Λα Λατίνα και Ράστρο: οδηγός για την πιο γνήσια Μαδρίτη
Γειτονιές · Μαδρίτη

Λα Λατίνα και Ράστρο: οδηγός για την πιο γνήσια Μαδρίτη

Μεσαιωνικές πλατείες, ταβέρνες ενός αιώνα και το παλαιότερο υπαίθριο παζάρι της Ισπανίας, Κυριακή με Κυριακή.

Ανάγνωση 10 λεπτά · Ενημερώθηκε το 2026
🎧 Στη διαδρομή Τάπας: La Latina και El Rastro

Η Λα Λατίνα είναι η γειτονιά όπου γεννήθηκε η Μαδρίτη και όπου η πόλη ακόμη φέρεται σαν μεγάλο χωριό. Οι δρόμοι της κατηφορίζουν προς το ποτάμι χωρίς ούτε μία ορθή γωνία, οι πλατείες της είναι μεσαιωνικές στ' αλήθεια και οι ταβέρνες της σερβίρουν τα ίδια εδώ και γενιές. Και τα κυριακάτικα πρωινά συμβαίνει κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα: διακόσια χρόνια υπαίθριου παζαριού, το Ράστρο, απλώνονται στην ανηφόρα της Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες και στη μισή γειτονιά, και γύρω στη μία και μισή, όταν το παζάρι αρχίζει να αδειάζει, όλος ο κόσμος πηγαίνει για βερμούτ.

Το Ράστρο λειτουργεί Κυριακές και αργίες από τις 9:00 ως τις 15:00. Οι στοές με τα αντικερί στη Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες ανοίγουν και τις καθημερινές, και είναι πολύ πιο ήσυχες.

Γιατί λέγεται έτσι (και τι ήταν πριν)

Η γειτονιά οφείλει το όνομά της σε μια γυναίκα, και μάλιστα πολύ μορφωμένη: την Μπεατρίθ Γκαλίντο, ουμανίστρια που ήξερε τόσα λατινικά ώστε κέρδισε το παρατσούκλι «η Λατίνα» και έγινε δασκάλα της βασίλισσας Ισαβέλλας της Καθολικής. Μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσε εδώ κοντά ένα νοσοκομείο, και ο κόσμος άρχισε να λέει «πάω στη Λατίνα», ώσπου το όνομα κόλλησε σε όλη τη γειτονιά. Έτσι, χωρίς να το ξέρεις, κάθε φορά που λες Λα Λατίνα ονομάζεις μια σοφή γυναίκα του 15ου αιώνα.

Το Ράστρο έχει πολύ λιγότερο ευχάριστη προέλευση. Εδώ βρίσκονταν τα σφαγεία και τα βυρσοδεψεία της πόλης, και σε αυτή ακριβώς την ανηφόρα κατέβαινε το αυλάκι αίματος από τα ζώα που τα έσερναν προς το ποτάμι. Αυτό το ίχνος (rastro, στα ισπανικά) έδωσε το όνομά του στο παζάρι, και τα δέρματα που δούλευαν έδωσαν όνομα στον δρόμο: Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες, η όχθη των βυρσοδεψών. Τα σφαγεία μεταφέρθηκαν τελικά νότια, στη Λεγκάθπι, σε έναν τεράστιο χώρο από τούβλο που σήμερα είναι το Ματαδέρο Μαδρίτη, ένα από τα πιο ζωντανά πολιτιστικά κέντρα της πόλης. Από το αίμα στον πολιτισμό.

Ως παζάρι, το Ράστρο λειτουργεί κάθε Κυριακή εδώ και περισσότερους από δύο αιώνες, χωρίς να λείψει σχεδόν ούτε μία εβδομάδα, κάτι που το κάνει ένα από τα παλαιότερα και πιο ζωντανά της Ευρώπης. Γοήτευσε τόσο τον συγγραφέα Ραμόν Γκόμεθ δε λα Σέρνα, που του αφιέρωσε ένα ολόκληρο βιβλίο το 1915: γι' αυτόν, εκείνο το χάος από μεταχειρισμένα αντικείμενα ήταν ένα ακατάστατο μουσείο της ζωής των ανθρώπων.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Madrid με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Τάπας: La Latina και El Rastro με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Τι να δεις στη Λα Λατίνα

Από τη μεσαιωνική Μαδρίτη ως τον μεγαλύτερο τρούλο της Ισπανίας, σε ένα χιλιόμετρο.

