Σαν Ισίδρο: η πιο μαδριλένικη μέρα της χρονιάς
Γιορτές και παραδόσεις · Μαδρίτη

Σαν Ισίδρο: η πιο μαδριλένικη μέρα της χρονιάς

Τσουλάπος, ροσκίγιας, λατέρνες και ένα λιβάδι γεμάτο κόσμο: ο οδηγός για τη γιορτή της 15ης Μαΐου.

Ανάγνωση 9 λεπτά · Ενημερωμένο για τη σεζόν
🎧 Στη διαδρομή Τάπας: La Latina και El Rastro

Υπάρχουν πόλεις που γιορτάζουν έναν βασιλιά, έναν πολεμιστή ή έναν άγιο μάρτυρα. Η Μαδρίτη γιορτάζει έναν μεροκαματιάρη. Ο Σαν Ισίδρο ήταν ένας γεωργός του 12ου αιώνα που καλλιεργούσε τα χωράφια της οικογένειας Βάργας στην πόλη, τόσο ευσεβής που —όπως λέει η παράδοση— οι άγγελοι όργωναν για εκείνον ενώ προσευχόταν. Το ότι μια πρωτεύουσα με παλάτια και βασιλιάδες έχει για προστάτη έναν χωρικό εξηγεί αρκετά καλά τον χαρακτήρα αυτής της πόλης, και η 15η Μαΐου το αποδεικνύει: για μια μεγάλη εβδομάδα, η Μαδρίτη φοράει το σάλι της, βγάζει τη λατέρνα και κατεβαίνει στο λιβάδι για πικνίκ στο χορτάρι.

Η μεγάλη μέρα είναι η 15η Μαΐου, αλλά το πρόγραμμα της γιορτής πιάνει σχεδόν μια εβδομάδα, με δωρεάν συναυλίες, λαϊκά πανηγύρια και δραστηριότητες σε όλη την πόλη. Σχεδόν όλα έχουν ελεύθερη είσοδο.

Ποιος ήταν ο Σαν Ισίδρο και γιατί η Μαδρίτη τον αγαπά τόσο

Ο Ισίδρο δε Μέρλο ι Κιντάνα γεννήθηκε στη Μαδρίτη στα τέλη του 11ου αιώνα και δούλεψε όλη του τη ζωή ως γεωργός. Παντρεύτηκε τη Μαρία Τορίμπια, που κι αυτή έγινε τελικά αγία —η Σάντα Μαρία δε λα Καμπέθα—, και γι' αυτόν λέγονται δύο θαύματα που κάθε Μαδριλένος ξέρει: ότι οι άγγελοι όργωναν το χωράφι ενώ εκείνος προσευχόταν, και ότι ο μικρός του γιος έπεσε σε ένα πηγάδι και το νερό ανέβηκε μόνο του ως το στόμιο για να τον επιστρέψει σώο και αβλαβή. Αγιοκατατάχθηκε το 1622, σε μια τελετή-ρεκόρ στην οποία η Ρώμη ανακήρυξε αγίους πέντε μορφές μονομιάς, τις τέσσερις από αυτές Ισπανούς.

Το σώμα του, που η λαϊκή ευλάβεια θεωρεί άφθαρτο, αναπαύεται στην Κολεχιάτα του Σαν Ισίδρο, στην οδό δε Τολέδο, αν και ο ναός που συνδέεται περισσότερο με την ιστορία του είναι η εκκλησία του Σαν Αντρές, στη Λα Λατίνα, δίπλα στο σπίτι όπου έζησε. Δίπλα βρίσκεται το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, που η οικογένεια Βάργας έχτισε τον 16ο αιώνα ακριβώς για να φυλάξει τα λείψανά του· η γειτονική ενορία δεν ήταν διατεθειμένη να αφήσει τέτοιον θησαυρό και ξέσπασε μια δικαστική διαμάχη που κράτησε χρόνια. Στο τέλος ο άγιος έμεινε στο Σαν Αντρές. Ομορφιά και ευλάβεια μπλεγμένες σε έναν καλό καβγά γειτόνων: καθαρή Μαδρίτη.

