Dünyanın en büyük Gotik katedralidir ve içeriden başka hiçbirine benzemez: Gotikten beklenen dar ve dikey nef yerine burada üstü örtülü bir meydan, son derece geniş beş nef ve son derece tuhaf bir yatay mekân duygusu vardır. Nedeni, Muvahhitlerin ulu camisinin planı üzerine, onun dikdörtgenine sadık kalınarak inşa edilmiş olmasıdır. Katedral kurulu yapıyı 1401'de onayladığında, kronik ünlenmiş bir cümleyi kaydetti: öyle bir mabet yapalım ki, onu bitmiş görenler bizi deli sansın.
Yüz yıllık inşaat ve altında bir cami
XII. yüzyılın Muvahhit camisi tam olarak bu arsayı kaplıyordu. 1248 fethinden sonra bir buçuk asır katedral olarak kullanıldı; ta ki depremler ve büyüklük hevesi kurulu onu yıkıp sıfırdan başlamaya ikna edene kadar. O yapıdan üç şey kurtuldu: Giralda'ya dönüşen minare, Patio de los Naranjos'a dönüşen abdest avlusu ve alanın dikdörtgen izinin kendisi.
İnşaat 1401'den 1506'ya kadar sürdü ve bedelsiz olmadı: 1511'de ortadaki kesişme kulesi çöktü ve 1888'de yeniden yıkıldı. Dolayısıyla bugün transeptin üzerinde gördüğün tonoz, geri kalanından epey gençtir. Biri sana İspanyol Gotiğinin sağlam olduğunu söylediğinde bunu hatırla.
İç mekân, bir seferde sindirilmesi güç bir birikimi barındırır: seksen şapel, orta nefin ortasındaki koro yeri —perspektifi bozan bir İspanyol âdeti—, III. Fernando'nun naaşının bulunduğu Capilla Real, Murillo ve Zurbarán eserleriyle büyük takdis odası ve katedral hazinesi. Neye bakmak istediğine göre bir saatten biraz fazla ya da üç saatte gezilebilir.
İçeride neye ve hangi sırayla bakmalı
Ana retablo, ziyareti tek başına haklı çıkaran parçadır: Hristiyan dünyasının en büyük retablosu; İsa'nın ve Meryem'in hayatından oyulmuş ve yaldızlanmış kırk beş sahne; Flaman Pieter Dancart'ın 1482'de başladığı ve neredeyse bir asır sonra tamamlanan bir eser. Parmaklığa yapışarak değil, uzaktan, transeptten daha iyi görünür.
Kastilya, León, Aragon ve Navarra krallıklarının dört habercisinin tabutu omuzlarında taşıdığı Kolomb'un mezarı Puerta del Príncipe'nin yanındadır. 1899 tarihlidir ve buraya Havana'dan geldi. Bir ayrıntıya dikkat et: León'un habercisi, son Müslüman krallığın fethinin simgesi olarak bir narı delen bir mızrak taşır.
Ve sonra neredeyse kimsenin bulamadığı şeyler: en dipte, yalnızca ayin saatleri dışında girilebilen Capilla Real; bir yan kapıdan çıkılan Patio de los Naranjos; ve tonozunda Murillo'nun Lekesiz Gebelik (Inmaculada) tablosu bulunan, İspanyol Rönesansı'nın en zarif planlarından birine sahip eliptik kurul salonu.
Kaçırılmayacaklar
Ana retablo
Hristiyanlığın en büyük retablosu: kırk beş yaldızlı sahne, neredeyse bir asırlık emek.
Kolomb'un mezarı
Tabutu omuzlarında taşıyan dört haberci. 1899'da Havana'dan geldi ve tartışma hâlâ sürüyor.
Eliptik kurul salonu
Tonozunda Murillo'nun bir Lekesiz Gebelik tablosu bulunan oval Rönesans planı. Neredeyse kimse girmez.
Patio de los Naranjos'un Kertenkelesi
Tavandan sarkan ahşap bir timsah; XIII. yüzyılda gelen diplomatik bir hediyenin kopyası.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Bilet, Giralda ve yürüyerek on dakika uzaklıktaki Iglesia Colegial del Salvador ile ortaktır: bileti alırsan ondan yararlan, çünkü Salvador şehrin ikinci kilisesidir ve pek çok kişi, parasını zaten ödediğini bilmeden onu atlar.
Hemen karşısında Plaza del Triunfo ve orada da Real Alcázar'ın girişi olan Puerta del León ile Archivo General de Indias vardır. Muhtemelen Avrupa'nın Dünya Mirası ilan edilmiş en derli toplu üç anıtlık topluluğudur: iki yüz metreye sığarlar.
Biletini web sitesinden önceden ayırt. Puerta del Príncipe'deki gişe kuyruğu yoğun sezonda bir saati aşabilir ve haftalar öncesinden tükenen ücretsiz giriş dilimleri vardır. Kendi başına gidiyorsan en iyi kombinasyon, sabahın ilk saatinde Alcázar, kuşluk vakti Katedral ve çıkmadan önce Giralda'dır.
Sık sorulan sorular
Kolomb gerçekten burada mı gömülü?
En azından bir kısmı, evet, ve hikâyesi roman gibi. Kolomb 1506'da Valladolid'de öldü ve kalıntıları hiç yerinde durmadı: Sevilla, sonra Santo Domingo, ardından Havana ve 1898'de yeniden Sevilla; Atlantik'i iki kez geçerek. Santo Domingo kendisininkilerin onlarda olduğunu iddia eder. 2006'da Granada Üniversitesi'nin bir DNA çalışması bu kemikleri kardeşi Diego'nunkilerle karşılaştırdı ve uyuşuyorlardı. Yani bilim senin tarafındayken denizcinin orada, yukarıda olduğuna inanabilirsin.
İçeride çocukların dans ettiği doğru mu?
Sana tuhaf gelecek ama evet: onlar “los Seises”. Katedral'in içinde, ana sunağın önünde, Corpus'ta ve Immaculata bayramında kastanyetlerle dans eden, dönem kıyafetleri giymiş bir grup çocuk. Gelenek XVI. yüzyıldan gelir ve öylesine benzersizdir ki, anlatılana göre onu yasaklamak istediklerinde Roma'dan izin “giysiler eskiyene kadar” dans etmeleri şartıyla gelmiş; efsaneye göre bu yüzden giysileri hiçbir zaman tamamen değiştirmeden yamarlar. Dünyada eşi olmayan kutsal bir dans.
