Seville · Wat te zien

Kapel van El Carmen

Capilla del Carmen

Ze is klein, bijna een speeltje, en zit ingeklemd aan het begin van de brug van Triana als een bewaker in zakformaat: een koepel van groene en gouden keramiek, een achthoekig torentje en overal baksteen. De Capilla del Carmen is het eerste wat je ziet als je de rivier oversteekt naar de wijk, en ze werkt precies zoals bedoeld: als een symbolische poort. Ze werd in 1928 gebouwd door Aníbal González, de architect die de Plaza de España ontwierp, en hij stierf het jaar daarop.

Het laatste gebaar van Aníbal González

Aníbal González was de architect die het moderne beeld van Sevilla bepaalde. Van zijn hand zijn de Plaza de España, de paviljoens van de Plaza de América en een groot deel van het Sevillaanse regionalisme: schoon metselwerk, tegels, smeedijzer en een manier om de mudéjarstijl en de barok terug te halen zonder ze te kopiëren.

Zijn verhaal liep slecht af. Hij trad af als leider van de bouw van de Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling, te midden van onenigheid en schulden, en stierf in 1929, toen hij tweeënvijftig was, een paar weken nadat de Tentoonstelling eindelijk haar deuren had geopend. Hij heeft de erkenning die de hele stad hem vandaag geeft niet meer meegemaakt.

Deze kapel is een van zijn laatste werken en misschien wel het vrijste. Zonder monumentale opdracht in de weg gunde hij zich een miniatuur: een bouwwerk van amper een paar meter dat een stedelijk probleem oplost – de ingang van de wijk markeren – met keramiek en verhoudingen, niet met omvang.

Santa Justa en Santa Rufina, gemaakt van klei

Op de lantaarn die de kapel bekroont, staan twee vrouwenfiguren met een toren tussen hen in. Het zijn Santa Justa en Santa Rufina, twee zussen die pottenbakster waren in het Romeinse Sevilla en die rond het jaar 287 de marteldood stierven omdat ze weigerden hun aardewerk te verkopen voor een heidens feest en daarna een afgodsbeeld kapotsloegen. Ze zijn de patroonheiligen van de stad.

De toren die ze vasthouden, is de Giralda, en daar zit de iconografische grap: volgens de overlevering beschermen de twee heiligen haar tegen aardbevingen, en daarom houden ze haar vast op bijna elk Sevillaans schilderij, van Murillo tot Goya. Ze hier neerzetten, bij de poort van de pottenbakkerswijk, en ze bovendien maken van gebakken en geglazuurde klei, is een volmaakt berekende knipoog.

Loop langzaam om de kapel heen. De keramiek verandert van kleur naargelang de hoek en het uur: het groene en gouden glazuur licht 's ochtends in de zon, gezien vanaf de brug, op een bepaalde manier op, en bij zonsondergang heel anders, met het licht dat van de rivier komt.

Niet te missen

De keramieken koepel uit Triana

Groen en goud, geglazuurd, en van kleur verschietend naargelang het uur en de hoek.

Justa en Rufina met de Giralda

De pottenbakkende patroonheiligen beschermen de toren tegen aardbevingen. Hier zijn ze bovendien van klei gemaakt.

De handtekening van Aníbal González

Een van zijn laatste werken, een jaar voor zijn dood. Sevillaans regionalisme in miniatuur.

De poort van Triana

Het eerste wat je ziet als je de brug oversteekt: een gebouw bedacht om een grens te markeren.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

Ze staat precies aan de voet van de brug van Isabel II, bij de ingang van Triana. Het is de eerste verplichte stop als je oversteekt en tegelijk de makkelijkste om over het hoofd te zien, want twintig meter verder gaat de Plaza del Altozano open en gaat je blik vanzelf de wijk in.

Het interieur is piepklein en de openingstijden zijn onregelmatig: de kapel wordt gebruikt voor de eredienst van de broederschap en is niet ingericht als monument om te bezoeken. Wat je moet zien, is buiten, dus reken er niet op dat ze open is.

Op vijftig meter heb je het Castillo de San Jorge onder de markt en, langs de rivier, de calle Betis. Als je 's middags komt, is deze hoek een goede plek om de tijd te doden tot het licht zakt: de brug, de kapel en de oever vormen het mooiste kader van de ingang van de wijk.

Veelgestelde vragen

En die twee heiligen, wat deden ze om in de klokkentoren te belanden?

Het verhaal gaat dat ze op een dag weigerden hun aardewerk te verkopen voor een heidens feest; de mensen sloegen hun waar kapot en zij sloegen als antwoord een beeld van de godin in stukken. Ze werden gearresteerd en stierven als martelaren rond het jaar 287. Zo werden twee eenvoudige vrouwen uit het pottenbakkersvak, eeuwen later, een symbool van Sevilla. Daarom voelt de pottenbakkerswijk hen zo als de hare.

En wat werd er van de architect die haar bouwde?

Aníbal González was de grote architect van het Sevilla van zijn tijd, de ziel van die Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling. Maar hij eindigde slecht: hij trad af van het project te midden van gedoe en ergernis en bleef bijna zonder vermogen achter. Hij stierf in 1929, nog maar tweeënvijftig jaar oud, nauwelijks enkele weken nadat zijn grote werk eindelijk de deuren opende. Hij nam afscheid van de wereld bijna tegelijk met de stad die hij had gedroomd. Deze kleine kapel was een van zijn laatste werken.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Kapel van El Carmen maakt deel uit van onze tour Triana: keramiek, flamenco en de rivier.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Kasteel van San Jorge

Kathedraal van Sevilla

Het kanaal, de bootjes en de twee torens

Parque de María Luisa

Glorieta de Bécquer

Glorieta de San Diego, ingang van het park