San Sebastián · Τι να δεις

Ταμπακαλέρα, Κέντρο Σύγχρονου Πολιτισμού

Tabakalera, Centro de Cultura Contemporánea

Ένα τεράστιο κτίριο από ψαμμίτη με παλιά γράμματα χαραγμένα ψηλά, δίπλα στον σταθμό του Βορρά. Για σχεδόν έναν αιώνα εδώ τυλίχτηκαν με το χέρι εκατομμύρια πούρα· σήμερα είναι ένα Διεθνές Κέντρο Σύγχρονου Πολιτισμού με ταινιοθήκη, βιβλιοθήκη, αίθουσες εκθέσεων και εργαστήρια καλλιτεχνών. Και στον τελευταίο όροφο έχει μια ταράτσα-σημείο θέας με ελεύθερη είσοδο που σχεδόν κανένας επισκέπτης δεν ξέρει.

Ένας αιώνας εργατριών του καπνού

Το κτίριο χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα ως κρατικό εργοστάσιο καπνού, αφού το κράτος είχε το μονοπώλιο, και το φύλλο ερχόταν με πλοίο από την Αμερική, κυρίως από την Καραϊβική, ως τα λιμάνια του βορρά. Εδώ το παραλάμβαναν, το ταξινομούσαν και το τύλιγαν με το χέρι, πούρο με πούρο.

Το προσωπικό ήταν κυρίως γυναικείο, και οι εργάτριες του καπνού υπήρξαν για γενιές μία από τις λίγες μεγάλες ομάδες γυναικών με σταθερή μισθωτή εργασία στην πόλη. Αυτό είχε συνέπειες που ξεπερνούν το εργασιακό: ήταν μια συλλογικότητα με έντονη συνδικαλιστική συνείδηση και με σημαντικό κοινωνικό βάρος στη συνοικία Έγκια.

Η παραγωγή σταμάτησε οριστικά το 2003 και το κτίριο έμεινε άδειο και σιωπηλό για χρόνια, όσο αποφασιζόταν τι θα γινόταν με έναν τέτοιο όγκο. Στο τέλος κέρδισε ο πολιτισμός, και το 2015 ξανάνοιξε με τη σημερινή του χρήση.

Τι υπάρχει μέσα, και η ταράτσα

Η λογική είναι ανοιχτού κέντρου περισσότερο παρά μουσείου: υπάρχει μια μεσατέκ και μια βιβλιοθήκη με ελεύθερη πρόσβαση, αίθουσες περιοδικών εκθέσεων, η έδρα της Βασκικής Ταινιοθήκης, χώροι εργασίας για φιλοξενούμενους καλλιτέχνες και χώροι παραμονής όπου μπορείς να μπεις και να μείνεις χωρίς να καταναλώσεις ή να πληρώσεις τίποτα.

Αυτή η δωρεάν πρόσβαση σε μεγάλο μέρος του κτιρίου είναι που το κάνει διαφορετικό. Σε μια ακριβή πόλη, το Tabakalera λειτουργεί ως σκεπαστός δημόσιος χώρος όπου μπορείς να περάσεις ένα βροχερό απόγευμα, κάτι που στο Σαν Σεμπαστιάν έχει προφανή πρακτική αξία.

Και υπάρχει η ταράτσα. Στον τελευταίο όροφο υπάρχει ένα σημείο θέας με ελεύθερη είσοδο και μία από τις καλύτερες θέες της πόλης: δεσπόζεις στην κοιλάδα του Ουρουμέα, στον ιστό της νέας συνοικίας, στους λόφους που κλείνουν τον ορίζοντα και, στο βάθος, στον κόλπο. Σχεδόν κανείς δεν ανεβαίνει γιατί δεν υπάρχει σήμανση από τον δρόμο.

Μη χάσεις

Η ταράτσα-σημείο θέας

Τελευταίος όροφος, ελεύθερη είσοδος και μία από τις καλύτερες θέες της πόλης. Δεν υπάρχει σήμανση από τον δρόμο.

