverdiepingen van de oudste zie je nog sporen van historische overstromingen, op hoogtes die je haast niet kunt geloven.

De afronding kwam in de 20e eeuw, toen grote waterbouwkundige werken de levende bedding van de rivier verlegden en dit stuk in een gecontroleerd dok veranderden. Pas toen ging de calle Betis van de meest blootgestelde plek van Triana naar de meest begeerde.

De Betis, Rodrigo de Triana en andere verhalen van de oever

De Romeinse naam van de rivier, Baetis, gaf zijn naam aan de provincie Baetica en leefde twintig eeuwen voort in de plaatselijke spreektaal. Toen in 1907 in de stad een voetbalclub werd opgericht, kreeg die de naam Real Betis Balompié naar datzelfde woord. Half Sevilla scandeert, zonder het te weten, hoe deze rivier in de tijd van Rome heette.

Van deze oever kwam volgens de overlevering ook de matroos die in de vroege uren van 12 oktober 1492 vanaf de Pinta “Land!” riep: Rodrigo de Triana. De Katholieke Koningen hadden een levenslang pensioen beloofd aan wie als eerste land zag, maar Columbus verklaarde de nacht ervoor een licht te hebben gezien en streek de prijs op.

Vandaag draait de straat vooral om het nachtleven: bars met terrassen boven het water, roeiers die beneden trainen en, op de grote dagen, de halve wijk over de borstwering geleund. De prijzen horen bij het bevoorrechte uitzicht; als je liever alleen voor het bier betaalt, kost hetzelfde een blok verder landinwaarts, in de calle Pureza, flink minder.

Niet te missen

Het hele centrum in één blik

Torre del Oro, Maestranza en Giralda in één oogopslag. Er is geen ander punt zoals dit in de stad.

Baetis, de rivier van de Romeinen

Vandaar Baetica en, twintig eeuwen later, de naam van een voetbalclub.

De overstromingssporen

Op de oude benedenverdiepingen, op hoogtes die je haast niet kunt geloven. Deze straat was de frontlinie van het gevaar.

Rodrigo de Triana

De uitkijk die in 1492 “Land!” riep en het beloofde pensioen misliep.

Hoe het past in je bezoek aan Sevilla

Ze begint bij de Plaza del Altozano, naast de brug van Isabel II, en volgt de rivier naar het zuiden. Je loopt haar helemaal af in tien minuten, al is het logische plan om haar niet af te lopen, maar te gaan zitten.

Het is het beste stedelijke uitkijkpunt van Sevilla en het enige vanwaar je het hele monumentale centrum in één keer ziet. Bij zonsondergang, met het licht op de gevels aan de overkant en de weerspiegeling in het water, is dit het uitzicht dat mensen zich van de stad herinneren.

Steek voor de terugweg de brug weer over en loop verder over de Paseo Alcalde Marqués del Contadero tot aan de Torre del Oro: dezelfde route, gezien vanaf de andere oever, en 's nachts, met alles verlicht, is ze nog mooier.

Veelgestelde vragen

Is het waar dat een trianero als eerste Amerika zag?

Zo vertelt de geschiedenis het. In de vroege ochtend van 12 oktober 1492 ging de uitkijk die vanaf de Pinta “Land!” riep de geschiedenis in als Rodrigo de Triana. Hij had een levenslang pensioen verdiend, beloofd door de Katholieke Koningen aan wie als eerste land zou zien. Maar Columbus verklaarde dat hij de nacht ervoor al een lichtje had gezien, en hij streek de prijs op. Het verhaal gaat dat Rodrigo, gekwetst, uiteindelijk ver weg vertrok. De eerste die de Nieuwe Wereld zag, en hij bleef zonder beloning.

Heeft de voetbalclub, Betis, zijn naam van deze straat?

Van de straat niet, wel van hetzelfde woord. Real Betis Balompié, de club opgericht in 1907, nam zijn naam precies van die oude benaming van de rivier. Dus als je de halve stad Sevilla “Betis!” hoort zingen, bedenk dan dat ze, zonder het te weten, scanderen hoe deze zelfde rivier tweeduizend jaar geleden heette. Van het Latijn van de Romeinen tot het voetbal van nu: het woord is niet gestorven, het leeft nog aan de oever van het water dat je voor je hebt.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Calle Betis maakt deel uit van onze tour Triana: keramiek, flamenco en de rivier.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Calle Pureza

Calle Sierpes

Calle Susona en de legende van La Susona

Callejón del Agua en Calle Judería

Kapel van El Carmen

Kasteel van San Jorge