Seville · Görülecek yerler

Archivo General de Indias

Neredeyse hiç süsü olmayan, taş ve tuğladan bir küp; Katedral ile Alcázar'ın arasına, onlarla yarışmak umurunda değilmiş gibi kurulmuş. Archivo General de Indias (Hint Adaları Genel Arşivi), Sevilla'nın anıtsal merkezinin en sade binası ve aynı zamanda metrekare başına en çok tarih saklayanıdır: İspanya'nın Amerika ve Filipinler'deki üç yüzyıllık yönetimini belgeleyen yaklaşık seksen milyon sayfa. Giriş ücretsizdir ve neredeyse kimse içeri girmez.

Tüccar borsasından bir imparatorluğun belleğine

Bina 1584'te Casa Lonja olarak, yani bir ticaret borsası olarak doğdu. Nedeni çok pratikti: Hint Adaları tüccarları işlerini Katedral'in basamaklarında bağlıyor, yağmur yağınca da ayinin ortasında pazarlık etmek için içeri giriyorlardı. Katedral kurulu bundan bıktı ve II. Felipe onlara kendilerine ait bir bina verilmesini emretti.

Tasarımı El Escorial'in mimarı Juan de Herrera imzaladı ve gördüğün her şeyi bu açıklar: kare oranlar, çıplak taş, tek bir volüt bile yok. Saf hâliyle Herrera üslubudur ve baroka bu kadar düşkün bir şehirde neredeyse kışkırtıcı durur. İnşaatı sahada Juan de Minjares yönetti.

1785'te, III. Carlos döneminde, bina meslek değiştirdi. Amerika imparatorluğunun belgeleri Simancas, Cádiz ve Madrid arasında dağılmıştı ve Juan Bautista Muñoz adında bir kozmograf, sarayı bunları tek bir yerde toplamaya ikna etti. Belgeler at arabalarıyla gelmeye başladı ve eski borsa, Amerika tarihi üzerine en önemli arşive dönüştü.

İçeride neler görülebilir

Kırmızı ve siyah mermerden, süslü tonozlu ana merdiven ilk şaşırtan şeydir: dışarıda bunca ölçülülük, içeride böylesine bir gösteriş. Onu tırmanarak sergi salonunun bulunduğu soylu kata çık.

Yukarıda tonozlu galeriler XIX. yüzyılda ısmarlanmış maun raflarla kaplıdır; raflarda genel valiliklere, audiencia'lara (kraliyet mahkemelerine) ve ticaret dairelerine göre düzenlenmiş, uzunluğu sekiz kilometreyi aşan dosya demetleri durur. Koleksiyonlara erişim araştırmacılara ayrılmış olsa da sergi salonu her zaman dönüşümlü olarak özgün belgeler gösterir.

Dönem dönem sergilenenler arasında insanın nefesini kesen parçalar var: Kolomb'un seyir defterinin Las Casas'ın yaptığı kopyası, dünyayı kimsenin ölçmediği bir okyanusun üzerine çekilmiş bir çizgiyle Kastilya ile Portekiz arasında paylaştıran Tordesillas Antlaşması, Cortés'in mektupları, elle çizilmiş Amerika şehirleri planları. Sergi değişir; belirli bir şey arıyorsan gitmeden önce neler olduğuna bak.

Kaçırılmayacaklar

Mermer merdiven

Herrera'nın kendine tanıdığı tek lüks: bir manastır cephesinin ardına gizlenmiş kırmızı, siyah ve tonoz.

Maun raflar

Genel valiliklere göre düzenlenmiş sekiz kilometrelik dosya demetleri; raflar XIX. yüzyılda ısmarlandı.

Tordesillas Antlaşması

Haritası çıkarılmamış bir okyanusun üzerine çekilen bir çizgiyle dünyayı ikiye bölen kâğıt.

Ücretsiz giriş

Meydandaki üç Dünya Mirası anıtından hiçbir şey ödenmeyen tek anıt. Ve en boş olanı.

Sevilla ziyaretine nasıl uyar

Plaza del Triunfo'dadır; Alcázar'ın Puerta del León'una otuz, Katedral'e elli metre uzaklıktadır. Üçü birlikte UNESCO'nun 1987'de ilan ettiği Dünya Mirası topluluğunu oluşturur ve neredeyse herkesin atladığı da budur.

Tam da bu yüzden mola olarak çok iyi işler. Kalabalık iki uzun ziyaretin arasında, burada geçirilen yarım saat —serin, sessiz, kuyruksuz ve biletsiz— günü yeniden düzene sokar. Sergilenen belgeleri okumak için durursan kırk dakika hesapla.

Ana giriş, tramvayın geçtiği avenida de la Constitución'a bakar. Oradan çıkıp sola dönersen on dakikada Ayuntamiento'ya ve Plaza Nueva'ya varırsın; sağa dönersen Puerta de Jerez'e ve nehre.

Sık sorulan sorular

Bunu neden Katedral'in dibine inşa ettiler?

Çok ses getiren bir şikâyet yüzünden. Eskiden Hint Adaları tüccarları işlerini Katedral'in basamaklarında bağlarlardı ve yağmur yağınca pazarlık etmek için içeri girerlerdi… hem de ayinin tam ortasında! Katedral meclisi kutsal mekândaki bunca ticaretten bıktı ve onlara ayrı bir bina verilmesi emri buradan çıktı. Tasarımın imzası, El Escorial'in de mimarı olan Juan de Herrera'ya ait: bu yüzden bu kadar yalın ve kareli, fazladan tek bir süs yok. Para için yapılmış, manastır yüzlü bir ev.

Nasıl oldu da bir arşive dönüştü?

Bir görevi olan bir adamın fikriydi. 1779'da kozmograf Juan Bautista Muñoz, Yeni Dünya'nın büyük bir tarihini yazma görevini aldı, ama belge toplamak için İspanya'nın yarısını dolaşması gerekiyordu: dosyalar Simancas'ta, Cádiz'de, Madrid'de… dağınıktı. Onları tek bir çatı altında toplamak acil hale geldi ve 1785 civarında at arabalarıyla buraya gelmeye başladılar. Böylece, neredeyse istemeden, tüccarların bu eski binası Amerika'nın en büyük arşivine dönüştü.

Seville şehrini keşfet ve kendi temponda dinle

Yerel rehberlerle, kendi temponda ve çevrimdışı gez.

Viavoy uygulaması

Seville şehrinde başka yerler

Macarena Kemeri ve Sur

Sevilla Belediye Binası

Macarena Bazilikası

Calle Betis

Calle Pureza

Calle Sierpes