Hallo! Ik ben Daan, en dit uur ben ik je stem door het winkel- en tapashart van Sevilla.
Overzicht
We doen het rustig aan, straat voor straat, van een open plein tot een houten uitkijkterras, langs de winkelstraat die altijd al de winkelstraat was, een kerk opgetrokken boven een oude moskee, pleinen waar men in de koelte cañas drinkt — kleine glazen tapbier — en een paar toogjes waar Sevilla al eeuwenlang staand eet. Zonder haast.
En goed nieuws: de twee monumenten waar we stoppen — het Paleis van de Gravin van Lebrija, met zijn Romeinse mozaïeken, en de Kerk van El Salvador, gebouwd op een moskee uit de negende eeuw — hebben hun eigen audiogids voor binnen, bij deze wandeling inbegrepen: bij hun deuren tik je en ga je naar binnen. Onze wandeling begint op de Plaza Nueva.
We gaan beginnen.
Route
Je staat op de Plaza Nueva, en het eerste wat je bereikt is niet wat je ziet maar wat je voelt: zolen op de albero, het bijna geluidloze remmen van een tram en die droge hitte die in Sevilla vanaf de ochtend op je huid blijft plakken.
Je staat op de Plaza de San Francisco, knusser dan de naburige Plaza Nueva, met terrassen en het gemurmel van mensen die richting de winkels lopen.
Je staat in de Calle Sierpes en ineens wordt de ruimte smaller en vult ze zich met mensen, etalages en stemmen. Het is de winkelstraat bij uitstek van Sevilla, voetgangersgebied, zonder één auto, en dat is ze al zolang de stad zich herinnert.
- 4
Confitería La Campana
Precies waar de Sierpes uitkomt op de Plaza de la Campana, ontvangt je een onmiskenbare geur: suiker, eigeel en versgezette koffie. Het is de Confitería La Campana, geopend in 1885, de oudste banketbakkerij van Sevilla; ze staat hier al langer dan de Eiffeltoren.
In de Calle Cuna, de rustige zus van de Sierpes, zakt het lawaai ineens weg. Halverwege, op nummer 8, staat een deftige gevel die je makkelijk voorbijloopt: het Palacio de la Condesa de Lebrija. Van buiten is het gewoon weer een stadspaleis uit de zestiende eeuw, sober, van steen en kalk.
- 6
Plaza del Salvador
Je staat op de Plaza del Salvador, en als het de juiste tijd is, staat het vol mensen die staan te kletsen in de open lucht, met een biertje in de hand en de gevel van de kerk op de achtergrond. Het is een van de geliefdste plekken van Sevilla om iets in de frisse lucht te drinken, zonder tafel en tafelkleed, leunend waar het kan.
Voor je rijst de roodachtige massa van de kerk van El Salvador op, de op een na grootste kerk van Sevilla, alleen na de kathedraal. Haar barokke gevel, van okerkleurige en rode steen, lijkt te branden in de middagzon.
- 8
De minaret en de binnenplaats van de moskee van Ibn Adabbas
Kijk naar de klokkentoren van de kerk, die met de klokken. Het onderste deel is niet christelijk: het is het minaret van de moskee uit de negende eeuw, al meer dan duizend jaar overeind, vermomd als klokkentoren.
- 9
Kerk van San Isidoro
Voor je verschijnt de kerk van San Isidoro, een parochie waar veel mensen zonder te kijken langslopen, met haar mudéjartoren van baksteen die boven de daken uitsteekt.
- 10
Plaza de la Alfalfa
De Plaza de la Alfalfa is het centrum van heel deze tapaswijk. Vandaag is het een levendig plein, met terrassen en mensen die van bar naar bar gaan, maar haar naam verraadt wat ze was.
- 11
El Rinconcillo
In de Calle Gerona, op nummer 40, sta je voor een gevel met oude azulejo's en letters uit een andere tijd: El Rinconcillo, geopend in 1670, de oudste taverne van Sevilla die nog in bedrijf is, en die al meer dan drieënhalve eeuw serveert.
Je staat op de Plaza de la Encarnación, onder iets wat je in een oude binnenstad niet zou verwachten: een enorme golvende houten constructie, in de vorm van zes grote parasols of reuzenpaddenstoelen, zwevend boven het plein.