Αυτή η διαδρομή λειτουργεί οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας και είναι ιδιαίτερα όμορφη τα πρωινά των καθημερινών, όταν η γειτονιά είναι ήσυχη και οι πλατείες άδειες. Ξεκίνα από την Πλάθα δε λα Θεμπάδα, ανέβα προς την Πλάθα δε λα Πάχα και μετά κατέβα προς το Ράστρο.

1Πλάθα δε λα Θεμπάδα

Πλάθα δε λα Θεμπάδα

📍 Μετρό Λα Λατίνα

Η πιο γνήσια καρδιά της γειτονιάς, όπου η Μαδρίτη τρώει εδώ και αιώνες: το όνομα (θεμπάδα σημαίνει κριθάρι) προέρχεται από το κριθάρι που πουλιόταν για τα ζώα, όταν από εδώ έμπαινε το σιτάρι στην πόλη. Η αγορά από σίδερο και γυαλί κληρονομεί τα περίπτερα του 19ου αιώνα, και γύρω της απλώνονται μπαρ που το μεσημέρι δεν προλαβαίνουν. Μια λεπτομέρεια που σου κόβει το βερμούτ: εδώ βρισκόταν το δημόσιο ικρίωμα της Μαδρίτης, και σε αυτή ακριβώς την πλατεία εκτελέστηκε το 1823 ο στρατηγός Ρίεγο, του οποίου ο ύμνος θα γινόταν αργότερα ο ύμνος της Δημοκρατίας.

2Πλάθα δε λα Πάχα

Πλάθα δε λα Πάχα

📍 Λα Λατίνα

Η πιο όμορφη μεσαιωνική πλατεία της παλιάς Μαδρίτης και το πραγματικό κέντρο της πόλης πριν υπάρξει η Πλάθα Μαγιόρ. Γέρνει σε κλίση, δεν έχει ούτε μία ορθή γωνία και το όνομά της (πάχα σημαίνει άχυρο) προέρχεται από τη δεκάτη σε άχυρο που πλήρωναν οι κάτοικοι στο Παρεκκλήσι του Επισκόπου. Κάθισε στα σκαλιά το σούρουπο, όπως κάνουν οι ντόπιοι. Στη μία πλευρά ξεπροβάλλει το Παρεκκλήσι του Επισκόπου, κόσμημα γοτθικό και αναγεννησιακό μαζί, που έχτισε η οικογένεια Βάργας τον 16ο αιώνα· έμεινε κλειστό για δεκαετίες και ξανάνοιξε για επισκέψεις μόλις το 2010.

3Κήπος του Πρίγκιπα της Ανγκλόνα

Κήπος του Πρίγκιπα της Ανγκλόνα

📍 Οδός Πρίνθιπε δε Ανγκλόνα, 3

Σπρώξε την καγκελόπορτα και η φασαρία εξαφανίζεται: κουρεμένοι θάμνοι από πυξάρι, ένα μικρό σιντριβάνι και μυρωδιά από νωπό χώμα. Είναι ο μόνος κήπος του 18ου αιώνα που σώζεται στη Μαδρίτη των Αψβούργων, κρυμμένος σε κοινή θέα δίπλα στην Πλάθα δε λα Πάχα, και σχεδόν κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχει. Ήταν ο ιδιωτικός κήπος του παλατιού της οικογένειας των δουκών της Οσούνα. Η είσοδος είναι ελεύθερη, κλείνει με το σούρουπο και είναι το καλύτερο μέρος της γειτονιάς για να κάτσεις πέντε λεπτά χωρίς να κάνεις τίποτα.

