Plaza de España'yı çeviren yarım kilometrelik su, üzerinden geçen çini kaplı dört köprü ve iki ucu kapatan yetmiş dört metrelik iki kule. Sevillalılar ona “la ría”, yani haliç der ve 1929'dan beri, tıpkı Fuar ziyaretçilerinin yaptığı gibi, kürekli sandalla dolaşılabilir. Meydanın en çok fotoğrafı çekilen ve en az anlaşılan kısmıdır: o köprülerin her biri bir anlam taşır ve kuleler neredeyse hiç yapılmayacaktı.
Dört köprü, dört krallık
Kanalın üzerindeki köprüler, İspanya'yı oluşturmak için birleşen dört ortaçağ Hristiyan krallığına adanmıştır: Kastilya, León, Aragon ve Navarra. Her biri kendi adını, kendi armasını ve farklı bir seramik süslemesini taşır; korkulukları Triana atölyelerinde elle boyanmış çinilerle kaplıdır.
Granada eksiktir ve bu eksiklik bir dikkatsizlik değildir: Granada yarımadanın son Müslüman krallığıydı ve hanedan birliğiyle değil, 1492'de fetihle katıldı. 1580 ile 1640 arasında İspanyol Tacı'na bağlı kalıp sonra ayrılan Portekiz'in de köprüsü yoktur. İkonografik program kimi dahil ettiğinin son derece farkındadır.
Bir köprüden ötekine geçmek, kelimenin tam anlamıyla bir krallıktan ötekine geçmektir. Geçerken korkulukların seramiğine dikkat et: renkler bütün meydanda kullanılanlarla aynıdır; kobalt mavisi, sarı, yeşil ve ancak fırından iyi çıkan o kırmızı.
Fazla bulunan kuleler ve hâlâ süren sandallar
Kuzey ve güney kuleleri yetmiş dört metre yükselir ve onlarca yıl boyunca Giralda'dan sonra Sevilla'nın en yüksek yapıları oldu. Aníbal González onları, bir meydan için orantısız ve fazla baskın bulanların görüşüne rağmen projeye kattı. Diretti ve bugün kuleler, parkın her noktasından topluluğu tanıtan silüettir.
Sevilla'da bu tartışmayı açıklayan yazılı olmayan bir kural vardır: yüzyıllar boyunca şehirde hiçbir bina yükseklikte Katedral'in kulesiyle yarışmamalıydı. Plaza de España'nın kuleleri bilerek onun altında kalır. Bugün resmî daireleri barındırırlar ve gezilemezler.
Kürekli sandallar neredeyse bir asırdır çalışır ve meydanda harcanabilecek en iyi paradır: yarım saat, kişi başı bir kürek ve su seviyesinden görülen yarım daire; González'in bütün bunları tasarladığı perspektif de budur. Çocuklarla gidiyorsan tartışmaya gerek yok.
Kaçırılmayacaklar
Dört köprü
Kastilya, León, Aragon ve Navarra. Granada'nın ve Portekiz'in köprüsü yok: bu eksiklik bilinçlidir.
Yetmiş dört metre
Onlarca yıl boyunca Giralda'dan sonra Sevilla'nın en yüksek kuleleri ve bilerek ondan daha alçak.
1929'un sandalları
Neredeyse bir asırdır aynı kanalda kürek çekiliyor. Meydanın tasarlandığı perspektif.
Sabahın ilk saatindeki yansıma
Su pürüzsüzken galeri kanalda ikileşir. Öğle vakti o yansıma artık yoktur.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Kanal Plaza de España'yı çevreler ve aynı ziyaretin parçasıdır: girişlerin herhangi birinden yürüyerek ulaşılır ve bakmak için hiçbir şey ödemek gerekmez. Sandallar kuzey ucundaki iskeleden kiralanır.
Hemen arkada, yarım dairenin dibindeki illeri temsil eden 48 bank'la ve caddenin öbür yanında başlayan Parque de María Luisa'nın girişiyle birleştir.
Saatle ilgili bir ipucu: sandallar öğleden sonranın ortasında dolar ve kuyruk olur. Sabahın ilk saatinde kimse yoktur, su pürüzsüzdür ve galerinin kanaldaki yansıması burada çekilebilecek en iyi fotoğraftır. Öğle vakti, su dalgalıyken, o yansıma yoktur.
Sık sorulan sorular
Peki Granada neden eksik?
Çünkü dört köprü ortaçağın Hristiyan krallıklarını temsil eder ve Granada öyle değildi: yarımadanın son Müslüman krallığıydı ve İspanya'ya birleşmeyle değil, 1492'de fetihle katıldı. Kendi köprüsüne sahip olmak için çok geç kaldı. Kendi yoluna gitmeden önce altmış yıl boyunca İspanya ile tacı paylaşmaya kadar varan Portekiz'in de yok. Yani bu köprülerin üzerinde eksik olanda, görünende olduğu kadar tarih sığar.
