Een klein plein waar iets de toon zet dat er letterlijk uitziet als een reusachtige betonnen paraplu, opengeklapt op een enkele slanke poot. Het is geen grap: het is een juweel van ingenieurskunst, en het werd rond 1930 gebouwd met een heel concreet en heel ontroerend doel: de melkvrouwen beschutting bieden.
Een betonnen schaal op een enkele poot
Het werd gebouwd door de ingenieur Ildefonso Sánchez del Río, een man die zijn tijd vooruit was en gewapend beton beheerste als maar weinigen in Spanje.
Toen de melkverkoop hierheen verhuisde, hadden die vrouwen een dak nodig om droog te kunnen verkopen, en Sánchez del Río loste hun probleem op met deze flinterdunne betonnen schaal in de vorm van een parasol.
Bedenk hoe gedurfd dat was: zo'n dunne betonnen schaal die zich in de lucht opent op een enkel steunpunt, in jaren waarin bijna niemand ter wereld zo bouwde. Schaalconstructies werden pas decennia later gangbaar.
Sánchez del Río kwam uit Oviedo en was geobsedeerd door het beton tot het onmogelijke op te rekken: hij patenteerde voorspansystemen en bouwde flinterdunne overkappingen toen bijna niemand in Spanje dat aandurfde. Deze paraplu is zijn visitekaartje, maar hij liet gewelven en reservoirs na in heel Asturië.
Het werd afgebroken, en de stad miste het
Het beeld van de melkvrouwen die onder de paraplu verkochten, was decennialang een typisch en zeer geliefd plaatje van Oviedo, en het hoort bij het visuele geheugen van verschillende generaties.
Het origineel werd in de jaren zeventig afgebroken, toen hier niemand meer melk verkocht en de constructie overbodig werd geacht. Het is het gebruikelijke verhaal van het industriële en technische erfgoed van de 20e eeuw: het gaat verloren omdat niemand het als erfgoed ziet.
Maar de stad miste het zo erg dat ze in 2013 een replica op dezelfde plek terugkreeg. Dat is niet hetzelfde als het origineel bewaren, maar het geeft de stadsruimte een stuk terug dat haar bepaalde.
Ga er recht onder staan en kijk omhoog: alleen zo zie je goed hoe verfijnd de vinding is en hoe dun – minimaal – de schaal is.
Niet te missen
Een betonnen parasol uit 1930
Van de ingenieur Ildefonso Sánchez del Río uit Oviedo, die het materiaal tot het uiterste wilde oprekken.
Gemaakt voor de melkvrouwen
Ze hadden een dak nodig om droog te verkopen toen de melkverkoop hierheen verhuisde.
Uiterst gedurfd voor zijn tijd
Een flinterdunne schaal op een enkel steunpunt, toen bijna niemand ter wereld zo bouwde.
Afgebroken en teruggekomen
Het verdween in de jaren zeventig en de stad miste het zo erg dat ze in 2013 een replica plaatste.
Hoe het past in je bezoek aan Oviedo
Het ligt in de oude binnenstad, op twee minuten van de Plaza de Trascorrales en op een steenworp van de calle Gascona, de straat van de ciderhuizen.
De stop duurt vijf of tien minuten. De toegang is vrij en op elk uur.
Combineer het met Trascorrales, waar La Lechera staat, de bronzen melkvrouw: samen vertellen de twee pleinen het hele verhaal van dat beroep, dat binnen een generatie verdween.
Veelgestelde vragen
Wie was Sánchez del Río?
Een ingenieur uit Oviedo die geobsedeerd was door het uitpersen van beton tot het onmogelijke: hij patenteerde systemen van voorgespannen beton en bouwde zeer dunne daken toen bijna niemand in Spanje dat durfde. Deze paraplu is zijn visitekaartje, maar hij liet gewelven en reservoirs achter, verspreid over heel Asturië.