4Εκκλησία του Σαν Αντρές

Εκκλησία του Σαν Αντρές

📍 Πλάθα δε Σαν Αντρές

Ένας στιβαρός τρούλος από τούβλο και σχιστόπλακα που μοιάζει να φυλάει τη γειτονιά εδώ και χίλια χρόνια, και μία από τις παλαιότερες ενορίες της Μαδρίτης. Εδώ, κατά την παράδοση, έζησε και προσευχήθηκε ο Σαν Ισίδρο, ο γεωργός του 12ου αιώνα που είναι πολιούχος της πόλης, και γι' αυτό ο ναός έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των Μαδριλένων. Το σκήνωμά του, ωστόσο, αναπαύεται σήμερα στη Κολεγιάτα του Σαν Ισίδρο, στην οδό Τολέδο. Κάνε τον γύρο της εκκλησίας με την ησυχία σου: κάθε πρόσοψη αλλάζει όψη και όλο το σύνολο μυρίζει αιώνες.

5Βασιλική του Σαν Φρανθίσκο ελ Γράντε

Βασιλική του Σαν Φρανθίσκο ελ Γράντε

📍 Οδός Σαν Μπουεναβεντούρα, 1

Ο μεγαλύτερος τρούλος της Ισπανίας και ένας από τους μεγαλύτερους της Ευρώπης: τριάντα τρία μέτρα διάμετρος, ζωγραφισμένα σαν ουρανός, πιο φαρδύς από εκείνον του Αγίου Παύλου του Λονδίνου. Τον ξεκίνησε τον 18ο αιώνα ένας μοναχός με περισσότερη πίστη παρά τέχνη, ο Φρανθίσκο Καμπέθας, και χρειάστηκε να έρθει ο Σαμπατίνι για να τον ολοκληρώσει. Τον 19ο αιώνα κόντεψε να γίνει Εθνικό Πάνθεον. Σε ένα πλευρικό παρεκκλήσι κρέμεται ένας νεαρός Γκόγια, «Ο Άγιος Βερναρδίνος της Σιένας», όπου ο ζωγράφος αυτοπροσωπογραφήθηκε να σε κοιτάζει κατάματα από την άκρη του πίνακα. Συμβολικό εισιτήριο και περιορισμένα ωράρια εκτός λειτουργίας.

6Κάβα Μπάχα

Κάβα Μπάχα

📍 Λα Λατίνα

Ο δρόμος με τις περισσότερες ταβέρνες ανά μέτρο στην Ισπανία. Ήταν η τάφρος του χριστιανικού τείχους και μετά δρόμος για κάρα, με πανδοχεία όπου κοιμούνταν οι αγωγιάτες που έφταναν στην πόλη· από εκείνα τα πανδοχεία κατάγονται τα σημερινά μπαρ. Τον γυρίζεις από μπάρα σε μπάρα χωρίς να κάτσεις, με δύο τάπας το πολύ σε κάθε στάση, και κοστίζει από 3 ως 5 € ανά μπαρ. Αν η παρέα είναι πάνω από τέσσερα άτομα, χωριστείτε: οι μεγάλες ομάδες δεν χωρούν στις καλές μπάρες. Τα Σαββατοκύριακα ξεκίνα νωρίς, γύρω στις επτά.

7Αγορά του Σαν Μιγκέλ

Αγορά του Σαν Μιγκέλ

📍 Πλάθα δε Σαν Μιγκέλ

Το βόρειο όριο της γειτονιάς, εκεί όπου η Λα Λατίνα συναντά την Πλάθα Μαγιόρ. Ένα κλουβί από σίδερο και γυαλί του 1916, αγορά της γειτονιάς από πάντα, ώσπου στις αρχές αυτού του αιώνα έγινε ναός του τάπας. Πανέμορφη, ναι, αλλά ακριβή και τουριστική: οι Μαδριλένοι έρχονται σπάνια. Μπες για ένα ποτήρι βερμούτ κοιτάζοντας το πήγαινε-έλα και μετά κατέβα από την Κάβα δε Σαν Μιγκέλ, όπου τα σπίτια κρύβουν ως και οκτώ ορόφους από την πλευρά της χαράδρας, τα ψηλότερα της παλιάς Μαδρίτης.

