Μια μικρή πλατεία που κυριαρχείται από κάτι που μοιάζει, κυριολεκτικά, με μια γιγάντια ομπρέλα από σκυρόδεμα ανοιγμένη πάνω σε ένα μόνο λεπτό πόδι. Δεν είναι αστείο: είναι ένα κόσμημα της μηχανικής, και στήθηκε γύρω στο 1930 με έναν πολύ συγκεκριμένο και πολύ τρυφερό σκοπό: να προστατεύσει τις γαλατούδες.
Ένα φύλλο σκυροδέματος πάνω σε ένα μόνο πόδι
Την έστησε ο μηχανικός Ιλδεφόνσο Σάντσεθ δελ Ρίο, ένας άνθρωπος μπροστά από την εποχή του, που κατείχε το οπλισμένο σκυρόδεμα όπως ελάχιστοι στην Ισπανία.
Όταν η πώληση του γάλακτος μεταφέρθηκε εδώ, εκείνες οι γυναίκες χρειάζονταν μια στέγη για να πουλάνε προστατευμένες από τη βροχή, και ο Σάντσεθ δελ Ρίο τους έλυσε το πρόβλημα με αυτό το λεπτότατο κέλυφος από σκυρόδεμα σε σχήμα ομπρέλας.
Σκέψου πόσο τολμηρό ήταν: ένα τόσο λεπτό φύλλο σκυροδέματος να ανοίγεται στον αέρα πάνω σε ένα μόνο στήριγμα, σε χρόνια που σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν έχτιζε έτσι. Οι κελυφωτές κατασκευές δεν γενικεύτηκαν παρά δεκαετίες αργότερα.
Ο Σάντσεθ δελ Ρίο ήταν από το Οβιέδο και είχε εμμονή να στύβει το σκυρόδεμα ως το αδύνατο: κατοχύρωσε συστήματα προέντασης και έστησε λεπτότατες στέγες όταν στην Ισπανία σχεδόν κανείς δεν τολμούσε. Αυτή η ομπρέλα είναι η κάρτα του, αλλά άφησε θόλους και δεξαμενές σε όλες τις Αστούριες.
Γκρεμίστηκε, και η πόλη τη νοστάλγησε
Η εικόνα των γαλατούδων να πουλάνε κάτω από την ομπρέλα ήταν για δεκαετίες μια χαρακτηριστική και πολύ αγαπημένη εικόνα του Οβιέδο, και είναι μέρος της οπτικής μνήμης πολλών γενεών.
Η αρχική γκρεμίστηκε τη δεκαετία του εβδομήντα, όταν πια κανείς δεν πουλούσε γάλα εδώ και η κατασκευή θεωρήθηκε περιττή. Είναι η συνηθισμένη ιστορία της βιομηχανικής κληρονομιάς και της μηχανικής του 20ού αιώνα: χάνεται γιατί δεν τη βλέπουν ως κληρονομιά.
Αλλά η πόλη τη νοστάλγησε τόσο που το 2013 έστησε ένα αντίγραφο στο ίδιο σημείο. Δεν είναι το ίδιο με το να διατηρείς το πρωτότυπο, αλλά επιστρέφει στον αστικό χώρο ένα κομμάτι που τον όριζε.
Στάσου ακριβώς από κάτω και κοίτα ψηλά: μόνο έτσι εκτιμάς καλά τη λεπτότητα της εφεύρεσης και το ελάχιστο πάχος του φύλλου.
Μη χάσεις
Μια ομπρέλα από σκυρόδεμα του 1930
Του μηχανικού από το Οβιέδο Ιλδεφόνσο Σάντσεθ δελ Ρίο, που είχε εμμονή να στύβει το υλικό.
Φτιάχτηκε για τις γαλατούδες
Χρειάζονταν στέγη για να πουλάνε προστατευμένες από τη βροχή όταν η πώληση μεταφέρθηκε εδώ.
Τολμηρότατη για την εποχή της
Ένα λεπτότατο φύλλο πάνω σε ένα μόνο στήριγμα, όταν σχεδόν κανείς στον κόσμο δεν έχτιζε έτσι.
Γκρεμίστηκε και ξαναστήθηκε
Έπεσε τη δεκαετία του εβδομήντα και η πόλη τη νοστάλγησε τόσο που το 2013 έβαλε ένα αντίγραφο.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Οβιέδο
Βρίσκεται στην παλιά πόλη, δύο λεπτά από την πλατεία Τρασκορράλες και ένα βήμα από την οδό Γκασκόνα, τον δρόμο των μηλιτοποτείων.
Η στάση είναι πέντε ή δέκα λεπτά. Η πρόσβαση είναι ελεύθερη και οποιαδήποτε ώρα.
Συνδύασέ την με την πλατεία Τρασκορράλες, όπου βρίσκεται η χάλκινη Γαλατού: ανάμεσα στις δύο πλατείες αφηγείσαι ολόκληρη την ιστορία εκείνου του επαγγέλματος που χάθηκε μέσα σε μία γενιά.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος ήταν ο Σάντσεθ δελ Ρίο;
Ένας μηχανικός από το Οβιέδο, με εμμονή να στύβει το σκυρόδεμα ως το αδύνατο: κατοχύρωσε συστήματα προεντεταμένου σκυροδέματος και έστησε λεπτότατες στέγες όταν στην Ισπανία σχεδόν κανείς δεν τολμούσε. Αυτή η ομπρέλα είναι η κάρτα του, αλλά άφησε θόλους και δεξαμενές σκορπισμένους σε όλη την Αστούριας.
