Seville · Wat te zien

Glorieta de Bécquer

Een beschutte open plek onder een enorme boom met een brede kruin, met gebogen banken eromheen en een beeldengroep in wit marmer in het midden. Het is het monument voor Gustavo Adolfo Bécquer, de Sevillaanse dichter van de onmogelijke liefde, ingehuldigd in 1911 en betaald met een volksinschrijving. Het is het stilste hoekje van het Parque de María Luisa en de plek die de meeste mensen kiezen om te gaan zitten en niets te doen, al let bijna niemand op de vierde figuur, die apart van de groep staat.

De drie leeftijden van de liefde

Rond de stam zitten drie marmeren vrouwen die de drie leeftijden van de liefde voorstellen: de liefde die vol verwachting komt, de liefde die ten volle wordt beleefd en de liefde die verwelkt weggaat. Ze zijn met heel verschillende gezichtsuitdrukkingen gebeeldhouwd, en de reeks lees je van links naar rechts als een compleet verhaal.

En dan is er de vierde figuur, in brons en los van de groep: een naakte jongen, in de borst geraakt door een pijl. Het is de gewonde Liefde, en dat hij apart staat, is geen toeval. Dat het enige bronzen element, en het enige dat apart staat, de wond is, vat de poëzie van Bécquer vrij goed samen.

Het geheel werd gebeeldhouwd door Lorenzo Coullaut Valera en kwam er op initiatief van de gebroeders Álvarez Quintero, de Sevillaanse toneelschrijvers, via een volksinschrijving. Het werd in 1911 ingehuldigd, toen Forestier het park aan het herontwerpen was, en is een van de eerste elementen van de huidige tuin.

De dichter en de boom

Bécquer werd in 1836 in Sevilla geboren en stierf in 1870 in Madrid, vierendertig jaar oud, arm en vrijwel onbekend. De roem kwam later: een paar vrienden verzamelden en publiceerden zijn verspreide verzen, de Rimas, en het boek werd een van de meest gelezen uit de Spaanse literatuur. Hij heeft de moderne poëzie in het Spaans zo goed als uitgevonden.

De boom die alles overdekt, is een moerascipres, een taxodium die halverwege de 19e eeuw werd geplant, lang vóór het monument. Hij is een van de oudste exemplaren van het park en zijn brede kruin werkt als natuurlijk dak van de glorieta: het geheel werd ontworpen om er precies onder te passen.

De schaduw die hij geeft, is zelfs midden op de dag dicht, en dat is de echte reden dat dit de drukste plek van de tuin is. De Sevillanen komen hier om te lezen, te studeren en te wachten. Het is een van de weinige monumenten van de stad die mensen dagelijks gebruiken in plaats van ze te fotograferen.

Niet te missen

De drie leeftijden van de liefde

In marmer en op volgorde: de liefde die komt, de liefde die wordt beleefd en de liefde die gaat.

De gewonde Liefde

In brons en apart van de groep. De enige losse figuur, en de enige met een pijl in de borst.

De moerascipres

Halverwege de 19e eeuw geplant, ouder dan het monument. Het beeldhouwwerk werd ontworpen om eronder te passen.

Dichte schaduw midden op de dag

Daarom is het het drukste hoekje van het park. Hier lezen, studeren en wachten de mensen.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

Het ligt binnen het Parque de María Luisa, op een paar minuten van de Glorieta de San Diego en op de natuurlijke route naar de Fuente de los Leones en de Plaza de América.

Het is niet duidelijk aangegeven en je komt er door om een heg heen te lopen, en dat is precies hoe Forestier wilde dat het park werkte: door ontdekking, niet door een route. Als je het op de kaart zoekt, vind je het; als je gewoon loopt, duikt het op.

Een aantekening voor reizigers met haast: als je maar één stop in het park maakt, laat het dan deze zijn. Het ligt op tien minuten van de Plaza de España, heeft gegarandeerd schaduw en is de plek waar je het best begrijpt waar een tuin in een stad als deze voor dient.

Veelgestelde vragen

En wie was Bécquer eigenlijk?

Een dichter met een leven als een droevige roman. Gustavo Adolfo Bécquer werd in 1836 in Sevilla geboren en stierf in Madrid op nog maar vierendertig jaar, arm en vrij onbekend. De roem kwam pas na zijn dood: een paar vrienden verzamelden en publiceerden zijn verzen, die “Rimas” over liefde en desillusie, en die werden een van de meest geliefde boeken van de Spaanse poëzie. Daarom is deze hoek zo van hem: hier leeft nog de dichter die in zijn leven bijna niemand las.

En wie heeft hem dit eerbetoon opgericht?

Het werd gebeeldhouwd door Lorenzo Coullaut Valera, maker van het hele ensemble dat je voor je hebt. Maar het idee ontstond uit de genegenheid van twee illustere stadsgenoten, de gebroeders Álvarez Quintero, de beroemde Sevillaanse toneelschrijvers, die een volksinzameling op touw zetten om het te betalen. Dit monument is dus niet opgericht door een koning of een gemeentebestuur: de mensen zelf betaalden het, met kleine bijdragen, omdat ze van hun dichter hielden.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Glorieta de Bécquer maakt deel uit van onze tour Plaza de España en het Park van María Luisa.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Glorieta de San Diego, ingang van het park

Hospital de la Santa Caridad

Hospital de las Cinco Llagas

Hospital de los Venerables

Collegiale kerk van El Salvador

Kerk van La Magdalena