Museo Néstor
Poema del Atlántico, Poema de la Tierra ve eserlerinin geri kalanı. Giriş ucuz ve acele etmemeyi isteyen kırk beş dakika.

Sembolist bir ressam ve rasyonalist bir mimar, adalar için kendine ait bir estetik üretmeyi kafaya koydu. Bugün Las Palmas'ta fotoğrafı çekilen şeylerin büyük bölümü onların eseridir.
🎧 Ciudad Jardín, Parque Doramas ve Pueblo Canario rotasındaNéstor Martín-Fernández de la Torre ressamdı, kardeşi Miguel mimardı ve ikisi birlikte Las Palmas'ın modern yüzünü biçimlendirdi. Konut mahallesi, büyük park, yeniden inşa edilen tiyatro ve hiç var olmamış geleneksel bir köy: bunların hepsi aynı çift kafadan çıktı.
Néstor sembolist ve modernist bir ressamdı; Avrupa'yı dolaştı, Madrid'de, Barselona'da ve Londra'da başarı kazandı ve adasına bir saplantıyla döndü: Kanarya'ya özgü olana, hem turistik yöresellik merakından hem de anakara taklidinden farklı, kendine ait bir estetik kimlik yaratmak.
En iddialı tabloları Poema del Atlántico ve Poema de la Tierra'dır, yani Atlantik Şiiri ve Toprak Şiiri; bunlarda adaların denizi ve manzarası neredeyse mitolojiye dönüşür: yoğun renklerde iç içe geçmiş bedenler ve dalgalar, dizginlenmiş bir erotizm ve hiçbir şeye benzemeyen bir fantezi ile kök karışımı.
Poema del Atlántico tek başına bir tablo değil, bir deniz senfonisi olarak düşünülmüş bir dizidir; okyanus farklı ruh hâllerindedir. Sonra aynı şeyi toprakla yapmak istedi, ama yalnızca ilkini bitirebildi: 1938'de, elli bir yaşına girmek üzereyken öldü ve Poema de la Tierra yarım kaldı.
Ve bir şövale ressamından çok daha fazlasıydı: kostümler, tiyatro dekorları ve mobilyalar tasarladı, hatta adanın evleri ve otelleri bir imza taşısın diye kendine ait bir mimari üslup, neocanario'yu, yani yeni Kanarya üslubunu icat etmeye çalıştı. Bunların hepsi bugün Museo Néstor'da görülür.
Poema del Atlántico, Poema de la Tierra ve eserlerinin geri kalanı. Giriş ucuz ve acele etmemeyi isteyen kırk beş dakika.
İcat edilmiş geleneksel bir köy: onu 1937'de Néstor tasarladı ve kardeşi Miguel inşa etti. Pazar günleri, onun tasarladığı kostümlerle halk dansları olur.
Uygulamayı indir ve Las Palmas şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Ciudad Jardín, Parque Doramas ve Pueblo Canario yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Miguel Martín-Fernández de la Torre Madrid'de eğitim gördü, Las Palmas'ın ilk belediye mimarı oldu ve adaya modern mimariyi getirdi. İmzası bütün şehre yayılmıştır.
1922'den itibaren, Ebenezer Howard'ın XIX. yüzyılın sonunda hayal ettiği İngiliz garden city'lerinden, yani bahçe şehirlerinden esinlenerek Ciudad Jardín'i çizdi: önünde ve arkasında bahçesi olan bir ya da iki katlı evler, ağaçlıklı sokaklar, pahlı köşeler ve ağaçlı küçük meydanlar.
1950'de, belediye o zamana kadar özel olan bazı bahçeleri bütün halka açmak için İngilizlerden satın aldığında açılan Parque Doramas da onundur.
Ve 1918 yangınından sonra Teatro Pérez Galdós'un 1925 ile 1928 arasında tamamlanan yeniden inşası da onundur. İki kardeşin en görünür biçimde birlikte çalıştığı yer burasıdır: o binayı yaptı, Néstor da freskleri, vitrayları ve Saint-Saëns salonunun tuvallerini.
İspanya'da, her biri kendi disiplininden ve ortak bir estetik projeyle, bir şehrin yüzünü böyle biçimlendiren iki kardeşin başka bir benzer örneğini bulmak zordur.
Projeyi en iyi özetleyen eser Pueblo Canario'dur: geleneksel bir köyden çıkmış gibi görünen badanalı duvarlar, tea ahşabından balkonlar, ahşap kafesler ve taş döşeli bir meydan. Öyle değiller. Kusursuz bir dekor, icat edilmiş bir köydür.