Και μετά υπάρχει το ερημοκλήσι. Στην όχθη του Μανθανάρες, απέναντι από το κέντρο, βρίσκεται το ερημοκλήσι του Σαν Ισίδρο με την πηγή του, που το νερό της έχει φήμη θαυματουργού εδώ και αιώνες. Γύρω του απλώνεται το λιβάδι που ζωγράφισε ο Γκόγια το 1788 στο «Το λιβάδι του Σαν Ισίδρο», σήμερα στο Πράδο: ένας πίνακας που εξακολουθεί να περιγράφει με εκπληκτική ακρίβεια ό,τι συμβαίνει εκεί κάθε 15 Μαΐου.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Madrid με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Τάπας: La Latina και El Rastro με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Πού ζεις τον Σαν Ισίδρο

Το λιβάδι, η Λα Λατίνα και τα παρατηρητήρια στα νότια του κέντρου.

Η γιορτή έχει δύο πρωτεύουσες. Η μία είναι το λιβάδι του Σαν Ισίδρο, στην άλλη όχθη του ποταμού, όπου από νωρίς το πρωί ο κόσμος απλώνει τραπεζομάντιλα στο γρασίδι, τρώει ροσκίγιας και κάνει ουρά στο ερημοκλήσι για να πιει νερό από την πηγή. Η άλλη είναι ο άξονας Λα Λατίνα-Λας Βιστίγιας, στην παλιά πόλη, όπου στήνονται οι σκηνές των πανηγυριών, χορεύεται το τσοτίς και οι ταβέρνες δεν προλαβαίνουν.

Το δημοτικό πρόγραμμα μοιράζει επιπλέον δωρεάν συναυλίες σε όλη την πόλη —συνήθως στην Πλάθα Μαγιόρ, στον Κήπο των Βιστίγιας και στο Πάρκο του Σαν Ισίδρο— με προγράμματα που ανακατεύουν παραδοσιακή μαδριλένικη μουσική, ποπ και φλαμένκο. Κάρτες διαρκείας δεν υπάρχουν: όλα έχουν ελεύθερη είσοδο ως τη συμπλήρωση της χωρητικότητας.

1Λας Βιστίγιας

Λας Βιστίγιας

📍 Κήποι των Βιστίγιας

Το γνήσια μαδριλένικο επίκεντρο της γιορτής. Αυτοί οι κήποι κρεμασμένοι πάνω από το φρύδι του λόφου, με θέα στον καθεδρικό, στη γέφυρα και στην οροσειρά της Γουανταράμα στο βάθος, είναι ένα από εκείνα τα παρατηρητήρια που οι τουρίστες σχεδόν ποτέ δεν πατούν και οι Μαδριλένοι λατρεύουν. Στον Σαν Ισίδρο γεμίζουν τραπεζάκια, λατέρνες, ορχήστρες και χορούς ως τα ξημερώματα: είναι από τα λίγα μέρη όπου χτυπά ακόμη η καρδιά της Μαδρίτης της θαρθουέλας. Πήγαινε στο ηλιοβασίλεμα, γιατί το φως πάνω στο φρύδι του λόφου είναι από τα καλύτερα της πόλης, και μην περιμένεις να βρεις θέση να καθίσεις.

