Seville · Görülecek yerler

Carmen Şapeli

Capilla del Carmen

Küçüktür, neredeyse bir oyuncak; Triana köprüsünün başına cep boyu bir bekçi gibi yerleşmiştir: yeşil ve altın rengi seramik bir kubbe, sekizgen küçük bir kule ve her yerde tuğla. Capilla del Carmen, nehri mahalleye doğru geçenin ilk gördüğü şeydir ve tam tasarlandığı gibi işler: sembolik bir kapı olarak. Onu 1928'de, kısa süre önce Plaza de España'yı imzalamış olan mimar Aníbal González inşa etti; González ertesi yıl öldü.

Aníbal González'in son jesti

Aníbal González, Sevilla'nın modern imajını belirleyen mimardı. Plaza de España, Plaza de América'nın pavyonları ve Sevilla bölgeselciliğinin önemli bir kısmı onundur: çıplak tuğla, çini, dövme demir ve Mudéjar'ı ve baroku kopyalamadan yeniden canlandırmanın bir yolu.

Hikâyesi kötü bitti. Anlaşmazlıklar ve borçlar arasında İbero-Amerikan Fuarı inşaatlarının yöneticiliğinden istifa etti ve Fuar nihayet kapılarını açtıktan birkaç hafta sonra, 1929'da, elli iki yaşında öldü. Bugün bütün şehrin ona gösterdiği takdiri göremedi.

Bu şapel son eserlerinden biridir ve belki de en özgür olanıdır. Ortada anıtsal bir sipariş olmadan kendine bir minyatür yapma izni verdi: yalnızca birkaç metrelik bir yapı, kentsel bir sorunu —mahallenin girişini belirlemeyi— büyüklükle değil, seramik ve oranla çözer.

Topraktan yapılmış Santa Justa ve Santa Rufina

Şapelin tepesindeki fenerde, aralarında bir kule olan iki kadın figürü vardır. Bunlar Roma dönemi Sevilla'sının çömlekçi iki kız kardeşi Santa Justa ile Santa Rufina'dır; seramiklerini pagan bir bayram için satmayı reddettikleri ve ardından bir putu kırdıkları için 287 yılı civarında şehit edilmişlerdir. Şehrin koruyucu azizeleridir.

Taşıdıkları kule Giralda'dır ve ikonografik espri de buradadır: geleneğe göre iki azize onu depremlerden korur ve bu yüzden Murillo'dan Goya'ya, Sevilla resminin neredeyse tamamında onu tutarken görünürler. Onları buraya, çömlekçiler mahallesinin kapısına koymak ve üstelik pişmiş, sırlı topraktan yapmak, kusursuzca hesaplanmış bir göz kırpmadır.

Şapelin çevresini yavaşça dolaş. Seramik açıya ve saate göre renk değiştirir: yeşil ve altın sır, köprüden bakıldığında sabah güneşiyle bir şekilde, ışık nehirden gelirken gün batımında ise bambaşka bir şekilde parlar.

Kaçırılmayacaklar

Triana seramiğinden kubbe

Yeşil ve altın rengi, sırlı; saate ve açıya göre renk değiştirir.

Giralda'yı tutan Justa ve Rufina

Çömlekçi koruyucu azizeler kuleyi depremlerden korur. Burada üstelik topraktan yapılmışlardır.

Aníbal González'in imzası

Ölümünden bir yıl önceki son eserlerinden biri. Minyatür ölçekte Sevilla bölgeselciliği.

Triana'nın kapısı

Köprüyü geçenin ilk gördüğü şey: bir sınırı belirlemek için tasarlanmış bir yapı.

Sevilla ziyaretine nasıl uyar

Triana'nın girişinde, tam Puente de Isabel II'nin dibindedir. Köprüyü geçince uğranması gereken ilk duraktır ve aynı zamanda gözden kaçırılması en kolay olanıdır, çünkü yirmi metre ötede Plaza del Altozano açılır ve bakış kendiliğinden mahalleye kayar.

İçerisi minicik ve açılış saatleri düzensizdir: şapel kardeşliğin ibadeti için kullanılır ve gezilebilir bir anıt olarak işlemez. Görülmesi gereken şey dışarıdadır, bu yüzden onu açık bulmaya bel bağlama.

Elli metre ötede, pazarın altında Castillo de San Jorge vardır; nehri izlersen de Calle Betis. Öğleden sonra geliyorsan, ışık alçalana kadar vakit geçirmek için bu köşe iyi bir yerdir: köprü, şapel ve kıyı, mahalle girişinin en iyi çerçevesini oluşturur.

Sık sorulan sorular

Peki o iki aziz kadın, çan kulesine çıkmak için ne yaptılar?

Anlatılana göre bir gün pişmiş topraktan kaplarını pagan bir bayram için satmayı reddetmişler; insanlar mallarını kırmış ve onlar da karşılık olarak tanrıçanın bir putunu paramparça etmişler. Tutuklanmışlar ve 287 yılı civarında şehit olarak ölmüşler. Böylece çömlekçilik işinden iki alçakgönüllü kadın, yüzyıllar sonra Sevilla'nın simgesine dönüştü. Bu yüzden çömlekçi mahallesi onları bu kadar kendinden sayar.

Peki onu inşa eden mimara ne oldu?

Aníbal González, döneminin Sevilla'sının büyük mimarı, o İbero-Amerikan Fuarı'nın ruhuydu. Ama sonu kötü oldu: karmaşalar ve tatsızlıklar arasında projeden istifa etti ve neredeyse hiç serveti kalmadı. 1929'da, büyük eseri sonunda kapılarını açtıktan ancak birkaç hafta sonra, yalnızca elli iki yaşında öldü. Hayalini kurduğu şehirle neredeyse aynı anda dünyaya veda etti. Bu küçük şapel son işlerinden biriydi.

Seville şehrini keşfet ve kendi temponda dinle

Yerel rehberlerle, kendi temponda ve çevrimdışı gez.

Viavoy uygulaması

Seville şehrinde başka yerler

San Jorge Kalesi

Sevilla Katedrali

Kanal, Tekneler ve İki Kule

María Luisa Parkı

Glorieta de Bécquer

Glorieta de San Diego, Parkın Girişi