Seville · Wat te zien

Paseo Alcalde Marqués del Contadero

Het is het balkon van Sevilla boven zijn rivier: een lange, open wandelpromenade tussen de Torre del Oro en de brug van Isabel II, met Triana aan de overkant, de rondvaartboten aangemeerd beneden en een bries die in augustus goud waard is. Het is ook de plek waar je in één keer begrijpt waarom deze stad, op bijna honderd kilometer van zee, twee eeuwen lang de belangrijkste haven van Europa was. Alles wat van en naar Amerika ging, kwam langs deze oever.

De haven die landinwaarts lag

De Guadalquivir is de enige grote bevaarbare rivier van Spanje, en die geografische eigenaardigheid verklaart bijna alles. De schepen voeren tegen de stroom in van Sanlúcar tot precies dit punt, en dat gaf Sevilla iets wat geen enkele Atlantische haven kon bieden: een veilige ankerplaats, landinwaarts, buiten bereik van piraten en stormen.

Daarom gaf de Kroon de stad in 1503 het monopolie op de handel met Indië en richtte ze de Casa de la Contratación op, het handelshuis, dat elk schip, elke passagier en elke baar goud of zilver controleerde die de oceaan overstak, en dat bovendien de kaarten van de routes als staatsgeheim bewaarde. Tweehonderd jaar lang werden hier het goud, het zilver, de cacao, de cochenille en de tabak gelost.

Het einde kwam door diezelfde rivier. De Guadalquivir slibde dicht met zand en de zandbank van Sanlúcar, bij de monding, werd onbegaanbaar voor galjoenen die steeds groter werden. In 1717 verhuisde het monopolie naar Cádiz. Sevilla verloor het imperium door een zandbank.

Waar je naar kijkt tijdens het wandelen

Recht tegenover je, aan de overkant van het water, heb je de complete gevelrij van Triana: de gekleurde huizen van de calle Betis op een rij boven de kademuur, de toren van de kerk Santa Ana die erboven uitsteekt en, rechts, de ijzeren boog van de brug van Isabel II.

Beneden, op waterhoogte, ligt de aanlegsteiger van de rondvaartboten, die tot aan de sluis varen en binnen een uur terug zijn. En op de promenade zelf zie je bijna altijd roeiploegen trainen: de Guadalquivir is een van de beste roeiwateren van Europa en elk voorjaar wordt hier de regatta tussen Sevilla en Betis gevaren, de drukst bezochte van Spanje.

De naam van de promenade eert een burgemeester van de stad uit het begin van de 20e eeuw. De oever zoals je hem ziet – open, zonder kades of pakhuizen – is recent: de handelshaven verhuisde stroomafwaarts en deze strook werd voor de Expo van 1992 omgevormd tot promenade.

Niet te missen

De enige grote bevaarbare rivier van Spanje

Daarom kon een haven op honderd kilometer van zee de handel met Amerika beheersen.

De Casa de la Contratación

Vanaf 1503 hield het handelshuis elk schip in het oog en bewaarde het de kaarten van de routes als staatsgeheim.

De regatta Sevilla–Betis

Elk voorjaar de drukst bezochte roeiwedstrijd van het land, voor deze promenade.

De schaduw van zeven uur

Door de ligging van de oever valt hij laat in de middag in de schaduw. In augustus is dat een imperium waard.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

De promenade rijgt drie bezoeken aan elkaar: de Torre del Oro aan het ene uiteinde, het Teatro de la Maestranza in het midden en de Plaza de Toros de la Real Maestranza op honderd meter. Aan het andere uiteinde de brug naar Triana.

Het is ook de beste manier om te voet tussen het centrum en Triana te pendelen: vanaf de Kathedraal ben je in zeven minuten bij de rivier en van hieruit steek je de brug in drie over. Als je in de calle Betis gaat eten, is dit de heenweg en, met de lichten aan, nog beter de terugweg.

In de zomer een opmerking waar je blij mee zult zijn: deze oever ligt zo dat hij vanaf zeven uur 's avonds in de schaduw valt. Met veertig graden in het centrum kun je hier beneden wandelen. Dat is wat de Sevillanen doen, en niet toevallig.

Veelgestelde vragen

Wie controleerde al die handel?

Een instelling met de naam van een kantoor en de macht van een imperium: de Casa de la Contratación, opgericht in 1503. Vanuit Sevilla hield ze alles in de gaten wat de oceaan overstak: elk schip, elke baar, elke passagier op weg naar Amerika had haar toestemming nodig. Daar werden ook de geheime kaarten van de routes bewaard, bewaakt als een staatsschat. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het lot van de halve wereld twee eeuwen lang werd beslist met ondertekende papieren op een paar passen van hier.

En waarom hield Sevilla op die grote haven te zijn?

Door toedoen van de rivier zelf die haar groot had gemaakt. De Guadalquivir slibde dicht met zand, en bij de monding, de gevreesde zandbank van Sanlúcar, liepen al te veel schepen vast. De galjoenen werden steeds groter en de rivier steeds verraderlijker. Dus in 1717 verhuisde het monopolie stroomafwaarts naar Cádiz, dat wel diepgang had voor iedereen. Sevilla verloor haar schat niet in een oorlog, maar in stilte, korrel na korrel zand. De zee bleef, zonder meer, ver van haar.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

Paseo Alcalde Marqués del Contadero maakt deel uit van onze tour De rivier en El Arenal: de Torre del Oro en de Maestranza.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Patio de Banderas

Plaza de América en haar paviljoenen

Plaza de Doña Elvira

Plaza de España

Plaza de Santa Cruz

Stierenvechtarena Real Maestranza