2Εκκλησία του Σαν Αντρές και Πλάθα δε λα Πάχα

Εκκλησία του Σαν Αντρές και Πλάθα δε λα Πάχα

📍 Λα Λατίνα

Η γωνιά όπου έζησε ο άγιος. Γύρω από την εκκλησία του Σαν Αντρές —μία από τις πιο παλιές ενορίες της Μαδρίτης— μπλέκονται το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, ένα γοτθικο-αναγεννησιακό κόσμημα που έμεινε κλειστό για δεκαετίες και ξανάνοιξε για επισκέψεις μόλις το 2010, και η Πλάθα δε λα Πάχα, η πιο όμορφη μεσαιωνική πλατεία της παλιάς Μαδρίτης, σε κατηφόρα και χωρίς ούτε μία ορθή γωνία. Στη γιορτή, όλο αυτό το τρίγωνο γεμίζει πάγκους και κόσμο ντυμένο τσουλάπο.

3Βασιλική του Σαν Φρανθίσκο ελ Γκράντε

Βασιλική του Σαν Φρανθίσκο ελ Γκράντε

📍 Σαν Φρανθίσκο ελ Γκράντε

Δύο δρόμους μακριά από τη γιορτή, ο μεγαλύτερος τρούλος της Ισπανίας —τριάντα τρία μέτρα διάμετρο, πιο φαρδύς από αυτόν του Αγίου Παύλου του Λονδίνου— ζωγραφισμένος σαν ουρανός. Σε ένα πλαϊνό παρεκκλήσι κρέμεται ένας νεαρός Γκόγια, ο «Άγιος Βερναρδίνος της Σιένα», όπου ο ζωγράφος αυτοπροσωπογραφήθηκε μέσα στο πλήθος να σε κοιτάζει κατάματα. Είναι μια στάση σιωπής και δροσιάς στη μέση της φασαρίας, με συμβολικό εισιτήριο και περιορισμένο ωράριο επισκέψεων εκτός λειτουργιών.

4Πλάθα Μαγιόρ

Πλάθα Μαγιόρ

📍 Κέντρο

Στον Σαν Ισίδρο, το μεγάλο υπαίθριο σαλόνι της Μαδρίτης ξαναβρίσκει τον ιστορικό του ρόλο: για αιώνες εδώ γιορτάστηκαν τα πάντα, από ταυρομαχίες ως ανακηρύξεις βασιλιάδων, με τα μπαλκόνια να γίνονται θεωρεία. Στη γιορτή στήνεται σκηνή και οργανώνονται δωρεάν συναυλίες, χοροί και παρελάσεις στους δρόμους, καθώς και το παραδοσιακό ομαδικό τσοτίς. Φτάσε νωρίς αν θέλεις να είσαι μπροστά, και εκμεταλλεύσου την ευκαιρία να κατέβεις μετά από την Αψίδα των Κουτσιγιέρος προς τις ταβέρνες της Κάβα Μπάχα.

5Λιβάδι και ερημοκλήσι του Σαν Ισίδρο

Λιβάδι και ερημοκλήσι του Σαν Ισίδρο

📍 Καραμπαντσέλ · όχθη του Μανθανάρες

Η λαϊκή καρδιά της γιορτής και το σκηνικό του πίνακα του Γκόγια. Φτάνεις με μετρό (γραμμή 5, σταθμός Μαρκές δε Βαδίγιο, ή γραμμή 6 ως την Πουέρτα δελ Άνχελ) και από νωρίς υπάρχει προσκύνημα: τραπεζομάντιλα στο γρασίδι, τορτίγια, ροσκίγιας, βάφλες-ρολάκια και μια ατελείωτη ουρά μπροστά στην πηγή του ερημοκλησιού για να πιεις το νερό του αγίου. Είναι η πιο αυθεντική επιλογή και επίσης η πιο πολυσύχναστη της 15ης Μαΐου: πήγαινε το πρωί, πάρε καπέλο και νερό, και μην περιμένεις να βρεις σκιά.

