Valladolid było stolicą Hiszpanii dwa razy i za każdym razem na krótko, a ten status niemal-stolicy wyjaśnia wszystko. Tu urodził się Filip II, tu zmarł Kolumb, tu mieszkał Cervantes, kiedy wydał „Don Kichota”, i tu potajemnie pobrali się Izabela i Ferdynand – ze sfałszowaną bullą i panem młodym przebranym za sługę. Tutejszy Plaza Mayor to pierwszy regularny plac z podcieniami w Hiszpanii – ten w Madrycie skopiował go pół wieku później – katedrę zaprojektował Juan de Herrera i stanęła w czterdziestu procentach, a Museo Nacional de Escultura jest właśnie tutaj, bo to miasto było światową stolicą rzeźby w polichromowanym drewnie.
Najczęstsze pytania
Czy to prawda, że Valladolid było stolicą Hiszpanii?
Dwa razy i za każdym razem krótko. Przez dużą część XVI wieku było zwykłą siedzibą dworu kastylijskiego, a oficjalną stolicą między 1601 a 1606 rokiem, kiedy książę Lerma przekonał Filipa III, by przeniósł dwór z Madrytu. W 1606 roku dwór wrócił do Madrytu i już nigdy tu nie powrócił.
Dlaczego katedra jest niedokończona?
Bo Juan de Herrera zaprojektował ją około 1582 roku jako największą świątynię chrześcijaństwa, kiedy miasto było stolicą monarchii. Filip II podniósł ją do rangi katedry w 1595 roku, ale dwór przeniósł się do Madrytu i pieniądze się rozwiały. Dziś jest zbudowana zaledwie w czterdziestu procentach, a do tego jej pierwotna wieża zawaliła się w 1841 roku.
Gdzie pobrali się Królowie Katoliccy?
W Palacio de los Vivero, 19 października 1469 roku, na ślubie niemal potajemnym: Ferdynand przejechał przez Kastylię przebrany za sługę, byli kuzynami i potrzebowali dyspensy papieskiej, więc posłużyli się sfałszowaną bullą. Prawdziwa przyszła dopiero w 1471 roku.
Co łączy Cervantesa z Valladolid?
Mieszkał tu między 1604 a 1606 rokiem, kiedy w mieście rezydował dwór, i właśnie wtedy ukazała się pierwsza część „Don Kichota”. Jego dom się zachował i jest muzeum. I trafił tu do więzienia: pod jego drzwiami zasztyletowano pewnego szlachcica, a wymiar sprawiedliwości uwięził go razem z kobietami z jego rodziny, bo byli sąsiadami.
Dlaczego Museo Nacional de Escultura jest właśnie tutaj?
Bo w Złotym Wieku to miasto było stolicą rzeźby w polichromowanym drewnie. Pracowali tu Alonso Berruguete, Juan de Juni i Gregorio Fernández, trzy największe nazwiska tego gatunku. Zebranie narodowej kolekcji w mieście, w którym te dzieła powstały, jest w pełni logiczne.
Ile dni potrzeba?
Jeden pełny dzień wystarczy na to, co najważniejsze: Plaza Mayor, katedrę, uniwersytet, dzielnicę San Pablo z Museo Nacional de Escultura i okolicę barów z tapas. W dwa dni zmieścisz też Casa de Cervantes, Casa de Colón, park Campo Grande i spacer nad rzeką.
Co się je w Valladolid?
Pieczone jagnię karmione mlekiem, prosię, morcillę, czyli hiszpańską kaszankę, zupę kastylijską i ser owczy. A przede wszystkim tapas: miasto ma jedną z najlepszych kultur tapas w Hiszpanii, z własnym ogólnokrajowym konkursem. Jeśli chodzi o wino, cztery apelacje winiarskie leżą niecałą godzinę drogi stąd: Ribera del Duero, Rueda, Toro i Cigales.