Badanalı tuğladan bir kemer ve yanında, kuleleri ayakta duran, toprak rengi ve mazgallı dört yüz metrelik bir sur. Bütün Sevilla'yı çeviren, yüzü aşkın kulesi ve bir düzine kapısı olan bir savunma kuşağından gözle görülür biçimde kalan tek şey budur. Şehir, ilerlemenin önünde durduğu için onu 1858 ile 1873 arasında neredeyse tamamen yıktı. O kapılardan üçü ayakta kaldı ve bu, en güzeli ve en çok tarih taşıyanıdır: krallar tahta çıktıklarının ilan edildiği gün şehre buradan girerdi.
Sevilla'yı çeviren sur
Suru Murabıtlar inşa etti, Muvahhitler de XII. yüzyılda, İşbiliye'nin batı İslam dünyasının başkentlerinden biri olduğu dönemde güçlendirdi. Yaklaşık altı kilometrelik bir çevresi, yüzden fazla kulesi, ön suru ve hendeği vardı. Birinci sınıf bir askerî yapıydı ve işe yaradı: şehir III. Fernando'nun kuşatmasına on beş ay direndi.
XIX. yüzyılda, artık savunma işlevi kalmamış ve trafiğin, hijyenin ve şehrin genişlemesinin önünde bir engele dönüşmüş olan suru belediye yıkmaya karar verdi. Yıkım yaklaşık on beş yıl sürdü ve neredeyse her şeyi götürdü. Caños de Carmona'yı ve Plaza Nueva'daki manastırı ortadan kaldıran da aynı mantıktı.
Burada kurtulan, Puerta de la Macarena ile Puerta de Córdoba arasında, yedi sekiz kuleli, kesintisiz dört yüz metredir. Örgüye dikkat et: bu Muvahhit tapial'idir, yani kalıplar arasında sıkıştırılmış topraktır ve yatay katmanları açıkça görülür. Gördüğün doku, tam anlamıyla ahşap kalıp sandıklarının izidir.
Taç giyme kapısı
Kemerin başlangıçta İslami kapılara özgü dirsekli bir planı vardı: saldırganı geçidin içinde dönmeye zorlayan, böylece hızını kaybettirip onu korumasız bırakan dik açılı bir kıvrım. Bugün gördüğün düz biçim, işlevin artık askerî değil törensel olduğu dönemde yapılan sonraki değişikliklerin ürünüdür.
Ve yüzyıllar boyunca törensel oldu. Krallar şehre geldiklerinde görkemli girişlerini bu kapıdan yapar, dışına da o gün için kurulan geçici zafer takları yerleştirilirdi. Kuzeyin soylu kapısıydı, Córdoba'ya ve Kastilya'ya bakan kapı.
Mahallenin adı, dolayısıyla Meryem'inki de, bütün bunlardan eskidir. Kimi onu efsanevi kurucu Herkül'ün kızı Makaria'dan getirir, kimi Arapçaya dayandırır. Önemli olan sıradır: önce mahalle vardı, sonra kapı, ve Meryem soyadını ancak en sonunda buradan aldı.
Kaçırılmayacaklar
Dört yüz metrelik sur parçası
Macarena ile Puerta de Córdoba arasında, yedi sekiz kuleli. Geriye kalan tek kesintisiz parça.
Muvahhit tapial'i
Kalıplar arasında sıkıştırılmış toprak: yatay çizgiler ahşap kalıp sandıklarının izidir.
Kralların kapısı
Hükümdarlar görkemli ziyaretlerinde, o gün için kurulmuş zafer takları altından buradan girerdi.
On ikide üç
Surun on iki kapısından yalnızca Macarena, Córdoba kapısı ve Postigo del Aceite kaldı.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Kemer, Basílica de la Macarena'ya bitişiktir ve bugün Endülüs Parlamentosu olan Hospital de las Cinco Llagas'ın tam karşısındadır. Üçü bir bakışta görülür ve şehrin kuzeyindeki anıtsal topluluğu oluşturur.
Sur parçasının tamamını, Macarena'dan Puerta de Córdoba'ya kadar yürü: dış taraftan, kuleler sağında, dört yüz metredir ve Sevilla'nın en tuhaf ve en karşılığını veren yürüyüşlerinden biridir, çünkü neredeyse kimse yapmaz. Sonunda, kulelerden birine yerleştirilmiş San Hermenegildo Kilisesi vardır.
Buradan içeri doğru mahallenin ana ekseni olan calle San Luis başlar; yirmi dakikada seni San Luis de los Franceses Kilisesi'ne, Plaza del Pumarejo'ya ve Alameda de Hércules'e götürür.
Sık sorulan sorular
Peki “Macarena” adı nereden çıkıyor?
Ah, bunu kimse kesin olarak bilmiyor ve her zevke göre efsane var. Kimileri, anlatıldığına göre şehri kuran efsanevi Herkül'ün kızı Makaria'dan geldiğini söyler. Kimileri de burası Müslüman toprağıyken yaşamış Macarena adında birinden ya da buna benzer sesli bir kelimeden, yani Arapçadan türetir. Güzel olan, adın Meryem Ana'dan daha eski olması: önce mahalle ve kapı vardı, Meryem Ana lakabını ancak sonra buradan aldı.
