Sevilla'nın büyük tarihî bahçesi ve yazın, öğleden sonra saat üçte şehirde durulabilecek tek yer. 1893'te infanta María Luisa Fernanda de Borbón neredeyse yirmi hektarı halka açık park olsun diye şehre bağışlayana kadar Palacio de San Telmo'nun özel bahçeleriydi. Bugün otuz hektarı aşan bir alanı kaplar; serbestçe dolaşan tavus kuşları, ördekli havuzları, şairlere adanmış köşkleri ve vücut sıcaklığını tamamen değiştiren bir gölgesi vardır.
Kralların bahçesinden herkesin parkına
Arazi, Montpensier düklerinin konutu Palacio de San Telmo'ya aitti ve İspanya'nın en zarif özel bahçelerinden biriydi. Burada krallar, infantlar ve XIX. yüzyılın Sevilla sosyetesi gezinirdi; anlatılana göre geleceğin XII. Alfonso'sunun kuzeni María de las Mercedes ile nişanlılığı bu ağaçların arasında başladı.
O hikâye kötü bitti: 1878'de, birbirlerine çok âşık ve sarayın yarısının görüşüne rağmen evlendiler ve Mercedes beş ay sonra on sekiz yaşında öldü. O yastan doğan halk şarkısı —“Nereye gidiyorsun, XII. Alfonso, nereye gidiyorsun, vah sana?”— hâlâ söylenir.
1893'te, artık dul olan infanta María Luisa Fernanda bahçeleri halka açık olmaları şartıyla şehre bağışladı. Yirmi yıl sonra, ufukta 1929 Fuarı varken, Forestier onları baştan sona yeniden tasarladı ve park bugünkü biçimini aldı.
İçeride neler aramalı
Tavus kuşları serbestçe dolaşır ve hiç korkmazlar: yollarda belirir, bankların üzerine çıkar ve canları istediğinde kuyruklarını açarlar. Özellikle ortasında küçük bir köşk bulunan ve küçük bir köprüyle ulaşılan bir havuz olan Isleta de los Patos'ta, yani Ördek Adacığı'nda, sanayi ölçeğinde ördek, kaz ve güvercin de vardır.
Monte Gurugú, ağaçların tepelerinin üzerinden parkın görüldüğü bir seyir terası ve şelalesi olan yapay bir tepedir. Fuente de las Ranas, Estanque de los Lotos ve Fuente de los Leones, bu bahçede süs olmayan su repertuvarını tamamlar: su, buharlaşma yoluyla havanın sıcaklığını düşürür.
Ve parkın en güzel yanı olan, haber vermeden karşına çıkan edebî köşkler: selvisinin altındaki Bécquer köşkü, Don Kişot'tan sahneleri resmeden çini banklarıyla Cervantes köşkü, Álvarez Quintero kardeşlerin köşkü. Plan, onları haritada işaretlemek değil, yürürken bulmaktır.
Kaçırılmayacaklar
1893 bağışı
İnfanta María Luisa Fernanda özel bahçelerini halka açık olmaları şartıyla hediye etti.
Serbest tavus kuşları
Yollarda belirir ve bankların üzerine çıkarlar. Hiç korkmazlar ve bunu bilirler.
Monte Gurugú
Şelalesi ve ağaç tepelerine bakan seyir terasıyla yapay bir tepe.
Şairlerin köşkleri
Bécquer, Cervantes, Álvarez Quintero kardeşler. Plan onları haritada aramak değil, yürürken bulmaktır.
Sevilla ziyaretine nasıl uyar
Park, 1929 Fuarı'nın iki büyük topluluğunu birbirine bağlar: kuzey ucunda Plaza de España, güneyde Plaza de América ve aradaki caddelere dağılmış Fuar pavyonları. Bir uçtan öbürüne baştan sona gezmek yürüyerek yirmi beş dakika kadar sürer.
Bisiklet ya da ana yollarda dolaşan dört kişilik pedallı arabalardan biri kiralanabilir; çocuklarla çok iyi işler. Resmî tarifeyle çalışan atlı arabalar da parkı boydan boya geçer.
Yazın parkı akıllıca kullanmanın yolu şudur: sabahın ilk saatinde anıtlar, yemek, ikiden yediye kadar park ve güneş batarken yeniden merkez. Bu bir turist tavsiyesi değil, buranın insanlarının tam olarak yaptığı şeydir.
Sık sorulan sorular
Peki o aşk nasıl sona erdi?
İspanyol kraliyetinin en hüzünlü hikâyelerinden biriyle. XII. Alfonso 1878'de kuzeni Mercedes ile, sırılsıklam âşık ve sarayın yarısına rağmen evlendi. Ama mutluluk bir nefes kadar sürdü: ancak beş ay sonra Mercedes yalnızca on sekiz yaşında öldü. Kral yıkıldı. O acıdan hâlâ söylenen bir halk şarkısı doğdu: “Nereye gidiyorsun, XII. Alfonso?”, o “nereye gidiyorsun, vah sana?” diye soran şarkı. Bu ağaçların arasında başlayıp şarkıya dönüşerek biten bir aşk.