Οι εργάτριες του καπνού

Προσωπικό κυρίως γυναικείο για γενιές, με έντονη συνδικαλιστική συνείδηση και μεγάλο βάρος στη συνοικία.

Μεγάλο μέρος είναι δωρεάν

Μεσατέκ, βιβλιοθήκη και χώροι παραμονής με ελεύθερη πρόσβαση. Μπορείς να περάσεις ένα απόγευμα χωρίς να πληρώσεις ή να καταναλώσεις.

Έκλεισε το 2003, άνοιξε το 2015

Δώδεκα χρόνια άδειο όσο αποφασιζόταν τι θα γινόταν με το κτίριο. Στο τέλος κέρδισε ο πολιτισμός.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Σαν Σεμπαστιάν

Βρίσκεται δίπλα στον σταθμό του Βορρά, στην αρχή της συνοικίας Έγκια, δέκα λεπτά με τα πόδια από το κέντρο διασχίζοντας τον Ουρουμέα. Αν φτάσεις με τρένο, είναι κυριολεκτικά το πρώτο που έχεις μπροστά σου όταν βγεις από τον σταθμό.

Η συνοικία που το περιβάλλει, το Έγκια, είναι εργατική και οικιστική, με ελάχιστη τουριστική παρουσία, και λίγα λεπτά πιο πέρα βρίσκεται το πάρκο Κριστίνα Ενέα, το καλύτερο της πόλης: αιωνόβια δέντρα, εξωτικά είδη και ελεύθερα παγώνια, σε ό,τι ήταν οι ιδιωτικοί κήποι ενός δούκα.

Ως επίσκεψη, μία ώρα αρκεί αν υπάρχει έκθεση και ανέβεις στην ταράτσα. Λειτουργεί πολύ καλά ως πρώτο ή τελευταίο σημείο του ταξιδιού, και ως εγγυημένο καταφύγιο αν η μέρα χαλάσει.

Συχνές ερωτήσεις

Πότε έπαψε να είναι εργοστάσιο;

Το μεγάλο κτίριο υψώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, και η ημερομηνία που άλλαξε τα πάντα είναι το 2003: εκείνη τη χρονιά έσβησε εντελώς, η παραγωγή έφυγε και το κτίριο έμεινε άδειο και σιωπηλό. Έμεινε μερικά χρόνια σε αναμονή, όσο αποφάσιζαν τι να κάνουν με έναν τέτοιο όγκο. Στο τέλος κέρδισε ο πολιτισμός, και το 2015 ξανάνοιξε τις πόρτες του μεταμορφωμένο σε αυτό που πατάς σήμερα. Από το πούρο στο σινεμά, χωρίς να αλλάξει δέρμα.

Από πού ερχόταν τόσος καπνός;

Από πολύ μακριά. Το φύλλο έφτανε με πλοίο από την Αμερική, κυρίως από την Καραϊβική, ως τα λιμάνια του βορρά, και από εκεί στα εργοστάσια του Κράτους, που στην Ισπανία είχε το μονοπώλιο του καπνού. Εδώ οι εργάτριες του καπνού το παραλάμβαναν, το ταξινομούσαν και το τύλιγαν με το χέρι, πούρο πούρο. Σκέψου ότι κάθε πούρο που έβγαινε από αυτούς τους τοίχους είχε διασχίσει έναν ωκεανό πριν του δώσουν μορφή κάποια χέρια της Ντονόστια.

Ανακάλυψε την πόλη San Sebastián και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη San Sebastián

Η Χτένα του Ανέμου

Άγαλμα της Ιερής Καρδιάς

Καθεδρικός ναός του Καλού Ποιμένα

Μνημείο της Βασίλισσας Μαρίας Χριστίνας

Συνεδριακό Κέντρο Κουρσάαλ

Ανάκτορο Μιραμάρ