Seville · Co zobaczyć

Park María Luisa

El Parque de María Luisa

Wielki zabytkowy ogród Sewilli i latem jedyne miejsce w mieście, gdzie da się wytrzymać o trzeciej po południu. Były to prywatne ogrody pałacu San Telmo, dopóki w 1893 roku infantka María Luisa Fernanda de Borbón nie podarowała miastu prawie dwudziestu hektarów, by powstał z nich park publiczny. Dziś zajmuje ponad trzydzieści, po alejkach chodzą swobodnie pawie, są stawy z kaczkami, gloriety poświęcone poetom i cień, który całkowicie zmienia temperaturę ciała.

Od ogrodu królów do parku dla wszystkich

Tereny należały do pałacu San Telmo, rezydencji książąt Montpensier, i były jednym z najelegantszych prywatnych ogrodów w Hiszpanii. Spacerowali tu królowie, infanci i sewilskie wyższe sfery XIX wieku; wśród tych drzew zaczęło się, jak opowiadają, narzeczeństwo przyszłego Alfonsa XII z jego kuzynką Maríą de las Mercedes.

Ta historia skończyła się źle: pobrali się w 1878 roku, bardzo zakochani i wbrew opinii połowy dworu, a Mercedes zmarła pięć miesięcy później, w wieku osiemnastu lat. Ludowa copla, która narodziła się z tej żałoby – „¿dónde vas, Alfonso XII, dónde vas, triste de ti?”, czyli „dokąd idziesz, Alfonsie, ty smutny” – śpiewana jest do dziś.

W 1893 roku owdowiała już infantka María Luisa Fernanda podarowała ogrody miastu pod warunkiem, że będą publiczne. Dwadzieścia lat później, z Wystawą z 1929 roku na horyzoncie, Forestier całkowicie je przeprojektował i park przybrał kształt, który ma dzisiaj.

Czego szukać w środku

Pawie chodzą wolno i zupełnie się nie boją: pojawiają się na ścieżkach, wskakują na ławki i rozkładają ogon, kiedy mają na to ochotę. Są też kaczki, gęsi i gołębie w hurtowych ilościach, zwłaszcza na Isleta de los Patos, „kaczej wysepce”, czyli stawie z małym pawilonem pośrodku, do którego prowadzi mostek.

Monte Gurugú to sztuczne wzgórze z kaskadą i punktem widokowym, z którego widać park ponad koronami drzew. Fuente de las Ranas, Estanque de los Lotos i Fuente de los Leones dopełniają repertuar wody, która w tym ogrodzie nie jest ozdobą: obniża temperaturę powietrza przez parowanie.

I literackie gloriety, ogrodowe zakątki na planie koła, które są tym, co w parku najlepsze, i pojawiają się bez zapowiedzi: glorieta Bécquera pod swoim cyprysem, glorieta Cervantesa z ławkami z azulejos przedstawiającymi sceny z „Don Kichota”, glorieta braci Álvarez Quintero. Plan polega na tym, by natrafiać na nie podczas spaceru, a nie zaznaczać je na mapie.

Nie do przegapienia

Dar z 1893 roku

Infantka María Luisa Fernanda podarowała swoje prywatne ogrody pod warunkiem, że będą publiczne.

Pawie na wolności

Pojawiają się na ścieżkach i wskakują na ławki. Zupełnie się nie boją i dobrze o tym wiedzą.

Monte Gurugú

Sztuczne wzgórze z kaskadą i punktem widokowym ponad koronami drzew.

Gloriety poetów

Bécquer, Cervantes, bracia Álvarez Quintero. Plan polega na tym, by natrafiać na nie podczas spaceru, a nie szukać ich na mapie.

Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli

Park łączy dwa wielkie zespoły Wystawy z 1929 roku: Plaza de España na północnym krańcu i Plaza de América na południowym, z pawilonami Wystawy rozrzuconymi wzdłuż alei pomiędzy nimi. Przejście go w całości, z jednego końca na drugi, zajmuje około dwudziestu pięciu minut.

Można wypożyczyć rower albo jeden z tych czteroosobowych pojazdów na pedały, które jeżdżą głównymi alejami; z dziećmi sprawdza się to bardzo dobrze. Przez park jeżdżą też dorożki konne, według oficjalnego cennika.

Latem z parku korzysta się mądrze tak: zabytki z samego rana, obiad, park między drugą a siódmą i znów centrum, gdy zachodzi słońce. To nie jest rada dla turystów, tylko dokładnie to, co robią tutejsi ludzie.

Najczęstsze pytania

A jak skończył się tamten romans?

Jedną z najsmutniejszych historii hiszpańskiej rodziny królewskiej. Alfons XII ożenił się ze swoją kuzynką Mercedes w 1878 roku, bardzo zakochany i wbrew połowie dworu. Ale szczęście trwało tyle co westchnienie: ledwie pięć miesięcy później Mercedes zmarła, mając tylko osiemnaście lat. Król był zdruzgotany. Z tego bólu narodziła się copla, którą śpiewa się do dziś, „Dokąd idziesz, Alfonsie XII?”, ta, która pyta „dokąd idziesz, ty smutny?”. Miłość, która zaczęła się wśród tych drzew, a skończyła jako piosenka.

Odkryj Seville i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Seville

Glorieta de Bécquer

Glorieta de San Diego, wejście do parku

Szpital Santa Caridad

Szpital Cinco Llagas

Szpital Venerables

Kolegiata Salvador