Hallo! Ik ben Sanne, geboren en getogen in deze straten, en vandaag laat ik je het Oviedo zien waar ik het meest van hou: dat van de boeken en van de oudste steen.
Overzicht
We komen langs de universiteit van Oviedo, de plaza de Riego, de kerk van Santo Domingo, de plaza de Feijoo en de Foncalada, een fontein die al meer dan duizend jaar vers water geeft. Dit is de stad van de studenten, van de monniken die Latijn kenden en van het oude Vetusta — de naam die Clarín Oviedo in zijn roman gaf, en die hij genadeloos schetste — en we eindigen voor een kerk uit de negende eeuw.
En nog iets: San Julián de los Prados, het Santullano van de Ovetenzen, heeft zijn eigen volledige audiogids, bij deze wandeling inbegrepen: bij aankomst tik je en ga je naar binnen. Maak het je gemakkelijk, deze wandeling is de moeite waard.
Onze wandeling begint bij het oude Alfonso II-lyceum, dat blok van rode baksteen dat naar krijt en schoolgang ruikt. We gaan beginnen.
Route
- 1
Het oude Instituto Alfonso II
Voor je verheft zich een massief gebouw van rode baksteen dat ruikt naar krijt en schoolgang. Het is het instituut Alfonso II; kijk naar de lijnen, geen versiering of nepzuilen, alleen zuivere volumes.
- 2
Calle San Francisco
Merk op hoe aan één kant het groen van het park opengaat: je staat in de Calle San Francisco, een van de straten met de meeste traditie van de stad. De naam is geen toeval, hij komt van een oud franciscanenklooster dat dit terrein innam en waarvan de moestuinen uiteindelijk de grote groene long van het centrum werden.
Blijf staan en kijk omhoog naar deze gevel van goudkleurige steen, sober en elegant, met zijn klassieke portaal en zijn verborgen binnenplaats. Het is het historische gebouw van de Universiteit van Oviedo, het eerste dat voor haar werd gebouwd, opgetrokken tussen 1574 en 1608.
- 4
Plaza de Riego
Je komt uit de smalle straten en ineens haal je adem: een bijna driehoekig pleintje, met arcaden, terrassen en een bronzen buste die erover waakt. Het is de Plaza de Riego, gewijd aan Rafael del Riego, de liberale Asturische generaal die in 1820 de wapens opnam om de terugkeer van de Grondwet te eisen.
Richt je blik op deze gevel van stevige steen, met zijn klokkengevel en zijn sfeer van een oud klooster, en ga even naar binnen als het open is: binnen wacht je één enkel torenhoog schip, overdekt met ribgewelven, met de koele halfduisternis en die geur van was en wierook die nooit verandert.
- 6
Plaza de Feijoo
Kijk naar dit beschutte plein, beheerst door het stenen standbeeld van een monnik met een peinzende blik. Het is Benito Jerónimo Feijoo, benedictijner monnik en een van de helderste geesten die Spanje heeft voortgebracht.
Loop langzaam naar dit kleine stenen bouwwerkje, als een kapelletje dat zich over de grond buigt, en luister: dat gemurmel is stromend water, hetzelfde dat hier al meer dan duizend jaar opwelt.
- 8
La Losa en de weiden
Kijk om je heen: deze zo brede boulevard verbergt een geheim onder je voeten. Hier beneden liepen de treinsporen, en de stad dekte ze af met een grote plaat om de twee kanten weer aan elkaar te naaien die de spoorlijn had gescheiden.
- 9
Plaza de la Cruz Roja
De wandeling mondt uit in een grote, open, ronde ruimte: het is de Plaza de la Cruz Roja, een rotonde die jarenlang alleen een knooppunt van auto's was en die onlangs voor de mensen is teruggewonnen, met haar vijfduizend vierkante meter teruggegeven aan de voetgangers.
En daar heb je hem eindelijk: een kerk van eenvoudige, massieve steen, aan de buitenkant bijna zonder versiering, zo sober dat het moeilijk te geloven is wat ze binnen verbergt. Je staat voor San Julián de los Prados, die we in Oviedo liefdevol Santullano noemen.