15 Μαΐου: σάλι, γαρίφαλο και τσοτίς
Η μεγάλη μέρα

15 Μαΐου: σάλι, γαρίφαλο και τσοτίς

Το τσοτίς είναι ο χορός της Μαδρίτης και ο πιο εύκολος να τον αναγνωρίσεις: η τσουλάπα στροβιλίζεται γύρω από τον καβαλιέρο της ενώ ο τσουλάπο σχεδόν δεν κουνιέται, γυρίζοντας πάνω σε ένα μόνο πλακάκι με τα χέρια πίσω από την πλάτη. Χορεύεται στον ήχο της λατέρνας, εκείνου του πιάνου με μανιβέλα που ήταν η ψυχή των πανηγυριών πριν από έναν αιώνα και που ακόμη βγαίνει στον δρόμο στον Σαν Ισίδρο. Η φορεσιά έχει κι αυτή τους κανόνες της: σάλι της Μανίλας και λουλουδάτο μαντίλι για τις γυναίκες, γιλέκο, καρό τραγιάσκα και γαρίφαλο για τους άντρες. Δεν χρειάζεται να μεταμφιεστείς για να συμμετάσχεις, αλλά το να το δεις να χορεύεται αληθινά, στις έντεκα το βράδυ στις Βιστίγιας, είναι άλλο πράγμα.

🎧 Στην περιήγηση Τάπας: La Latina και El Rastro

Τι τρώνε και τι πίνουν στον Σαν Ισίδρο

Ροσκίγιας, σαλιγκάρια και λεμονάδα: το μενού της γιορτής.

Οι ροσκίγιας του αγίου είναι το επίσημο γλυκό και έρχονται σε τέσσερις παραλλαγές που κάθε Μαδριλένος ξεχωρίζει: οι «χαζές», απλές, μόνο τηγανητή ζύμη· οι «έξυπνες», βουτηγμένες σε γλάσο από λεμόνι και ζάχαρη· της Σάντα Κλάρα, σκεπασμένες με λευκή και ξερή μαρέγκα· και οι «γαλλικές», με ψιλοκομμένο αμύγδαλο από πάνω. Πουλιούνται στα ζαχαροπλαστεία όλου του κέντρου τις δύο προηγούμενες εβδομάδες και στους πάγκους του λιβαδιού την ίδια μέρα. Η ντουζίνα κοστίζει γύρω στα 12-18 € ανάλογα με το ζαχαροπλαστείο.

Το άλλο κλασικό της εποχής είναι τα σαλιγκάρια αλά μαδριλένια: μαγειρεμένα σε σιγανή φωτιά με τσορίθο, λίγο ζαμπόν, ντομάτα και καυτερή πιπεριά, ώσπου η σάλτσα να γίνει πηχτή και να ζητάει ψωμί. Τρώγονται όρθιοι, στον πάγκο, και είναι φαγητό της λαϊκής γιορτής για περισσότερο από έναν αιώνα. Και για ποτό, η μαδριλένικη λεμονάδα, που από λεμονάδα έχει λίγα: κόκκινο κρασί με λεμόνι, ζάχαρη και κομματάκια φρούτων, σερβιρισμένο πολύ κρύο. Προσοχή, γιατί κατεβαίνει εύκολα και ανεβαίνει στο κεφάλι.

Αν θέλεις το πλήρες πρόγραμμα χωρίς να βγεις από τη γειτονιά, κατέβα στην Κάβα Μπάχα ή στην Πλάθα δε Κασκόρρο: οι ταβέρνες της Λα Λατίνα κάνουν χρυσές δουλειές τον Μάιο και οι περισσότερες βγάζουν ειδικό κατάλογο για τη γιορτή.

6Κάσα Αμαδέο «Λος Καρακόλες»

Κάσα Αμαδέο «Λος Καρακόλες»

📍 Πλάθα δε Κασκόρρο, 18

Ένας πάγκος όπου ο χρόνος σταμάτησε προς το καλύτερο: άνοιξε το 1942 και ακόμη μυρίζει πάπρικα και δάφνη από τη γωνία. Παράγγειλε το συνηθισμένο, τη μερίδα πικάντικα σαλιγκάρια με σάλτσα που ζητάει ψωμί, και κατέβασέ τα με μια καλοσερβιρισμένη κάνια. Είναι το πιο γνήσια μαδριλένικο απεριτίφ του Ράστρο και μία από τις υποχρεωτικές στάσεις του Σαν Ισίδρο, όταν το σαλιγκάρι γίνεται το πιάτο της πόλης. Κοστίζει γύρω στα 10-12 € η μερίδα· τρώγεται όρθιος και δεν δέχεται ούτε βιασύνη ούτε κρατήσεις.

