Ze noemen haar de Bulevar de la Sidra, de ciderboulevard, en op amper een paar meter staan meer dan een dozijn sidrerías, ciderhuizen, dicht op elkaar, de een na de ander. Het achtergrondgeluid is onmiskenbaar: de straal cider die van hoog tegen de rand van het glas valt. En de naam komt van de Franse pelgrims van de Camino.
De straat van de Gascogners
Dit was een straat buiten de stadsmuur die naar de Puerta de los Gascones leidde, en hier vestigden zich de Gascogners, zoals de Franse pelgrims en kooplieden van de Camino de Santiago, de pelgrimsroute naar Santiago, werden genoemd. Ze begonnen hun zaken vlak voor de poorten van de stad.
De drukte van vandaag is dus geen moderne uitvinding: onder je voeten liggen eeuwen horecatraditie, van die pelgrims tot de vriendengroepen die in het weekend de terrassen vullen.
Dat patroon – een wijk van buitenlanders met handel bij de poort in de muur – komt terug in alle steden aan de Camino. In Pamplona gebeurde hetzelfde met de burgo van San Cernin, bevolkt door francos, kolonisten van ten noorden van de Pyreneeën.
Op donderdag worden buiten de zomer in de chigres, de eenvoudige ciderkroegen, de oude liederen van de sidrería gezongen, want drinken en zingen gingen hier altijd hand in hand.
Escanciar, espalmar en de culete
Natuurlijke Asturische cider bevat geen toegevoegd koolzuur. Daarom wordt hij escanciada: van hoog geschonken, zodat de straal tegen de rand van het glas slaat, breekt en lucht opneemt. Hier noemen ze dat espalmar, en dat maakt het aroma wakker.
Het praktische gevolg is dat je hem meteen moet opdrinken, voordat hij doodslaat. Daarom wordt er telkens maar weinig ingeschonken – een culín, een bodempje – en drink je het in één teug leeg.
En er blijft altijd een vingerbreedte in het glas achter, de culete, om de rand waaruit je hebt gedronken af te spoelen voordat je het glas aan de volgende geeft. Die gooi je op de grond of in de goot van de sidrería, en daar komt die appelgeur vandaan die je tegemoetkomt zodra je binnenstapt.
Cider bestel je niet voor jezelf alleen: je deelt hem. Eén fles, één glas dat van hand tot hand gaat, en praten zonder op de klok te kijken. Uit een eigen glas drinken vindt men hier gewoonweg vreemd.
Niet te missen
De Bulevar de la Sidra
Meer dan een dozijn sidrerías op amper een paar meter, de een na de ander.
De naam komt van de Camino
Hier vestigden zich de Gascogners, Franse pelgrims en kooplieden, bij de poort in de muur.
Van hoog geschonken om te beluchten
Natuurlijke cider bevat geen koolzuur: als hij valt en tegen het glas slaat, breekt hij en komt het aroma vrij.
De culete
De vingerbreedte die je in het glas laat om de rand af te spoelen voordat je het aan de volgende geeft.
Hoe het past in je bezoek aan Oviedo
Ze ligt aan de rand van de oude binnenstad, op een paar minuten van de Plaza del Fontán en van La Foncalada, de pre-romaanse fontein uit de 9e eeuw.
Het is geen bezienswaardigheid maar een plek om te eten: trek er minstens anderhalf uur voor uit. Het werkt het best vanaf de middag en in het weekend.
Ze is het natuurlijke slot van de route door de oude binnenstad, na de kathedraal, El Fontán en de Plaza de la Constitución.
Veelgestelde vragen
Waarom wordt er van zo hoog geschonken?
Omdat natuurlijke cider geen toegevoegd koolzuur bevat. Als hij door de lucht valt en tegen de rand van het glas slaat, breekt hij, neemt hij lucht op en wordt zijn aroma wakker: hier noemen ze dat espalmar. Daarom moet je hem meteen opdrinken, voordat hij afsterft.
En waarom wordt er een beetje op de grond gegooid?
Omdat er altijd een vingerbreed in het glas wordt gelaten, de culete, om de rand waar je van gedronken hebt af te spoelen voordat je het aan de volgende doorgeeft. Het wordt op de grond of in het geultje van de sidrería gegooid, en vandaar die appelgeur die je meteen opvangt zodra je de deur door bent.
