Hallo! Ik ben Daan, en dit uur neem ik je mee naar Triana, de wijk die Sevilla altijd vanaf de overkant van de rivier bekeek en die uiteindelijk de halve stad uitvond.
Overzicht
We steken de oudste ijzeren brug van Spanje over, komen langs de Capilla del Carmen, de markthal die het kasteel van de Inquisitie verbergt, de oude pottenbakkerijen, de Plaza del Altozano en de kerk van Santa Ana, de kathedraal van Triana, tot we uitkomen op de kleurige oever van de calle Betis. Keramiek, flamenco, stieren en rivier, alles in één ongehaaste wandeling.
De kerk van Santa Ana heeft binnen haar eigen audiogids, bij deze wandeling inbegrepen: bij haar deuren tik je en ga je naar binnen. Onze wandeling begint op de brug van Triana, midden boven de Guadalquivir.
We gaan beginnen.
Route
Je staat op de brug, en het eerste wat je bereikt is niet het uitzicht, maar het geluid: het water van de Guadalquivir dat langzaam onder je voeten beweegt, ergens stroomopwaarts een meeuw en het geroezemoes van de stad in je rug aan beide kanten, want je staat precies midden tussen de twee oevers. Kijk naar de brug.
Je bereikt het einde van de brug en, voordat je de wijk betreedt, ontvangt je rechts van je een klein, koket bouwwerkje, helemaal bedekt met keramiek dat blinkt in de zon: het lijkt wel speelgoed van azulejo's. Het is de Kapel van El Carmen, de symbolische poort van Triana, het eerste wat je ziet als je oversteekt.
Je loopt naar de brugkop, naast de markt, en stapt een wereld van geuren binnen: verse vis, ham, specerijen, fruit, het vrolijke gedruis van een Andalusische versmarkt. Je staat boven op de markt van Triana, vol leven. Maar het belangrijke vandaag is niet wat je ziet, maar waarop je staat.
- 4
De kerkers onder de markt
Onder de markt, via een zij-ingang, is een deel bewaard gebleven van wat het kasteel van San Jorge was: muren, vloeren, het huis van de notaris, de zittingszaal en gereconstrueerde cellen. Hier wachtten tussen de vijftiende en de achttiende eeuw duizenden beschuldigden van ketterij op hun lot.
- 5
Cerámica Santa Ana
Een paar stappen van de markt, in de Calle San Jorge, houdt een gevel je tegen die tot de mooiste van heel Sevilla behoort: helemaal gekleed in beschilderde azulejo's, met haar keramieken uithangbord. Het is Cerámica Santa Ana, het bekendste atelier met winkel van Triana, met wortels in de wijk sinds de negentiende eeuw.
- 6
Calle Alfarería
Je slaat af naar smallere, stillere steegjes waar nauwelijks auto's komen, en de straatnamen beginnen de geschiedenis zelf te vertellen. Je loopt door de Calle Alfarería, en de naam liegt niet: hier stonden de ovens, de pottenbakkerijen waar eeuwenlang de klei van Triana werd gebakken.
- 7
Las Golondrinas
In de Calle Antillano Campos vind je, bijna zonder het te zoeken, een kleine taverne waarvan de gevel en het interieur van boven tot onder met azulejo's zijn bekleed: het is Las Golondrinas, een absolute klassieker van Triana, open sinds 1962 en sindsdien gerund door dezelfde familie.
- 8
Calle San Jacinto
Je gaat de Calle San Jacinto in en de sfeer verandert: het is een brede voetgangersstraat, met een vloer van lichtgekleurd marmer, terrassen aan beide kanten en een voortdurend komen en gaan van buurtbewoners, kinderen en kinderwagens.
Je komt uit op een ruime, lichte plek, met palmen, trams die komen en gaan en mensen die voortdurend stromen, en ineens voel je de wijk om je heen ademen: dit is de Plaza del Altozano, de huiskamer van Triana, de plek waar iedereen elkaar ooit wel eens heeft ontmoet.
- 10
Monument voor de Flamencokunst
Hier staat, in brons, het Monument voor de Flamencokunst, begin jaren negentig opgericht om de kunst te eren die deze straten zelf hielpen uitvinden.
- 11
Monument voor Juan Belmonte
Gehuld in zijn cape en in brons gegoten, hier staat Juan Belmonte, geboren op een steenworp afstand van hier, de man die het stierenvechten voor altijd veranderde.
Je loopt de Calle Pureza af, een van de straten die het meest Triana zijn: smal, met lage huizen, ijzeren hekken, potten en af en toe de azulejo van een Maagd die over een hoek waakt. Je merkt dat de wijk hier intiemer wordt, meer achter de voordeur.
Je komt uit op een pleintje en staat oog in oog met een robuuste kerk van baksteen en steen, met een toren die aan een minaret doet denken: niet erg hoog en niet erg overladen, maar er is iets stevigs en ouds aan dat indruk maakt.
- 14
Macarena tegen Esperanza in de Madrugá
Eén ding moet je weten over Triana. De Esperanza de Triana, degene die deze wijk aanbidt, heeft een eeuwige rivale aan de andere kant van de rivier: de Macarena.
Je komt uit aan de oever van de rivier en ineens gaat het mooiste uitzicht van Triana open: de Calle Betis, een rij gekleurde gevels, oker, aarderood, indigo, geel, opgesteld tegenover de Guadalquivir als een decor.
