Casa-Museo Pérez Galdós
10 Mayıs 1843'te doğduğu yer. Mobilyalarını, müzik aletlerini ve Santander'deki evinin parça parça taşınmış çalışma odasını saklar.

On dokuz yaşında gitti ve neredeyse hiç geri dönmedi, ama şehir onu her yerde yaşatıyor. Cervantes'ten sonraki en önemli romancıyı anlamak için üç durak.
🎧 Triana, Tiyatro ve Galdós'un Gran Canaria'sı rotasındaBenito Pérez Galdós 1843'te Triana'da doğdu, 1862'de Madrid'e gitti ve XIX. yüzyıl İspanya'sının eksiksiz vakanüvisi oldu. Onun gidişini gören şehir, o daha hayattayken tiyatrosuna onun adını verdi, doğduğu evi müze olarak koruyor ve onu, geçtiği Atlantik'e bakar hâlde bronzdan oturttu.
Galdós, on kardeşin en küçüğü olarak 10 Mayıs 1843'te avlulu ve ahşap balkonlu bu Kanarya evinde doğdu. Burada koşturdu, ilk kitaplarını okudu, resim çizdi ve denize baktı; on dokuz yaşına kadar da burada yaşadı.
1862'de, resmî olarak Hukuk okumak için Madrid'e doğru gemiye bindi. Biyografi yazarları daha romanvari bir neden daha gösterir: evde “Sisita” dedikleri bir kuzenine âşıktı ve o aşk ailenin hiç hoşuna gitmiyordu. Araya Atlantik'i koymak en iyi çare gibi göründü.
Avukatlık hiç yapmadı. Madrid'de, Fortunata y Jacinta, Doña Perfecta, Marianela ya da Misericordia'nın yanı sıra kırk altı Episodios Nacionales'i —bütün İspanya'nın romanlaştırılmış bir tarihi— yazdı. İspanyol romanında yalnızca Cervantes onun önüne geçer.
1912 civarında Nobel için adı güçlü biçimde geçti ve önü kesildi: Electra adlı draması Kilise'nin gücüne yüklenmişti ve ona, adaylığına karşı yeri göğü oynatan nüfuzlu düşmanlar kazandırdı. 1920'de Madrid'de, neredeyse kör ve hâlâ dikte ederek öldü.
10 Mayıs 1843'te doğduğu yer. Mobilyalarını, müzik aletlerini ve Santander'deki evinin parça parça taşınmış çalışma odasını saklar.
1890'da La Traviata ile açıldı. 1918'de baştan sona yandı ve ressam Néstor'un iç dekorasyonuyla 1928'e kadar yeniden inşa edildi.
Uygulamayı indir ve Las Palmas şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Triana, Tiyatro ve Galdós'un Gran Canaria'sı yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Teatro Pérez Galdós'u Francisco Jareño y Alarcón tasarladı; inşaat 1867'den itibaren uzadı ve 1890'da Verdi'nin La Traviata'sıyla açıldı. Bu adla doğmadı: önce Teatro Nuevo, sonra Teatro Tirso de Molina oldu ve ancak 1902'de yeniden adlandırıldı.
28 Haziran 1918'de yıkıcı bir yangın bütün ahşap iç kısmı yok etti. Cephe yanıltır: içerisi, 1925 ile 1928 arasında mimar Miguel Martín-Fernández de la Torre tarafından tamamlanan bir yeniden inşadır.
Ve asıl mücevher orada: iç dekorasyonu onun kardeşi, ressam Néstor Martín-Fernández de la Torre imzaladı. Tavan freskleri, modernist vitraylar ve Saint-Saëns salonunun tuvalleri onundur; sokaktan görünmeyen bir renk ve Kanarya fantezisi şöleni.
Salon adını, Gran Canaria'ya âşık olan ve iki yüzyılın arasında birkaç kışı burada geçiren Fransız besteci Camille Saint-Saëns'tan alır; kimi zaman tanınmamak için “Sannois” adının arkasına saklanarak kimliğini gizleyip gelirdi.
Tiyatro 28 Mayıs 1928'de Aida ile yeniden açıldı ve hâlâ canlıdır: her yıl şehrin opera festivaline ev sahipliği yapar ve 2007'de Wagner'in tetralojisinin tamamını tek bir haftada sahneleyen İspanya'nın ilk tiyatrosu oldu.