7Η Κάβα Μπάχα σε γιορτή

Η Κάβα Μπάχα σε γιορτή

📍 Λα Λατίνα

Ο δρόμος με τις περισσότερες ταβέρνες ανά μέτρο στην Ισπανία, παλιά τάφρος του τείχους και αργότερα δρόμος των αγωγιατών με τα πανδοχεία τους. Στον Σαν Ισίδρο τον διασχίζεις από πάγκο σε πάγκο, χωρίς να καθίσεις, με τον κόσμο να ξεχειλίζει στον δρόμο και το τσοτίς να ακούγεται στο βάθος. Υπολόγιζε 3-5 € ανά στάση για κάνια και τάπα. Συμβουλή: ξεκίνα νωρίς, γύρω στις επτά, γιατί μετά τις εννιά δεν μπαίνεις σε κανένα από τα καλά και τα τραπέζια είναι κλεισμένα εδώ και εβδομάδες.

8Αγορά του Σαν Μιγκέλ

Αγορά του Σαν Μιγκέλ

📍 Πλάθα δε Σαν Μιγκέλ

Αν έρχεσαι από το λιβάδι και θέλεις μια άνετη στάση πριν από το πανηγύρι, αυτή η αγορά από σίδερο και γυαλί του 1916 κάνει τη δουλειά: βρίσκεται στον δρόμο ανάμεσα στην Πλάθα Μαγιόρ και τη Λα Λατίνα και είναι ανοιχτή ως αργά. Είναι ακριβή και πολύ τουριστική —οι Μαδριλένοι έρχονται λίγο—, αλλά ένα ποτήρι βερμούτ από τη βρύση με την ελιά του, κοιτάζοντας την κίνηση, κάνει τέλεια τη δουλειά. Για να φας πραγματικά, κατέβα εκατό μέτρα την Κάβα δε Σαν Μιγκέλ.

Συχνές ερωτήσεις

Πότε γιορτάζεται ο Σαν Ισίδρο στη Μαδρίτη;

Η μεγάλη μέρα είναι η 15η Μαΐου, τοπική αργία στην πόλη, αλλά το δημοτικό πρόγραμμα της γιορτής απλώνεται περίπου μία εβδομάδα πριν και μετά, με δωρεάν συναυλίες, πανηγύρια και δραστηριότητες μοιρασμένες σε όλα τα διαμερίσματα. Το πλήρες πρόγραμμα ανακοινώνεται κάθε χρόνο στα τέλη Απριλίου.

Τι γίνεται στον Σαν Ισίδρο;

Το πρωί, προσκύνημα στο λιβάδι του Σαν Ισίδρο: πικνίκ στο γρασίδι, ουρά στην πηγή του ερημοκλησιού για να πιεις το νερό του αγίου και πάγκοι με ροσκίγιας και βάφλες-ρολάκια. Το απόγευμα και το βράδυ, πανηγύρια στις Βιστίγιας και στην Πλάθα Μαγιόρ, όπου χορεύεται το τσοτίς στον ήχο της λατέρνας. Και ενδιάμεσα, σαλιγκάρια και λεμονάδα στις ταβέρνες της Λα Λατίνα.

