Το γλυκό, το λικέρ και πού να φας
Το παραδοσιακό επιδόρπιο είναι το αλαχού, ένα γλυκό που κατάγεται από το αραβικό αλ-Ανταλούς, φτιαγμένο με μέλι, αμύγδαλο, τριμμένη φρυγανιά και μπαχαρικά, πιεσμένο ανάμεσα σε δύο λεπτές γκοφρέτες. Είναι πυκνό, πολύ γλυκό και ανήκει σε μια οικογένεια γλυκών —αυτή του τουρόν και του μαρτσιπάν— που έφτασε στη χερσόνησο με τους Άραβες και εδώ διατηρήθηκε σχεδόν χωρίς αλλαγές.
Και μετά υπάρχει το ρεσόλι, το λικέρ της Κουένκα: απόσταγμα μουλιασμένο με καφέ, καμένη ζάχαρη, κανέλα, φλούδα πορτοκαλιού και γαρίφαλο. Πίνεται κρύο στο τέλος του γεύματος, είναι πιο απαλό απ' ό,τι δείχνει και πουλιέται σε οποιοδήποτε μαγαζί της παλιάς πόλης. Είναι το αυτονόητο φαγώσιμο σουβενίρ της πόλης.
Για τις περιοχές: η Πλάθα Μαγιόρ και οι δρόμοι που ξεκινούν από αυτήν συγκεντρώνουν την εστίαση της πάνω παλιάς πόλης, με τραπεζάκια έξω και θέα, αν και στην ίδια την πλατεία οι τιμές είναι υψηλότερες. Στην κάτω πόλη, η περιοχή της οδού Φράι Λουίς ντε Λεόν και τα γύρω της έχουν τις τάπας των κατοίκων της Κουένκα, φθηνότερες και πιο ζωντανές.
Και μια πρακτική προειδοποίηση: στην παλιά πόλη πολλά μαγαζιά κλείνουν νωρίς εκτός υψηλής περιόδου, κυρίως τις καθημερινές. Αν πρόκειται να δειπνήσεις αργά, καλό είναι να ελέγξεις τα ωράρια ή να κατέβεις στην καινούργια πόλη.
Πρακτικές πληροφορίες
Το εμβληματικό πιάτοΜορτερουέλο: ζεστό πατέ από συκώτι χοιρινού και κυνήγι, με πολλά μπαχαρικά. Αλείφεται σε ψωμί.
Το ελαφρύΑχοαρριέρο: μπακαλιάρος σε νιφάδες με πατάτα, σκόρδο και λάδι, κοπανισμένος και κρύος. Ταιριάζει το καλοκαίρι.
Η τάπαΘαράχος: έντερα αρνιού τυλιγμένα σε κληματόβεργα και ψημένα. Καλύτερα απ' ό,τι ακούγονται.
Προσοχή στο όνομαΤο γκαθπάτσο μαντσέγο είναι ζεστό μαγειρευτό με κυνήγι πάνω σε πίτα. Καμία σχέση με το ανδαλουσιανό.
Γλυκό και λικέρΑλαχού, από μέλι και αμύγδαλο με γκοφρέτες· και ρεσόλι, απόσταγμα με καφέ, κανέλα και πορτοκάλι.
ΠεριοχέςΠλάθα Μαγιόρ και πάνω παλιά πόλη για τη θέα· οδός Φράι Λουίς ντε Λεόν στην κάτω πόλη για τις ντόπιες τάπας.