Seville · Τι να δεις

Λεωφόρος Αλκάλδε Μαρκές ντελ Κονταδέρο

Paseo Alcalde Marqués del Contadero

Είναι το μπαλκόνι της Σεβίλλης πάνω στο ποτάμι της: ένας μακρύς, ανοιχτός περίπατος ανάμεσα στον Πύργο του Χρυσού και τη Γέφυρα της Ισαβέλλας Β΄, με την Τριάνα απέναντι, τα ποταμόπλοια δεμένα από κάτω και ένα αεράκι που τον Αύγουστο αξίζει όσο βαραίνει σε χρυσάφι. Είναι επίσης το μέρος όπου καταλαβαίνεις μονομιάς γιατί αυτή η πόλη, σχεδόν εκατό χιλιόμετρα από τη θάλασσα, ήταν για δύο αιώνες το σημαντικότερο λιμάνι της Ευρώπης. Ό,τι πήγαινε κι ερχόταν από την Αμερική περνούσε από αυτή την όχθη.

Το λιμάνι που βρισκόταν στην ενδοχώρα

Ο Γουαδαλκιβίρ είναι το μόνο μεγάλο πλωτό ποτάμι της Ισπανίας, και αυτή η γεωγραφική ιδιαιτερότητα εξηγεί σχεδόν τα πάντα. Τα πλοία ανέβαιναν το ρεύμα από το Σανλούκαρ ως αυτό ακριβώς το σημείο, κάτι που έδινε στη Σεβίλλη ό,τι κανένα λιμάνι του Ατλαντικού δεν μπορούσε να προσφέρει: ένα ασφαλές αγκυροβόλιο, στην ενδοχώρα, μακριά από τους πειρατές και τις θαλασσοταραχές.

Γι' αυτό το Στέμμα της παραχώρησε το 1503 το μονοπώλιο του εμπορίου με τις Ινδίες και ίδρυσε την Κάσα δε λα Κοντραταθιόν (τον Οίκο του Εμπορίου), που έλεγχε κάθε πλοίο, κάθε επιβάτη και κάθε ράβδο που διέσχιζε τον ωκεανό, και επιπλέον φύλαγε τους χάρτες των διαδρομών ως κρατικό μυστικό. Για διακόσια χρόνια, το χρυσάφι, το ασήμι, το κακάο, η κοχενίλλη και ο καπνός ξεφορτώνονταν εδώ.

Το τέλος ήρθε εξαιτίας του ίδιου του ποταμού. Ο Γουαδαλκιβίρ γέμιζε σιγά σιγά άμμο και η ξέρα του Σανλούκαρ, στις εκβολές, έγινε αδιάβατη για γαλέρες όλο και μεγαλύτερες. Το 1717 το μονοπώλιο μεταφέρθηκε στο Κάδιξ. Η Σεβίλλη έχασε την αυτοκρατορία εξαιτίας μιας αμμουδερής ξέρας.

Τι να κοιτάξεις όσο περπατάς

Απέναντι, στην άλλη πλευρά του νερού, έχεις ολόκληρη την πρόσοψη της Τριάνα: τα χρωματιστά σπίτια της οδού Μπέτις παραταγμένα πάνω στον τοίχο αντιστήριξης, τον πύργο της εκκλησίας της Σάντα Άνα να ξεπροβάλλει και, στα δεξιά, τη σιδερένια καμάρα της Γέφυρας της Ισαβέλλας Β΄.

Κάτω, στο ύψος του νερού, είναι η αποβάθρα των ποταμόπλοιων, που κάνουν τη διαδρομή ως τον υδατοφράκτη και γυρίζουν σε μία ώρα. Και στον ίδιο τον περίπατο θα δεις, σχεδόν πάντα, ομάδες κωπηλασίας να προπονούνται: ο Γουαδαλκιβίρ είναι από τα καλύτερα νερά για κωπηλασία στην Ευρώπη και εδώ διεξάγεται κάθε άνοιξη η ρεγκάτα ανάμεσα στη Σεβίλλη και τη Μπέτις, η πιο πολυπληθής της Ισπανίας.

Το όνομα του περιπάτου τιμά έναν δήμαρχο της πόλης από τις αρχές του 20ού αιώνα. Η όχθη όπως τη βλέπεις —ανοιχτή, χωρίς αποβάθρες ούτε αποθήκες— είναι πρόσφατη: το εμπορικό λιμάνι μετακινήθηκε πιο κάτω στο ποτάμι και αυτή η λωρίδα έγινε περίπατος για την Έκθεση του 1992.