Τι είναι οι ροσκίγιας του αγίου;

Το χαρακτηριστικό γλυκό της γιορτής, σε τέσσερις παραλλαγές: οι «χαζές», μόνο τηγανητή ζύμη· οι «έξυπνες», με γλάσο λεμονιού· της Σάντα Κλάρα, σκεπασμένες με λευκή μαρέγκα· και οι «γαλλικές», με ψιλοκομμένο αμύγδαλο. Πουλιούνται στα ζαχαροπλαστεία του κέντρου τις δύο προηγούμενες εβδομάδες και στους πάγκους του λιβαδιού στις 15 Μαΐου. Η ντουζίνα κοστίζει γύρω στα 12-18 €.

Αξίζει να πας στο λιβάδι του Σαν Ισίδρο;

Αν ψάχνεις την αυθεντική λαϊκή γιορτή, ναι: είναι το ίδιο σκηνικό που ζωγράφισε ο Γκόγια το 1788 και λειτουργεί ακόμη με τον ίδιο τρόπο, με τραπεζομάντιλα στο χώμα και ουρές στην πηγή. Πήγαινε το πρωί, πάρε καπέλο και νερό, και να ξέρεις ότι έχει πολύ κόσμο και λίγη σκιά. Αν προτιμάς κάτι πιο ήσυχο, μείνε στην παλιά πόλη.

Πρέπει να πληρώσεις εισιτήριο για τις συναυλίες του Σαν Ισίδρο;

Όχι. Οι συναυλίες του δημοτικού προγράμματος είναι δωρεάν ως τη συμπλήρωση της χωρητικότητας, όπως και τα πανηγύρια και οι παρελάσεις στους δρόμους. Πληρώνεις μόνο ό,τι καταναλώνεις στους πάγκους και στις ταβέρνες. Είναι, με διαφορά, η πιο φτηνή μεγάλη γιορτή της Μαδρίτης.

Μπορείς να κάνεις τη διαδρομή του Σαν Ισίδρο μόνος σου;

Ναι, και οποιαδήποτε εποχή του χρόνου: το Σαν Αντρές, το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, η Πλάθα δε λα Πάχα, οι Βιστίγιας και η Κολεχιάτα της οδού δε Τολέδο διασχίζονται με τα πόδια σε μία ώρα. Με το Viavoy μπορείς να την κάνεις με μια ντόπια ξεναγό στο αυτί, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση: η διαδρομή «Τάπας: La Latina και El Rastro» καλύπτει μεγάλο μέρος αυτού του δρομολογίου.

Πώς να ζήσεις τον Σαν Ισίδρο χωρίς άγχος

Τρεις συμβουλές από κάποιον που το έχει κάνει πολλές φορές. Πρώτη: μοίρασε τη μέρα. Το λιβάδι λειτουργεί το πρωί —προσκύνημα, ροσκίγιας, ουρά στην πηγή— και η παλιά πόλη από το απόγευμα ως το βράδυ, όταν ξεκινούν τα πανηγύρια στις Βιστίγιας και στην Πλάθα Μαγιόρ. Αν προσπαθήσεις να κάνεις και τα δύο το μεσημέρι, με τριάντα βαθμούς και χωρίς σκιά, είναι η συνταγή για εξάντληση.

Δεύτερη: η 15η Μαΐου είναι τοπική αργία, οπότε μεγάλο μέρος των καταστημάτων κλείνει και οι συγκοινωνίες έχουν ενισχυμένα δρομολόγια αλλά είναι ασφυκτικά γεμάτες. Κινήσου με το μετρό (γραμμές 5 και 6 για το λιβάδι, γραμμή 5 για τη Λα Λατίνα) και ξέχνα εντελώς το αυτοκίνητο: υπάρχουν διακοπές κυκλοφορίας σε όλη την περιοχή της παλιάς πόλης από νωρίς το πρωί.

