Ahşap galeriler, oymalı balkonlar ve başka bir zamandan gelmiş gibi duran, krem ile toprak sarısı arası bir renk. Kanarya Adaları'nın hâlâ işleyen en eski otelidir; ocak 1890'da İngiliz sermayesiyle açıldı ve hikâyesi bu adalarda turizmin bizzat kendisinin hikâyesidir.
İngiliz “invernantes”, yani kışlayanlar
İnşaatına 1883'te başlanmış olan Puerto de la Luz'un parlak döneminin tam ortasında açıldı. İngiliz kömür gemileriyle birlikte ilk Viktorya dönemi gezginleri de geliyordu ve onları ağırlayacak bir yer gerekiyordu.
Onlara “invernantes”, yani kışlayanlar denirdi: memleketlerinin soğuğundan ve sisinden kaçarak burada bütün mevsimleri, bazen aylarca kalan varlıklı İngilizler ve Kuzey Avrupalılar. Las Palmas kendini doğal bir kaplıca olarak tanıtıyor ve bu lüks konuklar için Côte d'Azur ya da Madeira ile yarışıyordu.
İlk binayı, döneminde çok değer gören, zanaatta güzellik arayan İngiliz Arts and Crafts akımına bağlı İskoç mimar James MacLaren tasarladı. Çok genç, henüz otuz yedi yaşındayken, otelin açıldığı yıl öldü.
Şehrin büyük salonu
Bir asrı aşkın sürede buradan aristokratlar, yazarlar, devlet başkanları ve sinema yıldızları geçti. Bu otel şehrin büyük salonu oldu; Las Palmas'ın en güzel kıyafetlerini giydiği yer.
Bugünkü bina tam olarak 1890'daki değildir; kuleleri, balkonları ve avlularıyla o bölgeci mimarinin ruhunu koruyan otuzlu yıllardan bir yeniden inşadır.
Bu dil —burada neocanario, yani yeni Kanarya üslubu denen şey— Martín-Fernández de la Torre kardeşlerin birkaç metre ötedeki Pueblo Canario'da uyguladığıyla aynıdır. Bütün bölge, ada kimliğine dayanan tek bir estetik projeye karşılık gelir.
Etrafında yavaşça dolaş: her galeri, her çini, bahçedeki her palmiye ziyaretçiyi büyülemek için düşünülmüş bir sahnelemenin parçasıdır. Ve yüz otuz küsur yıl sonra hâlâ başarıyor.
Kaçırılmayacaklar
Kanarya Adaları'nın en eski oteli
Ocak 1890'da İngiliz sermayesiyle, Puerto de la Luz'un parlak döneminin tam ortasında açıldı.
Onu bir İskoç tasarladı
Arts and Crafts akımına bağlı, açılış yılında 37 yaşında ölen James MacLaren.
“Invernantes”, yani kışlayanlar
Soğuktan kaçarak burada aylarca kalan varlıklı Kuzey Avrupalılar.
Bina otuzlu yıllardan
Bölgeci ruhu koruyan bir yeniden inşa: kuleler, balkonlar ve avlular.
Las Palmas ziyaretine nasıl uyar
Parque Doramas'tadır, Ciudad Jardín'in yanında, şehrin en zarif bölgesinde. Parkın içinden görülür.
Dışarıdan durak, etrafında dolaşarak on beş dakikadır. İşleyen bir oteldir, bu yüzden içi yalnızca orada kalırsan ya da salonlarında bir şey içersen görülür.
Doğal güzergâh yanı başındaki Pueblo Canario ve Museo Néstor ile, bir de Ciudad Jardín'in yerleşim kalbi ile devam eder.
Sık sorulan sorular
Peki o İskoç mimar kimdi?
James MacLaren, zamanında çok değer verilen, el işçiliğinde güzellik arayan İngiliz Arts and Crafts akımına bağlı bir İskoç mimar. İlginç ve biraz da hüzünlü olan şu ki, çok genç yaşta, yalnızca otuz yedi yaşındayken, otelin açıldığı yıl, 1890'da öldü. Yani bu iş neredeyse son çalışmalarından biri olarak kaldı; denizin öbür yakasına bir veda. Gözlerini binaya kaldırdığında, ardında çok erken sönmüş bir yetenek olduğunu düşün.
Kışın oteli kimler dolduruyordu?
Onlara “invernantes”, yani kışlayanlar derdik: ülkelerinin soğuğundan ve sisinden kaçarak burada koca sezonlar, bazen aylar geçiren varlıklı İngilizler ve Kuzey Avrupalılar. Las Palmas kendini doğal bir kaplıca olarak tanıtıyor ve bu lüks konuklar için Côte d'Azur ya da Madeira'yla yarışıyordu; Avrupa'nın ilk kış tatil yerlerinden biriydi. Bu otel onların karargâhıydı: burada kahvaltı ediyor, dans ediyor ve ocak ayının ortasında bronzluklarıyla övünüyorlardı.