Μη χάσεις

Το μόνο μεγάλο πλωτό ποτάμι της Ισπανίας

Γι' αυτό ένα λιμάνι εκατό χιλιόμετρα από τη θάλασσα μπόρεσε να ελέγχει το εμπόριο με την Αμερική.

Η Κάσα δε λα Κοντραταθιόν

Από το 1503 επιτηρούσε κάθε πλοίο και φύλαγε τους χάρτες των διαδρομών ως κρατικό μυστικό.

Η ρεγκάτα Σεβίλλη–Μπέτις

Κάθε άνοιξη, ο πιο πολυπληθής αγώνας κωπηλασίας της χώρας, μπροστά σε αυτόν τον περίπατο.

Η σκιά των επτά

Ο προσανατολισμός της όχθης την αφήνει στη σκιά από το απόγευμα. Τον Αύγουστο, αυτό αξίζει μια αυτοκρατορία.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη

Ο περίπατος περνά σαν κλωστή από τρεις επισκέψεις: τον Πύργο του Χρυσού στη μία άκρη, το Θέατρο της Μαεστράνθα στη μέση και την Αρένα της Ρεάλ Μαεστράνθα εκατό μέτρα πιο πέρα. Στην άλλη άκρη, η γέφυρα που περνά στην Τριάνα.

Είναι επίσης ο καλύτερος τρόπος να κινηθείς με τα πόδια ανάμεσα στο κέντρο και την Τριάνα: από τον καθεδρικό κατεβαίνεις στο ποτάμι σε επτά λεπτά και από εδώ περνάς τη γέφυρα σε τρία. Αν πας για δείπνο στην οδό Μπέτις, αυτός είναι ο δρόμος του πηγαιμού και, με τα φώτα αναμμένα, ακόμη καλύτερα ο δρόμος της επιστροφής.

Το καλοκαίρι, μια σημείωση που θα εκτιμήσεις: αυτή η όχθη είναι έτσι προσανατολισμένη ώστε από τις επτά το απόγευμα να πέφτει στη σκιά. Με σαράντα βαθμούς στο κέντρο, εδώ κάτω μπορείς να περπατήσεις. Αυτό κάνουν οι Σεβιλλιάνοι, και όχι τυχαία.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος έλεγχε όλο εκείνο το εμπόριο;

Ένας θεσμός με όνομα γραφείου και δύναμη αυτοκρατορίας: η Κάσα δε λα Κοντραταθιόν, ο Οίκος του Εμπορίου, που ιδρύθηκε το 1503. Από τη Σεβίλλη επέβλεπε απολύτως ό,τι διέσχιζε τον ωκεανό: κάθε πλοίο, κάθε ράβδος μετάλλου, κάθε επιβάτης με προορισμό την Αμερική χρειαζόταν την άδειά του. Εκεί φυλάσσονταν επίσης οι μυστικοί χάρτες των διαδρομών, φυλαγμένοι σαν κρατικός θησαυρός. Δεν υπερβάλλω αν σου πω ότι, για δύο αιώνες, η μοίρα του μισού κόσμου κρινόταν με χαρτιά που υπογράφονταν λίγα βήματα από εδώ.

Και γιατί η Σεβίλλη έπαψε να είναι εκείνο το μεγάλο λιμάνι;

Εξαιτίας του ίδιου του ποταμού που την είχε κάνει μεγάλη. Ο Γουαδαλκιβίρ γέμιζε σιγά σιγά άμμο, και στις εκβολές του, στον φοβερό ύφαλο του Σανλούκαρ, προσάραζαν πια πάρα πολλά πλοία. Οι γαλέρες γίνονταν όλο και μεγαλύτερες και το ποτάμι όλο και πιο ύπουλο. Έτσι, το 1717 το μονοπώλιο μετακόμισε πιο κάτω στο ποτάμι, στο Κάδιξ, που είχε βύθισμα για όλους. Η Σεβίλλη έχασε τον θησαυρό της όχι σε έναν πόλεμο, αλλά σιωπηλά, κόκκο κόκκο την άμμο. Η θάλασσα, απλώς, βρέθηκε μακριά της.

Ανακάλυψε την πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Seville

Αυλή των Σημαιών

Πλατεία Αμερικής και τα περίπτερά της

Πλατεία Ντόνια Ελβίρα

Πλατεία Ισπανίας

Πλατεία Σάντα Κρουθ

Αρένα ταυρομαχιών Ρεάλ Μαεστράνθα