Οι Βιστίγιας το σούρουπο
Το σημείο θέας της γειτονιάς

Οι Βιστίγιας το σούρουπο

Ανέβα από την Καρρέρα δε Σαν Φρανθίσκο ως τους Κήπους των Βιστίγιας, κρεμασμένους πάνω από το φρύδι της πόλης, και ακούμπησε στο κάγκελο: μπροστά σου έχεις τον Καθεδρικό της Αλμουδένα, την οδογέφυρα της οδού Σεγόβια και, τις καθαρές μέρες, το γαλαζωπό περίγραμμα της οροσειράς Γουαδαράμα. Είναι από εκείνα τα σημεία θέας που οι τουρίστες σχεδόν ποτέ δεν πατούν και οι Μαδριλένοι λατρεύουν. Τις καλοκαιρινές νύχτες, και κυρίως τις μέρες του Σαν Ισίδρο, γεμίζει με λατέρνες, τραπεζάκια και χορό: ένα από τα λίγα μέρη όπου ακόμη χτυπά η Μαδρίτη της θαρθουέλας.

🎧 Στην περιήγηση Ιστορικό και Βασιλικό Μαδρίτη (οι Αυστρίες)

Το Ράστρο, Κυριακή με Κυριακή

Πώς λειτουργεί, τι θα βρεις και από πού να ξεφύγεις από το πλήθος.

Το παζάρι στήνεται κάθε Κυριακή και αργία από τις 9:00 ως τις 15:00, από την Πλάθα δε Κασκόρρο και κάτω, κατά μήκος της Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες και σε καμιά εικοσαριά πλευρικούς δρόμους. Υπάρχουν πάνω από χίλιοι πάγκοι και απ' όλα: ρούχα, δίσκοι, νομίσματα, πίνακες, εργαλεία, απίθανα παλιοπράγματα και κάποιος θησαυρός κρυμμένος ανάμεσα στα υπόλοιπα.

Το κόλπο είναι ο ρυθμός. Κατέβα νωρίς, γύρω στις δέκα, όταν μπορείς ακόμη να κοιτάξεις έναν πάγκο χωρίς να σε σπρώχνουν. Μετά τις δώδεκα η κεντρική ανηφόρα γίνεται ανθρώπινο ποτάμι όπου απλώς προχωράς. Και μην ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο: το Ράστρο το απολαμβάνεις χαμένος μέσα του, και η μισή γοητεία βρίσκεται στις πλευρικές πλατείες —του Καμπίγιο, του Χενεράλ Βάρα δελ Ρέι— και στις στοές με τα αντικερί, που είναι σκεπαστές, ήσυχες και ανοιχτές και τις καθημερινές.

Δύο πρακτικές προειδοποιήσεις. Πρώτη: παζαρεύεις, αλλά με χαμόγελο και χωρίς υπερβολές· είναι μέρος του παιχνιδιού και οι πωλητές το περιμένουν. Δεύτερη: είναι η ζώνη με τους περισσότερους πορτοφολάδες της Μαδρίτης τα κυριακάτικα πρωινά. Κράτα το κινητό μπροστά, το σακίδιο κλειστό και τίποτα στις πίσω τσέπες.

8Πλάθα δε Κασκόρρο

Πλάθα δε Κασκόρρο

📍 Εμπαχαδόρες

Η πύλη εισόδου στο Ράστρο, εκεί όπου η πόλη και το παζάρι δίνουν τα χέρια. Ο χάλκινος ήρωας με το τουφέκι στον ώμο είναι ο Ελόι Γκονθάλο, ο στρατιώτης που το 1896 προσφέρθηκε εθελοντής στην Κούβα να κάψει μια εχθρική θέση, δένοντας ένα σκοινί στη μέση του ώστε να μπορέσουν να ανασύρουν το σώμα του· στα πόδια του, ο γλύπτης σκάλισε τον τενεκέ με το πετρέλαιο και το σκοινί. Το Κασκόρρο δεν είναι μαδριλένικο όνομα: είναι το κουβανέζικο χωριό όπου έγινε το κατόρθωμα. «Τα λέμε στο Κασκόρρο» είναι ακόμη η φράση της γειτονιάς.

9Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες

Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες

📍 Ράστρο

Η ραχοκοκαλιά του παζαριού: μια μακριά ανηφόρα γεμάτη πάγκους που την ακούς πριν τη δεις —πωλητές που φωνάζουν τιμές, ραδιόφωνα, το τρίξιμο από κρεμάστρες και κούτες—. Οι παλιοί «ραστρέρος» στέκονται εδώ και δεκαετίες στο ίδιο μέτρο πεζοδρομίου και ξέρουν ακριβώς τι έχουν. Στις πλευρές του δρόμου βρίσκονται οι στοές με τις αντίκες, με έπιπλα, φωτιστικά και συλλεκτικά αντικείμενα σε πραγματικές τιμές, ανοιχτές και από Δευτέρα ως Σάββατο και πολύ, πολύ πιο ήσυχες.

10Κάσα Αμαδέο «Λος Καρακόλες»

Κάσα Αμαδέο «Λος Καρακόλες»

📍 Πλάθα δε Κασκόρρο, 18

Η υποχρεωτική στάση της Κυριακής από το 1942: σαλιγκάρια αλά μαδριλένικα, μαγειρεμένα με τσορίθο, ζαμπόν, ντομάτα και καυτερή πιπεριά ώσπου η σάλτσα να δέσει και να ζητά ψωμί. Τα τρως όρθιος, στην μπάρα, με ένα καλοβαλμένο ποτήρι μπίρα, και η μερίδα κοστίζει γύρω στα 10-12 €. Είναι το πιο γνήσιο απεριτίφ του Ράστρο και φτάνει στο αποκορύφωμα τον Μάιο, στις γιορτές του Σαν Ισίδρο, όταν το σαλιγκάρι γίνεται το ανεπίσημο πιάτο της πόλης. Δεν δέχεται κρατήσεις ούτε βιασύνες.

11Λα Ταμπακαλέρα

Λα Ταμπακαλέρα

📍 Οδός Εμπαχαδόρες, 51

Δύο δρόμους από το Ράστρο, το παλιό Βασιλικό Εργοστάσιο Καπνού, όπου για περισσότερους από δύο αιώνες χιλιάδες εργάτριες έστριβαν πούρα με το χέρι και οργανώθηκαν πριν από σχεδόν κάθε άλλη εργατική ομάδα στην Ισπανία· όταν ήρθαν οι μηχανές τον 19ο αιώνα, τις έπιασαν στα χτυπήματα. Σήμερα ένα μέρος του είναι αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό κέντρο: περνάς τη μεγάλη πόρτα και βρίσκεις αυλές και αίθουσες καλυμμένες με τοιχογραφίες από το πάτωμα ως το ταβάνι, που ξαναζωγραφίζονται συνεχώς. Η είσοδος είναι ελεύθερη, κανείς δεν σου ζητά τίποτα και δεν υπάρχουν δύο ίδιες επισκέψεις.

Συχνές ερωτήσεις

Πότε στήνεται το Ράστρο της Μαδρίτης;

Κάθε Κυριακή και αργία, από τις 9:00 ως τις 15:00, στη Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες και στους γύρω δρόμους, με πάνω από χίλιους πάγκους. Οι στοές με τις αντίκες στην ίδια τη Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες ανοίγουν και από Δευτέρα ως Σάββατο, και είναι η καλύτερη επιλογή αν ψάχνεις συλλεκτικά κομμάτια χωρίς πλήθος.

Τι μπορείς να αγοράσεις στο Ράστρο;

Σχεδόν τα πάντα: καινούργια και μεταχειρισμένα ρούχα, δίσκους, βιβλία, νομίσματα και γραμματόσημα, πίνακες, εργαλεία, αντίκες και διακοσμητικά αντικείμενα. Τα καλύτερα βρίσκονται στις πλευρικές πλατείες και στις στοές με τα αντικερί, πιο ήσυχες από την κεντρική ανηφόρα. Παζαρεύεις, με χαμόγελο, και καλό είναι να έχεις μαζί σου μετρητά.

