Blijf voordat je naar binnen gaat even buiten staan en kijk naar de constructie: ijzer en glas, licht, elegant, bijna een doorzichtige kooi vol licht. De Mercado de San Miguel is de laatste ijzeren markthal die in Madrid nog overeind staat, gebouwd in 1916, en sinds de verbouwing de meest bezochte van de stad. Hij is prachtig en zeker een ommetje waard, maar ga naar binnen in de wetenschap wat het is: een plek om wat te proeven en te kijken, niet om goedkoop te eten. Madrilenen komen er weinig, en ze weten waarom.
Een ijzeren kooi op een verdwenen kerk
De markt ging open in 1916, op het hoogtepunt van de mode van de ijzerarchitectuur, dezelfde die de grote treinstations en overdekte markten van heel Europa voortbracht. De metalen constructie met glazen wanden is de laatste overlevende van die generatie Madrileense markten, en daarom is ze beschermd als monument.
De naam komt van een kerk die niet meer bestaat. Precies hier stond de parochiekerk van San Miguel de los Octoes, een oude kerk die begin 19e eeuw tijdens de Franse bezetting werd gesloopt, toen zoveel kerken in het centrum verdwenen. In het gat dat ze achterliet, werd dit plein aangelegd en later de markt gebouwd, die de naam van de heilige erfde. Als je binnen iets gaat drinken, bedenk dan dat je zit te proeven op de grond van een verdwenen kerk.
Decennialang was het een doodgewone versmarkt, waar de vrouwen uit de buurt hun vis en groente kwamen kopen. Met de jaren raakte hij verouderd en stond hij op het punt te verdwijnen. Wat je vandaag ziet, is zijn tweede leven: eind jaren 2000 werd hij gerestaureerd en omgebouwd tot een gastronomische markt waar je niet je mandje komt vullen, maar van kraam naar kraam gaat proeven.
Hoe je er goed gebruik van maakt (zonder je te ruïneren)
Laten we duidelijk zijn: het is een van de duurste plekken in het centrum. Eén tapa kan tussen 3 en 6 euro kosten, een glas wijn tussen 4 en 6 euro en oesters een flink stuk meer. Ga je met echte honger naar binnen en bestel je bij vijf kramen, dan loopt de rekening op zonder dat je het merkt.
De slimme zet is die van de Madrilenen als ze iemand van buiten meenemen: naar binnen gaan, een heel rondje lopen om de toonbanken te bekijken – het glinsterende ijs, de zeevruchten, de ham die ter plekke wordt gesneden, het fruit – en één ding nemen. Een glas vermout van de tap en een oester, of een kroket en een biertje, terwijl je kijkt naar de drukte onder de ijzeren constructie. Daarna naar buiten en honderd meter naar beneden via de Cava de San Miguel of door naar de Cava Baja, waar je echt eet voor de halve prijs.
De andere tip gaat over het tijdstip. Tussen 13:00 en 16:00 en tussen 20:00 en 23:00 is het zo vol dat je je nauwelijks kunt bewegen. Halverwege de ochtend of halverwege de middag zie je veel meer, is er plek aan de bars en kun je het gebouw waarderen, en dat is uiteindelijk wat het bezoek echt waard maakt.
Ter vergelijking: zoek je markten waar je goed en goedkoop eet, dan spelen de buurtmarkten in een andere klasse: de Mercado de San Fernando in Lavapiés of de Mercado de San Antón in Chueca kosten de helft en hebben een lokale sfeer.
Niet te missen
De ijzeren constructie uit 1916
De laatste ijzeren markthal die in Madrid nog overeind staat, beschermd als monument.
De grond van de kerk
Hier stond de parochiekerk van San Miguel de los Octoes, gesloopt tijdens de Franse bezetting.
De vermout van de tap
De juiste bestelling: één glas terwijl je naar de toonbanken kijkt, en echt eten drie straten verderop.
De Cava de San Miguel
Bij het weggaan, de hellende straat met de hoogste huizen van het oude Madrid, gebouwd “a la malicia”.
Hoe het in je bezoek aan het centrum past
San Miguel ligt pal naast de Plaza Mayor, op de noordwestelijke hoek, en is een bijna onvermijdelijke stop op elke wandeling door het Madrid van de Habsburgers. Van hieruit ben je in vijf minuten aan de ene kant bij de Puerta del Sol en aan de andere kant bij het Koninklijk Paleis, via de Plaza de la Villa en de straten van de oude binnenstad.
Loop bij het weggaan de Cava de San Miguel af, de hellende straat in de oude gracht van de middeleeuwse stadsmuur. De huizen tellen aan de kant van het ravijn tot acht verdiepingen: het zijn de hoogste van het oude Madrid, gebouwd “a la malicia” – met list – om hun omvang te verhullen en te ontkomen aan de plicht bedienden van de koning te huisvesten. Op de begane grond zitten stenen gewelfde taveernes die een toeristische klassieker zijn, luidruchtig maar met hun eigen charme.
En vandaar ligt de Cava Baja op vijf minuten: de straat met de meeste taveernes per meter van Spanje en de plek waar elke route door deze wijk hoort te eindigen. De wandeling “Historisch en Koninklijk Madrid” van Viavoy komt langs de markt en loopt door tot de Plaza Mayor, met een lokale gids die het verhaal van elke hoek vertelt.
Veelgestelde vragen
Waarom heet hij San Miguel?
Naar een kerk die niet meer bestaat. Precies hier stond de parochiekerk van San Miguel de los Octoes, een oude kerk die begin 19e eeuw werd gesloopt, ten tijde van de Franse bezetting, toen zoveel kerken in het centrum vielen. In de leegte die ze achterliet werd dit plein aangelegd, en later werd de markt gebouwd, die de naam van de heilige erfde. Dus als je hier iets komt eten of drinken, bedenk dan dat je kleine hapjes neemt op de grond van een verdwenen kerk.