Néstor onu 1937'de Kanarya geleneklerinin “canlı bir sergisi” olarak tasarladı; Miguel de takımadaların her yerinden halk, dini ve askerî mimariyi karıştırarak neocanario üslubunda inşa etti. Gerçek hiçbir köyü kopyalamaz: ideal bir imaj üretmek için birçoğunu damıtır.
Néstor onun bittiğini göremedi: 1938'de öldü ve yapı topluluğu ancak 1956'da açıldı. Fikirle gerçek arasında neredeyse yirmi yıl.
Ve hâlâ canlı: birçok pazar günü o meydanda halk dansı toplulukları, timple eşliğinde ve bizzat Néstor'un tasarladığı geleneksel kostümlerle isa, folía ve malagueña dansı yapar. Tam da istediği buydu: Kanarya'ya özgü olanın bir vitrin eşyası değil, dans edilen ve söylenen bir şey olması.
Aynı dil, birkaç metre ötedeki Hotel Santa Catalina'da da görülür; bugünkü binası kuleleri, balkonları ve avlularıyla bölgeselci bir anlayışla yapılmış otuzlu yıllardan kalma bir yeniden inşadır.
İki kardeşin birlikte çalıştığı yer: Miguel binayı 1918 yangınından sonra yeniden inşa etti, Néstor da fresklere, vitraylara ve tuvallere imzasını attı.
Miguel tarafından tasarlandı ve 1950'de, belediye bazı özel bahçeleri halka açmak için İngilizlerden satın aldığında açıldı.
Muhtemelen XX. yüzyılın en önemli Kanaryalı sanatçısı: Madrid'de, Barselona'da ve Londra'da başarı kazanan ve Kanarya'ya özgü olana kendine ait bir estetik kimlik yaratma saplantısıyla adasına dönen sembolist ve modernist bir ressam. Resim yapmanın yanı sıra kostümler, dekorlar ve mobilyalar tasarladı ve bir mimari üslup, neocanario'yu tasarladı.
Takımadaların halk, dini ve askerî mimarisinden öğeleri karıştırarak adaların evlerine ve otellerine kendine ait bir imza vermeye çalışan bir mimari dil: badanalı duvarlar, tea ahşabından balkonlar, ahşap kafesler, kuleler. Onu Néstor tasarladı ve kardeşi Miguel inşa etti; en eksiksiz örneği de Pueblo Canario'dur.
Hayır, ilginçliği de bu. İcat edilmiş bir köydür: Néstor onu 1937'de Kanarya geleneklerinin “canlı bir sergisi” olarak tasarladı ve kardeşi Miguel, ideal bir imaj üretmek için birçok gerçek köyden öğeler damıtarak inşa etti. Néstor 1938'de öldü ve yapı topluluğu ancak 1956'da açıldı.
Néstor'un en iddialı iki resim dizisi. Birincisi bir deniz senfonisi olarak düşünülmüştür, okyanus sakinlikten fırtınaya farklı ruh hâllerindedir; ikincisi aynı şeyi kara manzarasıyla yapmak istedi, ama yalnızca ilkini bitirebildi: 1938'de, elli bir yaşına girmek üzereyken öldü ve Poema de la Tierra yarım kaldı.
Las Palmas'ın ilk belediye mimarıydı ve adaya modern mimariyi getirdi. İngiliz garden city'lerinden esinlenen 1922'den itibaren Ciudad Jardín planı, 1950 tarihli Parque Doramas, Pueblo Canario ve 1918 yangınından sonra Teatro Pérez Galdós'un yeniden inşası onundur.
En görünür biçimde Teatro Pérez Galdós'ta: Miguel binayı 1918 yangınından sonra 1925 ile 1928 arasında yeniden inşa etti, Néstor da tavan freskleri, modernist vitraylar ve Saint-Saëns salonunun tuvalleriyle iç süslemeye imzasını attı. Biri tarafından tasarlanıp öbürü tarafından inşa edilen Pueblo Canario'da da.
Neşeli ve sıçramalı isa; yavaş ve duygulu, neredeyse bir ağıt olan folía; ve anakaranın güneyinden gelip burada sahiplenilen o havasıyla malagueña. Hepsi, şişkin gövdeli, beş telli küçük Kanarya çalgısı timple eşliğinde. Toplulukların giydiği kostümleri bizzat Néstor tasarladı.
Viavoy'u indir ve Las Palmas şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



