Hallo! Ik ben Sanne, en dit uur ben ik je stem door de Barrio de Santa Cruz, de oude Joodse wijk van Sevilla, vandaag veranderd in een doolhof van pleinen met sinaasappelbomen, verborgen patio's en aan de muren geplakte legenden.
Overzicht
We komen langs de Plaza de Doña Elvira, de calle Susona, de Callejón del Agua, de Plaza de Santa Cruz en de Murillotuinen, en verdwalen in steegjes waar amper een auto door kan en waar de schaduw koel blijft, zelfs in augustus. We gaan niet naar de kathedraal of het Alcázar, dat is een ander verhaal; het onze is naar binnen glippen.
Onderweg gaan we het Hospital de los Venerables binnen, en zijn barokke interieur heeft een eigen audiogids, halte na halte, bij deze wandeling inbegrepen: bij zijn deur hoef je alleen maar te tikken en naar binnen te gaan. Onze wandeling begint in de Patio de Banderas.
We gaan beginnen.
Route
Je staat op de Patio de Banderas, en het eerste wat je bereikt is niet het uitzicht, maar de rust: het geruis van een fontein, het schuren van je voetstappen over de straatkeien en, als de wind van de kant van het Alcázar komt, een groene geur van natte tuin.
- 2
De wijk die voor 1929 werd "uitgevonden"
Kijk om je heen: de ijzeren hekken met geraniums, de namen geschilderd op azulejo's, de hangende potten, alles perfect, alles “typisch”. Nou, veel van wat je ziet is niet zo oud als het lijkt.
Je verlaat het steegje en ineens gaat de ruimte open: een klein, besloten pleintje met sinaasappelbomen, banken van glanzende azulejo's en bijna altijd de gitaarklanken van een straatmuzikant. Het ruikt naar oranjebloesem als het lente is. Dit is de Plaza de Doña Elvira, en voor velen is het de mooiste hoek van de wijk.
Je glipt een nog smaller steegje in en de wijk valt stil: alleen je voetstappen. Dit is de Calle Susona, en ze bewaart de donkerste en mooiste legende van Santa Cruz. Zoek haar op een muur: een azulejo met een doodshoofd.
Je gaat een heel smal straatje in, tegen de muur aan, en merkt dat de lucht frisser is, bijna als in een wijnkelder. Rechts van je rijst de Almohadenmuur van het Alcázar op, van oude baksteen; links komen de witte huizen zo dichtbij dat je bijna beide muren tegelijk kunt aanraken.
Je komt uit op een pleintje waar een gevel van rode baksteen de blik vangt, sober van buiten, met een klokkengevel die scherp afsteekt tegen de lucht. Het is het Hospital de los Venerables, en de naam zegt alles: het werd in de zeventiende eeuw gesticht om oude en arme priesters op te vangen, de “venerables”.
- 7
Las Teresas
Een oude deur ontvangt je met een onmiskenbare geur: ham. Het is Las Teresas, een taverne die in 1870 opende en met recht een van de oudste en meest geliefde van Sevilla is. Ga naar binnen, al is het maar om te kijken.
- 8
Casa de Murillo
Voor je rijst een herenhuis van twee verdiepingen op, met een binnenplaats met zuilengang die je vanaf de straat al kunt raden. Het is de Casa de Murillo. Hier woonde en werkte, in de laatste jaren van zijn leven, de schilder Bartolomé Esteban Murillo, die van de lieflijke Maagden en de straatkinderen die je misschien in een museum hebt gezien.
Je komt uit het labyrint op een open, lichte ruimte, met gesnoeide hagen, sinaasappelbomen en in het midden een zwart smeedijzeren kruis, zo fijn dat het kant lijkt tegen de lucht. Het is de Plaza de Santa Cruz, het plein dat zijn naam geeft aan de hele wijk.
- 10
Jardines de Murillo
Het steegje gaat ineens open en je stapt een andere wereld in: pergola's vol bougainville, fonteinen, banken in de schaduw en de lucht ineens frisser en groener. Het zijn de Jardines de Murillo, de ademruimte van de wijk, tegen de muur van het Alcázar aan. Wandel rustig onder de pergola's.
- 11
De aan de stad geschonken moestuinen van het Alcázar
Denk tijdens het wandelen aan één ding: al dit groen was niet altijd openbaar. Tot iets meer dan een eeuw geleden waren deze tuinen de privémoestuinen van het Alcázar, de voorraadkamer van het paleis voor fruit en groenten.
- 12
Plaza de los Refinadores en Don Juan Tenorio
Je staat op de Plaza de los Refinadores, een pleintje omringd door slanke palmen en rustige huizen. In het midden staat, op een voetstuk, een bronzen standbeeld van een man met cape, hoed en een zwaard aan zijn riem.
