Oviedo · Wat te zien

Kerk van Santo Domingo

Iglesia de Santo Domingo

Een stevige stenen voorgevel met een klokkengevel en de uitstraling van een oud klooster, en binnen één enkel, bijzonder hoog schip, overdekt met kruisribgewelven. Het is wat er over is van het grote dominicanenklooster dat hier in 1518 werd gesticht. En de echte schat is barok: de vergulde retabels.

Laatgotiek en renaissance tegelijk

Rond 1526 begon men haar te bouwen naar ontwerpen van Juan de Cerecedo de Oude, en ze vermengt de laatgotiek met de renaissance, in die periode waarin beide talen in de Spaanse architectuur zonder zichtbaar conflict naast elkaar bestonden.

Het resultaat is één heel hoog schip, met kruisribgewelven, een koele schemering en die geur van was en wierook die nooit verandert. Het is het type kloosterkerk van de bedelorden: ruim, open en bedoeld voor de prediking.

De dominicanen worden “de honden van de Heer” genoemd, door een woordspeling op het Latijn: Domini canes. Daar komt hun klassieke beeld vandaan, een zwart-witte hond met een fakkel in zijn bek, de kleuren van hun habijt en de vlam van de prediking. Ze namen de grap zelf met plezier over.

Het klooster waar ze bij hoorde, raakte in oktober 1934 zwaar beschadigd tijdens de revolutie in Asturië, en moest worden herbouwd als school van de dominicanen zelf. De kerk werd in 1969 een parochiekerk.

De retabels, en de Rozenkrans

Mis de vergulde retabels niet, vooral dat van de Rozenkrans, gesneden tussen 1730 en 1733, en het hoofdretabel, een werk van José Bernardo de la Meana tussen 1758 en 1762: een explosie van zuilen en heiligen die achter in de kerk lijkt te branden.

Het is Asturische beeldhouwkunst uit de 18e eeuw in haar zuiverste vorm, en het geeft de maat van wat de regio voortbracht als er geld en opdrachten waren. Het snijwerk en het verguldsel zijn van topniveau.

Dat er een retabel van de Rozenkrans is, is geen toeval: de devotie verspreidde zich vooral vanuit de dominicanenkloosters, en vanaf de 16e eeuw had bijna elk huis van de orde een kapel gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, met een eigen broederschap en een feest op 7 oktober.

In deze kerk huist bovendien de broederschap van de Nazarener, de oudste van de stad, die elke Semana Santa haar pasos, de processiebeelden, langs deze hellingen draagt, met trommels die tussen de muren dreunen en honderden buurtbewoners die de stoet volgen.

Niet te missen

Dominicanenklooster uit 1518

Aan de kerk werd rond 1526 begonnen, naar ontwerpen van Juan de Cerecedo de Oude.

Laatgotiek en renaissance

Eén bijzonder hoog schip met kruisribgewelven, in de periode waarin beide talen naast elkaar bestonden.

Het hoofdretabel is van 1758-1762

Van José Bernardo de la Meana: Asturische beeldhouwkunst uit de 18e eeuw in haar zuiverste vorm.

“De honden van de Heer”

Domini canes, een Latijnse woordspeling die de dominicanen zelf met plezier overnamen.

Hoe het past in je bezoek aan Oviedo

Ze staat in de oude binnenstad, in het hoge deel, op een paar minuten van de Universiteit en van de Plaza de Riego.

Het bezoek duurt zo'n twintig minuten. Kijk de openingstijden na: het is een parochiekerk in gebruik en ze zijn afgestemd op de diensten.

De helling af liggen de tuinen van El Campillín, een groen balkon waar de inwoners van Oviedo een luchtje scheppen, en van daar ga je verder naar La Foncalada en San Julián de los Prados.

Veelgestelde vragen

Waarom noemen ze de dominicanen “de honden van de Heer”?

Het is een woordspeling met het Latijn: Domini canes, de honden van de Heer. Daar komt hun klassieke beeld vandaan, een zwart-witte hond met een fakkel in zijn bek, de kleuren van hun habijt en de vlam van de prediking. Zijzelf namen de grap graag over.

En waarom is er in hun kerken altijd een Rozenkrans-retabel?

Omdat de rozenkransdevotie zich vooral vanuit de dominicaanse kloosters verspreidde, en sinds de zestiende eeuw bijna elk huis van de orde zijn kapel had gewijd aan de Maagd van de Rozenkrans, met zijn broederschap en zijn feest op de zevende oktober. In een dominicanenkerk is dat retabel niet zomaar een versiering: het is de handtekening van het huis.

Welke broederschap huist in deze kerk?

Die van de Nazarener, de oudste broederschap van de stad. Elke Semana Santa brengt ze haar pasos over deze hellingen, met trommels die tussen de muren dreunen en honderden buurtbewoners die de stoet volgen bij het licht van de kaarsen. En de helling af liggen de tuinen van El Campillín, een groen balkon waar de inwoners van Oviedo in de zon zitten.

Ontdek Oviedo en luister in je eigen tempo

Kerk van Santo Domingo maakt deel uit van onze tour De Universiteit, Santullano en het oude Vetusta.

Viavoy-app

Andere plekken in Oviedo

La Foncalada

Mercado El Fontán

Archeologisch Museum van Asturië

Museum voor Schone Kunsten van Asturië

Palacio de Valdecarzana-Heredia

Plaza de Alfonso II el Casto