Και τρίτη: αν το πλήθος δεν είναι για σένα, η υπόλοιπη εβδομάδα της γιορτής προσφέρει σχεδόν τα ίδια με τον μισό κόσμο. Οι δωρεάν συναυλίες, οι παρελάσεις στους δρόμους και τα πανηγύρια των γειτονιών απλώνονται από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ως το επόμενο, και οι ροσκίγιας πουλιούνται στα ζαχαροπλαστεία για δεκαπέντε μέρες. Μπορείς μάλιστα να κάνεις τη διαδρομή του αγίου μόνος σου οποιοδήποτε απόγευμα του Μαΐου: το Σαν Αντρές, το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, οι Βιστίγιας και η Κολεχιάτα της οδού δε Τολέδο διασχίζονται σε μία ώρα και διηγούνται ολόκληρη την ιστορία.

Πώς να οργανωθείς

Το προηγούμενο ΣαββατοκύριακοΞεκινά το πρόγραμμα: εναρκτήριοι λόγοι, παρελάσεις στους δρόμους και τα πρώτα πανηγύρια. Τα ζαχαροπλαστεία του κέντρου πουλάνε ήδη ροσκίγιας του αγίου.
15 Μαΐου · πρωίΠροσκύνημα στο λιβάδι του Σαν Ισίδρο: πικνίκ στο γρασίδι, ουρά στην πηγή του ερημοκλησιού και πάγκοι με βάφλες-ρολάκια. Μετρό Μαρκές δε Βαδίγιο ή Πουέρτα δελ Άνχελ.
15 Μαΐου · απόγευμαΕπιστροφή στο κέντρο: Σαν Αντρές και Πλάθα δε λα Πάχα, σαλιγκάρια στο Κασκόρρο, τάπας στην Κάβα Μπάχα.
15 Μαΐου · βράδυΠανηγύρι στις Βιστίγιας και δωρεάν συναυλίες στην Πλάθα Μαγιόρ. Τσοτίς, λατέρνα και χοροί ως τα ξημερώματα.

Πρακτικές πληροφορίες

ΠότεΗ μεγάλη μέρα είναι η 15η Μαΐου (τοπική αργία στη Μαδρίτη). Το πρόγραμμα της γιορτής πιάνει περίπου την εβδομάδα πριν και μετά.
Πόσο κοστίζειΣχεδόν τίποτα: συναυλίες, πανηγύρια και προσκύνημα έχουν ελεύθερη είσοδο. Πληρώνεις μόνο ό,τι φας και πιεις.
Πώς θα φτάσεις στο λιβάδιΜετρό γραμμή 5 (Μαρκές δε Βαδίγιο) ή γραμμή 6 (Πουέρτα δελ Άνχελ), και περίπου 10 λεπτά με τα πόδια. Στο κέντρο, γραμμή 5 (Λα Λατίνα) για τις Βιστίγιας.
Τι να φαςΡοσκίγιας «χαζές», «έξυπνες», της Σάντα Κλάρα και «γαλλικές»· σαλιγκάρια αλά μαδριλένια· λεμονάδα (κόκκινο κρασί με λεμόνι, ζάχαρη και φρούτα).
Με παιδιάΚαλύτερα το πρωί στο λιβάδι και οι παρελάσεις των γειτονιών. Τα νυχτερινά πανηγύρια στις Βιστίγιας γεμίζουν πολύ.
ΠρόσεξεΤη ζέστη του μεσημεριού χωρίς σκιά στο λιβάδι, τις διακοπές κυκλοφορίας σε όλη την παλιά πόλη και τις κρατήσεις: η Κάβα Μπάχα γεμίζει εβδομάδες πριν.

Στον χάρτη

🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Madrid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Madrid
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Γειτονιές

Λα Λατίνα και Ράστρο: οδηγός για την πιο γνήσια Μαδρίτη

Γαστρονομία

Διαδρομές για τάπας στη Μαδρίτη: τρεις περίπατοι από πάγκο σε πάγκο

Γιορτές και παραδόσεις

Χριστούγεννα στη Μαδρίτη: φώτα, αγορές και παραδόσεις

Τι να δεις

Η Μαδρίτη των Αψβούργων με τα πόδια: διαδρομή στην παλιά πόλη