Seville · Co zobaczyć

Katedra w Sewilli

Catedral de Sevilla

To największa gotycka katedra na świecie, a w środku nie przypomina żadnej innej: zamiast wąskiej, strzelistej nawy, jakiej spodziewasz się po gotyku, jest tu kryta esplanada, pięć bardzo szerokich naw i niezwykłe poczucie przestrzeni rozciągniętej w poziomie. Powód jest taki, że wzniesiono ją na planie almohadzkiego wielkiego meczetu, z zachowaniem jego prostokąta. Kiedy w 1401 roku kapituła zatwierdziła budowę, kronika zanotowała zdanie, które stało się sławne: zbudujmy taką świątynię, by ci, którzy ujrzą ją ukończoną, mieli nas za szaleńców.

Sto lat budowy i meczet pod spodem

Almohadzki meczet z XII wieku zajmował dokładnie tę działkę. Po zdobyciu miasta w 1248 roku przez półtora stulecia służył jako katedra, aż trzęsienia ziemi i chęć wielkości przekonały kapitułę, by go zburzyć i zacząć od zera. Z tamtej budowli przetrwały trzy rzeczy: minaret zamieniony w Giraldę, dziedziniec ablucji zamieniony w Patio de los Naranjos i sam prostokątny ślad dawnego założenia.

Budowa trwała od 1401 do 1506 roku i nie obyła się bez kosztów: w 1511 roku zawaliła się centralna wieża nad skrzyżowaniem naw, a w 1888 roku runęła ponownie. Sklepienie, które dziś widzisz nad skrzyżowaniem naw, jest więc sporo młodsze od reszty. Kiedy ktoś ci powie, że hiszpański gotyk jest solidny, przypomnij sobie o tym.

Wnętrze kryje nagromadzenie trudne do przetrawienia za jednym razem: osiemdziesiąt kaplic, chór pośrodku nawy głównej – hiszpański zwyczaj, który przerywa perspektywę – kaplicę Capilla Real z ciałem Ferdynanda III, główną zakrystię z dziełami Murilla i Zurbarána oraz skarbiec katedralny. Można ją obejść w ponad godzinę albo w trzy, zależnie od tego, co chcesz oglądać.

Czego szukać w środku i w jakiej kolejności

Retabulum ołtarza głównego samo w sobie usprawiedliwia wizytę: to największe retabulum świata chrześcijańskiego, czterdzieści pięć rzeźbionych i złoconych scen z życia Chrystusa i Matki Bożej, dzieło zaczęte przez Flamanda Pietera Dancarta w 1482 roku i ukończone prawie sto lat później. Lepiej widać je z daleka, ze skrzyżowania naw, niż z bliska, przy samej kracie.

Grobowiec Kolumba, z czterema heroldami królestw Kastylii, León, Aragonii i Nawarry, którzy niosą trumnę na ramionach, stoi obok bramy Puerta del Príncipe. Pochodzi z 1899 roku i przybył tu z Hawany. Zwróć uwagę na pewien szczegół: herold León trzyma włócznię, która przebija owoc granatu – po hiszpańsku granada – symbol zdobycia ostatniego muzułmańskiego królestwa.

A potem to, czego prawie nikt nie znajduje: kaplica Capilla Real w głębi, dostępna tylko poza godzinami nabożeństw; Patio de los Naranjos, do którego wychodzi się bocznymi drzwiami; i eliptyczny kapitularz z Niepokalanym Poczęciem Murilla na sklepieniu, jeden z najelegantszych planów hiszpańskiego renesansu.

Nie do przegapienia

Retabulum ołtarza głównego

Największe retabulum chrześcijaństwa: czterdzieści pięć złoconych scen, prawie sto lat pracy.

Grobowiec Kolumba

Czterech heroldów z trumną na ramionach. Przybył z Hawany w 1899 roku, a spór wciąż trwa.

Eliptyczny kapitularz

Owalny renesansowy plan z Niepokalanym Poczęciem Murilla na sklepieniu. Prawie nikt tu nie wchodzi.

Jaszczur z Patio de los Naranjos

Drewniany krokodyl podwieszony pod sklepieniem, replika dyplomatycznego daru z XIII wieku.

Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli

Bilet jest łączony z Giraldą i z kolegiatą Salvador, która leży dziesięć minut pieszo stąd: jeśli kupisz bilet, wykorzystaj go, bo Salvador to drugi kościół miasta i wiele osób go mija, nie wiedząc, że już za niego zapłaciło.

Dokładnie naprzeciwko jest Plaza del Triunfo, a przy niej Puerta del León, wejście do pałacu Alcázar, i Archivo General de Indias. To prawdopodobnie najbardziej zwarty w Europie zespół trzech zabytków wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO: mieszczą się na dwustu metrach.

Zarezerwuj bilet przez internet z wyprzedzeniem. Kolejka do kasy przy Puerta del Príncipe w wysokim sezonie potrafi trwać ponad godzinę, a bezpłatne godziny wejścia wyczerpują się z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Jeśli zwiedzasz na własną rękę, najlepsze połączenie to pałac Alcázar z samego rana, katedra w połowie przedpołudnia i Giralda przed wyjściem.

Najczęstsze pytania

Czy Kolumb naprawdę jest tu pochowany?

Przynajmniej częściowo tak, a jego historia to gotowa powieść. Kolumb zmarł w Valladolid w 1506 roku, a jego szczątki nie zaznały spokoju: Sewilla, potem Santo Domingo, następnie Hawana i z powrotem do Sewilli w 1898 roku, dwa razy przez Atlantyk. Santo Domingo zapewnia, że to oni mają jego szczątki. W 2006 roku badanie DNA Uniwersytetu w Granadzie porównało te kości z kośćmi jego brata Diega i pasowały. Możesz więc wierzyć, z nauką po swojej stronie, że żeglarz jest tam na górze.

Czy to prawda, że w środku tańczą dzieci?

Zabrzmi to dziwnie, ale tak: to „los Seises”. Grupa dzieci w strojach z epoki, które tańczą z kastanietami przed ołtarzem głównym, w środku katedry, w Boże Ciało i w uroczystość Niepokalanego Poczęcia. Zwyczaj pochodzi z szesnastego wieku i jest tak wyjątkowy, że podobno, kiedy chciano go zakazać, z Rzymu przyszło pozwolenie pod warunkiem, że będą tańczyć „dopóki nie zniszczą się stroje”; dlatego, jak mówi legenda, łata się je, nigdy nie wymieniając ich całkiem. Święty taniec, jedyny na świecie.

Odkryj Seville i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Seville

Kanał, łodzie i dwie wieże

Park María Luisa

Glorieta de Bécquer

Glorieta de San Diego, wejście do parku

Szpital Santa Caridad

Szpital Cinco Llagas