Γιατί η γειτονιά λέγεται Λα Λατίνα;

Από την Μπεατρίθ Γκαλίντο, «τη Λατίνα», ουμανίστρια του 15ου αιώνα που ήξερε τόσα λατινικά ώστε κέρδισε το παρατσούκλι και έγινε δασκάλα της βασίλισσας Ισαβέλλας της Καθολικής. Μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσε στην περιοχή ένα νοσοκομείο, και ο κόσμος άρχισε να λέει «πάω στη Λατίνα», ώσπου το όνομα έμεινε σε όλη τη γειτονιά.

Πού να πιεις βερμούτ στη Λα Λατίνα;

Στην Κάβα Μπάχα, τον δρόμο με τις περισσότερες ταβέρνες ανά μέτρο στην Ισπανία, στην Πλάθα δε λα Θεμπάδα και στην Καρρέρα δε Σαν Φρανθίσκο. Το τελετουργικό αρχίζει γύρω στη μία και μισή της Κυριακής, ενώ το Ράστρο σβήνει σιγά σιγά (κλείνει στις τρεις). Το ποτήρι κοστίζει από 2,50 ως 4 € και το πίνεις όρθιος: αν θέλεις τραπέζι, κάνε κράτηση μέρες πριν.

Τι να δεις στη Λα Λατίνα εκτός από το Ράστρο;

Την Πλάθα δε λα Πάχα, την πιο όμορφη μεσαιωνική πλατεία της παλιάς Μαδρίτης· τον Κήπο του Πρίγκιπα της Ανγκλόνα, τον μόνο κήπο του 18ου αιώνα που σώζεται στην παλιά πόλη· την εκκλησία του Σαν Αντρές, δεμένη με τον Σαν Ισίδρο· τη Βασιλική του Σαν Φρανθίσκο ελ Γράντε, με τον μεγαλύτερο τρούλο της Ισπανίας· και τους Κήπους των Βιστίγιας το σούρουπο.

Μπορείς να γυρίσεις τη γειτονιά με ντόπια ξεναγό;

Ναι. Με το Viavoy κατεβάζεις τη διαδρομή «Τάπας: La Latina και El Rastro» και την κάνεις όποτε θέλεις, χωρίς γκρουπ και χωρίς σύνδεση: σου διηγείται την ιστορία κάθε πλατείας και κάθε ταβέρνας ενώ περπατάς, και μπορείς να σταματήσεις για φαγητό και να τη συνεχίσεις μετά.

Πού να φας, να πιεις και πότε να έρθεις

Το βερμούτ είναι ο θεσμός της γειτονιάς. Από τη μία και μισή της Κυριακής, όταν το Ράστρο αρχίζει να αδειάζει, όλος ο κόσμος ανεβαίνει στην Κάβα Μπάχα, στην Πλάθα δε λα Θεμπάδα ή στην Καρρέρα δε Σαν Φρανθίσκο για βερμούτ από τη βρύση με την ελιά του και τη φέτα πορτοκάλι, από 2,50 ως 4 € το ποτήρι. Δεν χρειάζεται κράτηση αν το πιεις όρθιος· αν θέλεις τραπέζι για φαγητό, κλείσε το μέρες πριν.

Για φαγητό, τρεις σίγουρες επιλογές. Η πρώτη, τάπας από μπάρα σε μπάρα στην Κάβα Μπάχα: 20-25 € το άτομο και τέσσερις στάσεις. Η δεύτερη, να κάτσεις σε μία από τις ταβέρνες της Πλάθα δε λα Πάχα ή της Κάβα Άλτα, πιο ήσυχες και με καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής από εκείνες του κεντρικού δρόμου. Και η τρίτη, αν έχεις όρεξη για κάτι αξέχαστο: κάτω από την Αψίδα των Κουτσιγιέρος βρίσκεται το Μποτίν, ανοιχτό από το 1725 και αναγνωρισμένο ως το παλαιότερο εστιατόριο του κόσμου σε συνεχή λειτουργία, φημισμένο για το γουρουνόπουλο στον ξυλόφουρνο: 45-60 € το άτομο και κράτηση εβδομάδες πριν.