Üçüncü durak, 28 Eylül 1930'da açılan Victorio Macho anıtı: başı eğik ve bakışları ufukta kaybolmuş, oturan bir figür. Dönemin gazetecileri onu hemen Rodin'in Düşünen Adam'ına benzettiler.
Güzel ayrıntı yönelimidir. Macho, Galdós'un Atlantik'e bakarak, “bir deniz feneri gibi”, yazarın on dokuz yaşında neredeyse hiç geri dönmemek üzere geçtiği denize yüzü dönük oturmasını istedi.
On yıllar boyunca eski rıhtımda, tam da gidenlerin gemiye bindiği yerde durdu. 1960'ta, o aynı iskelenin dolgusu üzerine kurulmuş olan San Telmo parkı'na taşındı: binlerce Kanaryalı buradan Küba'ya ve Venezuela'ya doğru yola çıktı.
Güzergâh, Galdós'un çocukken tanıdığı ve o Madrid'de başarıdan başarıya koşarken modernist cephelerle dolan burjuva şehri Calle Mayor de Triana'da yürüyerek tamamlanır.
Victorio Macho'nun eseri, 1930. Atlantik'e “bir deniz feneri gibi” bakarak oturur. 1960'a kadar eski rıhtımdaydı.
Galdós'un çocukken tanıdığı burjuva şehir; bugün açık hava modernist müzesi. Bakışını vitrinlerden yukarı kaldır.
Triana'da, Calle Cano'daki bir evde, 10 Mayıs 1843'te, on kardeşin en küçüğü olarak. 1862'de Madrid'e doğru gemiye bindiği on dokuz yaşına kadar orada yaşadı. Ev 1961'den beri müzedir ve mobilyalarını, kişisel eşyalarını ve müzik aletlerini korur.
Resmî olarak, Madrid'de Hukuk okumak için. Ama biyografi yazarları daha romanvari bir neden daha anlatır: genç Benito, evde “Sisita” dedikleri bir kuzenine âşıktı ve o aşk ailenin hiç hoşuna gitmiyordu. Araya Atlantik'i koymak en iyi çare gibi göründü. Avukatlık hiç yapmadı.
Adı güçlü biçimde geçti, özellikle 1912 civarında, ama önü kesildi. Electra adlı draması Kilise'nin gücüne yüklenmişti ve ona, ödülün açıkça din adamı karşıtı birinin eline geçmemesi için yeri göğü oynatan çok nüfuzlu düşmanlar kazandırdı. Ona karşı yürütülen kampanya yoğun ve etkiliydi.
Hayır. 1890'da “Teatro Nuevo” olarak açıldı, sonra “Teatro Tirso de Molina” oldu ve ancak 1902'de, o sırada hayatta olan ve Electra'nın siyasi skandalının ardından şöhretinin zirvesinde bulunan Galdós onuruna yeniden adlandırıldı. Bir tiyatroya hâlâ yaşayan bir yazarın adını vermek bir yerel gurur bildirisiydi.
Sürpriz dekorasyondadır: tavan fresklerini, modernist vitrayları ve Saint-Saëns salonunun tuvallerini, 1918 yangınından sonraki yeniden inşa sırasında ressam Néstor Martín-Fernández de la Torre imzaladı. Bunların hiçbiri sokaktan görünmez; bu yüzden rehberli bir turla içeri girmeye çok değer.
Gran Canaria'ya âşık olan ve XIX. ile XX. yüzyıllar arasında birkaç kışı burada geçiren Fransız besteci Camille Saint-Saëns yüzünden. Adanın iklimini, sakinliğini ve ışığını arayarak, kimi zaman tanınmamak için “Sannois” adının arkasına saklanıp kimliğini gizleyerek gelirdi.
Çünkü heykeltıraş Victorio Macho açıkça bunu istedi: Galdós'un Atlantik'e bakarak, “bir deniz feneri gibi”, yazarın on dokuz yaşında neredeyse hiç geri dönmemek üzere geçtiği denize yüzü dönük oturmasını. Heykel on yıllar boyunca eski rıhtımda, tam da gidenlerin gemiye bindiği yerde durdu.
Viavoy'u indir ve Las Palmas şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



