Seville · Wat te zien

De paviljoenen van de Expo van 1929

Los pabellones de la Expo del 29

Langs de lommerrijke lanen die naar de rivier aflopen, duiken tussen de jacaranda's gebouwen op die van een ander continent lijken te komen: een creoolse hacienda, een gevel met Incamotieven, een koloniaal herenhuis. Het zijn de paviljoens die de uitgenodigde landen bouwden voor de Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling van 1929. Ze werden gebouwd om een paar maanden mee te gaan en staan er bijna een eeuw later nog, omgevormd tot consulaten, faculteiten en musea. Tussen ze door wandelen is in een kwartier half Amerika rondgaan.

Het tijdelijke dat bleef

De Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling wilde Spanje weer samenbrengen met zijn vroegere koloniën, en elk uitgenodigd land bouwde een eigen paviljoen als visitekaartje. Er kwamen meer dan honderd gebouwen, nationale, regionale en thematische paviljoens samen, verspreid over het park en langs de omliggende lanen.

De meeste waren bedoeld als tijdelijke architectuur, bijna decorstukken. Maar ze vielen in de smaak, en verschillende landen besloten ze aan de stad af te staan of ze als diplomatieke vestiging te houden in plaats van ze af te breken. Sevilla maakte blijvend wat tijdelijk had moeten zijn, en vandaag bepaalt die beslissing het landschap van deze hele zone.

Financieel was de Tentoonstelling een ramp. Ze ging in mei 1929 open met mateloze pracht en in oktober van datzelfde jaar brak de beurskrach van New York uit. De stad bleef decennialang met schulden zitten. In ruil daarvoor hield ze het park, de Plaza de España, de Plaza de América en deze paviljoens over: waarschijnlijk de slechtste financiële operatie en de beste stedelijke investering uit haar geschiedenis.

Welke je moet zoeken

Het paviljoen van Peru, een werk van Manuel Piqueras Cotolí, mengt de koloniale barok met Incamotieven en is een van de best bewaarde. Nu zit er de Casa de la Ciencia van het CSIC in, de Spaanse nationale onderzoeksraad, met museum en planetarium: je kunt er naar binnen, en het is een van de dankbaarste bezoeken als je met kinderen reist.

Het paviljoen van Argentinië, van Martín Noel, was als eerste klaar en heeft iets van een creoolse hacienda, met zijn patio en zijn toren. Die van Chili, Colombia, Guatemala, Mexico en Uruguay staan ook nog overeind, nu in gebruik bij universitaire faculteiten, consulaten en militaire diensten.

In de lente gebeurt dit allemaal onder de bloeiende jacaranda's: de lanen kleuren een paar weken in april en mei paars, en de grond ook. Het is een van de mooiste plaatjes van Sevilla en het duurt heel kort, dus als je erbij bent, maak er gebruik van.

Niet te missen

Het paviljoen van Peru

Koloniale barok met Incamotieven. Nu de Casa de la Ciencia van het CSIC, met planetarium en open toegang.

Het paviljoen van Argentinië

Als eerste klaar, met iets van een creoolse hacienda, een patio en een toren.

Gebouwd voor een paar maanden

Het was tijdelijke architectuur. De stad besloot ze te houden en nu zijn het consulaten en faculteiten.

De jacaranda's van april

Een paar weken paars op de lanen en op de grond. Het duurt kort en je vergeet het niet.

Hoe het in je bezoek aan Sevilla past

De paviljoens liggen verspreid langs de lanen rond het Parque de María Luisa, vooral tussen de Plaza de América en de rivier. De natuurlijke wandeling gaat vanaf het plein naar het zuiden en buigt daarna af naar de Guadalquivir.

Bijna geen enkel paviljoen is vanbinnen te bezoeken, omdat ze in gebruik zijn, dus dit is een wandeling langs buitenarchitectuur. De duidelijke uitzondering is het paviljoen van Peru, met zijn Casa de la Ciencia, en in mindere mate een paar die af en toe opengaan op open dagen.

Aan het eind van de route, bij de rivier, staat het Monumento a Elcano, dat het park afsluit en in zekere zin het hele verhaal: vanaf dat punt aan de Guadalquivir vertrokken de schepen die als eerste de wereld rondvoeren.

Veelgestelde vragen

En hoe ging het Sevilla met die Tentoonstelling?

Economisch matig, om niet te zeggen slecht. De beurs opende in mei 1929 met enorme luxe... en in oktober van datzelfde jaar barstte de beurskrach van New York los en zakte de hele wereld weg in de crisis. De Tentoonstelling had een vermogen gekost en liet de stad jarenlang met schulden achter. Maar kijk naar de positieve kant: in ruil voor die schulden hield Sevilla dit park over, met de Plaza de España en met deze paviljoens. Soms komen de beste erfenissen voort uit een slechte zaak.

Ontdek Seville en luister in je eigen tempo

De paviljoenen van de Expo van 1929 maakt deel uit van onze tour Plaza de España en het Park van María Luisa.

Viavoy-app

Andere plekken in Seville

Monument voor Elcano en afscheid

Palacio de la Condesa de Lebrija

Paseo Alcalde Marqués del Contadero

Patio de Banderas

Plaza de América en haar paviljoenen

Plaza de Doña Elvira