Πότε να έρθεις; Κυριακή πρωί αν θέλεις το Ράστρο και τη μέγιστη ατμόσφαιρα. Τρίτη ή Τετάρτη πρωί αν προτιμάς να δεις τη γειτονιά ήρεμη: τις πλατείες άδειες, τις εκκλησίες ανοιχτές και τις ταβέρνες χωρίς ουρά. Τον Μάιο, στις γιορτές του Σαν Ισίδρο, η Λα Λατίνα είναι το επίκεντρο της γιορτής και λειτουργεί σε άλλο επίπεδο, με λαϊκά πανηγύρια στις Βιστίγιας και μουσική ως τα ξημερώματα. Και τον Αύγουστο, προσοχή: πολλές οικογενειακές ταβέρνες κλείνουν για διακοπές· έλεγξε πριν κάνεις προσκύνημα σε κάποια συγκεκριμένη.

Πώς να οργανωθείς

Κυριακή · πρωίΚασκόρρο στις 10:00 → Ράστρο από τη Ριμπέρα δε Κουρτιδόρες και τις πλευρικές πλατείες → στοές με αντικερί → σαλιγκάρια στο Κάσα Αμαδέο (12:30).
Κυριακή · μεσημέριΒερμούτ στην Κάβα Μπάχα ή στην Πλάθα δε λα Θεμπάδα από τις 13:30. Γεύμα με τάπας από μπάρα σε μπάρα.
Καθημερινή · πρωίΠλάθα δε λα Θεμπάδα → Πλάθα δε λα Πάχα → Κήπος της Ανγκλόνα → Σαν Αντρές και Παρεκκλήσι του Επισκόπου → Σαν Φρανθίσκο ελ Γράντε.
Οποιαδήποτε μέρα · απόγευμαΚαρρέρα δε Σαν Φρανθίσκο → Βιστίγιας το σούρουπο → κατάβαση στην Κάβα Μπάχα για δείπνο με τάπας.

Πρακτικές πληροφορίες

Πότε λειτουργεί το ΡάστροΚυριακές και αργίες, από τις 9:00 ως τις 15:00. Καλύτερα ανάμεσα στις 10:00 και τις 12:00· μετά η κεντρική ανηφόρα δεν περπατιέται.
Πώς θα φτάσειςΜετρό Λα Λατίνα (L5) ή Τίρσο δε Μολίνα (L1) για τη γειτονιά· Εμπαχαδόρες (L3·L5) για το κάτω μέρος του Ράστρο και τη Λα Ταμπακαλέρα.
Πόσο κοστίζειΒερμούτ 2,50-4 €, μπίρα με τάπα 3-5 €, μερίδα 10-16 €. Το Ράστρο, οι πλατείες και οι Βιστίγιας είναι δωρεάν.
ΚρατήσειςΑπαραίτητες για να φας καθιστός το Σαββατοκύριακο στην Κάβα Μπάχα, και εβδομάδες πριν για το Μποτίν.
ΑσφάλειαΕίναι η ζώνη με τους περισσότερους πορτοφολάδες της Μαδρίτης τα κυριακάτικα πρωινά. Κινητό μπροστά και σακίδιο κλειστό.
ΠρόσεξεΤον Αύγουστο: πολλές οικογενειακές ταβέρνες κλείνουν για διακοπές. Και τις ανηφόρες: όλη η γειτονιά κατηφορίζει προς το ποτάμι.

Στον χάρτη

🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Madrid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Madrid
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Γαστρονομία

Διαδρομές για τάπας στη Μαδρίτη: τρεις περίπατοι από πάγκο σε πάγκο

Γιορτές και παραδόσεις

Σαν Ισίδρο: η πιο μαδριλένικη μέρα της χρονιάς

Τι να δεις

Η Μαδρίτη των Αψβούργων με τα πόδια: διαδρομή στην παλιά πόλη

Διαδρομές

Ένα Σαββατοκύριακο στη Μαδρίτη: από Παρασκευή ως Κυριακή